وب‌سایت چیدانه: استان های گیلان و مازندران، دو استان پرطرفدار کشور برای مسافرت هستند. طبیعت بکر و مناطق دیدنی زیاد آن ها باعث می شود تا بشود از هر فرصتی برای سفر به این دو استان شمالی استفاده کرد. امروز  می خواهیم مناطقی از این دو استان را به شما معرفی کنیم که شاید کمتر کسی آن ها را بشناسد تا در سفر بعدی تان به این دو استان، جاهای جدیدی را تجربه کنید، با ما تا انتهای این مطلب همراه باشید.

۱. جنگل مه آلود پاسند

۷ مکان کمتر شناخته شده در شمال ایران برای سفر

اگر برای گردش و تفریح استان مازندران را انتخاب کرده اید پیشنهاد می کنم این سفر را به طرف شرق استان مازندران ادامه دهید تا به شهرستان بهشهر برسید. روستای زیبای پاسند و منطقه زیبای پاسند رز درست بعد از طی سه کیلومتر به سمت شرق در سمت راست اتوبان در جوار رودخانه پاسند با تابلوی بزرگ خودنمایی می کند . جنگل بکر و دست نخورده که سالانه گروه های زیادی از جنگل انبوه آن دیدن می کنند.


۲. ییلاق اولسبلنگاه ماسال

آدرس: گیلان – ماسال‎ در فاصله حدود ۲۵ کیلومتری شمال غرب این شهرستان و در ارتفاعات کوه های تالش

۷ مکان کمتر شناخته شده در شمال ایران برای سفر

اینجا ییلاقی ست خوش منظره، با پوشش مرتعی و تابستان نشین در ارتفاع ۱۴۸۹ متر از سطح دریای آزاد. این منطقه دارای مراتع بسیار بوده و خانه های موجود در آن اکثرا از چوب ساخته شده. ساکنان این منطقه از شهروندان ماسال هستن که برای استراحت و گذراندن فصل گرما در آنجا زندگی می کنند. هتل و مسافرپذیر ییلاقی زیبایی داره و گردشگرا و مسافرین زیادی و به سمت خودش جذب کرده است. اولسبلنگاه را باید از نزدیک دید و از طبیعت و طراوتش لذت برد.


۳. منطقه ییلاقی دشت النزه

آدرس: گیلان، ماسال، شاندرمن

۷ مکان کمتر شناخته شده در شمال ایران برای سفر

مهم‌ترین هدف محور ییلاقی شاندرمن ییلاق دشت النزه‌ست. دشتی سرسبز و پهناور که از همه طرف با کوه‌های سرسبز احاطه شده است. روبروی این دشت بقعه امامزاده ابراهیم النزه قرار داره که تا آن جا ۵ دقیقه پیاده روی دارد. در پای بقعه درخت کهنسال افرایی دیده می‌شه که بالغ بر ۲۰۰ سال از عمرش می‌گذرد. به این درخت، نخ‌های رنگی، پارچه سبز رنگ و تکه سفال آویزان شده که نوعی نذر محسوب می‌شود. در این منطقه درختان ولیک سرخ و سیاه، گلابی وحشی، گردو، آلوچه وحشی دیده می‌شه، از دشت النزه به آبشار واشیاره راه داره که پیاده روی برای رسیدن به آن کمی زیاد است.


۴. تالاب کیاکلایه

آدرس: گیلان، لنگرود

۷ مکان کمتر شناخته شده در شمال ایران برای سفر

تالاب کیاکلایه یکی از غنی ترین تالاب های گیلان از لحاظ تنوع گونه های حیاتی است. منظره های زیبایی که گیاهان در اطراف این تالاب به وجود آورده اند بسیار چشم نواز است. اما اگر بی توجهی مسئولین به این تالاب همچنان ادامه داشته باشد، به زودی این تالاب زیبا ار دست خواهد رفت.


۵. روستای صفرابسته

آدرس: گیلان، رشت، آستانه اشرفیه، جاده کیاشهر بعد از تمچال، روبروی پاسگاه پرکاپشت

۷ مکان کمتر شناخته شده در شمال ایران برای سفر

 

روستایی در دامن طبیعت، زیبا و دیدنی. روستای صفرا بسته با ۱۲۵۸ نفر جمعیت دارای قدمت تاریخی ۱۵۰۰ ساله‌ است. یه منطقه گردشگری و توریستی با جاده ای زیبا و دیدنی. از جاذبه های توریستی روستای صفرا بسته وجود جاده های تونلی، جاده‌‌‌‌ای که سرپوشیده شده از درختان توسکاست، و در فصل های بهار و پائیز نقاش طبیعت زیبا ترین رنگ ها رو در اون بکار برده.


۶. دریاچه بره سر

آدرس: گیلان، رودبار، داماش

۷ مکان کمتر شناخته شده در شمال ایران برای سفر

شاید بسیار ی از شما ندانید دریاچه ای زیبا و بکری کوچکتر در نزدیکی شهر بره سر قرار دارد که ویستان نامیده می شود . استخر ویستان (viyastan ) بره سر یکی از جاذبه های طبیعی و جزء مناطق نمونه گردشگری منطقه خورگام محسوب میشود که در بهار وتابستان مورد توجه گردشگران وطبیعت گردان بیشماری از سراسر ایران است.این استخر با داشتن محیطی مفرح وسالم در دل جنگل ، دارای گونه های مختلف از پرندگان ،انواع آبزیان می باشد. این دریاچه بطور طبیعی بر اثر زلزله بوجود امده و آب از کوههای اطراف تامین می شود و دارای یک موقعیت عالی و مناظر چشم نوازی می باشد.


۷. غار آویشوی

آدرس: گیلان، ماسال، ۴۰ کیلومتری شاندرمن

۷ مکان کمتر شناخته شده در شمال ایران برای سفر

ین غار در منطقه ای به همین نام در جنـوب ۴۰ کیلومتری غربی شهرستان شـاندرمن ماسـاله. یه غار آهکی با ستون های آهکیه که خیلی دیدنیـه و بزرگ ترین غار تو استان گیلانه که تا کنون بیش از دو هزار متـر از ژرفـای آن، توسط غار نوردان و کوه نـور دان محلـی مورد پیمایش و اکتشاف قرار گرفته. غار آویشوی بیش از ۷۵ میلیون سال قدمت داره. جالبه بدونین واسه رسیدن به این غار، از جنگل ها و چشمه های جوشان عبور می کنیم. در ضمن وجود قندیل ها و آبشارهای بی نظیر داخل غار باعث جذابیت دوچندان اون شده .



سلام پرشین کاملترین مرجع ایرانگردی و گردشگری


روزنامه ایران – سعیده احسانی‌راد: تابلوی باداب سورت 25 کیلومتر، تنها نشانی است که گردشگران را از نیمه راه جاده دامغان به ساری راهنمایی می‌کند به سمت محلی که چشمه‌های شگفت‌انگیز هفت‌رنگ و رؤیایی را در آنجا می‌توان دید.

بروشورهای تبلیغی مکان‌های گردشگری مازندران پای بعضی گردشگران را که به‌دنبال دیدن مکان‌های خاص و ناشناخته هستند به باداب سورت باز کرده و تعداد اندکی هم با اطلاع قبلی از وجود چنین مکانی برای دیدن باداب سورت آمده‌اند. از کنار جاده تا خود باداب سورت 25 کیلومتر راه است ؛ راهی دیدنی و جذاب ومنظره‌ای رؤیایی، به طوری که نوار ابری کشیده شده روی دشت‌ها، زیبایی توصیف نشده‌ای دارد که سر مسافران را حسابی به عکاسی و ثبت آن مناظر گرم می‌کند.

رد پای رنگین کمان در چشمه‌های اسرارآمیز

باداب سورت دومین چشمه آب شور جهان در کنارروستای سورت، حدفاصل روستاهای اروست و مال خواست قراردارد، جاده‌اش هموار و آسفالت است اما ورودی خود باداب سورت 6 کیلومترجاده خاکی دارد از سر جاده تا خود جایی که به باداب سورت می‌رسد محلی شده برای کسب درآمد روستاییان. گردو، آب زرشک و مجسمه‌های گلی به‌شکل گوزن توسط بچه‌ها و جوانان روستایی کنارجاده برای فروش چیده شده است.

رد نیسان‌های آبی در شیب تند جاده

شیارهای نمکی روی کوه‌ها شکل خط خطی‌هایی را ایجاد کرده که خشک است و بدون آب، سرچشمه‌ها پر از توده نمک سفید است. در مجاورت کوه پارکینگی ساخته شده که گردشگران بعد از پارک خودرو از دو طریق می‌توانند به چشمه‌های رنگی باداب سورت برسند یا باید پیاده دامنه کوه را با شیب تند طی کنند یا با نیسان‌های آبی و تراکتورهای مجهز به صندلی به بالای کوه بروند.

مسافران با بهت و حیرت سوار نیسان‌ها می‌شوند، هر نیسان 11 مسافر سوار می‌کند، کرایه رفت و برگشت 5 هزار تومان است، ابتدای راه تا به دامنه کوه برسد صاف و هموار است اما نیسان‌ها که به دامنه کوه می‌رسند و شیب تند را با تکان‌های شدید بالا می‌روند وحشت به جان گردشگران می‌افتد هیچ‌کس به روی خودش نمی‌آورد اما وقتی که ماشین‌ها روی دست‌اندازهای سفت شده و شیار کوه‌ها می‌افتند و مسافران هر یک به گوشه‌ای پرت می‌شوند جیغ و خنده‌شان به هوا می‌رود.

بعد از طی یک ربع راه و گذر از سربالایی با شیب تند و خطرناک همه نفس راحت می‌کشند که به سلامت به محل چشمه‌های رنگی باداب سورت رسیدند؛ محلی که دورتادورش را سیم خاردار کشیدند.

رانندگان به مسافران اعلام می‌کنند فقط 40 دقیقه فرصت ماندن دارند و باید با همان ماشین دوباره به پایین کوه برگردند. مسافران هنوز از نیسان سواری حال‌شان جا نیامده که کسی از یک بلندی نه چندان مرتفع از آنها می‌خواهد که از کنار سنگ چین‌ها رد شوندهمه به کنار استخری نیم دایره بروند وقتی همه جمع می‌شوند آقایی بعد از سلام و احوالپرسی خودش را راهنمایی مستقل از میراث فرهنگی معرفی می‌کند که از اهالی همان منطقه است و رایگان باداب سورت را به گردشگران معرفی می‌کند.

معرفی راهنما برای باداب سورت این‌طور شروع شد: چشمه‌های باداب سورت در ارتفاع 1841 متری از سطح دریا قرار گرفته و اصالت باداب سورت از روستایی به نام سورت در بالا دست این منطقه گرفته شده که امروز خالی از سکنه شده و اثری از آن وجود ندارد.

اما باداب سورت یعنی چه: باداب یا بادو به زبان مازندرانی یعنی چشمه‌هایی که آب آن خواص درمانی دارند و معنی دیگر باداب و سورت روستایی که اسمش روی این منطقه مانده است، در این محل دریاچه‌ای وجود دارد که سرچشمه اصلی آب‌های پایین‌دست است و حفره‌ای وجود دارد که دارای چاه‌هایی به عمق 100 متر است که به این چاه‌ها در زمین‌شناسی چاه‌های آرتزین گفته می شود که املاح آن نمک، آهن و گوگرد و مس است. اما این رسوبات پلکانی چطور تشکیل می‌شود؟ برای تشکیل یک سانت از حوضچه‌های باداب سورت، ۲۰۰ تا ۳۰۰ سال زمان لازم است. به‌دلیل قرار‌گیری باداب سورت در ارتفاعات و وزش دائمی باد ملایم، آب به حالت چین چین رسوب می‌کند و چین‌های آب به مرور زمان به پله تبدیل می‌شود.

رد پای رنگین کمان در چشمه‌های اسرارآمیز

چشمه های اسرار آمیز

طی سالیان طولانی جریان آب چشمه‌های باداب سورت در پایین‌دست، صدها طبقه و ده‌ها حوضچه زیبا به رنگ‌های قرمز، نارنجی و زرد به وجود آورده است. جاذبه اصلی و ویژگی منحصر به فرد چشمه‌های باداب سورت، این طبقات و حوضچه‌هاست. حوضچه‌های پایین‌دست باداب سورت به خاطر ته‌نشین شدن املاح در حوضچه‌های بالادست، شفاف‌تر هستند. املاح موجود در آب حوضچه‌های باداب سورت عبارتند از آهن، آهک، مس، گوگرد و نمک اما رسوبات مختلف می‌توانند رنگ آب را تغییر دهند به‌عنوان مثال رسوب آهن آب را به رنگ قرمز، رسوب مس به رنگ سبز، گوگرد به رنگ زرد و آهک و نمک هم آب حوضچه‌ها را به رنگ سفید در می‌آورند.

همچنین باکتری‌های موجود در آب نیز باعث تغییر رنگ آب حوضچه‌ها می‌شوند. یک چشمه دیگر در بالادست این چشمه قرار دارد و به‌دلیل ترش بودن آب، بومی‌های این منطقه به آن باداب‌ترش می‌گویند. چشمه‌های باداب سورت از نوع ژئوپارک محسوب شده و همزمان با آخرین چین‌خوردگی البرز در پلیوستوسن و پلیوسن که دوران چهارم زمین‌شناسی بوده، شکل‌گرفته است.

چشمه‌های اسرارآمیز باداب سورت مشتمل بر سه چشمه با آب‌های کاملاً متفاوت ازلحاظ رنگ، بو و مزه است و یکی از این چشمه‌ها دارای آبی بسیار شور بوده و دارای دریاچه‌ای کوچک است که عمدتاً در تابستان برای شنا و آب‌درمانی استفاده می‌شود و در قسمتی از کف این دریاچه حفره‌ای عمیق به نام برمودای اروست وجود دارد.

این رسوبات، همراه با آب دریاچه جهت درمان دردهای کمر و پا، امراض پوستی، رماتیسم و میگرن سودمند است و به علت شوری زیاد این دریاچه و دارا بودن املاح و مواد معدنی فراوان به‌هیچ‌عنوان در فصل زمستان یخ نمی‌زند و هیچ جانوری نیز در آن زیست نمی‌کند. این راهنما به گردشگران توصیه کرد که اگر سینوزیت دارند حتماً دوبار آب شور استخر را به بینی‌شان بریزند و از سرچشمه آب ترش بخورند تا سموم بدنشان دفع شود. شبیه این چشمه‌های شگفت‌انگیز باداب سورت در ایران در پاموکاله در ترکیه، ایوان‌های مطبق سفید و صورتی در نیوزیلند، بایشوایتای در چین، باگنی سان فلیپو در ایتالیا، منطقه سنگ زرد در امریکا و هیرو ال آگورا در مکزیک وجود دارد.

