هفته نامه همشهری شش و هفت – علی خوشتراش: در این هوای دلپذیر بهاری، پیشنهاد ما این است که عزم خود را جزم کنید و با ما همسفر شوید تا به شوشتر، شهر کهن ترین آسیاب های آبی جهان برویم. در این بخش به معرفی جاذبه های مذهبی، سوغات و غذاها و همچنین رستوران های شوشتر می‌پردازیم.

جاذبه های مذهبی

مسجد جامع شوشتر

سفر به شوشتر؛ قدم زدن در پس کوچه های تاریخ

«مسجد جامع شوشتر» از جاذبه های گردشگری و از مکان های مذهبی این شهرستان است که باستان شناسان با توجه به وجود کتیبه ای کهن، دوران ساخت آن را به زمان ولایت امام حسن عسگری (ع) نسبت می دهند.این بنای تاریخی با معماری بسیار زیبا تو تحسین برانگیز که تزئینات انجام شده در آن فوق العاده و چشم نواز است، ساخته شده و از مکان های ارزشمند تاریخی و مذهبی شوشتر، محسوب می شود.


بقعه براء بن مالک

سفر به شوشتر؛ قدم زدن در پس کوچه های تاریخ

یکی از جاذبه های گردشگری مذهبی در شهرستان تاریخی شوشتر، آرامگاهی است متعلق به براء بن مالک از اصحاب پیامبر (ص) که در جنگ شوشتر، به شهادت رسید.این آرامگاه که به «بقعه براء بن مالک» شهرت دارد، در شمال این شهرستان قرار گرفته است.


امام زاده عبدالله شوشتر

سفر به شوشتر؛ قدم زدن در پس کوچه های تاریخ

در نزدیکی شوشتر و در جنوب این شهرستان، روی تپه ای با چشم انداز بسیار زیبا، آرامگاه «امامزاده عبدالله (ع)» از فرزندان امام زین العابدین (ع) قرار گرفته است که به نظر می رسد بنای اولیه و اصلی آن در دوران حکومت سلجوقی در اوایل قرن هفتم و در سال 629 هجری قمری ساخته شده است.


چی بخریم؟

سوغات و صنایع دستی

ترشیجات شوشتر

وقتی به شوشتر می روید و دنبال خوردنی های آنجا می گردید، باید در نظر داشته باشید که اول باید سراغ ترشیجات و بعد سراغ لبنیات شوشتر را بگیرید.

لبنیات شوشتر

لبنیات شوشتر همانند ترشی آن زبانزد خاص و عام است. در سفر به شوشتر می توانید انواع فرآورده های لبنی این شهر را به عنوان سوغات خریداری کنید.

کپوبافی

یکی از صنایع دستی بومی و خاص شوشتر تولید محصولی به نام کپو است که با پیچش ساقه های جوان نخل تولید و با نقش اندازی کامواهای رنگی زیبایی آن چند برابر می شود.

معرق ساقه گندم

سفر به شوشتر؛ قدم زدن در پس کوچه های تاریخ

در گذشته این نوع معرق با ساقه های نی شکر و ذرت در شهرهای جنوبی کشورمان رواج داشته است. کم کم با الیاف دیگری مانند ساقه گندم، جو، برنج و برخی گیاهان دارای ساقه انجام می شود.

عبابافی

بافت عبا در شوشتر سابقه ای دیرینه دارد و گفته شده پیشینه اش به بیش از پانصد سال می رسد. این عباها معمولا به رنگ های خرمایی، مشکی، خاکستری و شیری است که توسط بافندگان رنگرزی می شود.

احرامی

احرامی از منسوجات رایج در شوشتر است. احرامی پارچه ای است با تار پنبه ای و پود پشمی به رنگ های سرمه ای، زرده، سبز، سفید، نارنجی، قرمز بافته می شود.


چی بخوریم؟

غذاهای محلی

پوکورا

سفر به شوشتر؛ قدم زدن در پس کوچه های تاریخ

مصرف حبوبات و استفاده از آنها در تهیه تنوع جالب و اشتها آوری از غذای لذیذ و خوشمزه، یکی از عادات غذایی مردم استان خوزستان و شوش به شمار می آید که در سراسر کشور از شهرت و محبوبیتی ویژه برخوردار است. نخود یکی از پرطرفدارترین حبوبات مصرفی مردم این خطه از کشور محسوب می شود که غذاهای مشهور و لذیذی همچون فلافل را بوسیله آن طبخ و به تمام مردم کشور معرفی کردند. پوکورا (نوعی کوکوی خوزستانی)، غذای سنتی و بومی استان خوزستان است که با استفاده از این ماده غذایی ارزشمند تهیه و طبخ می شود.

نافله

سفر به شوشتر؛ قدم زدن در پس کوچه های تاریخ

نافله از لذیذترین غذاهای خوزستانی هاست. بانوان و مادران کدبانوی این منطقه از ایران به ترکیب موادی همچون آرد نخود، گوشت چرخ کرده، پیاز، سرکه، شکر، نمک، زردچوبه، فلفل، نعناع، روغن (در صورت تمایل می توان کره را جایگزین روغن کرد) و آب به تهیه این غذای لذیذ سنتی و محلی می پردازند. ترکیب طعم شیرین شکر و ترشی دوست داشتنی سرکه، منحصر به فرد و جالب به نظر می رسد.

امگشت پلو

سفر به شوشتر؛ قدم زدن در پس کوچه های تاریخ

امگشت پلو غذایی است جنوبی و مختص استان خوزستان که با استفاده از برنج و کشمش تهیه و همراه ماهی قباد میل می شود. مردم این استان ماهی قباد را نمک اندود کرده و مورد مصرف قرار می دهند. بانوان کدبانوی خوزستانی با ترکیب برنج، کشمش پلویی، سبزی پلویی (شوید – گشنیز) نمک، روغن، پیاز، زردچوبه و ادویه مخصوص جنوبی به طبح و تهیه امگشت پرداخته و با میل کردن این غذای بومی لحظات دلنشینی را در کنار اعضای خانواده خود سپری می کنند.

شله ارده

سفر به شوشتر؛ قدم زدن در پس کوچه های تاریخ

این غذا با استفاده از برنج، ماش و چغندر (چُندر) و ارده تهیه می شود و به این صورت که مواد با با هم می پزیم، وقتی جا افتاد ارده را به آن اضافه می کنیم. همانطور که قبلا اشاره کرده بودیم آش (شله) و پله (آش) می گفتند.


کجا بخوریم؟

رستوران خانه مستوفی

در رستوران مستوفی نان چربی سرو می شودکه اگر غذای شیرین می پسندید حتما آن را هم امتحان کنید. قرمه سبزی شوشتری و خورش آلو گزینه های خوشمزه محلی دیگر این رستوران هستند. این رستوران از 8 صبح تا 11 شب باز است.

نشانی: شوشتر، میدان باطنی، کنار پل تاریخی شادروان

دیزی فیروزه

غذاهای سنتی ایرانی در سفر می چسبد. در شوشتر برای میل کردن دیزی به رستوران فیروزه بروید که هم طراحی داخلی آن چشم نواز است و هم خوراکی هایش خوشمزه است.

نشانی: شوشتر، خیابان شریعتی، روبروی بانک حکمت ایرانیان

رستوران باغشا

باغ رستوران سنتی باغشا که از سال 1392 کار خود را آغاز کرده است فضای باغی دل باز و دلپذیری دارد که در آن انواع غذاهای ایرانی با بهترین کیفیت سرو می شود.

نشانی: شوشتر، جاده کمربندی، پشت امامزاده عبدالله

رستوران شبستان

شبستان یکی دیگر از رستوران های خوب شوشتر است که خوراکی های با کیفیتی سرو می کند. فضای شبستان سنتی است و به شکل سفره خانه طراحی شده است.

نشانی: شوشتر، فرهنگ شهر، خیابان عمار، بین 17 و 18 غربی

رستوران پردیس سلماس

رستوران پردیس در واقع درون باغی باصفا قرار گرفته است. رستوران و شربتخانه دارد و این امکان را در اختیار شما قرار می دهد تا پیش از غذا شربت خنک و سالم میل کنید.

نشانی: شوشتر، بلوار علامه (شیخ کمربندی)، بالاتر از پل تاریخی لشکر



سلام پرشین کاملترین مرجع ایرانگردی و گردشگری


هفته نامه همشهری شش و هفت – علی خوشتراش: در این هوای دلپذیر بهاری، پیشنهاد ما این است که عزم خود را جزم کنید و با ما همسفر شوید تا به شوشتر، شهر کهن ترین آسیاب های آبی جهان برویم.

در واقع شهر زیبا و باستانی شوشتر با قرارگیری در دامنه کونه های سر به فلک کشیده زاگرس، با آب و هوایی مطلوب همچون پاییز و زمستان هایی مدیترانه ای در کنار آثار باستانی و تاریخی، زیبایی های طبیعی و جاذبه های گردشگری متعدد از مقاصد اصلی گردشگری در ایام مختلف سال، مخصوصا روزهای زیبای بهار است.

سفر به شوشتر؛ قدم زدن در پس کوچه های تاریخ

چطور برویم؟

شما برای رفتن به شوشتر می توانید از 3 گزینه جاده، ریل و هواپیما استفاده کنید.

سفر هوایی

شهر شوشتر هیچ فرودگاهی ندارد و برای دسترسی به شوشتر باید اول با هواپیما به اهواز یا دزفول رفت و از آنجا با تاکسی یا اتوبوس به شوشتر رسید. قیمت بلیت تهران – اهواز و تهران – دزفول هم 150 هزار تومان است.

سفر با خودروی شخصی

اگر با خودروی شخصی خودتان سفر می کنید از اهواز، دزفول، شوش، هفت تپه، چغازنبیل و مسجد سلیمان راه دسترسی به شوشتر داریم.

سفر با اتوبوس

یکی از راه های دسترسی به این شهر، استفاده از اتوبوس بین شهری است که برای فاصله های نزدیک تر مناسب تر است. به عنوان مثال مسیر خرم آباد به خوزستان نزدیک تر از تهران به خوزستان است.

سفر با قطار

شما در انتخاب استفاده از خط آهن باید بلیت قطار تهران – اهواز را تهیه کنید که قیمت بلیت این قطار 75 هزار تومان است. گفتنی است که قطار تهران – اهواز همه روزه برقرار است.

کجا بمانیم؟

هتل سنتی شوشتر (خانه سرابی)

سفر به شوشتر؛ قدم زدن در پس کوچه های تاریخ

هتل سنتی شوشتر نزدیک به دو قرن پیش در دوران قاجار به عنوان خانه سرابی در خیابان «عبدالله بانو» ساخته شده است. این خانه تاریخی پس از مرمت و مجهز شدن به امکانات رفاهی مدرن در اوایل سا ل1392 تبدیل به هتلی 3 ستاره شد و عنوان اولین هتل سنتی استان خوزستان را از آن خود کرد. این هتل سنتی دارای 11 اتاق با خدمات اقامتی مطلوب و با ظرفیت 30 نفر است. این هتل فاصله نزدیکی به موزه رستوران معروف فستیوالی دارد و در فاصله نزدیکی به آبشارهای شوستر، کاروانسرای افضل، مسجد جامع شوشتر، قلعه سلاسل، پل بند میزان، پل بند شادوران، برج کلاه فرنگ یو ایستگاه راه آهن قرار گرفته است.

نشانی: شوشتر، خیابان عبدالله بانو، هتل سنتی شوشتر (خانه سرایی)


هتل عمارت افضل

سفر به شوشتر؛ قدم زدن در پس کوچه های تاریخ

عبارت افضل یادگاری تاریخی از دوران قاجار در شوشتر است. خاندان افضل از تجار سرشناس آن زمان بودند که در بیشتر شهرهای خوزستان نظیر شوشتر و بوشهر خانه ای برای تجارت داشتند. عمارت افضل واقع در شوشتر متعلق به مرحوم «رجبعلی افضل» است و معماری این بنا را «حاج حسین فردی نژاد» و «حاج حسین معماریان» بر عهده داشتند. این عمارت در سال 1393 مرمت و به عنوان اقامتگاه سنتی یک ستاره شروع به کار کرده است. اقامتگاه سنتی افضل دارای 8 باب اتاق مجهز به امکانات رفاهی مناسب است. طبقه همکف بنا از 3 باب اتاق تشکیل شده که مهمانان از این اتاق ها با سه پله کوتاه به راحتی می توانند به تراس عمارت بروند.

نشانی: شوشتر، چهار راه امام خمینی، خیابان سنگفرش، عمارت افضل


هتل سنتی خانه تاریخی طبیب شوشتری

سفر به شوشتر؛ قدم زدن در پس کوچه های تاریخ

طبیب خانه شوشتری خانه ای منحصر به فرد و ارزشمند از دوران قاجار است که در مرکز بافت، تاریخی شوشتر در قلب محله تاریخی «دلدل» و در مجاورت خیابان «سپه»قرار گرفته است. طبیب خانه شوشتری در سال 1395 مرمت و به هتلی 3 ستاره تبدیل شد. طبیب خانه شوشتری با چهار طبقه دارای 9 اتاق است که دور تا دور حیاط خانه را احاطه کرده اند و با امکانات رفاهی مطلوب در فضایی آرامش بخش در اختیار گردشگران قرار گرفته اند. قرارگیری این هتل سنتی در فاصله نزدیک به مجموعه آبشارها و آسیاب های شوشتر از امتیازات ویژه این هتل به شمار می رود.

نشانی: چهارراه امام خمینی، خ سنگفرش، خانه تاریخی طبیب


کجا برویم؟

تاریخی

بند میزان

سفر به شوشتر؛ قدم زدن در پس کوچه های تاریخ

بند میزان روبروی کلاه فرنگی و در دیدرس آن واقع شده است. همان گونه که گفته شد، بند میزان در ابتدای رودخانه گرگر قرار گرفته است. این بند، ازت دو ضلع مورب تشکیل شده که هر کدام به نیم دایره ای می رسند.


قلعه سلاسل شوشتر

سفر به شوشتر؛ قدم زدن در پس کوچه های تاریخ

در شمال شوشتر و روی صخره بسیار بزرگ، یکی دیگر از آثار تاریخی این شهرستان قرار دارد که از آن به «قلعه سلاسل» یاد میشود. برخی از کارشناسان ساخت این دژ مستحکم و تاریخی را در دوران حکومت ساسانیان عنوان کرده اند و بر این باور هستند که احتمالا هم زمان با سال احداث «پل بند شادروان»، احداث شده است. قلعه سلاسل در دوران مختلف بارها مورد تعمیر و بازسازی قرار گرفته است. گفته می شود که در گرداگرد آن و از شرق تا غرب، خندقی جهت جلوگیری از نفوذ دشمن و نیز تامین آب مورد نیاز قلعه کنده شده بود.


پل بند شادروان

سفر به شوشتر؛ قدم زدن در پس کوچه های تاریخ

در شمال غربی شوشتر و روی رودخانه «کارون» یکی از دیدنی های تاریخی خوزستان قرار گرفته است که مردم آن را به نام «پل بند شادروان»، می شناسند. این اثر تاریخی که به ثبت ملی نیز رسیده است، از دید برخی از کارشناسان لقب کهن ترین پل ایران را نیز به خود اختصاص داده است و قدمت آن به دوران حکومت ساسانیان و سلطنت شاپور ساسانی باز می گردد.


خانه معین التجار شوشتر

سفر به شوشتر؛ قدم زدن در پس کوچه های تاریخ

از دیگر جاذبه های گردشگری در شوشتر منزلی است قدیمی که قدمت مباحث آن به دوران حکومت قاجاریان باز می گردد. این عمارت کهن که یکی از ارزشمندترین بناهای ساخته شده در شوشتر است و در بخش انتهایی خیابان امام در محله درب عباس این منطقه قرار دارد، به نام «منزل التجار» شناخته می شود. سازندگان این منزل تاریخی، آن را به صورت تک ایوانی و در دو طبقه احداث کرده اند.


باغ خان شوشتر

سفر به شوشتر؛ قدم زدن در پس کوچه های تاریخ

«باغ خان»، مجموعه ای است تاریخی و متعلق به دوران حکومت قاجاریان که در فاصله ای کمتر ای یک کیلومتر از محوطه تاریخی «آبشارهای شوشتر»، در بخش غربی «رود گرگر» و در نزدیکی بافت قدیمی شهر تاریخی شوشتر، قرار دارد، محوطه باغ بالغ بر 1600 متر مربع وسعت دارد که با قرارگیری درختان به صورت منظم و با قاعده و نظمی خاص، گذرگاه هایی برای تردد و عبور ایجاد شده که خود به زیبایی و جمال باغ افزوده است.


خانه گازر شوشتر

سفر به شوشتر؛ قدم زدن در پس کوچه های تاریخ

یکی دیگر از دیدنی های شوشتر، عمارتی است تاریخی به نام «خانه گازر» که زمان ساخت آن به دوران حکومت قاجار باز می گردد. کارشناسان این بنای کهن را دومین خانه از لحاظ اهمیت و ارزش در بین عمارات تاریخی شوشتر معرفی کرده اند که در گذشته به عنوان منزلی مسکونی مورد استفاده قرار می نگرفت.


برج کلاه فرنگی شوشتر

سفر به شوشتر؛ قدم زدن در پس کوچه های تاریخ

عمارتی متعلق به دوران حکومت قاجار در مرکز شهرستان شوشتر و در کنار رود کارون و نزدیک به بند میزان این شهرستان قرار گرفته است که به «برج کلاه فرنگی شوشتر» شناخته می شود. این برج زمانی به عنوان مکان دیده بانی قیصر روم یا شاپور ساسانی بوده است که امر نظارت بر امور و فعالیت کارگران که در بند میزان مشغول به کار بوده اند صورت می گرفت.


چهار طاقی شوشتر

سفر به شوشتر؛ قدم زدن در پس کوچه های تاریخ

در شوشتر و در مجموعه آسیاب ها و آبشارهای آن می توان بنایی کهن و تاریخی را با سقفی گنبدی مشاهده کرد که گنبد آن را روی چهارپایه بنا، احداث کرده اند. این اثر تاریخی که به «چهارطاقی شوشتر» شهرت دارد در زمان حکومت قاجاری و به عنوان مسجد و نمازخانه برای عبادت آسیابانان آن دوران ساخته شده است.