7 رنگ سحر انگیز سورت

باداب سورت رؤیایی و سحرانگیز که حاصل هنرمندی خدا بر طبیعت کوهستانی استان مازندران است فقط باید از نزدیک دید ودر زبان توصیف نمی‌گنجد جایی که کوه چین‌چین شده و تکان آن چین‌ها پر از آب و سطحی صدفی است که با تابش نور رنگ‌های آن نیز که غالباً قهوه‌ای است عوض می‌شود.

رد پای رنگین کمان در چشمه‌های اسرارآمیز

بسی جای تأسف دارد که نسبت به این مکان گردشگری سحرانگیز هیچ نظارت جدی وجود ندارد و هیچ تابلوی هشدار و راهنمایی در معرض دید نیست تا از صدمات ناشی از حضور گردشگران در امان بماند به‌عنوان مثال بیشتر عروس و دامادها برای داشتن صحنه‌های خاص در فیلم عروسی و گرفتن عکس بدون مانع و هشداری به این منطقه می‌آیند که اگر کوآد کوپترهای فیلمبردارها به چشمه‌ها بخورد صدمات جبران‌ناپذیری را به این میراث طبیعی تجدید‌ناپذیر وارد می‌کند.

بهروز کشاورز سرپرست اداره کل میراث فرهنگی مازندران درباره بحث نظارت و جلوگیری از تخلفات سودجویان در باداب سورت گفت:همه جا افرادی پیدا می‌شوند که از چراغ قرمز عبور کنند. در این منطقه نیز یگان حفاظت کار نظارت را انجام می‌دهد و اگر تخلفی همچون حضور گروه‌های فیلمبرداری برای عروسی صورت می‌گیرد به دور از چشم یگان حفاظت بوده که در صورت مشاهده با متخلفان برخورد قانونی صورت می‌گیرد.

وی درباره ایجاد زیرساخت‌های گردشگری در باداب سورت اظهار داشت:زیرساخت‌های گردشگری این منطقه به صورت کتابچه‌ای به منابع طبیعی استان ارسال شده تا مورد بررسی قرار گیرد. هر زمان که طرح‌های این کتابچه تأیید شود بخش خصوصی کار ساخت پارکینگ و سرویس بهداشتی را آغاز می‌کند در حال حاضر پارکینگ موقتی این محل از طریق دهیاری و بخشداری منطقه اداره و نظارت می‌شود.

سرپرست اداره کل میراث فرهنگی مازندران ایجاد راه دسترسی مطمئن به محل چشمه‌های رنگی باداب سورت را از دیگر طرح‌هایی بیان کرد که در صورت واگذاری زمین از طریق جنگلبانی و منابع طبیعی همزمان با طرح‌های آن، کار ساخت راه دسترسی هم انجام می‌شود.



سلام پرشین کاملترین مرجع ایرانگردی و گردشگری


هفته نامه همشهری شش و هفت – حسن زندی: برای کسی که در شهر بزرگ زندگی کرده و هر چه دیده ساختمان بلند و دود و سروصدا بوده، بهترین مکان اقامتی در سفرخانه بوم گردی است. خانه هایی که در آرام ترین روستاها یا دنج ترین نقطه از شهرها راه اندازی شده اند و محیطی پر از وسایل دوست داشتنی را به گردشگر معرفی می کنند.

این خانه ها پر از فرهنگ بومی و داستان های محلی هستند. غذاهای خوشمزه به شما تعارف می کنند و شما را به شنیدن موسیقی محلی دعوت می کنند و نکته مهم تر این که هزینه اقامت در این خانه ها خیلی خیلی کمتر از هتل های آنچنانی و در عین حال صفای اقامت در آنها خیلی بیشتر از هتل ها و هتل آپارتمان هاست.

در سال های اخیر اقبال ایرانی ها به راه اندازی این خانه ها بیشتر شده و در نقاط مختلف کشور خانه های بوم گردی با نام های زیبا فعال شده اند. استان های گیلان اقامتگاه هایی با نام مسافرکاشانه دارند و خانه های محلی بهسازی شده در یزد فراوانند، در خوزستان با مضیف های عربی از مهمانان در اقامتگاه سنتی میزبانی می شود و در کرمان در اقامتگاه های کپری نوین از مهمانان پذیرایی می شود، اما ما سری به اقامتگاه های کمتر شناخته شده زده ایم؛ آنهایی که به تازگی بنا شده و حرف هایی برای گفتن دارند. پای صحبت های افرادی نشسته ایم که اقدام به راه اندازی خانه های بوم گردی در استان های خود کرده اند.

اقامتگاه های بوم گردی؛ سنتی مهمان شویم

اولین اقامتگاه بوم گردی سیستان و بلوچستان

«سالار رضایی» مدیر اقامتگاه بوم گردی روستای قلعه نو زابل اولین اقامتگاه بوم گردی استان سیستان و بلوچستان که لیسانس زبان و ادبیات انگلیسی است، می گوید در دانشگاه که بودم همیشه دوست داشتم با خارجی ها ارتباط بگیرم اما آن موقع راه های ارتباطی مثل امروز ساده نبود. هر چند تلاش می کردم بعد از اتمام تحصیل اقدام به راه اندازی یک آموزشگاه کردم.

همان موقع از طریق دوستانم با یک فرانسوی آشنا شدم که چند روزی به زابل آمد و مهمان من بود. خیلی خوشحال بودم چون زبان فرانسه یکی از علاقه مندی های من است. بعد از آن اتفاق مهمانان دیگری از کشورهای مختلف داشتم و کم کم ایده هایی در حوزه گردشگری به ذهنم آمد. در واقع آن مهمان فرانسوی دریچه ای شد برای ورود مهمانانی دیگر. با یکی از دوستانم در این زمینه صحبت کردم و قرار شد ایده های مشترکمان را عملی کنیم. راهی زاهدان (مرکز استان) شدیم و مجوز اولین خانه بوم گردی استان سیستان و بلوچستان را گرفتیم.

اقامتگاه های بوم گردی؛ سنتی مهمان شویم

اقامتگاه 50 ساله

اولین خانه بوم گردی سیستان و بلوچستان در روستای قلعه نو، از روستاهای بخش جزینک در شهرستان زهک که از شهرستان های منطقه سیستان است، قرار دارد. رضایی و همکارش یک خانه 50 ساله در یک روستای قدیمی را که تنها روستایی است که بافت سنتی سیستانی را حفظ کرده و به ماسوله شرق کشور شهره است، بازسازی کرده اند. خانه های این روستا به صورت پلکانی روی تپه ها بنا شده و همه آنها گنبدی شکل هستند. بادگیرهایی روی گنبدها قرار دارند که فضای زیبایی به روستا بخشیده اند. این روستا در نزدیکی شهر معبد غلامان قرار دارد که یک شهر باستانی 2500 ساله محسوب می شود. کنار روستا دو دریاچه زیباست و طبیعت بی نظیر آن مخصوصا در دوران کشت و کار چشم نواز است.

روستایی که خانه بوم گردی در آن قرار دارد 8 کیلومتر تا شهرستان زهک فاصله دارد و از امکانات خوبی برخوردار است. این اقامتگاه روی تپه قرار دارد و شکل و بافت آن انسان را به یاد گذشته ها می اندازد از روی بالکن منظره زیبایی رو به دشت و مزارع کشاورزی مشاهده می شود. پشت اتاق های خانه چند تپه وجود دارد که از بالای آنها می توان روستا و دریاچه را تماشا کرد. اینجا غذاها و نوشیدنی های محلی سیستان و بلوچستان سرو می شود، موسیقی اصیل سیستانی شنیده می شود و اتاق ها کاملا خشتی و گلی و مجهز به سرویس بهداشتی مخصوص ایرانی ها و خارجی ها و حمام، اما تزئینات خانه کاملا سنتی است.

اقامتگاه های بوم گردی؛ سنتی مهمان شویم

اینجا شب های زیبایی دارد و صنایع دستی منطقه سیستان برای کسانی که تمایل به آشنا شدن و خریدن دارند، مهیاست. یکسری برنامه های تفریحی مانند موسیقی و بازدید از روستا و محوطه های تاریخی همراه راهنمای گردشگری و کمپ زدن در کنار دریاچه، ماهیگیری، الاغ و شترسواری، تورهای سیستان گردی و سرویس ایاب و ذهاب هم به صورت جمعی و فردی برای اقامت کنندگان در نظر گرفته شده است. بزرگترین هدف راه اندازان این خانه معرفی سیستان و بلوچستان به جهان است. از شهر سوخته 5000 ساله تا کوه باستانی اوشیدا، از معبد غلامان تا آتشکده 3500 ساله کرکویه، از یازدهمین سرزمین خلق شده به دست اهورامزدا تا انبار غله ایران همه افتخارات سیستان بزرگ هستند و راه زیادی برای معرفی آنها وجود دارد.

خانه مادربزرگ اقامتگاه بوم گردی روستای الولک قزوین

سحر کاظمی از اهالی روستای الولک از توابع استان قزوین است. وی د ر رشته مدیریت بازرگانی تا مقطع کارشناسی ارشد ادامه تحصیل داده و در حال حاضر به عنوان راهنمای گردشگری در حوزه گردشگری و اختصاصا گردشگری روستایی در حال کار و فعالیت و کار است. کاظمی می گوید من از ابتدا به سفر و گردشگری علاقه داشتم اما انگیزه ای که باعث شد من به این مسیر سوق پیدا کنم، برگزاری تورهای دانش آموزی دانشگاه آزاد قزوین بود. از سال 90 دانشگاه آزاد قزوین تصمیم گرفت برای معرفی امکانات دانشگاه به نسل آینده و آشنایی آنها با فضاهای علمی خصوصا علوم روباتیک امکان حضور دانش آموزان در قالب تورهای دانش آموزی در دانشگاه را ایجاد کند.

شرکت کنندگان عموما دانش آموزانی از استان های همجوار بودند و این حضور باعث شد که به پیشنهاد من، آنها نیم روز بعدی را از اماکن تاریخی شهر قزوین بازدید کنند و مسئولیت هماهنگی به عهده خودم بود. این جریان باعث شد که هم شهر قزوین معرفی شود و هم من وارد فضای راهنمایی گردشگری شوم. این روند تا سال 93 ادامه داشت. اما جریان احداث اقامتگاه از آشنایی من با افسانه احسانی و موسسه آوای طبیعت شروع شد. بعد از آشنایی من با مفهوم اکوتوریسم و نقش گردشگری در حفظ و حراست از فرهنگ بومی با توجه به مسئولیت من در شورای روستا و با همکاری خانم احسانی در قدم اول، فرآیندی برای اجرای عروسک های محلی روستا شکل گرفت و بعد از آن برای معرفی اقامتگاه به اهالی، خانه ای را که خودم به عنوان محل سکونت اجاره کرده بودم به اقامتگاه تبدیل کردم.

اقامتگاه های بوم گردی؛ سنتی مهمان شویم

قابلیت های خانه مادربزرگ

این خانه در حریم روستا قرار دارد و بناهای تاریخی ثبت شده مانند بقعه سلطان ویس، کافر گنبد و آسیاب آبی زنده ای که به ترتیب به دوره سلجوقی، ایلخانی و احتمالا صفویه تعلق دارند. در جوار این روستا هستند. دسترسی این روستا به شهر قزوین ساده است و شما می توانید در کمتر از 15 دقیقه از یک فضای شهری وارد یک فضای طبیعی و نسبتا بکر شوید. فرهنگ روستا و تولیدات و محصولات روستا بسیار غنی است و روحیه مهمان پذیری اهالی روستا ظرفیت مناسبی برای حضور مسافر و یک نقطه قوت حساب می شود و دسترسی به تهران و کرج و آزادراه ها و بزرگراه های این شهر امکان جذب مسافر را بیشتر می کند.

این اقامتگاه امکان اسکان با ظرفیت 40 نفر به شیوه کاملا روستایی مطابق با شرایط فرهنگی روستا دارد و خدمات رستورانی مطابق با خوراک مرسوم در منطقه همراه با اجرای موسیقی زنده، موسیقی و رقص محلی و نقالی و پرده خوانی از مزایای آن است. امکان بازدید از فروشگاه صنایع دستی در داخل مجموعه و تورهای جانبی بازدید از جاذبه های شهر قزوین، گشت داخل روستا، مناطق الموت و جاذبه های دیگر نیز فراهم است.

اقامتگاه بوم گردی روستای ملحمدره

این اقامتگاه بوم گردی در روستای ملحمدره در فاصله 5 کیلومتری شهر اسدآباد (55 کیلومتری همدان) قرار گرفته است. این روستا یعنی از بی نظیرترین مناطق محیط زیست کشور و از مناطق شکار ممنوع است که این مزیت منجر شده تا گردشگران و طبیعت دوستان زیادی از گوشه و کنار کشور از این روستای کوچک دیدن کنند. قرار گرفتن ملحمدره در دامنه کوه با ارتفاع بالاتری نسبت به شهر باعث شده هم از آب و هوای پاک و نسبتا خنک تری برخور دار باشد و هم چشم انداز زیبایی از دشت پیش رو و شهر اسدآباد و باغات برای گردشگری به نمایش بگذارد. ضمنا از آنجایی که شهر اسدآباد فاقد تفریحگاه و منطقه طبیعت گردی مناسب است،

از قدیم این روستا و معدود روستاهای مجاور کوهستانی پذیرای بومیان برای کوهنوردی و استفاده از طبیعت بکر بوده و اغلب همدانی ها آن را می شناسند، به طوری که در ایام تعطیل و خصوصا عید نوروز و سیزده بدر که روز طبیعت است، این روستا پذیرای خیل عظیمی از گردشگران و طبیعت گردان است. اقامتگاه آرتینا یک نمونه از خانه های بومی روستایی است که پر از احساس معماری و فرهنگ روستاهای مناطق کوهستانی ایران است و ساده و بی آلایش و صمیمی در تمام سال پذیرای گردشگران از مناطق مختلف کشور است.

اقامتگاه های بوم گردی؛ سنتی مهمان شویم

در فاز اول بهره برداری و برای شروع 4 اتاق مهیا شده است که از حمام و سرویس بهداشتی مشترک در حیاط استفاده می کنند. کلیه اتاق ها کاهگلی و بسیار ساده، با معماری به سبک روستایی هستند. در حیاط خانه اسطبل و فضاهایی وجود دارد که در آنها از حیوانات خانگی و اهلی مثل بز، مرغ و گوسفند، نگهداری می شود. خانه به باغ نزدیک است و شما مهمان این همه سادگی خواهید بو د، به طوری که برای استراحت و خوابیدن روی زمین از تشک، لحاف و کرسی استفاده می شود و سفره روی زمین گسترده و غذا سرو می شود.

در این اقامتگاه غذاهای محلی همانند کوفته، آش رشته، آش دوغ، نان محلی و سبزی کوهی و محلی همراه با لبنیات سرو می شود. پذیرایی در صبحانه با شیر، کره، پنیر، عمل و خامه و تخم مرغ که تولید خود است، انجام می شود. در روستای ملحمدره وجود آبشارهای فراوان و باغات و گیاهان دارویی و نیز مسیرهای کوهنوردی، چشم انداز توسعه و رونق بی بدیلی رقم زده است. این اقامتگاه سومین خانه بوم گردی استان است که در ملحمدره اسدآباد راه اندازی شده و از نوروز 96 به اسکان گردشگران پرداخته است. این اقامتگاه دارای موزه محلی است که با اشیای قدیمی و کشاورزی تجهیز و با استقبال خوبی مواجه شده است.

اقامتگاه بوم گردی ورکانه: اولین اقامتگاه همدان

ورکانه روستایی در 20 کیلومتری جنوب شرقی شهر همدان است. سابقه سکونت در این روستا به 400 سال پیش می رسد. از همان روزگار خانه های روستا سازگار با طبیعت اطرافش و با سنگ لاشه هایی از کوه های اطراف ساخته شده است. بدین سبب روستا در دل کوه خوش نشسته است و بافت سنگی را شکل داده است که یکی از دلایل بازدید گردشگران از روستاست. از دیگر جاذبه های روستا وجود دو اصطبل قدیمی است که یکی از آنها مرکز پرورش و اصلاح نژاد اسب اصیل ایرانی و معرفی و شناساندن آن به دنیا به کوشش زنده یاد مهری قراگزلو بوده است. وجود خانه پدری و زادگاه پروفسور موسیوند نیز به جاذبه های روستا می افزاید.

ورکانه به عنوان یکی از روستاهای هدف گردشگری استان همدان از ظرفیت خوبی در هر دو بخش جاذبه های تاریخی و طبیعی برخوردار است. به طور مشخص مسیر دسترسی به روستا با گذر از باغ های منطقی و همچنین دریاچه سد اکباتان تجربه خوبی را برای گردشگران رقم می زند. این اقامتگاه به عنوان اولین اقامتگاه بوم گردی استان همدان در روستای ورکانه واقع شده است و امکان اقامت (شب مانی) و پذیرایی را برای گردشگران فراهم کرده است. ساختمان اقامتگاه با استفاده از مصالح بومی که اصلی ترین آنها سنگ و چوب است و همچنین بهره گیری حداکثری از دانش و معماری بومن با هدف ترویج معماری بومی بنا شده است.

اقامتگاه های بوم گردی؛ سنتی مهمان شویم

در تجهیز کردن ساختمان نیز تلاش شده از تجهیزات و وسایل اصیل و سنتی منطقه استفاده شود. بنابراین ظروف سفالی، سیستم گرمایشی کرسی، چراغ های قدیمی، گل های طبیعی، گلیم و وسایل خواب سنتی در آن استفاده می شود و همچنین در خدمت رسانی نیز سعی می شود به شیوه های سنتی و اصیل از مهمانان پذیرایی شود. در اقامتگاه بوم گردی ورکانه مهمانان با خوراک های محلی پذیرایی می شوند. در رختخواب های سنتی استراحت می کنند و سیستم گرمایشی کرسی را تجربه می کنند.

این اقامتگاه برنامه هایی مانند گشت پیاده روی به راهنمایی بلدهای محلی در مناطق طبیعی بکر پیرامون ویرانه های دوچرخه سواری و سوارکاری را به مهمانان خود پیشنهاد می کند. علاوه بر موارد ذکر شده برنامه هایی با همکاری تشکل های فعال در جهت ارتقای آگاهی جامعه محلی در حوزه های زیست محیطی و همچنین توانمندسازی زنان روستا در تولید صنایع دستی و محصولات خانگی در دست اقدام است. بازاریابی و فروش محصولات تولیدی روستاییان اعم از صنایع دستی و محصولات خوراکی توسط اقامتگاه و برای کمک به ایجاد معیشت جایگزین برای جامعه محلی نیز انجام می شود.

اقامتگاه بوم گردی مزداگرد همدان

اقامتگاه بوم گردی مزداگرد از تابستان سال گذشته در روستای امزاجرد همدان رسما شروع به کار کرده است و در همین مدت کوتاه به سهم خود تاثیر بسزایی در جذب گردشگر و اقتصاد روستا داشته است. به طوری که در زمان تاسیس هزینه ای بالغ بر 70 میلیون تومان بصورت مستقیم و غیرمستقیم به محل درآمد روستا تزریق کرده و برای تامین نیروی انسانی، تعمیرات ساختمان و تهیه مصالح و پس از تاسیس با ورود گردشگران تاثیر بسزایی بر اقتصاد روستا گذاشته است. برای تهیه مایحتاج روزانه گردشگران با خرید تولیدات و محصولات روستایی توسط گردشگران و همچنین خرید سوغاتی سعی می شود به اقتصاد روستا کمک شود که تاکنون تداوم این کار ورود گردشگران بیشتر به روستا تاثیر چشمگیری بر اقتصاد روستا داشته است.

البته این اقامتگاه برای ادامه کار فاز دومی هم در نظر دارد که در نهایت چندین شغل را به صورت مستقیم و غیرمستقیم ایجاد می کند و با تعدد شغل های پایدار بر پایه گردشگری، می توان از مشکلات، بیکاری روستا کاست که با توجه به مشکلات کم آبی و کشاورزی، روستا کمک بسزایی برای روستاییان است. شما به محض ورود به این اقامتگاه توسط میزبانانی که لباس محلی بر تن دارند ، مورد استقبال قرار می گیرند. بعد از آن در اتاق های کاهگلی بهسازی شده اسکان پیدا می کنید. برای ناهار یا شام در مکانی که شربتخانه نامیده می شود. در فضایی کاملا سنتی و روستایی به سبک چند سده قبل و با غذاهای محلی از شما میزبانی می شود

اقامتگاه های بوم گردی؛ سنتی مهمان شویم

اما شیرین ترین قسمت ماجرا صبحانه است که اغلب در حیاط و مقابل چشمان شما روی آنتن آماده می شود. آتشی که از درون تنوری افروخته بیرون می آید و آبی را که با دلو از چاه کشیده اند روی آن به جوش می آورند. نان هم در همان جا و تازه پخت است. بعد هم در استکان های کمرباریک با انواع پنیر و مربا و عسل و شیره محلی سفره صبحانه در روی تخت گسترده می شود. فضای حیاط این اقامتگاه بسیار زیبا و سرسبز است و چشم اندازی کم نظیر دارد. شبها در کنار چای آتشی، همه میهمانان اقامتگاه به حیاط دعوت می شوند و اغلب با موسیقی زنده و برنامه هایی مثل شاهنامه خوانی ساعات خوش و کم نظیری برای آنها رقم می خورد.

عرقیان گیاهی، رب گوجه فرنگی، پنیر، خاکشیر، شیره انگور و محصولاتی که به صورت طبیعی و ارگانیک توسط روستاییان تولید منی شود و تاکنون بازاری برای ارائه و فروش آنها پیدا نکردند. در روستا بدون واسطه و مستقیم به گردشگران عرضه می شود. در گذشته چون مکان خاصی برای ارائه این محصولات وجود نداشت و این تولیدات عمدتا خانگی بوده امکان فروش برای روستاییان وجود نداشت اما اکنون با تاسیس این اقامتگاه و ورود گردشگران به روستا ضمن بازدید از شیوه تولید به سادگی امکان فروش آنها نیز فراهم آمده است. در زمینه صنایع دستی از جمله فرش، گلیم، عروسک بافی و غیره نیز اتفاقات خوبی افتاده و آنها به صورت مستقیم به فروش می رسند.

اقامتگاه سیروان آقبلاغ لالجین

روستای آقبلاغ یکی از زیباترین و کهن ترین و باثبات ترین روستاهاست که خانه هایش دست نخورده است. بیش از 80 درصد روستا بافت قدیمی دارد و بیشتر مردم روستا به کار دامداری مشغول هستند. زراعت گندم و جو و چغندر تولیدات اصلی روستا است. آفت مدرنیته و سکونت در شهر به این روستا هم رخنه کرده اما نسل دومی و جوانی دارد که با وجود کوچ حتی پدران، پسرها ایستاده اند و بنای روستا را حفظ کرده اند.

این مجموعه در مساحت 900 متری با 6 اتاق مجزا، دو سرویس بهداشتی راه اندازی شده است. اقامتگاه سیروان مثل باقی اقامتگاه های بوم نگردی دارای مجوز رسمی از اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری است و فعالیت خود را با هدف معرفی خانه های سنتی، تفرجگاه، آشنایی با سبک زندگی روستایی، پخت نان داغ تنوری، تورهای داخلی استان همدان، بازدید از شهر جهانی سفال لالجین، بازدید از بزرگترین غار آبی جهان علیصدر، بازدید از کارگاه های سفالگری، کارگاه های پخت رنگ سفال، آموزش سفالگری در کمترین زمان، اجرای موسیقی زنده با هنرنمایی هنرمندان موسیقی همدان، بازدید از گنجنامه و بسیاری از بسته های جذاب در منطقه بکری از همدان آغاز کرده است.

اقامتگاه های بوم گردی؛ سنتی مهمان شویم

به جز هتل بوعلی که در لالجین فعال است اقامتگاه یا هتلی نیست که بتواند به مسافرین اسکان بدهد. اسم و رسم شهر جهانی لالجین منوط به وجود زیرساخت های فراوانی است که لالجین هنوز از این زیرساخت ها بهره مند نیست، مسافت روستای آقبلاغ تا لالجین 8 کیلومتر و تا غار علیصدر تقریبا 70 کیلومتر است اما چون مکان اقامتی مناسبی در این روستا وجود ندارد بیشتر مسافران و گردشگران برای اقامت به همدان می روند اما دهکده سنتی اقامتی سیروان بین دو شاهراه اصلی قرار گرفته و دسترسی مسافران به همدان و لالجین و غار علیصدر بسیار سا ده است.

خدمات این اقامتگاه شامل اجرای موسیقی زنده، تور گردشی داخل غار علیصدر، تور بازدید از کارگاه های تولیدت سفال و فروشگاه های سفال فروشی، اجرای زنده سفال سازی در داخل مجموعه و ارائه محصولات طبیعی روستا مانند شیر و ماست و پنیر و پخت نان محلی در داخل مجموعه است. موسسان این خانه همچنین در نظر دارند گرمابه یا همان خزینه سنتی در زمین کناری مجموعه افتتاح کنند که مسافران بتوانند حس و حال حمام های روستایی را درک کنند. باغ وحشی کوچک از حیواناتی که مردم کمتر از نزدیک دیده اند نیز از دیگر برنامه های آنها برای آینده است.

معرفی برخی حرفه ها از جمله آشنایی با زنبورداری، دامداری، پرورش طیور زینتی، نهال کاری، کاشت گل های زینتی، سبزیجات، کاشت زعفران، سفال گری، آشنایی با کارگاه های مختلف سفال، آشنایی با موسیقی سنتی و چندین حرفه دیگر از جمله برنامه های این اقامتگاه است. نکته خاص این اقامتگاه این که مالک این مجموعه، نوازنده ساز کمانچه است و همچون استاد کلهر قصد دارد این ساز را به مسافران و گردشگران این مجموعه معرفی کند تا مردم صدای این ساز و ساز دیوان را از نزدیک بشنوند.



سلام پرشین کاملترین مرجع ایرانگردی و گردشگری


هفته نامه همشهری شش و هفت – حسین رسول زاده: روستای شالان و سراب اسکندر در بالادست رود شالان به خاطر جنگل سرسبز، چشمه ها و باغ های فراوان تفرجگاه استان کرمانشاه به شمار می آید؛ اما آنچه زیبایی های این منطقه را کامل می کند، نه قل قل آب چشمه هاست و نه هوهوی بادی که در شاخ و برگ درختان می پیچد. بلکه صدای شرشر آبشاری است که یکی از بلندترین آبشارهای ایران است. رود «شالان» یکی از سرشاخه های الوند است. این رود در مسیر خود حوضچه های متعددی دارد که آب هر حوضچه به شکل آبشاری به حوضچه بعدی می ریزد و مجموعه ای از آبشارها را پدید می آورد.

اصلا «الوند» یعنی رودخانه ای که آبی شیرین دارد. رودخانه ای که از «سراب اسکندر» از ارتفاعات «سیوانه» در دل کوهستان «دالاهو» در غرب زاگرس سرچشمه گرفته است و البته چشمه های دیگری هم هستند که الوند از آنها تغذیه می کند. «سراب کنار» ، «کولیتان»، کانی چرمی»، «سراب حشانه»، «مری سیاو» و «چوار کانی» بخشی از آنهاست. الوند پر پیچ و خم، در مسیر خود وارد شهرهای مرزی سر پل ذهاب و قصر شیرین می شود و آنجا به استان «دیاله» در خاک کشور همسایه، عراق می ریزد. طول رودخانه الوند از سرچشمه تا آبریزگاه دجله به 280 کیلومتر می رسد.

سفر به دل دالاهو

رقابت میان آبشارهای قدبلند

منطقه «ریجاب» نام خود را از ترکیب کردی «ریژآو» به معنی محل ریزش آب گرفته است. آبشار پیران (یا آبشار ریجاب) یکی از زیباترین جلوه های طبیعت زاگرس است که عظمت آن و دیواره های دره اطرافش هر بیینده ای را مبهوت می کند. ارتفاع این آبشار بیش از 100 متر است و رقابتی تنگاتنگ با آبشار «لاتون» در گیلان دارد که دومین آبشار بلند ایران است. آبشارهای «ورووار» و «سرند کوه» در جیرفت هم دیگر آبشارهای بلند ایران زمین هستند. «مجید اسکندری» که کتاب «آبشارهای ایران» را نوشته معتقد است عنوان بلندترین آبشار، چند مدعی دارد که آبشار پیران هم یکی از آنهاست. او البته تاکید می کند که مطالعه دقیق و جامعی درباره ارتفاع آبشارهای بلند ایران انجام نشده است.