سازه های آبی شوشتر

سفر به شوشتر؛ قدم زدن در پس کوچه های تاریخ

سازه های آبی شوشتر معروف ترین سازه های آبی جهان و نماد تاریخی این شهرستان هستند. این سازه ها متعلق به دوران هخامنشیان است، ولی نمی توان از اقدامات مفید و نوسازی بسیاری که در قرن سوم میلادی و در زمان حکومت ساسانیان صورت گرفته است، چشم پوشی کرد. دیدنی ترین قسمت سازه های آبی شوشتر جاری شدن آب از روی صخره ها به آبگیر پایین دست است که بسیار تماشایی و جذاب، به نظر می رسد.

ادامه دارد…



سلام پرشین کاملترین مرجع ایرانگردی و گردشگری


وب سایت روزیاتو: روستای پامنار استان خوزستان، یکی از مقصدهای تماشایی روستا گردی در دزفول است.دزفول، شهر مقاومت و ایثار یکی از کانون های بمباران های هوایی و موشکی در جنگ تحمیلی بود که امروزه گر چه ترکش های آن دوران حماسه را همچون خرمشهر و آبادان خوزستان بر پیکر خود دارد، اما یکی از مقصدهای هیجان انگیز گردشگری در مناطق دیدنی جنوب کشور است.

روستای پامنار دزفول، منطقه ای زیبا و کمتر شناخته شده برای ایرانگردان داخلی و بین المللی بوده کهدر این مطلب شما را با پتانسیل های این دیار تماشایی آشنا می کنیم.

سفر به «پامنار»: بهشت پنهان دزفولی ها

روستای پامنار جزو بخش شهیون از توابع سردشت در فاصله هوایی بیست و شش کیلومتری و فاصله جاده‌ای چهل کیلومتری شهر دزفول و به وسعت شصت هكتار در ميان دامنه‌های رشته كوه‌های زاگرس و مشرف به درياچه سد دز در شمال اين شهرستان واقع شده است.

روستای پامنار در سال‌های اخیر با توجه به پتانسیل‌های بالای گردشگری به عنوان یکی از روستاهای نمونه گردشگری استان خوزستان برگزیده شده و به تازگی اقداماتی نظیر تسطیح تپه‌ها برای احداث رستوران، کمپ و پارکینگ و تعریض جاده دسترسی در این منطقه صورت گرفته است.

یکی از بهترین فرصت های قایق سواری را میتوان در اطراف روستا پامنار تجربه کرد

شغل عمده ساکنان منطقه دامداری است که در کنار دامداری کشاورزی به صورت کشت دیم و بیشتر کشت دیم گندم و جو وجود دارد . هم‌چنین عده زیادی از ساکنان روستاهای پاقلعه و پامنار به شغل صیادی در دریاچه سد دز مشغولند . زبان مردم محلی گویش لری بختیاری است و سنت‌ها و آیین‌های اصیل بختیاری درآداب ساکنان به چشم می خورد.

سفر به «پامنار»: بهشت پنهان دزفولی ها

داستان پامنار: بهشت کوچک خوزستانی ها

خوزستان از استان های دیدنی ایران به خصوص در نیمه دوم سال و ایام نوروز است. اگر قصد طبیعت گردی، بوم گردی، نخل گردی، روستاگردی و کوله پشتی گردی دارید، شهرها و روستاهای کمتر دیده شده استان خوزستان گزینه خوبی برای گردشگران خودمانی خواهد بود که قصد دارند با بخشی از تاریخ و فرهنگ سبک زندگی اقوام ایرانی در جنوب کشور آشنا شوند.

یکی از مناطق دیدنی گردشگری خوزستان، قطعا روستا پامنار است که به واسطه چشم اندازهای متنوع طبیعی و ظرفیت های فرهنگی که ریشه در سبک زندگی و تاریخ این خطه از کشور دارد، میزبان خوبی برای مهمانان سد دز است. تماشای دیدنی های روستا از قلعه طبیعی شاداب، درخت‌های سدر تا دره‌ها و چشمه‌ها دارای طبیعتی جذاب و خاص، همه بخشی از قابلیت های گردشگری بهشت پنهان خوزستان در دزفول ایران است.

روستای پامنار یکی از مقصدهای جذاب روستاگردی در استان خوزستان است

در اطراف این روستای دیدنی، فرصت های تفریحی و سرگرمی فراوانی در انتظار مهمانان پامنار است که از آن جمله میتوان به ورزش های آبی هیجان انگیزی از جمله: قایق‌رانی در دریاچه دز، اسکی روی آب در کنار شنا اشاره کرد که برای گذران اوقات فراقت در جزایر دریاچه و سواحل آن مورد نظر گردشگران است. استفاده از هوای مطبوع، مشاهده حیات‌وحش منطقه به ویژه پازن و تیهو، ماهی‌گیری ورزشی در دریاچه، مشاهده و آشنایی با زندگی عشایری مردم بومی و فضای زیبای معماری سنتی منطقه، آشنایی و مشاهده صنایع کوهنوردی و مشاهده دره‌های عمیق کول‌ خرسان و دره رودخانه دز از جمله دیگر تفریحاتی است که در این منطقه میتوان در اختیار داشت.

اگر به گشتی در روستای پامنار دزفول بپردازید، بوی خانه های کاه گلی آن در کنار معماری منظر دیدنی، شما را غافل گیر میکند. بافت تاریخی روستا، فرصت خوبی برای عکاسی به خوبی برای سلفی بازهای اینستاگرام است. البته بهتر است لوکیشن را فعال کنید تا دوستان ایرانی و غیر ایرانی شما با این طبیعت فوق العاده آشنا شوند. از گیاهان و پوشش‌های منطقه می‌توان به رملیک، کنار، بنه، بادام، جاز، انجیر، بلوط و نخل اشاره کرد.

سفر به «پامنار»: بهشت پنهان دزفولی ها

از دیگر جاذبه‌های این منطقه می‌توان از هنر کپوبافی یاد کرد که از صنایع دستی رایج بومیان منطقه است. هنر کپوبافی برای مردم اين منطقه نه تنها هنر و ذوق به شمار مي‌رود بلكه زندگي است و محل مناسبی برای امرار معاش زنان زحمت كشی محسوب میشود كه ‌در كنار كار طاقت فرسای روزانه، به تهيه آن میپردازند و همواره به عنوان يك ميراث آن را حفظ كرده‌اند.

کپوبافی از بافته‌های حصيری است و مواد اوليه آن كرتك و برگ نخل‌هاي خرما است كه‌ از ساليان متمادی رواج داشته است. كرتك نوعي گياه خودرو است كه در حاشيه نهرها، رودخانه‌ها و دشت‌هاي منطقه شهيون به وفور يافت مي‌شود. روستا پامنار در گذشته در کنار سرچشمه‌های رود دز قرار داشته و با داشتن نخلستان‌های زياد مركز مهمی براي تهيه مواد اوليه آن به شمار میرفته است اما با آب‌گيری سد دز در سال ‪۱۳۴۲ نخلستان‌های اين منطقه به زير آب رفت و خود روستا نیز به محل فعلی آن یعنی کنار دریاچه منتقل شد.

چگونه به پامنار برویم؟

سفر به «پامنار»: بهشت پنهان دزفولی ها

برای دیدن این طبیعت زیبا و استفاده از پتانسیل های گردشگری نمونه این روستا در استان خوزستان، بایستی از هر جای ایران راهی خوزستان شده و از آنجا به دزفول بروید. البته راه هوایی و ریلی و اتوبوسی هم در اختیار مسافران دزفول هست. اگر بخواهید تنها کمی با زمان بیشتر می توانید از قطاری که هر روز به سمت اندیمشک می رود استفاده کنید.

فاصله بین دزفول و اندیمشک مثل خرمشهر و آبادان است و خیلی دور نیستند. اما مقصد بعدی که از دزفول باید انتخاب کنید روستای پامنار در ۵۰ کیلومتری شمال شرقی دزفول است و هر روز از مرکز این شهر به سمت نواحی اطراف به خصوص پامنار، اتوبوس و تاکسی در دسترس گردشگران و مسافران قرار دارد. این فاصله نهایت ۴۵ دقیقه به طول خواهد انجامید.

کجا بمانیم ؟

همانطور که در عکس ها مشاهده کردید، این روستا کنار دریاچه قرار دارد و گزینه های اقامتی متنوعی پیش روی گردشگران است. یکی از آنها اقامت گاه بوم گردی یا خانه های روستایی است که بعضا در سایت های گردشگری اقامت گاهی میتوانید اطلاعات صاحبان خانه های روستایی را پیدا کنید و نسبت به رزرو محل اقامت اقدام کنید. البته در کنار دریاچه، امکانات کمپ مهیا نیست اما بسیارند کوله پشتی گردهایی که از طبیعت زیبای منطقه برای چادر زدن و اقامت شبانه استفاده می کنند.

سفر به «پامنار»: بهشت پنهان دزفولی ها



سلام پرشین کاملترین مرجع ایرانگردی و گردشگری


وب سایت اراول: در استان لرستان بیش از ۳۳ رودخانه دائمی جریان دارد و همین امر موجب شده است که آبشارهای لرستان مرتفع‌ترین و زیباترین آبشارهای ایران باشند.

در واقع همدستی صخره و رود صحنه هایی زیبا به نام آبشار در طبیعت لرستان خلق کرده است. مهم ترین نکته در مورد آبشارهای استان لرستان دسترسی آسان به آنها است

و بسیاری از مردم تعطیلات آخر هفته را در کنار این آبشارهای زیبا سپری می کنند. آبشارهای لرستان هرکدام در نوع خود آبشارهای منحصربه‌فردی هستند که چشم اندازی بی نظیر را در این استان به خود اختصاص داده اند.

آبشار شوی

سفر به آبشارهای خروشان لرستان (یکشنبه)

این آبشار که زیباترین آبشار ایران محسوب می‌شود آبشاری زیبا ودلنشین است که از غاری بیرون می‌آید و از گردنه‌ای بلند به پایین سرازیر می‌شود. ارتفاع آن ۱۰۰ متر و عرض آن ۴۰ متر است که زیبایی وچشم اندازی کم نظیر را به طبیعت اطراف خود بخشیده است. اطراف این آبشار زیبا مملو از درختان بلوط، بادام و پوشش گیاهی بسیار مناسب و دیدنی است. این آبشار بین استان خوزستان و لرستان واقع شده است. نزدیکترین مسیر دسترسی به این آبشار در مرز خوزستان از طریق ایستگاه راه‌آهن تله‌زنگ از شهرستان دورود و روستای شوی است.


آبشار بیشه

سفر به آبشارهای خروشان لرستان (یکشنبه)

آبشار بیشه با چشم‌اندازی زیبا یکی از نادرترین و زیباترین آبشارهای لرستان است که در فاصله ۳۵ کیلومتری شهر دورود قرار دارد. ارتفاع آبشار ۴۸ متر است و ۱۰متر نیز تا وصل شدن به رودخانه سزار طی می کند و عرض تاج آبشار ۲۰ متر است. این آبشار در کنار راه‌آهن تهران – خوزستان و در نزدیکی ایستگاه بیشه قرارگرفته است. در بالای آبشار، روبروی ایستگاه چشمه‌های پر آب متعددی دیده می‌شود که از دل کوه می‌جوشند و زمزمه‌کنان از وسط ایستگاه قطار گذشته و آبشار بیشه را تشکیل می‌دهند. از شهرستان دورود به‌طرف آبشار مناطق دیدنی در کنار رودخانه سزار وجود دارد که می‌توان به آبشارهای فصلی و دائمی، آبشارهای یخی در زمستان و درختان متنوع اشاره کرد. فاصله این آبشار دیدنی تا خرم‌آباد نیز از طریق جاده ۶۴ کیلومتر است.


آبشار آب سفید

سفر به آبشارهای خروشان لرستان (یکشنبه)

آبشار آب سفید آبشاری زیبا و دیدنی در فاصله ۵۰ کیلومتری از الیگودرز قرار دارد. ارتفاع این آبشار حدود ۶۵ تا ۷۰ متر و عرض تاج آبشار آن در فصل پرآبی حدود هشت متر است. آب این آبشار از دل تونلی در دل یک کوه سنگی بیرون می‌آید و بسیار خنک است.

این آبشار به رود رودبار لرستان می‌پیوندد و سرانجام به دز می‌ریزد. می‌توان گفت به علت اینکه آب آن به صورت مخلوط با هوا بر اثر برخورد با سنگ‌ها به شکل حباب سفید در می‌آید به آب سفید معروف شده است. مسیر دسترسی به آبشار آب سفید از روستاهای کاکلستان و قلیان است که با کوه های سربه فلک کشیده و درختان زیبای بلوط و گردو شما را همراهی می کند.


آبشار نوژیان

سفر به آبشارهای خروشان لرستان (یکشنبه)

آبشار نوژیان در ۵۱ کیلومتری جنوب شرقی خرم‌آباد واقع‌شده است و دارای ارتفاع ۹۵ متر و عرض تاج پنج‌متر است. این آبشار یکی از زیبایی‌های طبیعت لرستان است که هرساله، بسیاری از گردشگران و مسافران را به‌سوی خود جذب می‌کند.

گردشگاه جنگلی نوژیان بالای کوه تاف قرار دارد؛ در کوه تاف انواع گیاهان دارویی رشد می کنند که طبیعت بکر این منطقه و همچنین وجود آبشار زیبای نوژیان آن را به محلی زیبا و دیدنی تبدیل کرده است. راه ارتباطی آبشار زیبای نوژیان از طریق خرم‌آباد به گردنه نوژیان است؛ جاده دسترسی به این آبشار جاده آسفالته بوده و همچنین می‌توان از طریق راه‌آهن و باکمی پیاده‌روی به دیدار این آبشار زیبا رفت.


آبشار چکان

سفر به آبشارهای خروشان لرستان (یکشنبه)

آبشار چکان در جنوب غربی شهرستان الیگودرز و در دامنه ارتفاعات مشرف بر دره چکان در فاصله ۱۴۱ کیلومتری شهرستان خرم‌آباد واقع‌شده است. این آبشار شگفت‌انگیز دارای ارتفاع ۳۰ متر و عرض تاج چهار متر در دل طبیعت بکر و بهشتی لرستان قرار دارد. در کنار این آبشار دل‌انگیز پوشش گیاهی و درختانی همانند گردو، زالزالک، گلابی، چنار، کیکم، بید، بلوط و… وجود دارد.

به سه طریق می‌توان به دیدن این آبشار زیبای لرستان رفت که ازجمله آن‌ها راه ارتباطی دورود به ایستگاه راه‌آهن سپیددشت به‌طرف شول‌آباد با جاده شنی، راه دورود به شاپله، تنگ ناله شنه چکان که این جاده مالرو و مخصوص کوهنوردی است و مسیر الیگودرز با اتومبیل به‌طرف شول‌آباد چکان که با اتومبیل تا چند کیلومتری آن جاده وجود دارد.


آبشار وارک

سفر به آبشارهای خروشان لرستان (یکشنبه)

آبشار وارک نیز در غرب گردنه نوژیان، در جنوب شرقی خرم‌آباد قرار دارد و یکی از زیباترین آبشارهای لرستان است. فاصله این آبشار تا شهر خرم‌آباد حدود ۶۰ کیلومتر است.

سرچشمه آبشار وارک یک صخره سنگی است که پس از طی حدود ۱۵ متر از صخره دوم فروریخته و آبشار دوم را به وجود می‌آورد. آبشار وارک در نزدیکی آبشار نوژیان قرار دارد.

در فصل کم‌آبی ارتفاع قسمت اول این آبشار بی‌نظیر هفت متر با عرض حدود ۱۲ متر و قسمت دوم ۱۵.۵ متر با عرض ۵.۵۶ متر است. حداکثر ارتفاع آبشار وارک به ۵۷ متر می‌رسد و عرضی معادل ۵۰ متر را دربرمی گیرد. اطراف این آبشار پوشیده از درختان بلوط، گلابی، زالزالک و… است.


آبشار سرکانه و افرینه

سفر به آبشارهای خروشان لرستان (یکشنبه)

آبشار سرکانه در روستای گریت در فاصله ۵۰ کیلومتری شهرستان خرم‌آباد قرار دارد. این آبشار زیبا دارای ارتفاع ۱۵ متر و عرض تاج ۱۷ متر بوده و ازجمله جاذبه‌های طبیعی و گردشگری دیدنی استان لرستان محسوب شود. پوشش جنگلی اطراف آبشار را درختان بلوط، زالزالک و مو در برگرفته است. آبشار افرینه نیز در کنار روستایی به همین نام در مسیر جاده خرم‌آباد به اندیمشک قرار دارد و آین آبشار زیبا در فصول مختلف سال علاقه‌مندان و گردشگران زیادی را به خود جلب می‌کند.



سلام پرشین کاملترین مرجع ایرانگردی و گردشگری


روزنامه قانون: بندر سيراف به‌عنوان ميراث و يكي از محكم‌ترين سندهاي تاريخي ايرانيان در فارس بودن خليج فارس است؛ سندي كه به‌دليل بي‌تفاوتي مسئولان درحال نابودي است.

ميراثي كه اگر در يكي از كشورهاي همسايه قرار داشت، امروز به يكي از قطب‌هاي گردشگري در خاورميانه و آسيا تبديل مي‌شد اما به‌دليل بي‌توجهي مسئولان استان در چند دهه اخير به اين بندر تاريخي، كمتر ايراني‌اي آن را مي‌شناسد و گردشگري آن مهجور مانده است. اين همه ماجرا نيست؛ در كنار اين بي‌توجهي، اين روزها سيراف با مشكل ساخت‌وساز در محدوده و حريم آثار باستاني‌اش مواجه است.