اسکندری می گوید برای محاسبه ارتفاع آبشار، ارتفاع ریزشگاه اصلی در نظر گرفته می شود؛ یعنی جایی که آب به حالت پرتابی در آمده است و محل هایی که جریان آب حالت لغزشی دارند، جزو ارتفاع آبشار محسوب نمی شود؛ اما نمای هر آبشاری می تواند از هر دو جانب پرتابی و لغزشی تشکیل شده باشد، برای همین بهتر است آبشارها را به دو دسته ریزشی و پرتابی تقسیم کنیم. گاهی یک آبشار در مسیر خود، هم ارتفاع پرتابی دارد و هم ریزشی به این معنی که ممکن است یک آبشار به چند طبقه تقسیم شود. با همه اینها نویسنده کتاب «آبشارهای ایران» معتقد است آبشار «لاتون» آستارا با حدود 110 متر طول پرتابی بلندترین آبشار ایران است اما آبشارهای وروار و پیران با ترکیب دو حالت ریزشی و پرتابی از لاتون بلندتر هستند.

سفر به دل دالاهو

چطور به آبشار پیران برسیم؟

مسیر اصلی آبشار از روستای «پیران» در 10 کیلومتری سرپل ذهاب شروع می شود. از این روستا می توان به پای آبشار رسید. از سرپل ذهاب یک جاده آسفالته بعد از عبور از روستاهای «جلالوند»، «بلوان» و «کلاه مال» به روستای پیران می رسد. پارکینگ آبشار پیران، نزدیک روستاست و آخرین جایی است که می شود با خودرو رفت. از اینجا به بعد مسیر دو کیلومتری تا پای آبشار را باید پیاده طی کرد. آبشار پیران مسیر دیگری هم دارد که مسیر بالادست آبشار است. روستای کوچک «ژالکه حسین» درست در نزدیکی جایی قرار دارد که آب رود شالان از بالادست آبشار به پایین می ریزد.

راه رسیدن به روستای ژالکه حسین از جاده سرپل ذهاب به «کرند غرب»، جدا می شود. این راه، در واقع جاده روستای «بان زرده» است که بعد از عبور از روستای قدیم ریجاب و شهرک نوظهور ریجاب، از روستای ژالکه حسین هم می گذرد. منطقه ریجاب علاوه بر آبشار پیران، جاذبه های دیدنی دیگری هم دارد، کتیبه یا نقش برجسته «آنوبانی نی» منطقه «بابا یادگار» و زیارتگاه مقدس آن هم در همین منطقه است. «سراب اسکندر» و «قلعه یزدگرد» بر بلندای کوه های دالاهو و نیز قبرستان «ابودجانه» از دیگر دیدنی های منطقه ریجاب است.

سفر به دل دالاهو

پیران بهشت صخره نوردها

پیران آبشاری سه طبقه است که دو طبقه بالایی آن بلند و طبقه پایینی کوتاه است. طبقه انتهایی آبشار پیران در زیر درختان قرار گرفته و از بالا دیده نمی شود. اگر معیار ارتفاع آبشار را محل فرود آب اولیه در نظر بگیریم، نقطه پایانی این آبشار در انتهای طبقه دوم آن است که با کم کردن ارتفاع طبقه سوم که حدود 20 متر است و 10 متر اختلاف ارتفاع بالای آبشار با محل جاری شدن آب، ارتفاع آبشار حدود 100 متر محاسبه می شود.

با این وجود بر اساس جی پی اس، اختلاف ارتفاع در بالای آبشار و پایین ترین بخش آن نزدیک به 180 متر است و بر همین اساس است که آبشار پیران یکی از چند آبشار بلند ایران و البته بلندترین آبشار زاگرس به حساب می آید. هر ساله صخره نوردهای فراوانی برای فرود از پیران به این منطقه از زاگرس سفر می کنند. آبشار ریجاب در چهارمین همایش شورای سیاستگذاری ثبت آثار ملی درت فهرست میراث طبیعی کشور قرار گرفت. البته بخش هایی از این آبشار و مسیر دسترسی به آن در زلزله سال گذشته آسیب دیده است.

سفر به دل دالاهو

لاله های واژگون گلستانکوه در معرض نابودی قرار دارند

مظلوم مثل سیاوش

فاطمه روحانی: سیاوش بی گناه پهلوان جوان ایرانی که با کینه توزی های نامادری و تصمیم نابخردانه پدرش، روی در غربت نهاده بود، در سرزمین توران به دست گرسیموز نابکار سر بریده شد و از قطره های خونش، لاله ای رویید که تا ابد سر به زیر دارد. این افسانه ای است که کوهپایه نشینان درباره گیاهی می گویند که گل های سرخ و زرد رنگ آن واژگونه می شکفند. در ایران مرکزی در دامنه های زاگرس، از خوانسار در استان اصفهان تا کوهرنگ و یاسوج و سنندج، گیاهی از خانواده لاله ها می روید که به خاطر شکل خاص گل هایش، «لاله واژگون» نامیده شده است.

سفر به دل دالاهو

از منظر گیاه شناسی لاله واژگون نام یک سرده از راسته سوسن سانان است. این گیاه عمر کوتاهی دارد. گل دهی آن از اوایل اردیبهشت آغاز می شود و خیلی زود با گرم تر شدن هوا، به پایان می رسد. لاله واژگون از جمله گیاهان علفی پیازدار و چند ساله است که 15 گونه آن در ایران شناسایی شده است. لاله واژگون اول بار در سال 1576 میلادی توسط جهانگردان از ایران به اروپا راه پیدا کرد و حالا یکی از گیاهان اصلی در تزئین باغ ها و گلخانه های اروپایی است. در ایران اما از آنجایی که این گیاه به صورت طبیعی وجود دارد، تلاش چندانی برای تکثیر گلخانه ای آن انجام نشده است. فراوانی دشت های لاله واژگون در ایران ما را از پرورش گلخانه ای آن بی نیاز کرده است. البته اگر این دشت های لاله گون، همچنان لاله گون باقی بمانند.

رویشگاه لاله واژگون

یکی از مهم ترین رویشگاه های لاله واژگون جهان، در دامنه های مرکزی زاگرس است که مناطق شناخته شده ای هستند. شناخته شده ترین شان منطقه «گلستانکوه» خوانسار است. خوانسار در استان اصفهان قرار دارد و از رویشگاه های اصلی گونه گیاهی لاله واژگون به حساب می آید. این دشت 17 هزار هکتار وسعت دارد و بزرگ ترین منطقه ایران از لحاظ پوشش لاله واژگون است. لاله های واژگون در گویش کوهپایه نشینان زاگرس، «گل بگریو» (گل گریان) نامیده می شوند. اشک های لاله واژگون در حقیقت شیره بی رنگ یا شبنم صبحگاهی است که روی لاله جمع شده و به سمت پایین سرازیر می شود. به خاطر همین اشک ها به لاله واژگون کل اشک مریم هم گفته می شود.

دشت لاله های واژگون فریدون شهر و دشت لاله های واژگون افوس در غرب استان اصفهان، دشت لاله های واژگون روستای بنواستکی از توابع شهرستان کوهرنگ، دشت لاله های واژگون الیگودرز در شرق استان لرستان و دشت لاله های واژگون شهرستان بدره در استان ایلام از دیگر رویشگاه های این گونه خاص از لاله هاست. مناطقی هم از اقلیم فارس، کوه های استان کرمانشاه و نیز ایوان، آبدانان، دره شهر و ارتفاعاتت کبیرکوه در استان ایلام هست که در آن لاله های واژگون با فراوانی کمتر می رویند.

سفر به دل دالاهو

گلستانی پیش پای کویر

گلستانکوه با وجود قرار گرفتن در نزدیکی کویر مرکزی ایران دارای اقلیمی کوهستانی است. منطقه گلستانکوه خوانسار 17 هزار هکتار وسعت دارد. این منطقه زیبا دامنه ای است در ارتفاع 2 هزار و 700 متری از سطح دریا که در مسیر خوانسار به اصفهان و در 15 کیلومتری شهر خوانسار قرار دارد. این منطقه از پوشش گیاهی متراکمی برخوردار است و بیش از 70 گونه گیاهی در آن می روید. وجود بوته های گزانگین (همان گیاهی که در قدیم با شیره آن شیرینی گز می ساخته اند)، گز علفی، ریواس، کنگر، مرزنجوش، آویشن، قارچ، بادام، تره و پیاز کوهی، گون، موسیر و دیگر گیاهان دارویی این رشته کوه را به یک منطقه غنی گیاهی تبدیل کرده است. لاله های سرنگون، لاله بیشه زار، لاله آتشی و لاله کوهی از انواع لاله هایی هستند

که در فصل بهار سرتاسر منطقه را می پوشانند، هر چند در میان آنها، لاله های واژگون، بیشترین فراوانی را دارند. این منطقه در سال های اخیر با خطرات بزرگی روبروست که به شدت بر روی منطقه و پوشش گیاهی و جانوری آن اثر مخرب داشته است. نبود مدیریت صحیح بر منطقه، تخصیص نیافتن اعتبارات لازم جهت رسیدگی به مشکلات و کاستی های منطقه، ورود بیش از حد گردشگران و مردم به داخل دشت لاله های واژگون، چرای زودهنگام و بی رویه دام در منطقه، پاکوب شدن خاک و ریشه کن شدن پیازهای این گل و سایر گیاهان خوراکی و مصرفی همچون موسیر و بهره برداری های غیررسمی و غیرقانونی از منابع گیاهی گلستانکوه خوانسار از جمله این تهدیدها و خطرات نسبت به این دشت زیبای الهی است.

سفر به دل دالاهو

بر لبه پرتگاه

«کیومرث خامه» از فعالان محیط زیست در منطقه خوانسار است. او معتقد است گلستانکوه در کنار لاله های واژگونش با دارا بودن هزاران گونه گیاهی منحصر به فرد، قطب گردشگری کشور و یکی از منابع تحقیقاتی مهم درباره گونه های گیاهی است اما اقدام های سودجویان دارد طبیعت این منطقه را از بین می برد. او می گوید: «سودجویان برای به دست آوردن پیاز موسیر، منطقه وسیعی از گلستان کوه را تخریب کرده اند و در این میان لاله های واژگون هم آسیب فراوان دیده اند. آنها پیاز لاله های این منطقه را خارج می کنند تا بتوانند از آن در محل دیگری استفاده کنند، غافل از این که با این کار، رویشگاه طبیعی این گیاه را به نابودی می کشانند.»

خامه به تلاش دوستداران طبیعت برای حفظ لاله های واژگون هم اشاره می کند و منی گوید: «به همت اعضای انجمن های دوستدار طبیعت از طلوع خورشید تا هنگام غروب از دشت لاله های واژگون محافظت می شود اما افراد سودجو به طمع برداشت موسیر، شبانه به گلستانکوه هجوم می آورند و در تاریکی شب علاوه بر موسیر، پیاز لاله های واژگون را نیز جمع آوری می کنند که این موضوع موجب نابودی بخش هایی از این گنجینه طبیعی شده است. علاوه بر این بارها از مسئولان خواسته ایم دام ها تیرماه به منطقه وارد شوند، یعنی زمان یکه گیاه بذردهی خود را به طور کامل انجام داده است اما دام های عشایر از اردیبهشت وارد گلستانکوه و زاگرس میانی می شوند و گیاهان را قبل از بذردهی چرا می کنند.»

این فعال محیط زیست معتقد است درآمد حاصل از تجارت لاله های واژگون کشور هلند که از بذر لاله های واژگون کشور ما و همین گلستانکوه خوانسار به آن کشور منتقل شده است، با درآمد حاصل از نفت برابری می کند، در حالی که ما در کشورمان زیستگاه های محدود این گیاه را هم داریم از بین می بریم.

سفر به دل دالاهو

خطر بیخ گوش گلستانکوه

در گلستانکوه علاوه بر وجود گونه های گیاهی بسیار نادر، پرندگان و حیوانات زیادی نیز در حال تکثیر هستند که شکار بی رویه و دخالت انسان در طبیعت و چشمه های طبیعی اکوسیستم منطقه را بر هم زده و باعث نابودی این طبیعت بکر می شود. واقعیت آن که گلستانکوه و ذخایر آن تنها یک منبع محلی نیست بلکه متعلق به تمام جهان است که در صورت نابودی این منطقه بسیاری از گونه های گیاهی کمیاب از بین می رود. تغییر چشمه های آب طبیعی، چرای بی رویه دام، فرسایش خاک و نبود حفاظت صحیح و حرکت خودروها بر روی گونه های گیاهی، هجوم گردشگران در فصل های بهار و تابستان

از جمله خطراتی است که عدم برخورد جدی با آنها، نابودی این منطقه را در سال های آینده در پی دارد. اقدام سریع و جدی مسئولان کشور و استان برای نجات منطقه گردشگری گلستانکوه خوانسار و گونه های گیاهی کمیاب این منطقه می تواند از تخریب و نابودی آن جلوگیری کند. خوشبختانه در سال های اخیر گلستانگوه به همت جمعیت همیاران محیط زیست خوانسار که یکی از فعال ترین سمن مهای استان اصفهان هستند، محافظت می شود و خطر و احتمال آسیب رساندن به این دشت زیبا بسیار کمرنگ تر از قبل شده است.

هر چند حضور پرشمار گردشگران در نبود امکانات حفاظتی و نیز بی توجهی به قواعد گردشگری، همچنان رویشگاه منحصر به فرد لاله واژگون در گلستانکوه را با خطر جدی روبرو کرده است. از این منظر منطقه حفاظت شده گلستانکوه بی حفاظ ترین منطقه در میان عرصه های طبیعی است. انگار مظلومیت سیاوش بی گناه در قامت لاله های واژگون همچنان ادامه دارد.

سفر به دل دالاهو

با طبیعت دوست تر باشیم

در مناطقی که تابلوی عبور حیوانات اهلی یا وحشی وجود دارد با کمترین سرعت ممکن رانندگی کنید و مراقب حیوانات باشید.

در سفر به طبیعت، داشتن کوله پشتی سبک کمک می کند تا بتوانید بهتر و بیشتر از بودن در عرصه های بکر طبیعی لذت ببرید، پس کوله های تان را با لوازم غیر ضروری سنگین نکنید.

در هر برنامه طبیعت گردی، علاوه بر مواد غذایی معمول که برای وعده های غذایی به همراه دارید، بهتر است مقداری خرما یا تشکلات هم داشته باشید تا از افت انرژی در طول مسیر جلوگیری کند.

برای گرم کردن غذا یا تهیه چای، از پیک نیک های سفری استفاده کنید. افروختن آتش دست کم پوشش گیاهی را در محدوده اجاق از بین می برد. اگر ناچار به افروختن آتش بودید از محل هایی که از قبل برای افروختن آتش استفاده شده، استفاده کنید و هنگام ترک محل از خاموش شدن آتش مطمئن شوید.

مواد غذایی اضافه خود را برای جانوران و پرندگانی که در دامنه طبیعت زندگ می کنند نگذارید. این عادت غلط باعث می شود جانوران به حضور در نزدیکی انسان ها خو بگیرند و همین نابهنجاری می تواند جان آنها و نیز چرخه صحیح تهیه غذا در زیست بوم ها را به خطر بیندازد.

در مواقع عبور از سطوح شیب دار باید عمود بر سطح حرکت کنید. در حالت حالت باید پاها را نیز عمود بر سطح نگه دارید. در شیب ها می توانید از عصای کوهنوردی کمک بگیرید. هنگام پایین آمدن از این نوع سطوح باید اول پاشنه پا را روی زمین بگذارید.

در طول سفر بهتر است محل شب مانی خود را در نزدیک پارک ها و یا محل هایی که سرویس بهداشتی عمومی دارد انتخاب کنید. رها کردن فضولات انسانی در طبیعت علاوه بر آن که یک عمل زشت و غیر بهداشتی است، باعث آلودگی محیطی و بروز بیماری انگلی می شود. این کار حتی می تواند منابع آب زیرزمینی را هم آلوده کند.

هیچ اسلحه ای را با خود به طبیعت نبرید. حتی اسلحه های ساده بادی و ساچمه ای می تواند جان پرندگان، خزندگان، حشرات و البته دیگر گردشگران را به خطر بیندازد.

وقتی در میان جوامع محلی و بومی حضور پیدا می کنید با خرید صنایع دستی که با محیط زیست سازگار است و همچنین با خرید و استفاده از غذاهای محلی به رونق اقتصادهای بومی کمک کنید. رونق بخشی به اقتصاد جوامع محلی از طریق گردشگری، می تواند عاملی مهم برای جلوگیری از تخریب طبیعت توسط آنها باشد.

طبیعت را آلوده نکنید و مهمتر از آن هر جا که می توانید، طبیعت آلوده را پاکسازی کنید.



سلام پرشین کاملترین مرجع ایرانگردی و گردشگری


ماهنامه همشهری سرزمین من – لیلا چیذری: رودخانه، کوه، جنگل، غار، دریاچه، سد، امامزاده و روستا. کمتر می شود با یک تیر این همه نشان زد و جاده چالوس، تیری است به همه این نشان ها. جاده چالوس با چم و خم های دیدنی اش اگرچه مسیری سه چهار ساعته است برای رساندنه مسافران از تهران به شمال و به عکس اما می توان ده ها مقصد بکر و دیدنی را در همین جاده انتخاب کرد.

ضمن اینکه خود جاده چالوس، با خم هایش و در همجواری کوه های بلند و رود خروشان و درختان دل فریب، مسیری فراتر از یک محل عبور و سرشار از لذت و طراوت است.

راهنمای خوش گذرانی در دیدنی ترین جاده ایران

اگر همیشه به خاطر فرصت کم از این جاده تنها برای رفتن و بازگشتن بهره برده اید، اکنون در فرصتی فراخ، به جذابیت های پرشمار جاده هم دل بدهید. هر چند هر کدام از فرعی های جاده چالوس، شما را به منطقه ای بکر و زیبا و مظهری از مظاهر طبیعت می رساند اما در این متن با برخی از جاذبه های مشهورتر این مسیر آشنا می شوید؛ جاذبه هایی که هر کدام از آنها می توانند سفر شما را کامل و نوروزی به یادماندنی برایتان بسازند.

در میان کوه ها

دریاچه آب شیرین ولشت

دریاچه آب شیرین ولشت، محصور شده در میان کوه ها، یکی از زیباترین دریاچه های ایران است. این دریاچه در حوالی مرزن آباد قرار دارد و بسیاری از گردشگران در سفر به جاده چالوس سری به آن می زنند.

معمولا آب تنی در این دریاچه ممنوع است، اگر هم آزاد بود این را بدانید که ناگهان عمق آن زیاد می شود و به همین دلیل بسیار خطرآفرین است.

راهنمای خوش گذرانی در دیدنی ترین جاده ایران

کجا بمانیم؟

مهمان جنگل

در سفر به شمال ایران هر چه را جا می گذارید، چادر و وسایل برپایی کمپ را فراموش نکنید. هر چند که در این فصل ممکن است به علت ریزش باران و برف، مجبور به کرایه کردن اتاق باشید که البته در منطقه شمال ایران از این جهت هیچ وقت با مشکلی مواجه نمی شوید.

راهنمای خوش گذرانی در دیدنی ترین جاده ایران

چطور برسیم؟

برای رفتن به جاده چالوس باید در مرکز خود را به کرج یا در شمال به چالوس برسانید

جاده چالوس از شمال شهر کرج آغاز و به شهر چالوس در مازندران ختم می شود. مسیر 160 کیلومتری این جاده را در صورت نبودن ترافیک یا موانع طبیعی مثل ریزش کوه، می توان در کمتر از چهار ساعت پیمود؛ چرا که این جاده نزدیکترین راه برای سفر به غرب یا شرق خزر است. البته پیچ های این جاده در خطر معروف اند؛ وقت رانندگی در این جاده باید بسیار احتیاط کرد.

از دست ندهید

در اواخر مسیر، جاده برایتان چند گزینه عالی گردشگری کنار گذاشته است

25 کیلومتر مانده به چالوس می توانید سراغ روستاها و دریاچه ای بروید که شهرت شان به اندازه خود جاده است.

کلاردشت

نیازی به معرفی نیست. کلاردشت را همه می شناسند. منطقه ای که به یکی از قطب های گردشگری شمال ایران تبدیل شده که این را از دریاچه، جنگل، آب و هوای مطبوع و مناظر طبیعی دل انگیزش وام دارد. راه رسیدن به کلاردشت از جاده چالوس، مرزن آباد است. 25 کیلومتر قبل از چالوس از این دو راهی به سمت غرب منحرف می شوید و 20 کیلومتر بعد به کلاردشت می رسید.

راهنمای خوش گذرانی در دیدنی ترین جاده ایران

منطقه کلاردشت خود متشکل از چندین روستای زیبای به هم چسبیده است. جنگل زیبای «مازیچال» در ابتدای جاده «عباس آباد»، جنگل «آزو» و جنگل «مجل» در دو سمت دره کلاردشت، جنگل انبوه عباس آباد در انتهای شمال غربی کلاردشت و آبشار «آکاپل» رودبارک از دیدنی های دیگر این دهکده رویایی هستند.

دریاچه ولشت

ولشت، دریاچه آب شیرنی محصور در کوه های بلند البرز است که حدود 20 هکتار وسعت دارد. برای رفتن به ولشت دو راه دارید، راه اول دو کیلومتر بعد از مرزن آباد است که به سمت غرب منحرف می شود و حدود 13 کیلومتر بعد شما را به دریاچه خواهد رساند که 7 کیلومتر آن آسفالت و مابقی خاکی است.

راهنمای خوش گذرانی در دیدنی ترین جاده ایران

بعد از چند دقیقه رانندگی در این جاده خاکی به یک سربالایی تند می رسید. این گردنه پیچ در پیچ با انبوه درختان کاج را که پشت سر بگذارید، دیگر به دریاچه رسیده اید.

مسیر دوم هم از روستای «کلنو»، درست وسط راه مرزن آباد به کلاردشت است. در ولشت می توانید از کناره های دریاچه یا روی قایق های کرایه ای ماهی بگیرید. بیش از هر چیز دل به سکوت و آرامش و خنکای کوهستان بدهید و از بکر بیکرانه آن لذت ببرید. اطراف ولشت، امکاناتی نیست و فکر همه چیز را باید از قبل بکنید.

کندلوس

در روستای تاریخ و طبیعت، کندلوس، به شگفتی ها و زیبایی های کم نظری دعوتید. پنج کیلومتر بعد از مرزن آباد و از دوراهی «دوآب» که به سمت کجور حرکت کنید، تابلوی «روستای فرهنگی تاریخی کندلوس 42 کیلومتر» بهترین راهنما خواهد بود.

راهنمای خوش گذرانی در دیدنی ترین جاده ایران

در کندلوس یکی از زیباترین بافت های روستایی اقلیم شمال کشور را خواهید دید و در کوچه های سنگفرش، کنار پنجره های چوبی و پرچین های کوتاه آن دل را تازه خواهید کرد.

کندلوس در منطقه کجور و در تنگه «میخساز» قرار دارد که قدمتی طولانی دارد. اگر بازدید از موزه کندلوس را از دست ندهید، با بخشی از این تاریخ آشنا خواهید شد. قصه مینا و آن پلنگ معروفش مربوط به این روستا و خانه اش هنوز پابرجاست.

چه می بینیم؟

از همان ابتدای جاده چالوس می توانید منتظر جاذبه های مختلف طبیعی، تاریخی و مذهبی باشید

سد امیرکبیر

سد زیبای کرج یا همان امیرکبیر، از اولین دیدنی های مسیر است. می توانید کنار سد توقف کنید و در صورت داشتن امکانات از ماهیگیری در فضای دل انگیز و ساکت سد لذت ببرید یا با سفری چند دقیقه ای با قایق روی دریاچه سد، می توانید از روستای زیبای «واریان» در آن سوی دریا دریاچه هم دیدن کنید.

راهنمای خوش گذرانی در دیدنی ترین جاده ایران

روستای سپهسالار

روستای سپهسالار در 15 کیلومتری سد کرج هم می تواند گزینه بعدی تان باشد. روستایی که امامزاده ای به نام ابراهیم (ع) از نوادگان حضرت علی (ع) و همسفران حضرت معصومه (س) و آبشار و تنگه زیبایی هم برای دیدن دارد. سپهسالار، در 5 کیلومتری غرب جاده چالوس است.

راهنمای خوش گذرانی در دیدنی ترین جاده ایران

آبشار نوجان

آبشار نوجان، در مسیر روستای زیبای نوجان است و این روستا هم در کیلومتر 15 جاده کرج به چالوس قرار گرفته. اگر بخواهید از آبشار زیبای نوجان دیدن کنید، بعد از «پورکان» باید وارد فرعی «نوجان» شوید و این مسیر پرپیچ و خم و ناهموار را 8 کیلومتر ادامه دهید. اگر مسیر روستای «نوجان» را باز هم ادامه دهید به روستاهای «خووارس»، «دوروان» و «آتشگاه» هم می رسید که دیدن آنها هم خالی از لطف نیست.

راهنمای خوش گذرانی در دیدنی ترین جاده ایران

آبشار خور

17 کیلومتر بعد از کرج و نرسیده به سد کرج، اگر وارد مسیر فرعی «خوزنگلا» شوید و این مسیر را هم 17 کیلومتر پر پیچ و تاب دیگر از میان کوه ها و ابرها ادامه دهید و از خوزنکلا، ارنگه و سیجان عبور کنید به روستای خور می رسید.

راهنمای خوش گذرانی در دیدنی ترین جاده ایران

در مجاورت روستای خور، بعد از نیم ساعت پیاده روی در میان درختان سیب و آلو و گیلاس به دیدار آبشار زیبایش بروید که از 50 متر بالاتر سقوط می کند. در روستای ارنگه که بین دو کوه زیبای پورا و گورا، در دشتی سرسبز محصور است، به زیارت امامزاده حسین (ع) بروید. هم زیارت کنید، هم بنای صفوی امامزاده را سیاحت کنید وهم از دیدن قدیمی ترین چنار ایران در حیاط امامزاده که در فهرست آثار ملی نیز ثبت شده است، لذت ببرید.

شهرستانک

در 55 کیلومتری کرج و در دامنه های توچال، شهرستانک، روستای سرسبز با صنوبرهای بلندقامت و هوای مطبوع است. روستای محبوب ناصرالدین شاه که هنوز هم یادگارهای او در این روستا هست. برای رفتن به شهرستانک باید در کیلومتر 44 جاده، بعد از روستای آسارا و با راهنمایی تابلوی بزرگ سبز رنگ وارد دوراهی شهرستانک شوید و 10 کیلومتر بعد به مقصد می رسید. البته این روستا مسیر کوهنوردی از غرب توچال در شمال تهران نیز دارد. در شهرستانک بازدید از کاخ ناصری و کتیبه قدیمی اش، کوچه باغ های قدیمی، چشمه گاه گیله، قلعه دزبند و درخت اورست یا هورست را هم از دست ندهید.

راهنمای خوش گذرانی در دیدنی ترین جاده ایران

غار یخ مراد

اگر تفریح های ماجراجویانه را دوست دارید، چهار کیلومتری گچسر از جاده فرعی «شاه پل» و «کهن ده» می توانید به سمت غار یخ مراد در منطقه «آزادبر» بروید. این غار به خاطر شکل و زیبایی های کم نظیرش بین طبیعت گردان حرفه ای معروف و محبوب است.

راهنمای خوش گذرانی در دیدنی ترین جاده ایران

بهترین زمان برای دیدن این غار همین فروردین است که قندیل های آن در یکی از زیباترین وضعیت ها هستند. در صورتی که غار از مقصدهایتان هست، ابزار و وسایل مناسب همراه خود بردارید. ضمنا اگر اهل کوهنوردی باشید از همین مسیر آزادبر می توانید به قله زیبای «کرچان» هم صعود کنید و از یک سو دریای خزر و از سوی دیگر منظره ای به یادماندنی از تهران بزرگ را ببینید.

روستای میدانک

در کنار طبیعت، جاده چالوس برای شما یادگارهای تاریخی دارد. در کیلومتر 60 جاده کرج به روستای «میدانک» می رسید. اینجا سراغ برج تاریخی معروف این شهر را بگیرید. برج میدانک، بنایی آرامگاهی متعلق به سده 7 و 8 هجری و با بنای هشت ضلعی است که البته از شخصیت مدفون در آن اطلاعات زیادی در دسترس نیست. میدانک غار زیبایی هم دارد که در شمال شرقی این روستا واقع شده است.