سيراف؛ بندري مهجور مانده

سيراف، مرواريد خليج هميشه فارس

سيراف بندري است كه مي‌توانست اين روزها جايگزين بهتري از شهر‌هاي ساحلي كشور همسايه‌مان، تركيه باشد اما اين بندر نيز مانند دیگر شهرهاي توريستي کشور، در اين بخش مهجور و مظلوم مانده است. شاید بتوان گفت پیشتاز نیز بوده است؛ چراکه وجود دریا و اماکن تاریخی جاذبه‌های این شهر را صدچندان كرده و آن را به یکی از بی‌نظیرترین مناطق در کشور تبدیل کرده است. اين پتانسيل‌ها نتوانسته است آن‌‌گونه كه بايد، اين شهر را در مقاصد گردشگري كشور معرفي كند و كمتر گردشگري اين شهر را مي‌شناسد.سيراف، بندري با امواج آبي زيبا و نسيم دل‌انگيز، يكي از محكم‌ترين اسناد حضور ايرانيان در خليج هميشه فارس است. شهر باستانی سیراف معماری خاصی دارد که بسیار شبیه به روستای ماسوله در شمال کشور است.

اين بندر كهن كه در بين چهار مركز صنعتي و گازي عسلويه، پارسيان، جم و كنگان قرار گرفته، روزگاري نقش مهمي در تجارت، دريانوردي و صدور فرهنگ و هنر ايراني و اسلامي به جنوب شرق آسيا ، شرق آفريقا و كشورهاي خاوردور داشته و مانند نگيني درخشان در ساحل خليج فارس متلألو بوده است.

از آثار باستاني سيراف مي‌توان‌ به اين نمونه‌ها اشاره كرد: سنگچین‌ها، چاه‌ها، سنگ‌فرش‌ها و غارهایی شبیه به آتشگاه در دل کوه‌ها، دخمه‌های باستانی، حوضچه‌های نگهداری و استعمال آب باران یا به‌عنوان قبور سنگي، گورستان تاریخی، دره لیرودی، شیلو آتشکده، کلیسا، گور سيبويه، مسجدجامع و قلعه نصوري كه بعضي از آن‌ها به ثبت ملي رسيده است. بسياري كارشناسان ميراث فرهنگي اين بندر را واجد شرايط ثبت در فهرست آثار جهاني يونسكو مي‌دانند.

سيراف، مرواريد خليج هميشه فارس

بندر سيراف به علت شرايط جغرافيايي خود كه از يك طرف محدود به دريا و از طرف ديگر به كوه متصل است و فاصله كوه تا دريا بسيار كم است با كمبود زمين مواجه شده است. از سوي ديگر، وجود ده‌ها پالايشگاه و پتروشيمي در سيراف و اطراف آن موجب افزايش نرخ رشد جمعيت شده كه به‌دليل كمبود زمين، اهالي سيراف در حريم آثار باستاني اين شهر اقدام به ساخت‌وساز غيرمجاز كرده‌اند.

مرواريد خليج فارس

سيراف، مرواريد خليج هميشه فارس

بندر سیراف یا نام قدیمی آن« سیراب »که در بعضی منابع صیراف هم آمده و بندر طاهری نيز به آن می‌گویند، بندر و شهری با قدمت،دیرینه و پیشینه طولانی از شهرهای باستانی ایران زیبای ماست که در مرکز شهرستان کنگان از شهرستان های استان بوشهر قرار دارد.

این بندر در دوره‌ای رونق بسياری داشته و شهر باستانی سیراف از نظر معماری دارای سبک و سیاق خاص خودش است. این سبک معماری در بندر سیراف را در روستای ماسوله در شمال ایران می‌توان دید و از این نظر این دو مکان، معماری شبیه به هم دارند. بندر سیراف در گذشته جمعیتش حدود 300هزارنفر بوده و چون تسامح و آزادی اعتقادی در این بندر که یک بندر بین‌المللی به حساب می‌آمده وجود داشته، افراد با باورها و اعتقادات گوناگون در آن زندگی می‌کردند، مثل زرتشتی، یهودی، مسیحی و دیگر باورها و همچنین اقوام و نژادهای گوناگونی مثل یونانی‌ها، رومی‌ها و چینی‌ها در این بندر ساکن بودند. هنوز بازمانده‌های گورستانی در این بندر وجود دارد که متعلق به پیروان دیگر ادیان بوده و این موضوع نشان دهنده حضور این باورها و اقوام در آنجاست.

بندر سیراف در فاصله ٢۴۵ کیلومتری جنوب شرق بوشهر و ۴٠ کیلومتري کنگان و ٣۴کیلومتری پارس جنوبی در مجاورت ساحل آبی و زیبای خلیج‌فارس است و بین بندر کنگان و بندر عسلویه قرار دارد.بندرسیراف که پررونق‌‌ترین بندر ایران در آن دوره بوده از روم و یونان گرفته تا آفریقا و چین روابط تجاری گسترده‌ای با دیگر ملل داشت، این روابط در دوره ساسانیان و همچنین دوره اسلامی وجود داشت.

کشف سفال‌هایی با نقش‌های مختلف و پارچه‌ها و زیورآلات گوناگون از این منطقه گویای وجود این روابط تجاری است و همچنین معماری‌های گچی و اتاق‌های منقش و تزیین شده و ساختمان‌هایی در دو و سه طبقه، همه آثار تمدنی بازمانده از بندر سیراف هستند که مورد توجه محققان است.این همه تمدن و شکوه و رونق این بندر زیبا در زمین لرزه ای که از مرگبارترین حوادث طبیعی تاریخ بوده و بندر سیراف به خاطر این زمین لرزه هفت روزه و خسارات آن به پمپئی ایران لقب گرفت نابود و ناپدید شد. این حادثه وحشتناک تاریخ زمین در سال 367هجری قمری اتفاق افتاد.

اگرچه این بندر تاریخی و زیبا از جور زمین و زمان رنج‌ها کشیده و لرزه‌ها دیده اما هنوز با قدمت ۲۵۰۰‌ساله‌اش و عمر کهن خود از دیدنی‌ترین بنادر کشورمان است که جاذبه‌های طبیعی و تاریخی بسياری دارد که گردشگران و علاقه‌مندان تاریخ و طبیعت را به خود جذب می‌کند.

حوضچه‌های آب باران

محققان این حوضچه‌ها راکه در ارتفاعات دامنه شمالی کوه سیراف است، مکانی برای جمع شدن آب باران می‌دانند که برای تامین آب مورد نیاز ایجاد شده‌اند. حوضچه‌‌ها از نظر ابعاد، مستطیلی شکل یا چهارگوش بوده و بعضی از این حوضچه‌‌ها که سرریز داشتند، بعد از پرشدن به یک کانال دست‌‌ساز می‌رسیدند؛ از این کانال‌ها آب برای استفاده و آبیاری مزرعه‌ها به مکان‌های مورد نیاز می‌رسید. محققان با توجه به ابعاد این گودال‌ها و حوضچه‌های مورد نظر معتقدند اینکه این حوضچه‌ها در گذشته به‌عنوان قبر مورد استفاده قرار مي‌گرفتند، بعید به نظر می‌رسد چون با توجه به اندازه آن نمی‌شود آن‌ها را قبر دانست.

دخمه‌های باستانی بندر سیراف

سيراف، مرواريد خليج هميشه فارس

این دخمه‌‌های باستانی که در کوه‌های مشرف بر دامنه‌های شمالی کوه های سیراف به چشم می‌خورد، یکی از جاذبه‌های تاریخی این شهر بندری است و باستان‌شناسان و محققان معتقدند که این دخمه‌ها قبور سنگی يا حوضچه‌هایی برای نگهداری آب و محل جمع شدن آب باران در گذشته بوده‌اند.

مسجد امام حسن(ع)

سيراف، مرواريد خليج هميشه فارس

این مسجد که بهترین بنای عمومی سیراف است، روی ویرانه‌‌های یک دژ ساسانی احداث شده و محققان، سال بنا شدن آن را ۱۸۸ هجری قمری می‌دانند. سکه‌‌هایی با تاریخ ضرب سال ۱۸۸هجري قمري از این منطقه کشف شده که سال بنای مسجد را تایید می‌کند. مسجد یک صحن مربع شکل است و در سه طرف رواق‌‌هایی با ستون‌های گرد دارد، کشف پایه تک مناره مسجد، آن را در ردیف یکی از قدیمی‌ترین‌ مساجد مناره‌دار سرزمین های اسلامی جا داده است.

عمارت شیخ جبار نصوری

سيراف، مرواريد خليج هميشه فارس

این عمارت روی تپه‌ای بلند به سمت دریا قرار دارد و به خاندان نصوری تعلق دارد. عمارت، یک شاه نشین و دو حیاط اندرونی وبیرونی دارد که شیخ جبار دوم،پدر بزرگ شیخ ناصر در دوره قاجار آن را بنا کرده است. قدمت عمارت ۲۰۰ سال است و گچ بری‌‌های آن این قدمت را تایید می‌کند، در ایوان غربی عمارت، 18 تابلو زیبا از مجالس شاهنامه فردوسی دیده می‌شود.

آرامگاه سیبویه

سيراف، مرواريد خليج هميشه فارس

سیبویه، دانشمند علم نحو و از بزرگان این علم در قرن چهارم زندگی می‌کرده و آرامگاهش در این منطقه است.همچنین دیگر جاذبه های بندر سیراف، سرسرای نمای منطقه باستانی سیراف، خانه‌های اعیانی سیراف، موزه وایت هوس، هتل‌ها و رستوران‌های این بندر زیباست. از این بندر زیبا می‌توانید ماهی، میگو،خرما و انواع صنایع‌دستی را به عنوان سوغات تهیه کنید.



سلام پرشین کاملترین مرجع ایرانگردی و گردشگری


هفته نامه همشهری شش و هفت – حسن زندی: برای کسی که در شهر بزرگ زندگی کرده و هر چه دیده ساختمان بلند و دود و سروصدا بوده، بهترین مکان اقامتی در سفرخانه بوم گردی است. خانه هایی که در آرام ترین روستاها یا دنج ترین نقطه از شهرها راه اندازی شده اند و محیطی پر از وسایل دوست داشتنی را به گردشگر معرفی می کنند.

این خانه ها پر از فرهنگ بومی و داستان های محلی هستند. غذاهای خوشمزه به شما تعارف می کنند و شما را به شنیدن موسیقی محلی دعوت می کنند و نکته مهم تر این که هزینه اقامت در این خانه ها خیلی خیلی کمتر از هتل های آنچنانی و در عین حال صفای اقامت در آنها خیلی بیشتر از هتل ها و هتل آپارتمان هاست.

در سال های اخیر اقبال ایرانی ها به راه اندازی این خانه ها بیشتر شده و در نقاط مختلف کشور خانه های بوم گردی با نام های زیبا فعال شده اند. استان های گیلان اقامتگاه هایی با نام مسافرکاشانه دارند و خانه های محلی بهسازی شده در یزد فراوانند، در خوزستان با مضیف های عربی از مهمانان در اقامتگاه سنتی میزبانی می شود و در کرمان در اقامتگاه های کپری نوین از مهمانان پذیرایی می شود، اما ما سری به اقامتگاه های کمتر شناخته شده زده ایم؛ آنهایی که به تازگی بنا شده و حرف هایی برای گفتن دارند. پای صحبت های افرادی نشسته ایم که اقدام به راه اندازی خانه های بوم گردی در استان های خود کرده اند.

اقامتگاه های بوم گردی؛ سنتی مهمان شویم

اولین اقامتگاه بوم گردی سیستان و بلوچستان

«سالار رضایی» مدیر اقامتگاه بوم گردی روستای قلعه نو زابل اولین اقامتگاه بوم گردی استان سیستان و بلوچستان که لیسانس زبان و ادبیات انگلیسی است، می گوید در دانشگاه که بودم همیشه دوست داشتم با خارجی ها ارتباط بگیرم اما آن موقع راه های ارتباطی مثل امروز ساده نبود. هر چند تلاش می کردم بعد از اتمام تحصیل اقدام به راه اندازی یک آموزشگاه کردم.

همان موقع از طریق دوستانم با یک فرانسوی آشنا شدم که چند روزی به زابل آمد و مهمان من بود. خیلی خوشحال بودم چون زبان فرانسه یکی از علاقه مندی های من است. بعد از آن اتفاق مهمانان دیگری از کشورهای مختلف داشتم و کم کم ایده هایی در حوزه گردشگری به ذهنم آمد. در واقع آن مهمان فرانسوی دریچه ای شد برای ورود مهمانانی دیگر. با یکی از دوستانم در این زمینه صحبت کردم و قرار شد ایده های مشترکمان را عملی کنیم. راهی زاهدان (مرکز استان) شدیم و مجوز اولین خانه بوم گردی استان سیستان و بلوچستان را گرفتیم.

اقامتگاه های بوم گردی؛ سنتی مهمان شویم

اقامتگاه 50 ساله

اولین خانه بوم گردی سیستان و بلوچستان در روستای قلعه نو، از روستاهای بخش جزینک در شهرستان زهک که از شهرستان های منطقه سیستان است، قرار دارد. رضایی و همکارش یک خانه 50 ساله در یک روستای قدیمی را که تنها روستایی است که بافت سنتی سیستانی را حفظ کرده و به ماسوله شرق کشور شهره است، بازسازی کرده اند. خانه های این روستا به صورت پلکانی روی تپه ها بنا شده و همه آنها گنبدی شکل هستند. بادگیرهایی روی گنبدها قرار دارند که فضای زیبایی به روستا بخشیده اند. این روستا در نزدیکی شهر معبد غلامان قرار دارد که یک شهر باستانی 2500 ساله محسوب می شود. کنار روستا دو دریاچه زیباست و طبیعت بی نظیر آن مخصوصا در دوران کشت و کار چشم نواز است.

روستایی که خانه بوم گردی در آن قرار دارد 8 کیلومتر تا شهرستان زهک فاصله دارد و از امکانات خوبی برخوردار است. این اقامتگاه روی تپه قرار دارد و شکل و بافت آن انسان را به یاد گذشته ها می اندازد از روی بالکن منظره زیبایی رو به دشت و مزارع کشاورزی مشاهده می شود. پشت اتاق های خانه چند تپه وجود دارد که از بالای آنها می توان روستا و دریاچه را تماشا کرد. اینجا غذاها و نوشیدنی های محلی سیستان و بلوچستان سرو می شود، موسیقی اصیل سیستانی شنیده می شود و اتاق ها کاملا خشتی و گلی و مجهز به سرویس بهداشتی مخصوص ایرانی ها و خارجی ها و حمام، اما تزئینات خانه کاملا سنتی است.

اقامتگاه های بوم گردی؛ سنتی مهمان شویم

اینجا شب های زیبایی دارد و صنایع دستی منطقه سیستان برای کسانی که تمایل به آشنا شدن و خریدن دارند، مهیاست. یکسری برنامه های تفریحی مانند موسیقی و بازدید از روستا و محوطه های تاریخی همراه راهنمای گردشگری و کمپ زدن در کنار دریاچه، ماهیگیری، الاغ و شترسواری، تورهای سیستان گردی و سرویس ایاب و ذهاب هم به صورت جمعی و فردی برای اقامت کنندگان در نظر گرفته شده است. بزرگترین هدف راه اندازان این خانه معرفی سیستان و بلوچستان به جهان است. از شهر سوخته 5000 ساله تا کوه باستانی اوشیدا، از معبد غلامان تا آتشکده 3500 ساله کرکویه، از یازدهمین سرزمین خلق شده به دست اهورامزدا تا انبار غله ایران همه افتخارات سیستان بزرگ هستند و راه زیادی برای معرفی آنها وجود دارد.

خانه مادربزرگ اقامتگاه بوم گردی روستای الولک قزوین

سحر کاظمی از اهالی روستای الولک از توابع استان قزوین است. وی د ر رشته مدیریت بازرگانی تا مقطع کارشناسی ارشد ادامه تحصیل داده و در حال حاضر به عنوان راهنمای گردشگری در حوزه گردشگری و اختصاصا گردشگری روستایی در حال کار و فعالیت و کار است. کاظمی می گوید من از ابتدا به سفر و گردشگری علاقه داشتم اما انگیزه ای که باعث شد من به این مسیر سوق پیدا کنم، برگزاری تورهای دانش آموزی دانشگاه آزاد قزوین بود. از سال 90 دانشگاه آزاد قزوین تصمیم گرفت برای معرفی امکانات دانشگاه به نسل آینده و آشنایی آنها با فضاهای علمی خصوصا علوم روباتیک امکان حضور دانش آموزان در قالب تورهای دانش آموزی در دانشگاه را ایجاد کند.

شرکت کنندگان عموما دانش آموزانی از استان های همجوار بودند و این حضور باعث شد که به پیشنهاد من، آنها نیم روز بعدی را از اماکن تاریخی شهر قزوین بازدید کنند و مسئولیت هماهنگی به عهده خودم بود. این جریان باعث شد که هم شهر قزوین معرفی شود و هم من وارد فضای راهنمایی گردشگری شوم. این روند تا سال 93 ادامه داشت. اما جریان احداث اقامتگاه از آشنایی من با افسانه احسانی و موسسه آوای طبیعت شروع شد. بعد از آشنایی من با مفهوم اکوتوریسم و نقش گردشگری در حفظ و حراست از فرهنگ بومی با توجه به مسئولیت من در شورای روستا و با همکاری خانم احسانی در قدم اول، فرآیندی برای اجرای عروسک های محلی روستا شکل گرفت و بعد از آن برای معرفی اقامتگاه به اهالی، خانه ای را که خودم به عنوان محل سکونت اجاره کرده بودم به اقامتگاه تبدیل کردم.

اقامتگاه های بوم گردی؛ سنتی مهمان شویم

قابلیت های خانه مادربزرگ

این خانه در حریم روستا قرار دارد و بناهای تاریخی ثبت شده مانند بقعه سلطان ویس، کافر گنبد و آسیاب آبی زنده ای که به ترتیب به دوره سلجوقی، ایلخانی و احتمالا صفویه تعلق دارند. در جوار این روستا هستند. دسترسی این روستا به شهر قزوین ساده است و شما می توانید در کمتر از 15 دقیقه از یک فضای شهری وارد یک فضای طبیعی و نسبتا بکر شوید. فرهنگ روستا و تولیدات و محصولات روستا بسیار غنی است و روحیه مهمان پذیری اهالی روستا ظرفیت مناسبی برای حضور مسافر و یک نقطه قوت حساب می شود و دسترسی به تهران و کرج و آزادراه ها و بزرگراه های این شهر امکان جذب مسافر را بیشتر می کند.