دیزین

در جاده چالوس، از جاذبه های ورزشی هم لذت ببرید. در کنار چندین قله معروف برای کوهنوردی، می توانید در پیست بین المللی اسکی دیزین در 75 کیلومتری شهر کرج، تفریحی جذاب و ورزشی مفرح را تجربه کنید.

راهنمای خوش گذرانی در دیدنی ترین جاده ایران

این پیست دارای سه مسیر تله کابین، دو تله سیژ، 23 پیست اسکی و هفت تله اسکی بشقابی و تله اسکی چکشی و پیست چمن است. در کنار اینهاز مین تنیس و والیبال و بازی کودکان و اسب سواری هم هست.

از دو مسیر شمشک و جاده چالوس می توان به دیزین رفت. اگر از کرج وارد جاده چالوس بشوید 65 کیلومتر بعد از کرج و از گچسر می توانید به جای ادامه مسیر شمال به «دلکوه» و سمت روستای «ولایت رود» بروید. بعد از روستای «ولایت رود» و پشت سر گذاشتن چندین مجتمع مسکونی به پیست اسکی دیزین می رسید.

روستا و آبشار هریجان

روستای هریجان در حاشیه منطقه حفاظت شده هریجان قرار دارد و اگر بخواهید شانس خود را برای دیدن کبک و کل و خرس و پلنگ های منطقه بیازمایید، باید قبلش از سازمان حفاظت محیط زیست مجوز بگیرید. برای این کار می توانید با شماره اداره حفاظت محیط زیست چالوس به شماره 33364022(011) تماس بگیرید.

راهنمای خوش گذرانی در دیدنی ترین جاده ایران

هریجان به آبشار باریک و بلند و برازنده اش هم مشهور است و البته به دشت های سرسبز و روح انگیز اطرافش. مسیر روستای هریجان در حوالی گردنه هزار چم و چهار کیلومتر بعد از سیاه بیشه از پشت رستوران جعفر میردار سلطانی است. حدود چهار و نیم کیلومتر که در مسیر خاکی اما کوبیده و جدا شده پیش بروید به روستا می رسید تا پای آبشار یک ربع پیاده راه است. در هریجان از بافت زیبای روستایی و کلبه های با سقف چوبی هم لذت ببرید.

کجا بگردیم؟

انتهای جاده چالوس به شهر چالوس و ساحل خزر می رسد.

ساحل دریا

در شهر چالوس می توانید از ساحل گرم خزر لذت ببرید. البته باید چند دقیقه ای را تا ساحل دریا طی کنید. ساحل «رادیودریا» در 5 کیلومتری شهر چالوس از معروف ترین ساحل های شنا در نزدیکی این شهر است. در این مناطق ساحلی امکاناتی مثل آلاچیق، پارک جنگلی، مناطق سالم سازی شده شنا، پارک بازی کودکان و انواع فروشگاه و سوییت اجاره ای در دسترس است.

راهنمای خوش گذرانی در دیدنی ترین جاده ایران

کاخ چای خوران

یکی از آثار تاریخی زیبای چالوس، کاخ چای خوران است که در دوره رضاخان ساخته شد و همانطور که از نامش پیداست، مخصوص استراحت های موقت و کوتاه بوده. این کاخ که در فهرست آثار ملی هم ثبت شده، در جنوب میدان معلم قرار دارد و فعلا اداره میراث فرهنگی چالوس در آنجا مستقر است.

راهنمای خوش گذرانی در دیدنی ترین جاده ایران

مرداب کندوچال

در مسیر رسیدن به چالوس از جاده چالوس، می توانید به مرداب کندوچال در نزدیکی جنگل «فی ین» سری بزنید. غیر از درختان جنگلی که دورتادور آن را فرا گرفته اند، نیزار و گیاهان مردابی در این منطقه کم نیست. برای رسیدن به این مرداب باید تا پنج کیلومتری چالوس و روستای «سی نوا» بروید، اگر هم خواستید می توانید در محوطه اطراف مرداب چادر بزنید.

راهنمای خوش گذرانی در دیدنی ترین جاده ایران

چه بخریم؟

سه شنبه های چالوس

شهر چالوس یک «بازار روز»دارد که می شود آنجا انواع میوه های خوش آب و رنگ روز را به اضافه انواع ترشی و رب انار و آلو بخرید. چالوس یک «سه شنبه بازار» معروف هم دارد که از صبح تا غروب آفتاب در منطقه «هَچی رود» برپا می شود و انواع محصولات روستایی و صنایع دستی منطقه در آن فروخته می شود.

راهنمای خوش گذرانی در دیدنی ترین جاده ایران



سلام پرشین کاملترین مرجع ایرانگردی و گردشگری


روزنامه شهروند – مهتاب جودکی: کلبه‌های چوبی، خانه‌های کوهستانی با دیوارهای قطور، سقف‌های گنبدی و بوی کاه‌گل و سنگ‌چین‌های خانه‌های کوهستانی؛ اینها اگر جای خود را به خانه‌های تکراری شهری بدهند، روستاها هم کم‌کم از بین می‌روند. برای همین است که صاحبان اقامتگاه‌های بوم‌گردی می‌گویند کارشان احیای زندگی روستایی است.

پنج، شش سالی است که اقامتگاه‌های روستایی در ایران جان گرفته‌اند و این‌طور که از آخرین آمار سازمان میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری برمی‌آید حالا ٦٦٩ اقامتگاه در سرتاسر کشور داریم؛ البته به جز استان‌های آذربایجان شرقی، البرز و قم که هنوز هیچ مکانی برای شب مانی طرفداران این شاخه از گردشگری ندارند. رقمی که از نگاه کارشناسان حوزه گردشگری برای این وسعت بزرگ و ظرفیت بالا، همچنان کم است و از وعده سازمان برای رساندن اقامتگاه‌ها به دو‌هزار واحد، بسیار دور.

اقامتگاه‌های بوم گردی برای نخستین بار در مناطق کویری ایران به راه افتادند و خانه پدری مازیار آل داوود، یکی از فعالان گردشگری در خور و بیابانک یزد نخستین جایی بود که اوایل دهه ٨٠ به‌عنوان اقامتگاهی روستایی شناخته شد. با وجود ظرفیت‌های تاریخی و طبیعی ایران اما این نوع گردشگری و اقامت در خانه‌های روستایی که تفاوت زیادی با هتل‌های پر زرق و برق شهری دارند، هنوز در کشور ما تازه است. در دنیا از ٢٥‌سال پیش فعالیت‌هایی برای راه‌اندازی کسب و کارهایی برآمده از هویتی بومی و برای رسیدن به توسعه پایدار آغاز شده و بوم‌گردی و اقامتگاه‌های متفاوتش سال‌هاست در کشورهای مختلف پا گرفته‌اند. از اوایل دهه ٩٠ اما برای توسعه بیشتر گردشگری، اقامتگاه‌های روستایی در ایران هم بیشتر شده به‌طوری که با احتساب اقامتگاه‌های بدون مجوز می‌توان شمارشان را بیشتر از ٧٠٠ خانه تخمین زد.

«من خودم یک مهاجر برگشتی‌ام»

«من یک شهری بودم که از تهران رفتم به روستا. مردم خیلی تعجب کرده بودند و مشکوک شده بودند که این زن آمده «قلعه بالا» چه کار؟ این تصمیم را گرفتم تا زندگی به روستا برگردد. من یک مهاجر برگشتی‌ام و خیلی‌ها شبیه من برگشته‌اند.» این روایت کوتاه منیر تقدیسی است از مهاجرت معکوسش. دو دهه از فعالیت او در حوزه گردشگری می‌گذرد و او نخستین زنی است که اقامتگاهی بوم‌گردی در روستا به راه انداخت.

بازگشت زندگی به روستاهای فراموش شده

او می‌گوید: «‌سال ١٣٩٠ اقامتگاهی در منطقه بیارجمند شاهرود در روستای قلعه بالا خانه‌ای گرفتم و احیا کردم و خیلی هم شناخته شد. خوشبختانه بعد از آن ١٥ خانه دیگر در این منطقه اقامتگاه شدند و من از این بابت خیلی خوشحالم. اما من آن خانه را نخریده بودم و برای همین به صاحبش واگذار کردم و به گرمسار آمدم؛ آرادان،روستای پاده.»

آمدن او به روستای پاده اتفاق نادری بود و تلاش‌هایش برای تبدیل یک خانه رو به ویرانی به یک اقامتگاه ٢٠ اسفند ٩٥ به ثمر نشست و «نورخونه» پر رفت و آمد شد: «مردم روستا خیلی مشکوک شده بودند که این زن این‌جا چه می‌خواهد؟ درحالی‌که خیلی‌ها برای کار به شهر می‌رفتند، برگشتن به یک خانه ویرانه برایشان عجیب بود. ٧٠ گونی آت و آشغال از آن خانه خاک گرفته خالی کردم تا ببینم با آن چه می‌شود کرد. این کارها برای اهالی خیلی بی اهمیت بود درحالی‌که با هزینه‌ای که کردم می‌توانستم چند خانه بخرم.»

با این‌که اوایل ورود او به روستا نگاه‌ها مثبت نبود اما کم‌کم خود اهالی هم جلو آمدند. او برای ساخت‌وساز خانه از اهالی روستا کمک گرفت و حالا پذیرایی از میهمانان هم با کمک اهالی است و خرید مواد غذایی و صنایع دستی هم در پاده انجام می‌شود.«پس از ٦ ماه نتیجه تلاشم را که دیدند خیلی خوشحال شدند. خانه خرابه‌ای که کسی جرأت نداشت به آن پا بگذارد و دلشان می‌خواست تخریب شود حالا بسیار زیبا شده بود. بعد از این اتفاق ١٠ خانه دیگر هم درحال درست شدن است.» تقدیسی می‌گوید خوشحال است که نگاه‌ها به بوم‌گردی بیشتر از بعد فرهنگی است: «هدف ما از احیای یک خانه، احیای یک روستاست، بازگشت جوانان روستا و ایجاد اشتغال برای آنها در زادگاهشان.» حالا گردشگران به مقصد شاهرود یا شمال و حتی برای دیدن خود «نورخونه» راهی روستای پاده می‌شوند.

«آیین‌های منسوخ شده‌مان زنده می‌شود»

در اقامتگاه‌های بوم‌گردی به جز معماری خانه و مصالح مورد استفاده در آن، خوراکی‌ها و رسم و رسوم‌ها هم محلی است. حسن علی چِشُمی، دهیار روستای چشام در شهر داورزن استان خراسان رضوی  می‌گوید با دیدن اقامتگاه‌های دیگر در شهرهای مختلف تصمیم گرفته با کمک مردم روستا بوم‌گردی را در چشام رونق بدهد. این دهیار فعال در حوزه بوم‌گردی می‌گوید: «بعضی از خانه‌های محلی را خودمان سروسامان داده‌ایم و با همکاری صاحبخانه‌ها مجوز تبدیلشان به اقامتگاه بوم‌گردی را از سازمان میراث فرهنگی گرفته‌ایم. می‌خواهیم با این کار آیین‌ها و فرهنگمان و همین‌طور روستایمان حفظ شود. از بعضی از آیین‌هایی که در چشام داریم فقط نامی مانده و اصلا منسوخ شده‌اند، با راه‌اندازی این خانه‌ها، آیین‌هایمان هم زنده می‌شود.»

حسن علی چشمی می‌گوید ٢٠ خانه در این روستا هستند که اگر پای گردشگران به آنها باز شود، شبیه می‌شوند به موزه‌های زنده. همین حالا وقتی گردشگران از تهران، یزد و اصفهان به داورزن می‌آیند و راهی چشام می‌شوند، هیچ اقامتگاهی نیست و به ناچار گردشگران یک روزه برمی‌گردند. روستای چشام در ٤٥ کیلومتری داورزن و ٧٥ کیلومتری سبزوار است. مردم روستا امیدوارند که بناهای تاریخی و طبیعت کویری که دوستداران آسمان را برای رصد به چشام می‌کشاند، محصولات کشاورزی و فرهنگ آنها، گردشگران را به آن‌جا جذب کند.

«کسی ما را تبلیغ نمی‌کند»

تا پیش از شهریور ٩٤ کهگیلویه و بویراحمد هیچ اقامتگاه بوم‌گردی نداشت. «رئیس» نام نخستین بوم‌گردی در سی‌سخت است و البته تنها اقامتگاه این استان که ٣٥ نفر را در خود جا می‌دهد. دو‌سال از آغاز فعالیت این اقامتگاه گذشته اما فرهاد زابلی مالک آن  می‌گوید: « این کار در بلندمدت بازدهی دارد و بدون تبلیغ راه به جایی نمی‌بریم. باید تبلیغ کرد تا گردشگران، راهنمایان و شرکت‌های جهانگردی ما را بشناسند.»

بازگشت زندگی به روستاهای فراموش شده

نمایشگاه‌های بوم‌گردی که در سال‌های اخیر به راه افتاده‌اند مهمترین راه معرفی اقامتگاه‌ها هستند. مالک اقامتگاه رئیس می‌گوید نمایشگاه‌ها خیلی کمک می‌کنند اما اغلب برای اقامت در تهران و تبلیغ در شهر مشکل هست. «برای آخرین نمایشگاه که اسفند ٩٦ بود نه بیلبورد شهری زدند و نه اسمی بردند که فعالانی که از استان‌های مختلف تا تهران آمده‌اند. با کلی اعتراض یک بنر کوچک جلوی ورودی در برج میلاد زدند. ظاهرا برایشان مهم نبود و می‌خواستند در یک هفته قبل از‌ سال تحصیلی سوله‌های برج میلاد خالی نباشد. هیچ تبلیغاتی از بوم‌گردی و صنایع‌دستی نشد. در صورتی که برج شلوغ بود برای کنسرت و نمایشگاه هندوستان اما کار ما باید دیده شود و باید تورلیدرها و مردم اهل سفر از آن خبردار شوند. اما آن‌قدر خلوت بود که ما همه چیزمان را در غرفه می‌گذاشتیم و می‌رفتیم.»

بوم‌گردی در ایران استاندارد ندارد

کامیار انصاری، از فعالانی است که در حوزه معرفی جذابیت‌های گردشگری ایران فعالیت می‌کند. او و دوستانش استارت‌آپی برای این کار راه انداخته‌اند و بخش مهمی از آن را به گردشگری طبیعت و عشایری اختصاص داده‌اند تا بیش از همه اقامتگاه‌ها را به گردشگران خارجی معرفی کنند. چون معتقدند قدرت تمکن مالی گردشگران خارجی بیشتر است و حضور آنها می‌تواند برای ایجاد گردشگری پایدار و درآمد برای بوم‌گردی و اقامتگاه‌ها موثرتر باشد.