این اقامتگاه امکان اسکان با ظرفیت 40 نفر به شیوه کاملا روستایی مطابق با شرایط فرهنگی روستا دارد و خدمات رستورانی مطابق با خوراک مرسوم در منطقه همراه با اجرای موسیقی زنده، موسیقی و رقص محلی و نقالی و پرده خوانی از مزایای آن است. امکان بازدید از فروشگاه صنایع دستی در داخل مجموعه و تورهای جانبی بازدید از جاذبه های شهر قزوین، گشت داخل روستا، مناطق الموت و جاذبه های دیگر نیز فراهم است.

اقامتگاه بوم گردی روستای ملحمدره

این اقامتگاه بوم گردی در روستای ملحمدره در فاصله 5 کیلومتری شهر اسدآباد (55 کیلومتری همدان) قرار گرفته است. این روستا یعنی از بی نظیرترین مناطق محیط زیست کشور و از مناطق شکار ممنوع است که این مزیت منجر شده تا گردشگران و طبیعت دوستان زیادی از گوشه و کنار کشور از این روستای کوچک دیدن کنند. قرار گرفتن ملحمدره در دامنه کوه با ارتفاع بالاتری نسبت به شهر باعث شده هم از آب و هوای پاک و نسبتا خنک تری برخور دار باشد و هم چشم انداز زیبایی از دشت پیش رو و شهر اسدآباد و باغات برای گردشگری به نمایش بگذارد. ضمنا از آنجایی که شهر اسدآباد فاقد تفریحگاه و منطقه طبیعت گردی مناسب است،

از قدیم این روستا و معدود روستاهای مجاور کوهستانی پذیرای بومیان برای کوهنوردی و استفاده از طبیعت بکر بوده و اغلب همدانی ها آن را می شناسند، به طوری که در ایام تعطیل و خصوصا عید نوروز و سیزده بدر که روز طبیعت است، این روستا پذیرای خیل عظیمی از گردشگران و طبیعت گردان است. اقامتگاه آرتینا یک نمونه از خانه های بومی روستایی است که پر از احساس معماری و فرهنگ روستاهای مناطق کوهستانی ایران است و ساده و بی آلایش و صمیمی در تمام سال پذیرای گردشگران از مناطق مختلف کشور است.

اقامتگاه های بوم گردی؛ سنتی مهمان شویم

در فاز اول بهره برداری و برای شروع 4 اتاق مهیا شده است که از حمام و سرویس بهداشتی مشترک در حیاط استفاده می کنند. کلیه اتاق ها کاهگلی و بسیار ساده، با معماری به سبک روستایی هستند. در حیاط خانه اسطبل و فضاهایی وجود دارد که در آنها از حیوانات خانگی و اهلی مثل بز، مرغ و گوسفند، نگهداری می شود. خانه به باغ نزدیک است و شما مهمان این همه سادگی خواهید بو د، به طوری که برای استراحت و خوابیدن روی زمین از تشک، لحاف و کرسی استفاده می شود و سفره روی زمین گسترده و غذا سرو می شود.

در این اقامتگاه غذاهای محلی همانند کوفته، آش رشته، آش دوغ، نان محلی و سبزی کوهی و محلی همراه با لبنیات سرو می شود. پذیرایی در صبحانه با شیر، کره، پنیر، عمل و خامه و تخم مرغ که تولید خود است، انجام می شود. در روستای ملحمدره وجود آبشارهای فراوان و باغات و گیاهان دارویی و نیز مسیرهای کوهنوردی، چشم انداز توسعه و رونق بی بدیلی رقم زده است. این اقامتگاه سومین خانه بوم گردی استان است که در ملحمدره اسدآباد راه اندازی شده و از نوروز 96 به اسکان گردشگران پرداخته است. این اقامتگاه دارای موزه محلی است که با اشیای قدیمی و کشاورزی تجهیز و با استقبال خوبی مواجه شده است.

اقامتگاه بوم گردی ورکانه: اولین اقامتگاه همدان

ورکانه روستایی در 20 کیلومتری جنوب شرقی شهر همدان است. سابقه سکونت در این روستا به 400 سال پیش می رسد. از همان روزگار خانه های روستا سازگار با طبیعت اطرافش و با سنگ لاشه هایی از کوه های اطراف ساخته شده است. بدین سبب روستا در دل کوه خوش نشسته است و بافت سنگی را شکل داده است که یکی از دلایل بازدید گردشگران از روستاست. از دیگر جاذبه های روستا وجود دو اصطبل قدیمی است که یکی از آنها مرکز پرورش و اصلاح نژاد اسب اصیل ایرانی و معرفی و شناساندن آن به دنیا به کوشش زنده یاد مهری قراگزلو بوده است. وجود خانه پدری و زادگاه پروفسور موسیوند نیز به جاذبه های روستا می افزاید.

ورکانه به عنوان یکی از روستاهای هدف گردشگری استان همدان از ظرفیت خوبی در هر دو بخش جاذبه های تاریخی و طبیعی برخوردار است. به طور مشخص مسیر دسترسی به روستا با گذر از باغ های منطقی و همچنین دریاچه سد اکباتان تجربه خوبی را برای گردشگران رقم می زند. این اقامتگاه به عنوان اولین اقامتگاه بوم گردی استان همدان در روستای ورکانه واقع شده است و امکان اقامت (شب مانی) و پذیرایی را برای گردشگران فراهم کرده است. ساختمان اقامتگاه با استفاده از مصالح بومی که اصلی ترین آنها سنگ و چوب است و همچنین بهره گیری حداکثری از دانش و معماری بومن با هدف ترویج معماری بومی بنا شده است.

اقامتگاه های بوم گردی؛ سنتی مهمان شویم

در تجهیز کردن ساختمان نیز تلاش شده از تجهیزات و وسایل اصیل و سنتی منطقه استفاده شود. بنابراین ظروف سفالی، سیستم گرمایشی کرسی، چراغ های قدیمی، گل های طبیعی، گلیم و وسایل خواب سنتی در آن استفاده می شود و همچنین در خدمت رسانی نیز سعی می شود به شیوه های سنتی و اصیل از مهمانان پذیرایی شود. در اقامتگاه بوم گردی ورکانه مهمانان با خوراک های محلی پذیرایی می شوند. در رختخواب های سنتی استراحت می کنند و سیستم گرمایشی کرسی را تجربه می کنند.

این اقامتگاه برنامه هایی مانند گشت پیاده روی به راهنمایی بلدهای محلی در مناطق طبیعی بکر پیرامون ویرانه های دوچرخه سواری و سوارکاری را به مهمانان خود پیشنهاد می کند. علاوه بر موارد ذکر شده برنامه هایی با همکاری تشکل های فعال در جهت ارتقای آگاهی جامعه محلی در حوزه های زیست محیطی و همچنین توانمندسازی زنان روستا در تولید صنایع دستی و محصولات خانگی در دست اقدام است. بازاریابی و فروش محصولات تولیدی روستاییان اعم از صنایع دستی و محصولات خوراکی توسط اقامتگاه و برای کمک به ایجاد معیشت جایگزین برای جامعه محلی نیز انجام می شود.

اقامتگاه بوم گردی مزداگرد همدان

اقامتگاه بوم گردی مزداگرد از تابستان سال گذشته در روستای امزاجرد همدان رسما شروع به کار کرده است و در همین مدت کوتاه به سهم خود تاثیر بسزایی در جذب گردشگر و اقتصاد روستا داشته است. به طوری که در زمان تاسیس هزینه ای بالغ بر 70 میلیون تومان بصورت مستقیم و غیرمستقیم به محل درآمد روستا تزریق کرده و برای تامین نیروی انسانی، تعمیرات ساختمان و تهیه مصالح و پس از تاسیس با ورود گردشگران تاثیر بسزایی بر اقتصاد روستا گذاشته است. برای تهیه مایحتاج روزانه گردشگران با خرید تولیدات و محصولات روستایی توسط گردشگران و همچنین خرید سوغاتی سعی می شود به اقتصاد روستا کمک شود که تاکنون تداوم این کار ورود گردشگران بیشتر به روستا تاثیر چشمگیری بر اقتصاد روستا داشته است.

البته این اقامتگاه برای ادامه کار فاز دومی هم در نظر دارد که در نهایت چندین شغل را به صورت مستقیم و غیرمستقیم ایجاد می کند و با تعدد شغل های پایدار بر پایه گردشگری، می توان از مشکلات، بیکاری روستا کاست که با توجه به مشکلات کم آبی و کشاورزی، روستا کمک بسزایی برای روستاییان است. شما به محض ورود به این اقامتگاه توسط میزبانانی که لباس محلی بر تن دارند ، مورد استقبال قرار می گیرند. بعد از آن در اتاق های کاهگلی بهسازی شده اسکان پیدا می کنید. برای ناهار یا شام در مکانی که شربتخانه نامیده می شود. در فضایی کاملا سنتی و روستایی به سبک چند سده قبل و با غذاهای محلی از شما میزبانی می شود

اقامتگاه های بوم گردی؛ سنتی مهمان شویم

اما شیرین ترین قسمت ماجرا صبحانه است که اغلب در حیاط و مقابل چشمان شما روی آنتن آماده می شود. آتشی که از درون تنوری افروخته بیرون می آید و آبی را که با دلو از چاه کشیده اند روی آن به جوش می آورند. نان هم در همان جا و تازه پخت است. بعد هم در استکان های کمرباریک با انواع پنیر و مربا و عسل و شیره محلی سفره صبحانه در روی تخت گسترده می شود. فضای حیاط این اقامتگاه بسیار زیبا و سرسبز است و چشم اندازی کم نظیر دارد. شبها در کنار چای آتشی، همه میهمانان اقامتگاه به حیاط دعوت می شوند و اغلب با موسیقی زنده و برنامه هایی مثل شاهنامه خوانی ساعات خوش و کم نظیری برای آنها رقم می خورد.

عرقیان گیاهی، رب گوجه فرنگی، پنیر، خاکشیر، شیره انگور و محصولاتی که به صورت طبیعی و ارگانیک توسط روستاییان تولید منی شود و تاکنون بازاری برای ارائه و فروش آنها پیدا نکردند. در روستا بدون واسطه و مستقیم به گردشگران عرضه می شود. در گذشته چون مکان خاصی برای ارائه این محصولات وجود نداشت و این تولیدات عمدتا خانگی بوده امکان فروش برای روستاییان وجود نداشت اما اکنون با تاسیس این اقامتگاه و ورود گردشگران به روستا ضمن بازدید از شیوه تولید به سادگی امکان فروش آنها نیز فراهم آمده است. در زمینه صنایع دستی از جمله فرش، گلیم، عروسک بافی و غیره نیز اتفاقات خوبی افتاده و آنها به صورت مستقیم به فروش می رسند.

اقامتگاه سیروان آقبلاغ لالجین

روستای آقبلاغ یکی از زیباترین و کهن ترین و باثبات ترین روستاهاست که خانه هایش دست نخورده است. بیش از 80 درصد روستا بافت قدیمی دارد و بیشتر مردم روستا به کار دامداری مشغول هستند. زراعت گندم و جو و چغندر تولیدات اصلی روستا است. آفت مدرنیته و سکونت در شهر به این روستا هم رخنه کرده اما نسل دومی و جوانی دارد که با وجود کوچ حتی پدران، پسرها ایستاده اند و بنای روستا را حفظ کرده اند.

این مجموعه در مساحت 900 متری با 6 اتاق مجزا، دو سرویس بهداشتی راه اندازی شده است. اقامتگاه سیروان مثل باقی اقامتگاه های بوم نگردی دارای مجوز رسمی از اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری است و فعالیت خود را با هدف معرفی خانه های سنتی، تفرجگاه، آشنایی با سبک زندگی روستایی، پخت نان داغ تنوری، تورهای داخلی استان همدان، بازدید از شهر جهانی سفال لالجین، بازدید از بزرگترین غار آبی جهان علیصدر، بازدید از کارگاه های سفالگری، کارگاه های پخت رنگ سفال، آموزش سفالگری در کمترین زمان، اجرای موسیقی زنده با هنرنمایی هنرمندان موسیقی همدان، بازدید از گنجنامه و بسیاری از بسته های جذاب در منطقه بکری از همدان آغاز کرده است.

اقامتگاه های بوم گردی؛ سنتی مهمان شویم

به جز هتل بوعلی که در لالجین فعال است اقامتگاه یا هتلی نیست که بتواند به مسافرین اسکان بدهد. اسم و رسم شهر جهانی لالجین منوط به وجود زیرساخت های فراوانی است که لالجین هنوز از این زیرساخت ها بهره مند نیست، مسافت روستای آقبلاغ تا لالجین 8 کیلومتر و تا غار علیصدر تقریبا 70 کیلومتر است اما چون مکان اقامتی مناسبی در این روستا وجود ندارد بیشتر مسافران و گردشگران برای اقامت به همدان می روند اما دهکده سنتی اقامتی سیروان بین دو شاهراه اصلی قرار گرفته و دسترسی مسافران به همدان و لالجین و غار علیصدر بسیار سا ده است.

خدمات این اقامتگاه شامل اجرای موسیقی زنده، تور گردشی داخل غار علیصدر، تور بازدید از کارگاه های تولیدت سفال و فروشگاه های سفال فروشی، اجرای زنده سفال سازی در داخل مجموعه و ارائه محصولات طبیعی روستا مانند شیر و ماست و پنیر و پخت نان محلی در داخل مجموعه است. موسسان این خانه همچنین در نظر دارند گرمابه یا همان خزینه سنتی در زمین کناری مجموعه افتتاح کنند که مسافران بتوانند حس و حال حمام های روستایی را درک کنند. باغ وحشی کوچک از حیواناتی که مردم کمتر از نزدیک دیده اند نیز از دیگر برنامه های آنها برای آینده است.

معرفی برخی حرفه ها از جمله آشنایی با زنبورداری، دامداری، پرورش طیور زینتی، نهال کاری، کاشت گل های زینتی، سبزیجات، کاشت زعفران، سفال گری، آشنایی با کارگاه های مختلف سفال، آشنایی با موسیقی سنتی و چندین حرفه دیگر از جمله برنامه های این اقامتگاه است. نکته خاص این اقامتگاه این که مالک این مجموعه، نوازنده ساز کمانچه است و همچون استاد کلهر قصد دارد این ساز را به مسافران و گردشگران این مجموعه معرفی کند تا مردم صدای این ساز و ساز دیوان را از نزدیک بشنوند.



سلام پرشین کاملترین مرجع ایرانگردی و گردشگری


هفته نامه همشهری شش و هفت – علی خوشتراش: تمدن عیلام را باید در دزفول و شوش به تماشا رفت. به ویژه دزفول که به کهن ترین شهر جهان شهرت دارد. شما می توانید در این شهر روی قدیمی ترین پل جهان گام بردارید و در زیر پایتان جریان خروشان زلالترین رود کشور را ببینید. دزفول سی و یکمین شهر پرجمعیت کشور است که با مساحت نزدیک به 762.4 کیلومترمربع در کنار رودخانه دز و در بخش های جلگه ای استان خوزستان واقع شده است.

جمعیت دزفول طبق سرشماری سال 1390 مرکز آمار ایران 420 هزار نفر بوده است. شهر در ارتفاع 143 متری از سطح دریا و از شهرهای شمالی استان خوزستان است. دزفول به خاطر عبور رود دز از این شهر و پیشینه تاریخی اش، اهمیت ویژه ای دارد. دزفول از لحاظ وسعت دومین شهر بعد از اهواز در استان است که از سمت شمال به استان لرستان، از سمت شرق به شهرستان مسجد سلیمان و استان چهار محال و بختیاری، از غرب به شهرستان اندیمشک و شوش و از جنوب به شهرستان شوشتر و اهواز محدود می شود.

کهن‌شهر جهان؛ دزفول

دزفول در دامنه های زاگرس میانی جای دارد و پیشینه تاریخی آن به زمان ساسانیان باز می گرد، ولی پیش از ساسانیان هم شهری آباد بوده و بخشی از سرزمین های امپراتوری های ایلام و هخامنشیان بوده است. فرهنگی مردم دزفول را می توان آمیزه ای از فرهنگ کهن خوزستان دانست که مناطق اطراف آن در حدود 5 هزار سال زیستگاه مردم این نواحی بوده است.

شماره تلفن های ضروری

پلیس: 110
اورژانس: 115
آتش نشانی: 125
هواشناسی: 134
هلال احمر: 112

چطور برویم؟

برای رفتن به دزفول می توانیم از چند گزینه استفاده کنیم. ارزان ترین آنها استفاده از خودروی شخصی و یا اتوبوس است و گران ترین آنها سفر با هواپیما، اما ایمن ترین گزینه برای سفر به دزفول تهیه بلیت قطار است. شما با این گزینه می توانید بدون دردسر به دزفول بروید و از قدیمی ترین شهر دنیا دیدن کنید.

کهن‌شهر جهان؛ دزفول

سفر با قطار

برای سفر با قطار باید بلیت قطار تهران- اهواز را تهیه کنید. گفتنی است دزفول ایستگاه راه آهن ندارد و شما برای رفتن به این شهر باید در ایستگاه اندیمشک یا اهواز پیاده شوید و از آنجا به دزفول بروید. مسیر راه آهن تهران با اهواز یکی از زیباترین مسیرهای ریلی کشور و حتی خاورمیانه است. شما در طول این سفر می توانید بکرترین نقاط ایران را تماشا کنید. قیمت بلیت رفت و برگشت تهران به اهواز هم 45 هزار تومان است. مسافت اهواز تا دزفول 151 و مسافت اندیمشک تا دزفول 14 کیلومتر است.