انصاری  توضیح می‌دهد: «در راستای این اهداف در چند استارت‌آپ ویکند در حوزه گردشگری در دانشگاه‌های تهران و صنعتی شریف شرکت کردیم. نام استارت‌آپمان را هم که برگزیده آن رویدادهای دانشگاهی است، «آرکاییک لند» گذاشته‌ایم. برخلاف سایت‌ها یا مجموعه‌های دیگر تلاش ما این است که با تولید مدیا و تصویر و استفاده از راهنمایان گردشگری محلی، اقامتگاه‌ها و جذابیت‌های تاریخی و طبیعی را شناسایی و معرفی کنیم.»

او با اشاره به این‌که وب‌سایت آرکئیک لند درحال حاضر ٤٠٠ اقامتگاه را معرفی کرده است ادامه می‌دهد: «تمام هدف ما این است که اقامتگاه‌ها بیشتر معرفی شوند. برای این‌که بتوانیم بیشتر از جوامع حمایت کنیم در کنار معرفی اقامتگاه‌ها صنایع‌دستی و دست‌سازه‌های آنها را هم معرفی می‌کنیم و امکان خرید و رزرواسیون ارزی ریالی را در سایت فراهم کرده‌ایم تا با حذف واسطه‌ها بتوانیم مستقیما در اکوسیستم محلی تأثیر بگذاریم.»

بازگشت زندگی به روستاهای فراموش شده

هاله آقابابا، راهنمای گردشگری و از تسهیلگران آرکئیک لند هم می‌گوید: «هدف ما این است که اگر بنا به معرفی اقامتگاه‌هاست استانداردهای مدنظر هم رعایت شود. هرچند با وجود در نظر گرفتن حد مشخصی از بهداشت و کیفیت خدمات، هنوز استانداردی برای بوم‌گردی در ایران تعریف نشده است. اگر استاندارد واحدی شکل بگیرد بسیاری از مسائل در این مورد حل خواهد شد.» به گفته او درحال حاضر انجمن بوم‌گردی بناست روی این موضوع کار کند تا استانداردی به تصویب برسد.

راهی طولانی تا دو‌هزار اقامتگاه

اقامتگاه‌های ایران در ٢٨ استان و ٢ منطقه آزاد پخش شده‌اند اما با تراکم‌های مختلف؛ بعضی یک خانه و بعضی ٢٠٠ واحد. از ٦٦٩ اقامتگاه کشور ٢٠٨ مورد در استان اصفهان، ١٠٤ مورد در کرمان و ١٠٢ مورد در استان یزد فعال هستند. این‌طور که از آمارهای سازمان میراث فرهنگی بر می‌آید اقامتگاه‌ها در ایران تنها در این چند استان تراکم بسیار بالایی دارد. آذربایجان‌شرقی و البرز هیچ اقامتگاهی ندارند، تنها اقامتگاه تهران که روستاهای بسیاری دارد، در ورامین است و تازگی‌ها بازسازی‌اش تمام شده. آبان ‌سال پیش مدیرکل میراث فرهنگی استان قم گفته بود ١٢ پرونده متقاضیان خانه‌های تاریخی در شهر و خانه‌های روستایی برای تبدیل این مکان‌ها به اقامتگاه‌های بوم‌گردی از سوی کارشناسان درحال بررسی است اما این خانه‌ها هنوز به سرانجامی نرسیده‌اند.

مازندران در نوروز ٩٧ بیشتر از ١٠‌میلیون مسافر را اسکان داد اما این استان ٥٤ اقامتگاه بوم‌گردی دارد و عجیب این‌که گیلان هم استان سرسبز همجوار مازندران است، فقط و فقط ٣ اقامتگاه روستایی دارد. در این میان منطقه آزاد قشم ٣٢ خانه بوم‌گردی در رتبه پنجم قرار گرفته است اما شبیه گیلان باز هم هست: کردستان، کرمانشاه، گلستان، هرمزگان، همدان، کهگیلویه و بویراحمد، زنجان، خوزستان، آذربایجان‌غربی، بوشهر، چابهار و مرکزی با وجود ظرفیت‌های تاریخی و طبیعی بی‌نظیر و بی‌شمارشان اما هرکدام کمتر از ٥ اقامتگاه دارند. این آمارها درحالی است که سازمان میراث فرهنگی از دو‌سال پیش وعده داده که شمار خانه‌های بوم‌گردی را به ۲۰۰۰ واحد خواهد رساند.

از بهمن‌ماه ‌سال پیش به دنبال صدور دستور رئیس سازمان درخصوص رسیدگی به مشکلات بوم‌گردی‌ها، بررسی میدانی اقامتگاه‌های بوم‌گردی در تمام استان‌های کشور آغاز شد و بنا شده «هر هفته اقامتگاه‌های بوم‌گردی یک استان» بررسی شود تا مشکلات و ظرفیت‌هایشان شناسایی شود. با وجود تمام کاستی‌ها اما بوم‌گردی آمده تا در دل خانه‌های روستایی پا بگیرد، شغلی برای روستاییان دست و پا کند، مهاجران رفته از روستا را بازگرداند و راهی برای زنده کردن فرهنگ‌های مختلف و معرفی‌شان باشد.



سلام پرشین کاملترین مرجع ایرانگردی و گردشگری


وب سایت کارناوال: در جاهای مختلف خوانده ایم که بسیاری از مردم دنیا این ذهنیت را در مورد ایرانی ها دارند که در شهر با شتر سفر می کنند، تا به حال رنگ ماشین، رایانه و موبایل را ندیده اند، امنیت در کشورشان خیلی پایین است و دزدی، غارت و درگیری در کشورمان رواج دارد. همه می دانیم که این دیدگاه ها، غلط است؛ اما این پیش فرضی است که زمانی که نام ایران به میان می آید در ذهن خیلی ها ایجاد می شود. خیلی از ما نیز در مورد قسمت های مختلف کشورمان همین دیدگاه را داریم و به اشتباه زمانی که نام مکان یا شهری را می شنویم، ذهنیتی نادرست در فکر ما شکل می گیرد.

یکی از این مکان ها و مقاصدی که اطلاعات و پیش فرض های اشتباه در مورد آن داریم استان سمنان و شهرهای گوناگون آن است. این درست است که سمنان در منطقه ای کویری واقع شده و مساحت زیادی از آن را دشت ها تشکیل می دهد؛ اما این، تنها بخشی از اقلیم متفاوت و متنوع این استان است و سمنان به مانند ایران، سرزمینی با جغرافیایی چند بخشی است. در این مطلب می خواهیم ذهنیت شما را در مورد استان سمنان تغییر دهیم و شما را با جاذبه ای شگفت انگیز در این دیار آشنا کنیم که بیشتر به شمال ایران و مناطق سرسبز اروپایی شباهت دارد تا به کویری خشک و سوزان. همراه کارناوال شوید، دست های تان را به ما دهید تا شما را به جنگل ابر شاهرود، این میراث طبیعی و موهبت خدادادی ببریم و از فراز ابرها زیبایی های ایران را به تماشا بنشینیم.

جنگل ابر شاهرود

چرا جنگل ابر؟

زیبایی های بی حد و حصر جنگل ابر، فرصتی برای فکر کردن و گرفتن تصمیم به شما نمی دهد. با دیدن تصاویر این مکان خارق العاده بدون شک راهی جاده خواهید شد.

این جاذبه با وجود داشتن جنگل های 40 میلیون ساله هیرکانی، یکی از میراث های طبیعی مهم ایران است.

با حضور در اینجا یکی از رویاهای هر انسانی، یعنی قرار گرفتن بر بالای ابرها به حقیقت می پیوندند.

گونه های گیاهی و جانوری بسیار متنوع و نادری در این جنگل دیده می شوند.

اگر از علاقه مندان به گیاه شناسی هستید، جنگل ابر یکی از بهترین مکان ها برای شماست.

جنگل ابر شاهرود

جنگل ابر شاهرود

آشنایی با جنگل ابر | ملاقات زمین و آسمان

جنگل ابر شاهرود یکی از معروف ترین و زیباترین جاذبه های طبیعی ایران به شمار می رود و برای اقیانوسی از ابر که در زمان های مختلف سال، آن را در بر می گیرد، شهرت زیادی پیدا کرده است. جنگل ابر شاهرود قسمتی از قدیمی ترین جنگل های هیرکانی است و گونه های نادر و منحصر به فرد گیاهی و جانوری را در خود جای داده است و با مناظر خارق العاده خود، هر ساله گردشگران و طبیعت گردان زیادی را به سوی خود می کشاند. جنگلی به وسعت 35 هزار هکتار که ادامه جنگل های سرسبز شمال کشور به شمار می رود و برای اقیانوس ابری که فضای آن را در بر می گیرد بسیار معروف شده است. اینجا جایی است که زمین و آسمان به هم می رسند؛ ابرها درختان را در آغوش می کشند و گاه به نظر می رسد زمین بر بال های آسمان سوار شده است.

به دلیل اهمیت بالای طبیعی جنگل ابر، این اثر به عنوان صد و چهاردهمین اثر طبیعی در تاریخ 20 بهمن 1389 توسط سازمان میراث فرهنگی و گردشگری در فهرست میراث طبیعی ایران قرار گرفت. در جلسه شورای عالی محیط زیست در 29 بهمن 1393، جنگل ابر به عنوان منطقه حفاظت شده انتخاب شد و در فهرست مناطق چهارگانه سازمان حفاظت از محیط زیست قرار گرفت.

جنگل ابر شاهرود

جنگل ابر شاهرود

جنگل ابر شاهرود

جنگل ابر شاهرود

جنگل ابر شاهرود

دیدنی ها و تفریحات

جنگل ابر، خود به تنهایی آن قدر جذابیت دارد که بخواهید راهی جاده شوید و رنج سفر را به جان بخرید؛ اما در کنار زیبایی های این جنگل، دیدنی ها و تفریح های دیگری نیز وجود دارد که می توانند لذت سفر شما را دو چندان کنند.

1- جاذبه های مسیر رسیدن به جنگل ابر

در راه رسیدن به جنگل ابر، اگر از راه تهران به این سمت سفر می کنید، باید از شهر شاهرود یا بسطام گذر کرده و به مقصد برسید. شاهرود خود دیدنی های بسیار دارد و به سبب تنوع پوشش گیاهی و آثار تاریخی متعدد به قاره کوچک مشهور شده است.

از دیگر جاذبه های راه رسیدن به جنگل ابر، می توان به آرامگاه خاقانی، شاعر و عارف ایرانی در روستای قلعه نو خرقان و مجموعه بایزید بسطامی دانشمند برجسته در شهر بسطام اشاره کرد. اگر زمان کافی دارید می توانید از این آثار تاریخی نیز دیدن کنید.

2- کوه نوردی، جنگل نوردی و دوچرخه سواری

برای رسیدن به جنگل ابر و قسمت های مختلف آن، نیاز دارید تا حتما پیاده روی چند ساعته ای داشته باشید. زمانی که اینجا هستید باید تنبلی را کناری گذاشته و با کوله بارتان به دل طبیعت بزنید. کوه نوردی و جنگل نوردی های جذاب در مناطقی شگفت انگیز با چشم انداز هایی بی نظیر در انتظارتان است. تپه ها و قله هایی با جاده های خاکی و گلی، درختانی با تنوعی بی مانند، آبشارها و چشمه هایی پرآب و با طراوت شما را به گلگشتی به یادماندنی در جنگل دعوت می کنند. آماده باشید و یکی از بهترین سفرهای طبیعت گردی تان را رقم بزنید.

هنگامی که در جنگل هستید به احتمال زیاد به گروه های مختلفی بر می خورید که با دوچرخه خود به جاده زده اند و بخش های گوناگون جنگل ابر را زیر پا می گذارند. دوچرخه سواری یکی از محبوب ترین تفریح ها در جنگل ابر است. اگر شما هم علاقه و توانایی دارید و دوچرخه سواری را به صورت حرفه ای دنبال می کنید، می توانید از فرصت حضور در اینجا استفاده کرده و از تماشای مناظر زیبا در هوایی عالی لذت ببرید.

لوازم مورد نیاز دوچرخه سواری:

اگر با دوچرخه به اینجا می روید وسایلی مانند دوچرخه کوهستان مناسب، کلاه ایمنی، دستکش دوچرخه سواری، عینک آفتابی، بارانی، کیسه خواب، وسایل شب مانی، کوله پشتی و سایر ملزومات شخصی از جمله مواردی هستند که به آنها نیاز دارید.

جنگل ابر شاهرود

جنگل ابر شاهرود

جنگل ابر شاهرود

جنگل ابر شاهرود

3- آبشارها و چشمه های جنگل ابر

آبشارهای شرشر و آلوچال دو تا از مشهورترین آبشارهای جنگل ابر هستند و بسیاری در سفر به این جا سعی می کنند تا بازدیدی از این آبشارها داشته باشند. در کنار این ها، ده ها آبشار روان دیگر نیز در دل جنگل های ابر وجود دارند که اگر خوش شانس باشید می توانید در کوه پیمایی های خود به آنها برخورد کنید. البته بازدید از آبشار شرشر به دلیل صعب العبور بودن مسیر، بسیار سخت و در بیشتر مواقع غیر ممکن است و تنها طبیعت گردان و کوه نوردان حرفه ای می توانند خود را به آن برسانند.

آبشار آلوچال و دالان بهشت:

آبشار آلوچال خود از 2 آبشار بزرگ تشکیل شده است که از فاصله چند صد متری بر روی هم می ریزند و در نهایت آبشار اصلی را شکل می دهند. ارتفاع این آبشار که در دامنه‌های شمالی البرز شرقی قرار دارد، حدود 25 متر است. برای رسیدن به این جاذبه زیبا باید 50 کیلومتر مسیر آسفالت، 9 کیلومتر مسیر شوسه و 5 کیلومتر پیاده روی انجام داد. دالان بهشت نیز منطقه ای تماشایی و پوشیده از درختان درهم رفته است که قسمتی از مسیر رسیدن به آبشار آلوچال را شامل می شود.