سفر هوایی

شما برای سفر هوایی به دزفول هم می توانید از پرواز تهران- دزفول استفاده کنید. این پرواز همه روزه برقرار است و قیمت بلیت آن هم 150 هزار تومان است.

سفر از طریق جاده

شما چه با خودروی شخصی چه با اتوبوس باید 672 کیلومتر را بپیمایید.

پیشنهاد

1. روستای پامنار

کهن‌شهر جهان؛ دزفول

در میان دامنه رشته کوه های زاگرس مشرف به دریاچه سد دز در 25 کیلومتری شمال شهر دزفول روستایی زیبا و جذاب به نام پامنار قرار گرفته است. روستای پامنار، روستایی به وسعت 57 هکتار است که به واسطه مناظر شگفت انگیز، پوشش جنگلی از درخت های سدر، چشمه سارهای فراوان، دره های حیرت آور، قلعه طبیعی شاداب و همین طور همجواری با دریاچه شهیون مورد توجه گردشگران بسیاری قرار گرفته است.

2. چال کندی

کهن‌شهر جهان؛ دزفول

چال کندی نام دره ای است که آب خروجی از سد دز از آنجا می گذرد. دره چال کندی، با برخورداری از عمق بالای آب، دیواره های بلند در دو طرف و هوایی خنک و فضایی دل انگیز و آرامش بخش در تابستان، میان گردشگران و طبیعت گردان بسیار محبوب است.

3. دره توبیرون

کهن‌شهر جهان؛ دزفول

دره توبیرون یکی از دیدنی های شگفت انگیز و بکر دزفول در فصول گرم سال است. این دره به واسطه هزاران سال فرسایش آبی حاصل از بارندگی های فصلی در قسمت های بالاتر و سرازیر شدن آب ها در کوه و تپه ها به وجود آمده است. وجود انبوه درختان انگور، انجیر وحشی، برگ های شاووشان، آبشارها و آب چکان ها، زیبایی فوق العاده ای به این دره بخشیده که هر بیننده ای را محو زیبایی های این ناحیه می کند. این دره دارای دو آبشار است که از جذابیت های خاصی میان گردشگران برخوردار هستند.

کجا بمانیم؟

کهن‌شهر جهان؛ دزفول

هتل جهانگردی

هتل جهانگردی بین مراکز اقامتی دزفول هتلی سه ستاره است. این هتل از مراکز خوب اقامتی شهر دزفول است که پارکینگ خصوصی و رستوران هم دارد. به فرودگاه و مراکز تجاری نزدیک است و در عین حال در یک منطقه آرام و نزدیک رود دز واقع است.

نشانی: دزفول، بلوار 15 خرداد

هتل روناش

هتل دو ستاره روناش در سال 1375 در دزفول ساخته شد و آخرین بازسازی آن، سال 1392 انجام گرفت. لابی هتل، رستوران و 17 واحد اقامتی در طبقه سوم قرار دارند. این هتل در نزدیکی رودخانه دز قرار دارد که منظره دل انگیزی را در خاطر مهمانان عزیز ثبت می کند. همچنین از دیگر مزایای اقامت در هتل ساحلی روناش می توان به قرار گرفتن هتل در مرکز شهر و دسترسی آسان به مراکز خرید و موزه مردم شناسی دزفول اشاره کرد.

نشانی: دزفول، جاده ساحلی شمالی، حد فاصل پل جدید و پل سوم

خانه معلم

خانه معلم دزفول هم یکی از مراکز خوب در این شهرستان برای پذیرایی مهمانان و مسافران است. این مجتمع در مساحت 2500 متر است و ظرفیت پذیرش 160 نفر را دارد.

نشانی: دزفول، خیابان مولوی، نبش عدالت

هتل آوان

هتل آوان هم از مراکز اقامتی این شهر محسوب می شود و می تواند مکان خوبی برای ماندگاری شما در دزفول باشد.

نشانی: میدان امام حسین (ع)، بلوار خرداد، بین خیابان همت و پست، رو به روی در خروجی هایپرمارکت زیتون

کجا برویم؟

کهن‌شهر جهان؛ دزفول

آبشار شوی

طبیعی

آبشار شوی: آبشار شوی دزفول با ارتفاع 85 متر و عرض 70 متر در ایران بی نظیر و بزرگ ترین آبشار خاورمیانه است. این آبشار در رشته کوه های زاگرس و در دهستانی به نام «شوی» از توابع شهرستان دزفول و در نزدیکی کوه «سالن» و دارای تنوع زیست محیطی بسیار زیبا به ویژه در بهار است.

رود دز: دز رودخانه ای است که از رشته کوه زاگرس میانی (در جنوب استان لرستان- الیگودرز) سرچشمه می گیرد و چندین هزاره است که در اقتصاد شمال خوزستان نقشی بسیار مهم داشته و دارد.

کهن‌شهر جهان؛ دزفول

رود دز

دریاچه شهیون: دریاچه شهیون که نام دیگر آن دریاچه سد دز است، یکی از زیباترین دریاچه های ایران در شمال غربی دزفول است که در 23 کیلومتری شمال شرق اندیمشک و پشت دو کوه شاداب و تنگوان، کنار روستای پامنار به وجود آمده و باعث زیبایی منطقه شهیون شده است. آب دریاچه از ارتفاعات اراک و الیگودرز سرچشمه می گیرد و بعد از گذر از کوه های زاگرس و دریافت ریزآبه های بسیار به این دریاچه وارد می شود. این دو رودخانه شامل دو شاخه اصلی به نام سزار و بختیاری است.

کهن‌شهر جهان؛ دزفول

دریاچه شهیون

پارک جنگلی شقایق: در سفرتان به دزفول اگر به دنبال جایی دور از شلوغی و هیاهوی شهر، در جوار طبیعت بودید، پیشنهاد می کنیم به پارک جنگلی شقایق بروید. پارک جنگلی شقایق در محیطی بکر و زیبا واقع شده و از مناظر بی نظیری برخوردار است.

کهن‌شهر جهان؛ دزفول

پارک جنگلی شقایق

پارک ساحلی دز و رودخانه علی کله: در پایین دست سد تنظیمی دز و شمال شهر دزفول، پارک ساحلی زیبا و دیدنی دز علی کله واقع شده است که از مهم ترین تفریح گاه های دزفول و حتی خوزستان در بهار و زمستان به شمار می رود.

کهن‌شهر جهان؛ دزفول

پارک ساحلی دز و رودخانه علی کله

دره ارواح: «دره ارواح» یا «دره کول خرسان» دره ای زیبا و شگفت انگیز در 40 کیلومتری دزفول است. مسیر ورودی دره بدون شک شما را حیرت زده خواهدکرد. این مسیر پوشیده از درختان کنار و نخل است. علاوه بر این انبوه نیزارها، درختان انگور و انجیر وحشی جلوه خاصی را به نمایش می گذارد. دره کول خرسان بیش از 200 متر عمق دارد و دیواره های آن پوشیده از گیاهانی چون سیاووشان است.

کهن‌شهر جهان؛ دزفول

دره ارواح

آرامگاه یعقوب لیث صفاری: آرامگاه یعقوب لیث صفاری با گنبد مخروطی شکل دندانه دار در قسمت شمال شرقی روستای شاه آباد در 10 کیلومتری جاده دزفول به شوشتر در استان خوزستان، در میان یکی از مهم ترین محوطه های تاریخی ایران یعنی خرابه های شهر جندی شاپور قراردارد، وجود گورستانی با سنگ قبرهای باستانی در اطراف مقبره گواهی بر قدمت این اثر دارد. گنبد مخروطی شکل آرامگاه از بهترین نوع گنبدهای مخروطی واقع در خوزستان است.

کهن‌شهر جهان؛ دزفول

آرامگاه یعقوب لیث صفاری

آسیاب های آبی: آنچه امروز به عنوان آسیاب های آبی شناخته می شود، مجموعه ای از سازه های آبی است که در گذشته به عنوان آب بند و آسیاب استفاده می شدند. این مجموعه در ارتباط با جریان دایمی رود دز و همزمان با شکل گیری هسته ساسانی شهر در بستر رودخانه ساخته شده و در دوره های بعدی توسعه شهر، به فراخور نیاز ساکنین جدید شهر، توسعه یافته اند.

کهن‌شهر جهان؛ دزفول

آسیاب های آبی

خانه تاریخی تیزنو: اگر به دزفول سفر کردید، حتما زمانی را برای بازدید از یکی از دیدنی ترین خانه های دزفول یعنی خانه تاریخی تیزنو اختصاص دهید. این خانه در محله قلعه بنا شده است و نمونه کاملی از معماری خانه های دزفولی را به نمایش می گذارد. خانه تاریخی تیزنو یادگاری به جای مانده از دوران صفویه است.

کهن‌شهر جهان؛ دزفول

خانه تاریخی تیزنو

پل قدیم: پل قدیم دزفول که از آن به عنوان قدیمی ترین پل جهان نام برده می شود. اصلی ترین جاذبه تاریخی شهر دزفول است. این پل دو منطقه غربی و شرقی را به هم متصل می کند. پل قدیم در گذشته یکی از راه های ارتباطی منطقه «جندی شاپور» و سرزمین «بین النهرین» بوده و گفته می شود پس از پیروزی «شاپور اول ساسانی» بر «والرین» امپراطور رُم به دستور و با به کارگیری اسرای رومی در سال 263 میلادی بنا شده است و هنوز پس از گذشت چندین قرن از ساخت آن، به شکل تقریبی اولیه خود به جای مانده است.

کهن‌شهر جهان؛ دزفول
پل قدیم

آرامگاه حزقیل نبی (ع): «حزقیل» از پیامبران «بنی اسراییل» است که در روایات اسلامی نیز به او اشاره شده است. مرقد این پیامبر بنایی ساده و آجری است که از حیاطی کوچک و ایوانی با طاق ساده تشکیل شده است. در بالای بنا نیز گنبدی از نوع شش ترک دیده می شود.

کهن‌شهر جهان؛ دزفول

آرامگاه حزقیل نبی (ع)

بقعه شاه رکن الدین: بقعه شاه رکن الدین در دل بافت قدیم شهر دزفول در نزدیکی خیابان طالقانی قرار گرفته است. صاحب این بقعه فرزند «بهاءالدین» معروف به «بابارکن الدین ولی» یا «شاه رکن الدین» است که در قرن هشتم هجری عارف و زاهدی معروف بوده است. مسجد و حمامی قدیمی، به علاوه یک مدرسه علمیه قدیمی نیز در جوار این بقعه دیده می شوند. فضای سبز ناحیه اطراف آرامگاه آن را به نگین سبز بافت قدیم دزفول تبدیل کرده است.

کهن‌شهر جهان؛ دزفول

بقعه شاه رکن الدین

روستای لیوس: روستای «لیوس» در 73 کیلومتر شما شهرستان دزفول در بخش سردشت واقع شده است. به رغم گذشت سالیان زیاد از عمر این روستای تاریخی، در بافت کهن آن، هنوز هم شاهد نحوه معیشت، فرهنگ و سنن، گویش، آداب و رسوم و برپایی مراسم مختلف به شیوه کاملا سنتی است.

کهن‌شهر جهان؛ دزفول

روستای لیوس

تپه های باستانی چغامیش: چغامیش شهری از دوران پیش از اختراع خط است و قدمت آن به حدود 50 قرن پیش از میلاد می رسد. چغامیش را باید نخستین مرکز در ایران دانست که خط و کتاب، اول بار در آنجا ظاهر شده است. این تپه های ارزشمند که گنجینه تمدن های بسیار است به شماره 487 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده اند.

کهن‌شهر جهان؛ دزفول

تپه های باستانی چغامیش

مذهبی

مسجد جامع دزفول: مسجد جامع دزفول در شمار مساجد اولیه دوران اسلامی است که در قرن سوم هجری ساخته شده است. بنای مسجد جامع دزفول تحت تاثیر از اصول معماری «کاخ ایوان کرخه» است و شکل گیری کنونی آن به صورت چهار ایوانی به اواسط دوره صفویه باز می گردد.

بقعه محمد بن جعفر طیار(ع): بقعه محمد بن جعفر طیار (ع) در فاصله 5 کیلومتری شهر دزفول، در شهرکی به این اسم قرار دارد و یکی از زیارتگاه های مهم شهرستان دزفول به شمار می رود.

شهری

مجتمع فرهنگی سینمایی: مجمتع فرهنگی سینمایی دزفول از زیباترین جاذبه های شهر دزفول است. این مجمتع به دلیل رنگ و بوی معماری ایرانی و اسلامی، استفاده از آجرنماها و کاشی های لعابی در همه ساختمان، کاربرد یادگیرهای مدرن و استفاده از سقف های گنبدی جدید از سازه های ارزشمند و زیبای کشورمان است.

کهن‌شهر جهان؛ دزفول

حمام کرناسیون

حمام کرناسیون: حمام کرناسیون (موزه مردم شناسی) از بناهای زیبای معماری دوره قاجاریه در دزفول در مرکز محله کرناسیون در شمالی ترین قسمت بافت قدیم قرار دارد و در سال 1385 به موزه مردم شناسی درفول تبدیل شده است. در این موزه انواع آداب و رسوم و مشاغل سنتی دزفول به نمایش گذاشته شده، همچنین در قسمت گرمخانه آثار فلزی دیدنی و دست نوشته هایی از شخصیت های دزفول قرار گرفته است. از ویژگی های انحصاری این بنا قرارگیری در میان مجموعه ای از بناهای با ارزش شامل خانه های قدیمی بزرگ، مسجد و همچنین مقبره یکی شعرا و عرفای بزرگ دزفول به نام سیدعبداله. داعی است.

بافت قدیم: دزفول در شمال استان خوزستان قرار دارد و از معدود شهرهایی است که در هسته اصلی شهر، بافت تاریخی و هویت فرهنگی خود را تا حد زیادی حفظ کرده است.

بوستان دولت: بوستان دولت نام یک پارک ساحلی و زیباست که در داخل شهر دزفول واقع شده و فضای مناسبی برای استراحت و تفرج کوتاه مدت در دزفول است.

چی بخوریم؟

پَرپَراق: پرپراق (دلمه برگ انگور) این یکی از غذاهایی است که با آداب و رسوم مردم این شهر ادغام شده است.
در بهار که برگ های تازه تاک می رویند باغبانان برگ ها را می چینند و به بازار می آورند و درست کردن پرپراق در این فصل جوش و خروش خاصی دارد.

کهن‌شهر جهان؛ دزفول

پَرپَراق

شله ارده: این غذا با استفاده از برنج ماش و چغندر (چُندر) و ارده تهیه می شود و به این صورت که مواد را با هم می پزنند وقتی جا افتاد ارده را به آن اضافه می کنند. همانطور که قبلا اشاره کرده بودیم آش (شله) و پلو (آش) می گفتند.

کهن‌شهر جهان؛ دزفول

شله ارده

آش شوت باقله سوز: آش شوت باقله سوز (پلو شویت باقلا سبز) یا قرمه سبزی؛ این غذا یکی از غذاهای سنتی دزفول است که مخصوص شب عید محسوب می شد، ولی اکنون این پلو را با مرغ یا ماهی طبخ می کنند. معمولا باقلای سبز که در اواخر اسفندماه به بازار می آمد و همینطور سیری که یکی از کشت های مخصوص دزفول بود، لذا به خاطر سرسبزی و طراوت بهار مردم این دو غذا را با هم درست می کردند.

کجا بخوریم؟

باغ رستوران ترمه

باغ رستوران ترمه دزفول یکی از بهترین مراکز عرضه انواع غذاهای رسمی و محلی در دزفول است.
شما می توانید ساعاتی را در محیطی دلنشین تجربه کنید.
نشانی: دزفول، بلوار 15 خرداد جنب هایپر زیتون روبروی هتل جهانگردی

رستوران سنتی شوادون دزفول

رستوران سنتی شوادون دزفول فضایی خاص برگرفته از معماری بومی این شهرستان است که شما می توانید در این مکان نهایت لذت را ببرید.
نشانی: میدان امام حسین (ع)، بلوار 15 خرداد جنب کنتاکی

رستوران سنتی ساحلی

رستوران سنتی ساحلی دزفول در کنار پارک ساحل دووه و آسیاب های تاریخی دزفول قرار دارد. این رستوران در شب در کنار ساحل زیبای رود دز، منظره ای رویایی به وجود آورده که بر زیبایی های پارک رعنا در طرف مقابل رودخانه افزوده است.
نشانی: دزفول، شهر دزفول، جاده ساحلی، زیر پل جدید (پل شریعتی)

چی بخریم؟

کهن‌شهر جهان؛ دزفول

کپوبافی

سوغات و صنایع دستی

کپوبافی

یکی از رشته های بومی و خاص خوزستان محصولی به نام «کپو» است که با پیچش ساقه های مرکزی و جوان نخل به دور ساقه های کرتک شکل می گیرد و با نقش اندازی کامواهای الوان زیبایی آن چندین برابر می گردد.

خراطی

کهن‌شهر جهان؛ دزفول

خراطی در دزفول از قدمت زیادی برخوردار است. به دلیل کیفیت و اصالت آثار خراطی دزفول، یکی از صنعتگران این حرفه مهر اصالت از سازمان جهانی یونسکو دریافت کرده است.

کلوچه

کلوجه های دزفول به 2 دسته خرمایی و شکری تقسیم بندی و به اشکال مختلف پخته می شوند. در پخت این کلوچه ها از آرد، روغن، خرما، زیره سبز، خمیرمایه، شکر، شیر استفاده می شود. کلوچه های محلی دزفول یکی از سوغاتی های خوب این شهر به شمار می روند و گردشگرانی که به دزفول سفر می کنند از مرکز شهر و به خصوص بازار قدیم آن این کلوچه ها را تهیه می کنند.

بازار کهنه

کهن‌شهر جهان؛ دزفول

بازار کهنه دزفول در گذشته مهم ترین مراکز خدماتی دزفول مجاور محله قلعه قرار داشته است و چنان که در سفرنامه ها آمده است بازار به صورت میدان بوده است که همه معاملات در آن انجام می گرفته است. این مراکز خدمات شهری از طرفی مجاور مسجد جامع و از طرف دیگر به دو سر میدان ختم می شود. بازار در مرتفع ترین شیب شهر بنا شده است. شما می توانید با گشت و گذار در این بازار، ضمن خرید از تاریخی ترین بناهای این شهر دیدن کنید.

مراکز خرید مانائوس

این مرکز خرید شیک با نمایی شیشه ای ساخته شده است. شما می توانید در این مرکز برندهای روز دنیا را پیدا کنید. این پاساژ در موقعیت خوبی از شهر قرار دارد و بعد از خرید می توانید از کافه ها و رستوران های آنجا نیز استفاده کنید.

گیوه

گیوه هم از صنایع دستی دزفول است و طرفداران زیادی دارد. شما می توانید این محصول را از بازار قدیمی این شهر تهیه کنید.



سلام پرشین کاملترین مرجع ایرانگردی و گردشگری


برترین ها: خلیج همیشه فارس در جنوب کشورمان قرار دارد و نام خلیج فارس تا ابد خلیج فارس باقی خواهد ماند. در این میان آنچه که کمتر به آن پرداخته شده آشنایی با جزایر ایرانی موجود در خلیج همیشه فارس است.

 

به نظر می رسد ما ایرانیان باید بیش از پیش با جزایر ایرانی موجود در خلیج فارس آشنا شویم تا بتوانیم هرچه بهتر و علمی تر به هرگونه ادعای جعلی در رابطه با جزایر ایرانی و خلیج فارس پاسخ گوییم. در خلیج همیشه فارس در حدود 30 جزیره بزرگ و کوچک قرار دارند که تعدادی از آنها مسکونی بوده و تعدادی نیز غیر مسکونی اند.

 

 جزایر ایرانی خلیج فارس را بشناسید

 

جالب است بدانید که ورود به تعدادی از جزایر ایرانی حتی برای ما ایرانی ها نیاز به اخذ مجوز از مراجع ذیصلاح دارند، چرا که در آنها تاسیسات نظامی و نفتی مستقر شده است، با این وجود تعداد جزیره های ایرانی در خلیج فارس آنقدر زیاد است که گردشگران بتوانند با خیال راحت به بازدید ازآنها بروند. جزایر ایرانی خلیج فارس در حوزه سیاسی سه استان بوشهر، خوزستان و هرمزگان قرار دارند، در این پرونده نگاهی خواهیم داشت به جزایر ایرانی خلیج همیشه فارس، با ما همراه باشید:

ابوموسی

ابوموسی جنوبی ‌ترین جزیره ایرانی در استان هرمزگان و در آب های خلیج همیشه فارس است. مساحت این جزیره در حدود ۲۵ کیلومتر مربع و در ۲۶ درجه عرض شمالی و در ۵۵ درجه طول شرقی واقع شده‌است. این جزیره در ۲۲۲ کیلومتری بندرعباس، ۷۵ کیلومتری بندر لنگه، ۶۰ کیلومتری شمال امارت شارجه در امارات متحده عربی و ۱۶۰ کیلومتر از تنگه هرمز فاصله دارد.

 

ابوموسی یکی از چهارده جزیره استان هرمزگان است که بیشترین فاصله از سواحل ایرانی خلیج فارس را دارد و طول و عرض آن درحدود ۵ / ۴ کیلومتر است، شهر ابوموسی مرکز جزیره ابوموسی و ارتفاع آن از سطح دریا ۴۶ متر است. شهرستان ابوموسی با وسعتی معادل ۶۸٫۸ کیلومتر مربع شامل جزایر ابوموسی با 25 کیلومتر مربع، جزیره تنب بزرگ با 3/10 کیلومتر مربع، تنب کوچک با 5/1 کیلومتر مربع، سیری با 3/17 کیلومتر مربع، فرور بزرگ با 2/26 کیلومتر مربع و فرور کوچک با 5/1 کیلومتر مربع است.

 

این جزیره معتدل ترین هوا در خلیج فارس را دارد  با این وجود فاقد آب و اراضی مناسب برای کشاورزی است، ولی کشت محدودی در آن صورت می‌گیرد و اقتصاد محلی برپایه صید ماهی  قرار دارد. انواع گیاهان و جانوران دریایی در ساحل آن زندگی می کنند که از آن جمله می توان به لاک‌پشت دریایی، مارماهی، شاه‌ میگو، کوسه و انواع ماهیان اشاره کرد.

 

ناهمواری های سطح جزیره ابوموسی به سمت شمال افزایش می بابد و سرانجام به بلندترین نقطه جزیره به نام کوه حلوا که نزدیک به ۱۱۰ متر ارتفاع دارد می‌رسد. تاسیسات جزیره شامل یک باند فرودگاه و هلی‌کوپتر، یک موج شکن و اسکله برای پهلوگیری کشتی‌های ماهیگیری و نظامی، کارخانه آب‌شیرین‌کن، سینمای روباز، مدرسه، مخابرات، بانک و غیره است.

 

سواحل جزیره ابوموسی یکی از زلال‌ترین و شفاف‌ترین آب‌های ساحلی را داراست و به این سبب یکی از بزرگ ترین پتانسیل های طبیعت گردی را در میان جزایر ایرانی دارد. فاصله میان ابوموسی و جزایر تنب به دلیل عمق مناسب آب تنها مسیر قابل کشتیرانی برای نفتکش‌های بزرگ و کشتی های نظامی است که سبب می شود تا این جزیره از موقعیت استراتژیک فوق العاده ای برخوردار شود.

 

حاکمیت ایران بر جزایر ابوموسی، تنب بزرگ و تنب کوچک از دوران امپراطوری‌های عیلامی، ماد، هخامنشی، اشکانی وساسانی ادامه دارد. جزایر سه‌گانه ایرانی در سال ۱۹۰۸ به طور کامل تحت اشغال بریتانیا به عنوان قیم رسمی امارات در آمد اما تا سال ۱۹۷۱ هیچ کدام از دولت‌های ایران این اشغال را قبول نداشته و ابوموسی به همراه تنب بزرگ و کوچک در تقسیمات کشوری ایران قرار داشتند.

 

جزایر ایرانی خلیج فارس را بشناسید
 

در سال ۱۹۷۱ پس از توافق ایران و بریتانیا و پیش از خروج نیروهای نظامی انگلیس از منطقه و تأسیس کشور امارات متحده عربی، ابوموسی به همراه تنب بزرگ و تنب کوچک پس از نزدیک به ۷۰ سال به ایران بازگردانده شد و طبق یک یادداشت تفاهم ارتش ایران در این جزیره نیرو مستقر کرد و به شارجه اجازه داده شد که یک پاسگاه پلیس محلی در آنجا داشته باشد.

 

در سال ۱۹۹۲ و پس از خاتمهٔ جنگ خلیج فارس امارات متحدهٔ عربی بر خلاف تفاهم ‌نامه، اقدام به طرح ادعاهای مالکیت بر جزایر سه‌گانه کرد که با واکنش شدید دولت وقت روبرو شد. شورای عالی امنیت ملی ایران با صدور بیانیه‌ای هشت ماده‌ای بر حق حاکمیت بی چون و چرای ایران بر جزایر تاکید کرد.

 

در بند هفتم این بیانیه آمده‌است: «طرح ادعاهای تاریخی در مورد سرزمین‌های ایران، اگرچه همواره به نفع ایران است، ما آن را به هیچ وجه به مصلحت امنیت منطقه نمی‌دانیم و تجربه ادعاهای مشابه از سوی عراق درس عبرتی در این زمینه‌ است. نام بوموسی برگرفته از نام یکی از سرداران کریم خان است که پس از حضور در این جزیره نام خود را بر آن نهاده است.

 

این جزیره در اسناد تاریخی و نقشه ها با نام ” بوموو”، به معنی “بوم” در معنی “جا و مکان” و “اوو”یعنی آب و برروی هم به معنی مکان آب ثبت شده است. نام ابوموسی نامی جدید است که سابقه آن به حدود بیش از یکصد سال قبل باز می گردد. هنگامی که یکی از ساکنان این نام را بجای بوموسو رایج کرد.

 


جزیره قشم

قشم بزرگترین جزیره ایرانی در خلیج فارس است که در میان سایر جزایر ایران از جایگاه ویژه ای برخوردار است. جزیره قشم دارای بزرگترین غارنمکی جهان است، همچنین در این جزیره جاذبه های بسیار دیگری نیز قرار دارند. 

 

پرونده: جزایر ایرانی خلیج فارس

 


 

جزیره خور موسی

 خور موسي  كانال طويل و عميقي است كه از خليج فارس منشعب شده  و در ساحل شمالي  خليج فارس  و جنوب استان خوزستان واقع شده است.  عرض دهانه آن ۳۷ تا۴۰ كيلومتر،  طول آن از دهانه تا بندر امام خميني ۹۰ كيلومتر، فاصله آن  تا بندر ماهشهر ۱۲۰ كيلومتر و عمق  آن ۲۰ تا ۵۰ متر است. 

 

این جزیره به دليل ويژگي هاي خاص زیست محیطی خود موقعيت ویژه ای دارد و  زيستگاه بسياري از پرندگان نادر از جمله گيلانشاه خالدار و مكان تخم ريزي بسياري از ماهيان خليج فارس،  بخصوص ميگو است.  ساحل و آب های اطراف جزیره به دلیل اكتشاف و استخراج نفت و تردد نفتكش ها، رفت و آمد كشتيها و منابع و صنايع مستقر در خشكي آلوده اند.  

 

پرونده: جزایر ایرانی خلیج فارس

جزیره مینو

بين آبادان و خرمشهر واقع شده و دو شاخه اروندرود آن را فرا گرفته،  در گذشته صلبوخ نام داشته است، بیشتر کاربرد تفریحی برای مردم دو شهر آبادان و خرمشهر دارد.  در جزيره مينو پنج نهر جريان دارد،  كه دو تاي آن‌ها ‌از رودخانه جرف و سه تاي ديگر از اروندرود منشعب مي ‌شود. 

 

جزيره مينو از معدود نقاطي از جهان است كه در آن سيستم آبياري بصورت طبيعي و با جزر و مد آب انجام مي ‌شود و نيازي به وسايل مكانيكي و تلمبه آب ندارد.  نخل هاي بي شمار اين جزيره اكوسيستم مناسبي براي زيست پرندگان مهاجر و همچنين نيزارهاي انبوه و رازآلود آن پناهگاه حيوانات وحشي از جمله گراز است.

 

پرونده: جزایر ایرانی خلیج فارس

جزیره بونه

این جزیره مابین جزیره بونه به همراه دو جزیره کوچک دیگر به نام‌ های دارا و قبرناخدا در شمال غربي خلیج فارس در دهانه خورموسی در استان خوزستان قرار دارد  و فاصله هوایی این جزیره از دو شهر هندیجان و بندر ماه‌شهر تقریباً برابر است.  اين جزيره محل تخمگذاری پرستو های دریایی است  و از دیگر گونه های پرنده موجود در جزیره می توان به سلیم خرچنگ‌ خوار اشاره کرد.

 پرونده: جزایر ایرانی خلیج فارس

 


جزیره قبر ناخدا

این جزيره غیر مسکونی،  در دهانه خور موسي قرار دارد.  جزيره قبر ناخدا از شرق به خور موسي و از غرب به خور غزلان محدود مي شود.  5 جزيره کوچک ديگر از جمله جزيره واسطه کوچک و واسطه بزرگ در اطراف این جزیره وجود دارد.  در تشکيل اين جزاير عواملي چون رسوبات رودخانه اي و جريانات جزر و مد موثر بوده است،  با جزر، آب دريا تا فاصله زيادي از جزيره عقب نشيني مي کند.

 

جالب آنکه بخش های غربی و جنوبی جزيره بسيار کم عمق است.  سطح جزيره قبر ناخدا پوشيده از گل و لاي به همراه صدف هاي آهکي است و در حاشيه آن برآمدگي های صدفي به صورت نواري ممتد به موازات خط ساحلي ديده مي شود، این جزیره محل تخم گذاری پرستوهای دریایی است.

 

پرونده: جزایر ایرانی خلیج فارس

جزیره خارک

این جزیره مرجانی در ۵۷ كيلومترى شمال غرب بوشهر و ۳۰ كيلومترى بندر ريگ قرار دارد،  طول جزيره  حدود ۸ كيلومتر و قسمت پهن تر آن در شمال به عرض حدود ۴ كيلومتر است.

 

  جزیره خارک با داشتن مزایای طبیعی و سواحل عمیق،  برای پهلو گرفتن نفت‌ کش ‌های اقیانوس ‌پیما و ایجاد لنگرگاه‌ها بسیار مناسب است به گونه ای که در این جزیره یکی از مهم ‌ترین پایانه ‌های صادرات نفت ایران از حدود 50 سال پیش بنا شده و همچنان در حال گسترش است.  یک قشر سنگی در وسط جزیره به بلندی 60 متر چون پشته سطح جزیره را پوشانده، این بلندی‌ها موجب می‌ شوند بندرگاه‌ های شرقی خارک در مقابل جریان باد که در جهت شمال غربی و جنوب شرقی می‌ وزند، محفوظ باشد.

 

اساسا در طول تاریخ جزیره خارک برای پهلو گرفتن کشتی ها استفاده می شده است، چرا که آثاری تاریخی در این جزیره  از زمان حکومت اشکانیان، ساسانیان  و دوره اسلامی کشف شده است. از آثار کشف شده می توان به گور دخمه های پالمیران، معبد نپتون، آتشکده زرتشتیان، کلیسا و دیر نسطوریان، قبرهای سنگی و استودان و آرامگاه میر محمد منسوب به محمد حنفیه اشاره کرد.

 

پرونده: جزایر ایرانی خلیج فارس

جزیره خارکو

این جزیره کوچک در فاصله ۵ کیلومتری شمال شرق جزیره خارک واقع شده و امروزه  بدل به محل مناسبی جهت رشد پرندگان در منطقه خلیج فارس شده است. در گذشته این جزیره زمانی محل استقرار نظامیان انگلیسی جهت تسخیر خارک بوده و پیش از آن  نیز سردار مشهور ایرانی،  میرمهنا برای حمله به هلندیان در خارک از جزیره خارکو نیروهای خود را به سمت خارک  گسیل داشته ‌است.

 

پرونده: جزایر ایرانی خلیج فارس

 جزیره عباسک

اين جزيره بين بندر بوشهر و شبه جزيره شيف قرار دارد،  نام پیشین اين جزيره شاه زنگی بوده است.  این جزیره غیر مسکونی است  و بافت زمین و جنس خاک آن برای کشاورزی مناسب نیست و بيشتر زمين آن ماسه ‌ای است. این جزیره یکی از بهترین نقاط برای اجرای طرح ساخت سوخت های پاک بیولوژیک است.

 

پرونده: جزایر ایرانی خلیج فارس

 جزیره میر مهنا

  جزیره میر مهنا از جزیره‌ های غیرمسکونی ایران در خلیج فارس است،  میر مهنا نام یکی از دریانوردان دلاور ایرانی است،  که به استعمار گران هلندی در خلیج فارس حمله می کرد.  انگور و انجیر این جزیره از قدیم معروف بوده‌ است همچنین گنبدی موسوم به قدمگاه امیرالمؤمنین نیز در این جزیره قرار دارد.

 

پرونده: جزایر ایرانی خلیج فارس

 جزیره فارسی

   اين جزيره غیر مسکونی به دليل وجود ايستگاه هواشناسي از اهميت ويژه‌اي برخوردار است،  ايستگاه هواشناسي جزيره فارسي اطلاعات هواشناسي را به تمام شركت ‌هاي كشتيراني مي ‌رساند.

 

پرونده: جزایر ایرانی خلیج فارس

جزیره لاوان

 لاوان جزیره ای است مسکونی با وسعت 76 کیلومتر مربع.  نام دیگر این جزيره شیخ شعیب است و از شمال شرقی به بندر مقام، از شرق به جزیره شتور و از جنوب به حوزه‌ های نفتی رسالت، رشادت و سلمان محدود می‌شود،  لاوان پس از قشم و کیش بزرگ ‌ترین جزیره ایران در آب ‌های خلیج فارس است.

 

  فاصله این جزیره تا بندر لنگه 91 و تا بندرعباس حدود 198 مایل دریایی است،  همچنین جزیره لاوان دورترین جزیره نسبت به مرکز استان هرمزگان است.  آب و هوای آن گرم و مرطوب و دمای آن در تابستان به حدود پنجاه درجه سانتی ‌گراد می رسد و رطوبت هوای آن نیز بسیار زیاد است.

 

لازم به ذکر است که ذخایر نفتی آب ‌های نزدیک جزیره لاوان بسیار قابل توجه است.  یکی از شگفتی‌ های این جزیره وجود کندوهای عسل در کنار تأسیسات نفتی و مخازن آنها است،  که عسل آنها به رنگ سبز تیره است و بوی نفت می ‌دهد،  اما طعم آن مشابه عسل ‌های معمولی است.  اهالی جزیره در فصل معینی از سال به صید مروارید می‌ پردازند و تنها کالای صادراتی جزیره  مروارید است.

 

پرونده: جزایر ایرانی خلیج فارس

جزیره شتور

جزيره شتور یا شیدور با طول 1.7 كيلومتر و عرض 800 متر،  در فاصله حدود يك و نيم كيلومتري جنوب شرقي جزيره لاوان قرار دارد.  اين جزيره از با ارزش‌‌ ترين و مهم ‌‌ترين پناهگاه‌‌ هاي حيات وحش و جزء مناطق حفاظت شده در خلیج فارس است،  پرندگان،‌ لاك‌پشت ‌هاي دريايي، ماهي‌ ها و دلفين ‌ها از گونه های ساکن در جزیره هستند، همچنین تعداد زیادی مار سمی سیاهرنگ و کوچک که معمولاٌ زیر شن مخفی می‌ شوند،  از ساکنین طبیعی جزیره هستند.  به دلیل وجود تعداد بسیاری مار در اين جزيره، به شتور جزیره ماران نیز می گویند.

 

پرونده: جزایر ایرانی خلیج فارس

 جزیره هندورابی

  اين جزيره با 8 / 22 كيلومتر مربع مساحت، در حد فاصل بين دو جزيره كيش و لاوان قرار گرفته، سطح هندورابی هموار و تقريباً بدون عارضه طبيعي است.  هندورابي در فاصله 325 کیلومتری بندر عباس و 133 کیلومتری بندرلنگه قرار دارد و بلند ترین نقطه آن بیست و نه متر و بزرگ ‌ترین قطر آن هفت و نیم کیلومتر است.

 

  این جزیره از یک رشته ارتفاعات کوتاه پوشیده شده و کرانه ‌های آن با شیب ملایمی به دریا منتهی می ‌شوند.  مجاورت با دریا، اغلب موجب بالا رفتن میزان باران و رطوبت می شود،  با این حال در تمام کرانه‌ های خلیج فارس همجواری با دریا تأثیر چندانی بر میزان بارش این نواحی ندارد.

 

   فعالیت اقتصادی اکثر اهالی در جزیره هندورابی، صید و غواصی است و جالب آنکه فعالیت ‌های صنعتی یا بهره‌ برداری از معادن و منابع زیر زمینی و حتی صنایع دستی در هندورابی وجود ندارد. محیط زیست جزیره به دلیل بسته بودن آن محدود است و موجوداتی از قبیل انواع پرندگان کوچک و پرندگان مهاجری مانند باز و شاهین و تعداد کمی از خزندگان و موش صحرایی در آن زندگی می‌کنند.  

 

پرونده: جزایر ایرانی خلیج فارس

جزیره کیش

 در گذشته این جزیره را قیس می نامیدند. کیش با شکل بیضی خود و با مساحت 89.7  کیلومتر مربع و با طول 15.6  و عرض 7 کیلومتر،  در جنوب غربی بندرعباس قرار گرفته است.  جزیره کیش امروزه تبدیل به مهم ترین قطب گردشگری در خلیج همیشه فارس شده است و به دلیل ساخت و سازهای بسیاری که در جزیره صورت گرفته است همانند گذشته محیط زیست بکر خود را ندارد.

 

کیش را به جرات می توان یکی از مهم ترین جزایر ایران و از مهم ترین مقاصد گردشگری در کشورمان نامید که جاذبه های گوناگون طبیعی، تاریخی، تفریحی و انسان ساخت آن گردشگران بسیاری را در طول سال به آن جذب می کند.

 

پرونده: جزایر ایرانی خلیج فارس

جزیره فرور بزرگ

  این جزیره با مساحت 26.2 کیلومتر مربع در 20 کیلومتری خاک مادرقرار دارد. جالب است بدانبد که اين جزيره بر روي يكي از كمربند هاي زلزله‌ خيز جهان قرار دارد. سطح جزیره از تپه ماهورهاي كوچك تشكيل شده است.  جزيره شيب‌هاي تند و پرتگاه ‌هايي دارد كه گاهي ارتفاع آنها از ده متر بيشتر است، و به دلیل عمق زیاد رنگ‌ آب در نزديكي جزيره سياه است. 

 

در جزيره فرور بزرگ بقایای ساختمان‌ های مخروبه و اراضی کشاورزی بایر و چاه‌ های آب به همراه يك چراغ دريايي وجود دارد که نشان از مسکونی بودن جزیره در زمان ‌های گذشته است.  در حال حاضر جزیره غیر مسکونی است و تنها تعدادی مأمور دولتی در آن حضور دارند.  در آب‌ های این جزیره ماهی فراوان وجود دارد و به همین خاطر صیادان در اطراف آن فعالیت زیادی دارند. 

 

جزیره فرور بزرگ یکی از کانون‌ های زیست حیات وحش است،  و تعداد بی ‌شماری پرندگان از قبیل: عقاب ماهیگیر، طوطی، چک‌چک، قمری خانگی، چکاوک، کاکلی، پرستو، بلبل خرما، چاخ لق، هدهد، دم جنبانک زرد، چک‌چک سرسیاه، زنبور خور معمولی و همچنین خارپشت، مارمولک، مار جعفری و عقرب در آن زندگی می ‌کنند.  اين جزيره به علت داشتن مار هاي زياد به مارور نيز شهرت دارد.

 

پرونده: جزایر ایرانی خلیج فارس

 


 

جزیره فرور کوچک

  نام دیگر اين جزيره غير مسكوني فرورگان است،  كه در جنوب فرور بزرگ و شمال جزیره سیری قرار دارد،  مرتفع ‌ترين نقطه آن از سطح دريا 36 متر است.  به علت موقعيت اقليمي و استقرار در مسير مهاجرت پرندگان دريايي،  زيستگاه گونه ‌هاي متنوع پرندگان مهاجر و بومي است.

 
پرونده: جزایر ایرانی خلیج فارس

 


جزیره سیری

 این جزیره  با مساحت 17.3 کیلومتر مربع،  در میانه خلیج فارس قرار دارد،  فاصله آن تا مرکز شهرستان ابوموسی که در قسمت شرقی جزیره واقع شده،  حدود 27  کیلومتر و تا مرکز استان حدود 152 مایل دریایی است. 

 

نام اصلی آن راز است،  که به دلیل نزدیکی با مناطق عرب نشین حاشیه جنوبی خلیج فارس، اعراب از معادل عربی این نام یعنی سری استفاده کردند،  که این نام در زبان ‌های اروپایی سیری تلفظ شده  و از راه زبان‌ آنان به فارسی وارد شده است. این جزیره فاقد پستی و بلندی است و نسبتاً مسطح است، به گونه ای که مرتفع ‌ترین نقطه آن 24  متر از سطح دریا ارتفاع دارد.

 

  بزرگ ‌ترین ابعاد طولی و عرضی جزیره 1 / 6  و 4.6  کیلومتر است.  شكل جزیره در قسمت ‌‌هاي شمالي و نزديك سواحل ذوزنقه ‌اي است،  و مناطق مسكوني با ساير تأسيسات دارد.  پوشش گیاهی منطقه فقیر است، ولی تعداد نخل خرما بطور پراكنده در جزیره وجود دارد،  كه محصول آن فقط مورد مصرف محلي است، همچنین در این جزیره معدن خاک سرخ موجود است.

 

پرونده: جزایر ایرانی خلیج فارس

 جزیره تنب بزرگ

این جزیره تقریباً گرد است و خاک شنی و خشک دارد،  نام‌ های دیگر آن در قدیم تنب گَپ، تنب مار و تل مار بوده است. در قسمت ‌هاي جنوب غربي و نزديكي سواحل آن خانه ‌هاي مسكوني از راه چندين خيابان و جاده به هم پيوسته ‌اند،  اين جزيره در شمال شرقي ابوموسي واقع شده و در داراي موج ‌شكن و لنگرگاه است.  مردم بومي اين جزيره از صيد ماهي و مرواريد امرار معاش مي ‌كنند،  مار هاي سمي و كوچك در اين جزيره به وفور وجود داد.

 

پرونده: جزایر ایرانی خلیج فارس

جزیره ناز

این جزیره غیر مسکونی که کاملاً مسطح است با مساحت حدود سه هکتار در یک کیلومتری ساحل شرقى قشم‌ قرار گرفته است و فاقد ساحل شنى است. اطراف جزیره را ديواره‌ هاى صخره ‌اى به ارتفاع پنج تا ده متر دربر گرفته است.  در زمان جزر با پس ‌روى کامل آب دريا براى مدت کوتاهى باريکه ‌اى از خشکى جزيره ناز را به ساحل قشم وصل مى ‌کند.  روبه‌ روى جزيره ناز در قشم ساحل شنى قرار دارد،  که مکان مناسبى براى تغذيه پرندگان دريايى و ماهيگيران بومى است.  

 

پرونده: جزایر ایرانی خلیج فارس

 


 

جزیره هرمز

 هرمز یکی دیگر از جزایر بیضی شکلی است که در ورودی خلیج فارس و در فاصلهٔ ۸ کیلومتری بندرعباس قرار دارد.  این جزیره به علت موقعیت جغرافیایی و مجاورت با تنگه هرمز کلید خلیج فارس نامیده می شود.

 

پرونده: جزایر ایرانی خلیج فارس

 جزیره هنگام

 با مساحت 50 کیلومتر مربع، یکی از نقاط دیدنی استان هرمزگان در کرانه‌ های جنوبی جزیره قشم است. هنگام دارای معادن نمک، خاک وسرب است. بزرگترین قطر آن از روستای هنگام کهنه تا روستای هنگام جدید ۹ کیلومتر است.  تنها فعالیت اقتصادی در جزیره هنگام که اکثر اهالی به آن مشغولند، ماهی‌گیری و صیادی است. از مهم ترین جاذبه های این جزیره باید به ساحل دلفین ها اشاره کرد که دلفین ها در نزدیکی سواحل هنگام به نزدیکی قایق ها می آیند و ضمت همراهی قایق ها شروع به بازی می کنند.

 پرونده: جزایر ایرانی خلیج فارس

 جزيره لارك

 با  7 / 48  کیلو متر مربع مساحت،  در فاصله ۱۸ مایل دریایی از مرکز استان شهر بندرعباس و ۶ مایل دریایی از شهر قشم و در جنوب شرقی این شهر در تنگه هرمز قرار دارد.  بلند ترین نقطه آن ۱۳۸ متر از سطح دریا ارتفاع دارد،  و بزرگ ترین قطر آن ۶/۱۰ کیلومتر است. 

 

این جزیره از کوه های آتشفانی مخروطی شکل تشکیل شده و یکی از نقاط دیدنی استان هرمزگان ‌است.  در این جزیره فعالیت کشاورزی وجود ندارد و تنها فعالیت اقتصادی اکثر اهالی جزیره لارک صیادی و غواصی است.  آب آشامیدنی مردم این جزیره بیشتر از طریق بندرعباس تأمین مي ‌گردد و همچنین آب برکه‌‌ ها و چاه‌ های آن مورد استفاده قرار می‌ گيرد.

 

پرونده: جزایر ایرانی خلیج فارس

 ام الکرم

از جزیره‌های غیر مسکونی ایرانی در خلیج فارس است که در استان بوشهر قرار دارد. این جزیره در نزدیکی کرانه‌های دهستان بردخون شهرستان دیر واقع شده است و سطح خاک آن تنها یک متر از سطح دریا بالاتر است و بزرگ‌ترین قطر آن ۲ کیلومتر است. فاصله این جزیره تا جزیره نخیلو ۸ کیلومتر و آب و هوای جزیره گرم و مرطوب است.

 
پرونده: جزایر ایرانی خلیج فارس

مطاف

این جزیره نیزاز جزیره‌های غیر مسکونی ایرانی در خلیج فارس است که در استان بوشهرواقع شده. این جزیره توده‌ای از ماسه به عرض تقریبی یک میل و طول تقریبی ده میل است که در هنگام مد زیر آب می‌رود و در هنگام جزر بیرون می‌آید. وقوع طوفان و یا آشنا نبودن دریانوردان به منطقه، قایق‌های ماهی‌گیری زیادی را در این ناحیه به گل می‌نشاند.

 

آب اطراف این توده ماسه به خاطر عمق کم موج‌های زیادی دارد. در میان دریانوردان خلیج فارس این مثل رایج است که: «موج مطاف نخوردی، خرما به گربه میدی» که کنایه از اسراف و ندانستن قدر دارایی حاصل از کار پر زحمت است.

 
پرونده: جزایر ایرانی خلیج فارس



سلام پرشین کاملترین مرجع ایرانگردی و گردشگری


روزنامه هفت صبح – رضا اردو: بزرگترین جزیره خلیج فارس با جاذبه های طبیعی اش هر ساله تعداد قابل توجهی از جهانگردان را به سمت خود می کشاند. جزیره قشم یکی از جزایر استان هرمزگان در تنگه هرمز است که در چند دهه اخیر جنبه توریستی پیدا کرده است اما تا پیش از آن، جزیره بزرگ قشم به خاطر ثروت و اهمیت استراتژیکش محل توجه خارجی ها بوده است.

قشم در زمان صفوی یکی از مراکز تجاری بزرگ دنیا بود که به گواهی نویسندگان آن عصر، وقتی در سال 1552 غارت شد، مقدار زیادی جنس طلا، نقره و پول به دست آمد به طوری که در تمام دنیا آنقدر غنایم وجود نداشت.» پرتقالی ها به آن کیسیمی (Queximi) می گفتند که شبیه نام قشم است. گرایش پرتغالی ها، انگلیسی ها و هلندی ها به این جزیره خود نشان از اهمیت آن در عصر صفوی دارد.

جزیره قشم از سال 1820 تا 1879در دست نیروی دریایی انگلستان بود. لرد کرزن انگلیسی – نایب السلطنه هندوستان نیز در ژانویه 1904 به قشم سفر کرد و در روزنامه تایمز نوشت: «این جزیره چنانکه اهالی آنجا به درستی می نامند، «جزیره طویل» است. جزیره به وسیله تنگه باریک و سخت گذری با طول حدود 100 کیلومتر بین بندرعباس و لنگه از سرزمین ایران جدا شده است. آنجا دیرزمانی پایگاه دریایی انگستان بود. دست اندازی قدرت های خارجی تا سال 1314 شمسی ادامه داشت تا آن که انگلیسی ها نیز از آن خارج شدند.

قشم از نگاه گردشگران خارجی

از سال 1369 خورشیدی که قشم منطقه آزاد شد، جاذبه های آن برای جذب گردشگر مورد توجه قرار گرفت. بین سال های 73 تا 75 حدود 50 هزار گردشگر خارجی وارد قشم شدند که در سال های بعد بیشتر هم شد. زمان اوج سفر برای این جزیره از اول آبان تا آخر فروردین است. بسیاری از گردشگران خارجی، که اغلب هم از کشور نروژ و بلژیک هستند، دوست دارند جزیره را ببینند، ولی به دلیل کمبود امکانات گردشگری تعداد آنها تنها دو نفر از هر 100 گردشگر ورودی به قشم است و بقیه گردشگران داخلی هستند.

دانیال و جینا، زوج جهانگردی سنگاپوری که در عرض 279 روز (از مرداد 1393) از شرق چین تا ترکیه سفر کردند، در سفرشان به ایران توجه خاصی به قشم نشان داده اند که در سایت شان بازتاب یافته است: «حتی اگر اهل طبیعت و جغرافیا نباشید، در مواجهه با اشکال طبیعی جزیره قشم شگفت زده خواهید شد. تنگه دندانه ای بزرگ ترین غار نمکی جهان و روستای زیبای ماهیگیری را باید دید. در جزیره هیچ وسیله نقلیه عمومی وجود نداشت و ما خوش شانس بودیم که خانواده ای بومی به ما جا دادند و خودشان ما را گرداندند.

همچنان در اینجا زنانی را می توان دید که روبنده ای می بندند که نیمه بالای صورت شان را می پوشاند. این«زنان نقاب دار» را تنها می توان در جنوب ایران به خصوص در بندرعباس و قشم دید. زنان جزیره قشم، دستی در گلابتون دوزی دارند آنها حتی عروسک های ماسک داری درست می کنند که نماد زنان بندری است و آنها را به توریست ها می فروشند. روستای لافت دارای فرهنگ اصیل خلیج فارس است که به سرعت دارد رنگ می بازد. لافت به ویژه در هنگام غروب، خیلی زیبا است. در نزدیکی لافت می توانید گشتی های سنتی بزرگی را ببینید که برای انتقال بار در خلیج فارس استفاده می شدند.

قشم از نگاه گردشگران خارجی

در ژئوپارک قشم دو جانبه اصلی وجود دارد: غار نمکدان و تنگه چاهکوه. ورودی غار شاید تنها یک متر یا کمتر بود؛ بنابراین می بایست برای ورود به آن کاملا خم می شدیم. آب در غار تا مچ پا و گاهی تا زانو می رسید. هیچ جایگاه گرفتن بلیت یا ورودی خای برای غار وجود نداشت. درون غار کاملا تاریک است و بدون چراغ قوه نمی توان حرکت کرد. طنابی در غار مسیر ورود و خروج را مشخص می کند. مسیر رانندگی تا تنگه چاهکوه بسیار زیبا بود. چشم انداز آن واقعا یکتا و متفاوت از دیگر جاهای جزیره است. تنگه چاهکوه دیوانه کننده بود؛ برآمدگی های شنی اش دیدنی بودند. فقط به برآمدگی های تنگه بنگرید؛ تماشایی هستند.»

آفرد مولون، جهانگرد آلمانی، در سفرش به ایران در دی ماه 1393 در سایتش از قشم نوشته است: «توریست های کمی در اینجا دیده می شوند؛ راننده مان گفت یک ماه پیش یک زوج اسپانیایی را در جزیره گردانده است. دیواره های غار نمکی همه سفید است. غار تا عمق 200-100 متری کوه ادامه دارد، تنگه چاهکوه را هر چه بیشتر ادامه می دهی تنگ تر می شود. منظره اش دیدنی است. اینجا همچنین چند چاه وجود دارد که ظاهرا هنوز آب دارند. هنوز قایق های چوبی، شبیه قایق های باستانی می سازند که برای انتقال بار بین قشم و دبی استفاده می شود. برای دیدن غروب خورشید به شهر قدیمی لافت رفتیم. از 365 چاهی که در لافت وجود دارد، اکنون 60 تای آنها آب دارند.» در ادامه بعضی نظرات توریست ها را به تفکیک جاذبه ها مرور می کنیم. تنگه چاهکوه در جزیره قشم یکی از برترین میدان دیدها را برای گردشگر فراهم می کند، اما از امکانات رفاهی برخوردار نیست.

گردشگر استرالیایی، در بهمن 93 چاهکوه را اثر طبیعی زیبایی توصیف می کند که چشم را فریب می دهد: «اولین سفرم به جزیره قشم نبود اما اولین باری بود که تنها برای جاذبه های طبیعی اش به دیدن شهرها و سازه ها رفتم. اعتراف می کنم که از این سفر و به خصوص چاهکوه بسیار لذت بردم. شاید دیدن چاهکوه کمی وقت گیر باشد اما اگر طرفدار پدیده های طبیعی باشید، واقعا ارزشش را دارد. اشکال شنی که اینجا می بینید در گذر میلیون ها سال پدید آمده اند. منظره خارق العاده است، به خصوص اگر روز آرامی باشد و خیلی شلوغ نشود. تا آنجا که می توانید با خود آب بیاورید، زیرا اینجا هیچ مکانی برای خرید آب و خوراک نیست.»

مسافر اسپانیایی، در اسفند 96، این پدیده زمین شناسی زیبا را توصیف کرده: «صخره های ساییده شده و صفحات تکتونیک در هم تنیده شده منظره تاثیرگذار و زیبایی را در چاهکوه پدید آورده است. دیواره ها در جهت های مختلف بیرون زده اند و می توانید راه های مختلفی را امتحان کنید. بومیان از این صخره ها برای جمع آوری آب استفاده منی کردند که خیلی جالب بود. در عجبم که چطور این تنگه آنقدرها شهرت جهانی پیدا نکرده است. اگر فرصت کردید حتما از اینجا دیدن کنید.»

قشم از نگاه گردشگران خارجی

دره ستارگان

دره ستارگان جاذبه دیگری در جزیره دیگری در جزیره قشم است که توریست ها معمولا به خاطر منظره زیبایش به آن سر می زنند. گردشگر مالزیایی، در فروردین 94 نوشته: «به آنجا دره ستارگان می گویند، زیرا مردم بومی عقیده دارند که دره بر اثر شهاب سنگ ایجاد شده است اما در واقع اینگونه نیست و افسانه است؛ برخورد آب موجب شکل گیری سنگ ها در دره شده است. راهنماهایی آنجا هستند تا توضیحاتی ارائه دهند. توصیه می کنم در بهار به آنجا بروید.»

مسافر ایرلندی، در خرداد 96، رفتن به دره ستارگان در هنگام غروب را توصیه کرده: «این اشکال ساییده شده، به خصوص در هنگام غروب، بسیار زیبا هستند. ورودی ناچیزی برای شان در نظر گرفته شده، یکی دو ساعتی آنجا بگردید و از منظره زیبای دره لذت ببرید.»

جزیره هنگام

مسافر رومانیایی در تیرماه 95 به آنجا رفته: «جزیره هنگام حرف ندارد؛ خیلی سنتی است. من آنجا دلفین دیدم، غذای سنتی خوردم، از بومیان خرید کردم، در جزیره قدم زدم و مانند بندری ها لباس پوشیدم. حتما دوباره به آنجا خواهم رفت. انگار در زمان سفر کرده بودم.» از دیگر جاذبه های منطقه قشم می توان به جنگل های حرا و جزیره نار اشاره کرد که کم و بیش توریست هایی به آنجا پا می گذارند.



سلام پرشین کاملترین مرجع ایرانگردی و گردشگری


روزنامه شهروند – مهتاب جودکی: کلبه‌های چوبی، خانه‌های کوهستانی با دیوارهای قطور، سقف‌های گنبدی و بوی کاه‌گل و سنگ‌چین‌های خانه‌های کوهستانی؛ اینها اگر جای خود را به خانه‌های تکراری شهری بدهند، روستاها هم کم‌کم از بین می‌روند. برای همین است که صاحبان اقامتگاه‌های بوم‌گردی می‌گویند کارشان احیای زندگی روستایی است.

پنج، شش سالی است که اقامتگاه‌های روستایی در ایران جان گرفته‌اند و این‌طور که از آخرین آمار سازمان میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری برمی‌آید حالا ٦٦٩ اقامتگاه در سرتاسر کشور داریم؛ البته به جز استان‌های آذربایجان شرقی، البرز و قم که هنوز هیچ مکانی برای شب مانی طرفداران این شاخه از گردشگری ندارند. رقمی که از نگاه کارشناسان حوزه گردشگری برای این وسعت بزرگ و ظرفیت بالا، همچنان کم است و از وعده سازمان برای رساندن اقامتگاه‌ها به دو‌هزار واحد، بسیار دور.

اقامتگاه‌های بوم گردی برای نخستین بار در مناطق کویری ایران به راه افتادند و خانه پدری مازیار آل داوود، یکی از فعالان گردشگری در خور و بیابانک یزد نخستین جایی بود که اوایل دهه ٨٠ به‌عنوان اقامتگاهی روستایی شناخته شد. با وجود ظرفیت‌های تاریخی و طبیعی ایران اما این نوع گردشگری و اقامت در خانه‌های روستایی که تفاوت زیادی با هتل‌های پر زرق و برق شهری دارند، هنوز در کشور ما تازه است. در دنیا از ٢٥‌سال پیش فعالیت‌هایی برای راه‌اندازی کسب و کارهایی برآمده از هویتی بومی و برای رسیدن به توسعه پایدار آغاز شده و بوم‌گردی و اقامتگاه‌های متفاوتش سال‌هاست در کشورهای مختلف پا گرفته‌اند. از اوایل دهه ٩٠ اما برای توسعه بیشتر گردشگری، اقامتگاه‌های روستایی در ایران هم بیشتر شده به‌طوری که با احتساب اقامتگاه‌های بدون مجوز می‌توان شمارشان را بیشتر از ٧٠٠ خانه تخمین زد.

«من خودم یک مهاجر برگشتی‌ام»

«من یک شهری بودم که از تهران رفتم به روستا. مردم خیلی تعجب کرده بودند و مشکوک شده بودند که این زن آمده «قلعه بالا» چه کار؟ این تصمیم را گرفتم تا زندگی به روستا برگردد. من یک مهاجر برگشتی‌ام و خیلی‌ها شبیه من برگشته‌اند.» این روایت کوتاه منیر تقدیسی است از مهاجرت معکوسش. دو دهه از فعالیت او در حوزه گردشگری می‌گذرد و او نخستین زنی است که اقامتگاهی بوم‌گردی در روستا به راه انداخت.

بازگشت زندگی به روستاهای فراموش شده

او می‌گوید: «‌سال ١٣٩٠ اقامتگاهی در منطقه بیارجمند شاهرود در روستای قلعه بالا خانه‌ای گرفتم و احیا کردم و خیلی هم شناخته شد. خوشبختانه بعد از آن ١٥ خانه دیگر در این منطقه اقامتگاه شدند و من از این بابت خیلی خوشحالم. اما من آن خانه را نخریده بودم و برای همین به صاحبش واگذار کردم و به گرمسار آمدم؛ آرادان،روستای پاده.»

آمدن او به روستای پاده اتفاق نادری بود و تلاش‌هایش برای تبدیل یک خانه رو به ویرانی به یک اقامتگاه ٢٠ اسفند ٩٥ به ثمر نشست و «نورخونه» پر رفت و آمد شد: «مردم روستا خیلی مشکوک شده بودند که این زن این‌جا چه می‌خواهد؟ درحالی‌که خیلی‌ها برای کار به شهر می‌رفتند، برگشتن به یک خانه ویرانه برایشان عجیب بود. ٧٠ گونی آت و آشغال از آن خانه خاک گرفته خالی کردم تا ببینم با آن چه می‌شود کرد. این کارها برای اهالی خیلی بی اهمیت بود درحالی‌که با هزینه‌ای که کردم می‌توانستم چند خانه بخرم.»

با این‌که اوایل ورود او به روستا نگاه‌ها مثبت نبود اما کم‌کم خود اهالی هم جلو آمدند. او برای ساخت‌وساز خانه از اهالی روستا کمک گرفت و حالا پذیرایی از میهمانان هم با کمک اهالی است و خرید مواد غذایی و صنایع دستی هم در پاده انجام می‌شود.«پس از ٦ ماه نتیجه تلاشم را که دیدند خیلی خوشحال شدند. خانه خرابه‌ای که کسی جرأت نداشت به آن پا بگذارد و دلشان می‌خواست تخریب شود حالا بسیار زیبا شده بود. بعد از این اتفاق ١٠ خانه دیگر هم درحال درست شدن است.» تقدیسی می‌گوید خوشحال است که نگاه‌ها به بوم‌گردی بیشتر از بعد فرهنگی است: «هدف ما از احیای یک خانه، احیای یک روستاست، بازگشت جوانان روستا و ایجاد اشتغال برای آنها در زادگاهشان.» حالا گردشگران به مقصد شاهرود یا شمال و حتی برای دیدن خود «نورخونه» راهی روستای پاده می‌شوند.

«آیین‌های منسوخ شده‌مان زنده می‌شود»

در اقامتگاه‌های بوم‌گردی به جز معماری خانه و مصالح مورد استفاده در آن، خوراکی‌ها و رسم و رسوم‌ها هم محلی است. حسن علی چِشُمی، دهیار روستای چشام در شهر داورزن استان خراسان رضوی  می‌گوید با دیدن اقامتگاه‌های دیگر در شهرهای مختلف تصمیم گرفته با کمک مردم روستا بوم‌گردی را در چشام رونق بدهد. این دهیار فعال در حوزه بوم‌گردی می‌گوید: «بعضی از خانه‌های محلی را خودمان سروسامان داده‌ایم و با همکاری صاحبخانه‌ها مجوز تبدیلشان به اقامتگاه بوم‌گردی را از سازمان میراث فرهنگی گرفته‌ایم. می‌خواهیم با این کار آیین‌ها و فرهنگمان و همین‌طور روستایمان حفظ شود. از بعضی از آیین‌هایی که در چشام داریم فقط نامی مانده و اصلا منسوخ شده‌اند، با راه‌اندازی این خانه‌ها، آیین‌هایمان هم زنده می‌شود.»

حسن علی چشمی می‌گوید ٢٠ خانه در این روستا هستند که اگر پای گردشگران به آنها باز شود، شبیه می‌شوند به موزه‌های زنده. همین حالا وقتی گردشگران از تهران، یزد و اصفهان به داورزن می‌آیند و راهی چشام می‌شوند، هیچ اقامتگاهی نیست و به ناچار گردشگران یک روزه برمی‌گردند. روستای چشام در ٤٥ کیلومتری داورزن و ٧٥ کیلومتری سبزوار است. مردم روستا امیدوارند که بناهای تاریخی و طبیعت کویری که دوستداران آسمان را برای رصد به چشام می‌کشاند، محصولات کشاورزی و فرهنگ آنها، گردشگران را به آن‌جا جذب کند.

«کسی ما را تبلیغ نمی‌کند»

تا پیش از شهریور ٩٤ کهگیلویه و بویراحمد هیچ اقامتگاه بوم‌گردی نداشت. «رئیس» نام نخستین بوم‌گردی در سی‌سخت است و البته تنها اقامتگاه این استان که ٣٥ نفر را در خود جا می‌دهد. دو‌سال از آغاز فعالیت این اقامتگاه گذشته اما فرهاد زابلی مالک آن  می‌گوید: « این کار در بلندمدت بازدهی دارد و بدون تبلیغ راه به جایی نمی‌بریم. باید تبلیغ کرد تا گردشگران، راهنمایان و شرکت‌های جهانگردی ما را بشناسند.»

بازگشت زندگی به روستاهای فراموش شده

نمایشگاه‌های بوم‌گردی که در سال‌های اخیر به راه افتاده‌اند مهمترین راه معرفی اقامتگاه‌ها هستند. مالک اقامتگاه رئیس می‌گوید نمایشگاه‌ها خیلی کمک می‌کنند اما اغلب برای اقامت در تهران و تبلیغ در شهر مشکل هست. «برای آخرین نمایشگاه که اسفند ٩٦ بود نه بیلبورد شهری زدند و نه اسمی بردند که فعالانی که از استان‌های مختلف تا تهران آمده‌اند. با کلی اعتراض یک بنر کوچک جلوی ورودی در برج میلاد زدند. ظاهرا برایشان مهم نبود و می‌خواستند در یک هفته قبل از‌ سال تحصیلی سوله‌های برج میلاد خالی نباشد. هیچ تبلیغاتی از بوم‌گردی و صنایع‌دستی نشد. در صورتی که برج شلوغ بود برای کنسرت و نمایشگاه هندوستان اما کار ما باید دیده شود و باید تورلیدرها و مردم اهل سفر از آن خبردار شوند. اما آن‌قدر خلوت بود که ما همه چیزمان را در غرفه می‌گذاشتیم و می‌رفتیم.»

بوم‌گردی در ایران استاندارد ندارد

کامیار انصاری، از فعالانی است که در حوزه معرفی جذابیت‌های گردشگری ایران فعالیت می‌کند. او و دوستانش استارت‌آپی برای این کار راه انداخته‌اند و بخش مهمی از آن را به گردشگری طبیعت و عشایری اختصاص داده‌اند تا بیش از همه اقامتگاه‌ها را به گردشگران خارجی معرفی کنند. چون معتقدند قدرت تمکن مالی گردشگران خارجی بیشتر است و حضور آنها می‌تواند برای ایجاد گردشگری پایدار و درآمد برای بوم‌گردی و اقامتگاه‌ها موثرتر باشد.

انصاری  توضیح می‌دهد: «در راستای این اهداف در چند استارت‌آپ ویکند در حوزه گردشگری در دانشگاه‌های تهران و صنعتی شریف شرکت کردیم. نام استارت‌آپمان را هم که برگزیده آن رویدادهای دانشگاهی است، «آرکاییک لند» گذاشته‌ایم. برخلاف سایت‌ها یا مجموعه‌های دیگر تلاش ما این است که با تولید مدیا و تصویر و استفاده از راهنمایان گردشگری محلی، اقامتگاه‌ها و جذابیت‌های تاریخی و طبیعی را شناسایی و معرفی کنیم.»

او با اشاره به این‌که وب‌سایت آرکئیک لند درحال حاضر ٤٠٠ اقامتگاه را معرفی کرده است ادامه می‌دهد: «تمام هدف ما این است که اقامتگاه‌ها بیشتر معرفی شوند. برای این‌که بتوانیم بیشتر از جوامع حمایت کنیم در کنار معرفی اقامتگاه‌ها صنایع‌دستی و دست‌سازه‌های آنها را هم معرفی می‌کنیم و امکان خرید و رزرواسیون ارزی ریالی را در سایت فراهم کرده‌ایم تا با حذف واسطه‌ها بتوانیم مستقیما در اکوسیستم محلی تأثیر بگذاریم.»

بازگشت زندگی به روستاهای فراموش شده

هاله آقابابا، راهنمای گردشگری و از تسهیلگران آرکئیک لند هم می‌گوید: «هدف ما این است که اگر بنا به معرفی اقامتگاه‌هاست استانداردهای مدنظر هم رعایت شود. هرچند با وجود در نظر گرفتن حد مشخصی از بهداشت و کیفیت خدمات، هنوز استانداردی برای بوم‌گردی در ایران تعریف نشده است. اگر استاندارد واحدی شکل بگیرد بسیاری از مسائل در این مورد حل خواهد شد.» به گفته او درحال حاضر انجمن بوم‌گردی بناست روی این موضوع کار کند تا استانداردی به تصویب برسد.

راهی طولانی تا دو‌هزار اقامتگاه

اقامتگاه‌های ایران در ٢٨ استان و ٢ منطقه آزاد پخش شده‌اند اما با تراکم‌های مختلف؛ بعضی یک خانه و بعضی ٢٠٠ واحد. از ٦٦٩ اقامتگاه کشور ٢٠٨ مورد در استان اصفهان، ١٠٤ مورد در کرمان و ١٠٢ مورد در استان یزد فعال هستند. این‌طور که از آمارهای سازمان میراث فرهنگی بر می‌آید اقامتگاه‌ها در ایران تنها در این چند استان تراکم بسیار بالایی دارد. آذربایجان‌شرقی و البرز هیچ اقامتگاهی ندارند، تنها اقامتگاه تهران که روستاهای بسیاری دارد، در ورامین است و تازگی‌ها بازسازی‌اش تمام شده. آبان ‌سال پیش مدیرکل میراث فرهنگی استان قم گفته بود ١٢ پرونده متقاضیان خانه‌های تاریخی در شهر و خانه‌های روستایی برای تبدیل این مکان‌ها به اقامتگاه‌های بوم‌گردی از سوی کارشناسان درحال بررسی است اما این خانه‌ها هنوز به سرانجامی نرسیده‌اند.

مازندران در نوروز ٩٧ بیشتر از ١٠‌میلیون مسافر را اسکان داد اما این استان ٥٤ اقامتگاه بوم‌گردی دارد و عجیب این‌که گیلان هم استان سرسبز همجوار مازندران است، فقط و فقط ٣ اقامتگاه روستایی دارد. در این میان منطقه آزاد قشم ٣٢ خانه بوم‌گردی در رتبه پنجم قرار گرفته است اما شبیه گیلان باز هم هست: کردستان، کرمانشاه، گلستان، هرمزگان، همدان، کهگیلویه و بویراحمد، زنجان، خوزستان، آذربایجان‌غربی، بوشهر، چابهار و مرکزی با وجود ظرفیت‌های تاریخی و طبیعی بی‌نظیر و بی‌شمارشان اما هرکدام کمتر از ٥ اقامتگاه دارند. این آمارها درحالی است که سازمان میراث فرهنگی از دو‌سال پیش وعده داده که شمار خانه‌های بوم‌گردی را به ۲۰۰۰ واحد خواهد رساند.

از بهمن‌ماه ‌سال پیش به دنبال صدور دستور رئیس سازمان درخصوص رسیدگی به مشکلات بوم‌گردی‌ها، بررسی میدانی اقامتگاه‌های بوم‌گردی در تمام استان‌های کشور آغاز شد و بنا شده «هر هفته اقامتگاه‌های بوم‌گردی یک استان» بررسی شود تا مشکلات و ظرفیت‌هایشان شناسایی شود. با وجود تمام کاستی‌ها اما بوم‌گردی آمده تا در دل خانه‌های روستایی پا بگیرد، شغلی برای روستاییان دست و پا کند، مهاجران رفته از روستا را بازگرداند و راهی برای زنده کردن فرهنگ‌های مختلف و معرفی‌شان باشد.



سلام پرشین کاملترین مرجع ایرانگردی و گردشگری