مسیر دسترسی به آبشار آلوچال:

از شاهرود به سمت آزاد شهر و سپس روستای ابر حرکت کنید. در حاشیه شمال غرب روستا، جاده ای خاکی می بینید که در انتها به روستای شیرین آباد ختم می شود. در این جاده حرکت کنید تا به کوه رستم برسید. در کنار این کوه مسیری پایکوبی شده وجود دارد. در این راه به حرکت خود ادامه داده تا به دالان بهشت برسید. از اینجا مسیر را ادامه داده تا به یک فرعی دیگر برسید. آبشار آلوچال اَبر در فاصله یک ساعته از ابتدای این جاده فرعی است.

چشمه های جنگل ابر:

در کنار این آبشارها، جنگل ابر پر از چشمه سارهای جوشان است که برای تامین آب می توانند کمک بزرگی برای گردشگران و جنگل نوردان باشند. از جمله معروف ترین این چشمه ها می توان به چشمه ترش و چشمه قطری اشاره کرد. چشمه ترش یکی از بهترین و محبوب ترین مکان های کمپ و اقامت نیز به شمار می رود.

جنگل ابر شاهرود

4- عکاسی و پرنده نگری

یکی از بهترین مکان هایی که می توان در آن عکاسی را چه به صورت حرفه ای یا آماتور انجام داد، جنگل ابر است. دوربین ها و گوشی های تان را بردارید، منتظر ورود ابرها شوید و با کلیکی درست و به موقع، زیبایی را در قاب عکس تان جای دهید. البته خوب است پیش از سفر با اصول عکاسی بیشتر آشنا شوید تا تصاویری جذاب تر و زیباتر از مناظر داشته باشید.

پرنده نگری نیز یکی از جذابیت های سفر و گردش در این بهشت کوچک است. این منطقه به دلیل اکوسیستم خاص خود، میزبان پرنده های کوچک و بزرگی است که در آن آشیانه دارند. با کمی دقت و دانش در مورد پرنده نگری می توانید از این ویژگی جنگل نیز لذت ببرید. برای تماشای پرنده های مختلف حتما دوربین شکاری خود را به همراه داشته باشید.

جنگل ابر شاهرود

جنگل ابر شاهرود

5- تحقیق در مورد گیاهان دارویی

جالب است که بدانید جنگل ابر، پر از گیاهان دارویی شناخته شده و همچین نادر است و یکی از بهترین مکان ها برای تحقیق در مورد این علم جذاب و پرطرفدار محسوب می شود. بخشی از گردشگران این منطقه را در اصل، گیاه شناسانی تشکیل می دهند که برای پژوهش در مورد گونه های نادر گیاهی موجود در جنگل های هیرکانی، از داخل و خارج به جنگل ابر می آیند.

جنگل ابر شاهرود

جنگل ابر شاهرود

جنگل ابر شاهرود

6- دیدنی های اطراف

در کنار زیبایی های جنگل ابر، جاذبه هایی نیز در نزدیکی این جا وجود دارد که می تواند تجربه سفر را برای تان جذاب تر کند.

1- روستای ابر

روستای ابر در فاصله 12 کیلومتری جنگل ابر قرار گرفته است و بیشتر به خاطر امکانات اقامتی که در اختیار مسافران و گردشگران می گذارد معروف شده است. این روستا بر خلاف خود جنگل ابر در میان دشتی وسیع و کویر مانند قرار دارد.

2- روستای شیرین آباد

روستای شیرین آباد استان گلستان، برخلاف روستای ابر در میان جنگل، درختان و ابرها محاصره شده است. زیبایی های طبیعی این روستا به اندازه ای است که بخواهید مسافت 7 کیلومتری فاصله آن از دل جنگل ابر را به صورت پیاده طی کنید. روستایی که می توانید در آن، در میان ابرها نفس کشیده و زندگی کنید. البته اقامت در این جا به دلیل کمبود خانه های محلی سخت تر از روستای ابر است.

اقامت و امکانات

خود جنگل ابر به دلیل بکر بودن منطقه امکاناتی ندارد و اگر نیاز به تهیه وسایل دارید باید پیش از سفر یا از شهر شاهرود و روستای ابر مایحتاج خود را تهیه کنید. از طرفی دیگر برای اقامت نیز، بهتر است در یکی از هتل های نزدیک به جنگل ابر یا اقامتگاه های بوم گردی و خانه های محلی روستای ابر، مکانی برای شب مانی اجاره کنید.

البته امکان کمپ زدن در جنگل ابر وجود دارد؛ اما به تجهیزات خیلی خوب و تجربه های قبلی نیاز دارد تا در مواجهه با ناشناخته های این فضای طبیعی دچار مشکل نشوید. اینجا هوا شب ها و صبح های خیلی زود بسیار سرد است و برای کمپینگ حتما به لباس گرم، چادر خوب، کیسه خواب و تجهیزات مناسب نیاز دارید.

جنگل ابر شاهرود

جنگل ابر شاهرود

فصل سفر

بهترین زمان برای بازدید از جنگل ابر، اواخر فروردین و اوایل اردیبهشت تا اواخر مهرماه است. میزان بارندگی در این منطقه به طور معمول 400 میلی متر است و دمای هوای آن به طور میانگین به 20 درجه سانتی گراد می رسد.

بهار و تابستان: در کل 6 ماه اول سال بهترین زمان برای سفر به این منطقه است و امکان حضور ابرها در این موقع سال خیلی بیشتر است.

پاییز و زمستان: پاییز جنگل ابر زیباست؛ اما برای افراد معمولی و آماتوری که تجربه طبیعت گردی های چند روزه را ندارند، بازدید از اینجا کار بسیار سختی است و توصیه نمی شود. زمستان جنگل ابر نیز در کل برای تمام گروه ها توصیه نمی شود، زیرا به دلیل بارش باران های مداوم، جاده لغزنده و هوا بسیار سرد است.

چه زمانی را باید انتخاب کرد تا حتما بتوان از حضور ابرها در این جنگل بهره برد؟

پاسخ این سوال بسته به آب و هوای شهر شاهرود در استان سمنان و روستای شیرین آباد و شهر علی آباد کتول در استان گلستان است. اگر هواشناسی هوای شیرین آباد و علی آباد کتول را بارانی و ابری اعلام کند و از طرف دیگر آسمان شاهرود صاف و آفتابی باشد، می توان در جنگل ابر، اقیانوس ابرها را به تماشا نشست. پس در این مورد به اخبار هواشناسی توجه داشته باشید.

جنگل ابر شاهرود

لوازم ضروری

  • دارو های عمومی
  • دفترچه بیمه
  • کیسه خواب
  • کفش کوهنوردی
  • کارت شناسایی
  • پول نقد
  • وعده های غذایی
  • لباس گرم
  • لباس اضافه
  • کرم ضد آفتاب
  • کلاه گرم
  • کلاه آفتابگیر
  • کوله پشتی
  • کمک های اولیه
  • کیسه زباله
  • حشره کش

لوازم پیشنهادی

  • آب آشامیدنی
  • بادگیر
  • بارانی و لباس ضد آب
  • تلفن همراه
  • حوله
  • دستکش
  • دوربین
  • زیرانداز
  • قطب نما
  • عینک آفتابی
  • عصا
  • شارژر موبایل
  • سوخت
  • جعبه ابزار
  • میان وعده
  • نقشه یا GPS
  • پتو و لوازم خواب
  • چراغ قوه
  • چادر مسافرتی
  • کبریت یا فندک
  • دوربین شکاری

توصیه های سفر به جنگل ابر

*اگر قصد دارید با ماشین شخصی یا به همراه گروهی کوچک، برای بار اول به این سفر بروید، حتما از قبل برنامه ریزی های لازم را انجام داده، محل اقامت خود را رزرو کرده و تمام وسایل مورد نیاز را تهیه کنید. در زمان حضور در خود جنگل از راهنماهای محلی و افرادی که به این منطقه آشنایی دارند کمک بگیرید تا دچار مشکل نشوید. بهتر است دفعه اول با استفاده از تورهای طبیعت گردی مطمئن از این مکان زیبا دیدن کنید.

جنگل ابر شاهرود

جنگل ابر شاهرود

در زمان حضور در جنگل ابر، به خصوص اگر بار اول است که به اینجا می آیید تنها از مسیرهای مشخص شده، استفاده کنید و در مسیرهای ناآشنا قدم برندارید. تا حد امکان خیلی داخل جنگل نروید و سعی کنید در همان قسمت های ابتدایی جنگل گردش کنید تا اگر گم شدید یا با باران ناگهانی مواجه شدید، به مشکل برنخورید.

در جنگل ابر حیوانات وحشی مانند گراز و خرس نیز زندگی می کنند، اگر قصد شب مانی دارید حتما آتش روشن کنید تا آنها به شما نزدیک نشوند. در زمان ترک محل نیز آتش را حتما به طور کامل خاموش کنید و زباله های تان را با خود ببرید.

داشتن نقشه ای مناسب از راه، به همراه قطب نما و دستگاه جی پی اس می تواند کمک بزرگی برای جلوگیری از سردرگمی تان در زمان جنگل نوردی باشد.

اگر علاقه مند به عکاسی هستید طلوع آفتاب و صبح زود از بهترین زمان ها برای گرفتن تصاویر زیباست.

طوری برنامه ریزی کنید که حتما قبل از غروب آفتاب و تاریک شدن هوا، به مکانی مطمئن برای اقامت برسید. اگر قصد کمپ زدن دارید حتما قبل از این زمان، مکان چادر زدن خود را روشن کنید. خطر حیوانات وحشی در زمان تاریکی هوا بسیار بیشتر است.

رفتن به جنگل ابر و گشت و گذار در آن به سطح آمادگی جسمانی خوبی نیاز دارد. اگر پیش از این سفر، عمل جراحی سنگینی انجام داده اید یا به دلایل مختلف در وضعیت آمادگی جسمانی خوبی نیستید از انجام آن خودداری کنید. باید بدانید که در مسیر ممکن است نیاز داشته باشید تا از دستشویی صحرایی استفاده کنید، یا مسیر به دلیل ریزش باران لغزنده باشد یا مجبور شوید برای رسیدن به مکان مناسب پیاده روی های طولانی انجام دهید. پس قبل از سفر خود را هم از نظر روحی و هم از نظر جسمی به خوبی آماده کنید.

جنگل ابر به دلیل موقعیت جغرافیایی، قدمت و گنجینه های طبیعی که در خود جای داده است، ویژگی های منحصر به فردی دارد که در این قسمت به آنها می پردازیم.

موقعیت جغرافیایی

این جنگل در منطقه البرز شرقی و در نزدیکی روستای ابر -در شهرستان شاهرود- قرار دارد و قسمت های زیادی از آن مرز استان سمنان و گلستان را پوشش می دهد. جنگل ابر در مختصات جغرافیایی ۵۷ و ۵۴ تا ۱۲ و ۵۵ شرقی و ۴۲و ۳۶ تا ۵۰ و ۳۶ عرض شمالی واقع شده و موزه ای زنده از گونه های جانوری و گیاهی است. این جنگل از شمال به جنگل های استان گلستان، از شرق به منطقه اولنگ، از جنوب به کوه قاسم، کوه ابر و قطری و از غرب به کوه یخام و تکیاتو محدود است.

ویژگی های طبیعی

ارتفاع زیاد جنگل ابر از سطح دریا، دمای پایین آن در فصل گرما، چشمه سارهای فراوان و پوشش گیاهی متنوع از جمله ویژگی های برجسته این منطقه طبیعی و زیباست.

جنگل ابر شاهرود

جنگل ابر شاهرود

پوشش گیاهی

85 گونه مختلف گیاهی مانند راش، بلوط، ممرز، افرا، شیردار، توسکا، آزاد داغداغان، گونه‌های کلاه میر حسن، چوبک، اسپرس، دم روباهی، آویشن و شبدر در کنار گونه های نادر گیاهی مانند نارون، گیلاس وحشی، نمدار، بارانک و سرخدار این جنگل را به موزه ای طبیعی و منحصر به فرد تبدیل کرده است. اینجا برای گونه های مختلف گیاهان دارویی خود نیز بسیار معروف است و به عنوان یکی از بانک های گیاهان دارویی سرشار در کشور شناخته می شود.

قسمت های جنوبی تر این منطقه طبیعی که به روستای ابر نزدیک تر است پوشش گیاهی تُنُک است؛ اما هرچه به سمت شمال و داخل جنگل پیش می رویم پوشش گیاهی انبوه تر می شود تا جایی که در عمق جنگل ابر تپه های پرشیبی را می بینیم که سراسر پوشیده از درختان بلند است.

درمیان درختان مختلف جنگل ابر، اورس مشهورترین آنهاست؛ درختی از گونه سروها که به مانند ابرها با ریشه های بلند خود روی زمین می خزد و جلوه خاصی از طبیعت را به نمایش می گذارد.

گونه های جانوری

گونه های جانوری مختلف خرس قهوه‌ای، گرگ، پلنگ، خوک وحشی، شغال، روباه، خرگوش کل و بز، شوکا و مار و از پرندگان کبک، کبوتر جنگلی، بلدرچین، عقاب جنگلی، کرکس، شاهین، فاخته و قرقاول گونه های جانوری این جنگل را تشکیل می دهند.

جنگل ابر به سه دلیل در دنیا اهمیت پیدا کرده است:

جنگل ابر شاهرود

1- قسمتی از جنگل های چندین میلیون ساله هیرکانی ست و گیاهان دارویی کم نظیری در آن یافت می شود. گفته می شود قدمت آن به دوران – سوم زمین شناسی و چهل میلیون سال پیش می رسد.

2- جنگل ابر اقلیم اکوتن دارد و این یکی از ویژگی های مهم آن به شمار می آید. اقلیم اکوتن در شرایط آب و هوایی خاص ایجاد شده و از اشتراک دو اقلیم متفاوت حاصل می شود. مانند جنگل ابر که دو اقلیم نیمه بیابانی استان سمنان با اقلیم جنگلی استان گلستان به هم رسیده و پوشش گیاهی و گونه های جانوری منحصر به فردی به وجود آورده اند. اینجا می توان درختان سوزنی برگ را در کنار درختان پهن برگ مشاهده کرد که بسیار نادر و جالب است.

3- جغرافیای خاص منطقه، ویژگی مهم دیگر آن است. قرارگیری دو منطقه کم ارتفاع و بلند در کنار یکدیگر اهمیت این جنگل را چند برابر کرده و این امر یکی از مهمترین دلایل تشکیل اقیانوس ابر در اینجاست. در این منطقه دو ناحیه کم فشار و پرفشار (دشت گرگان و منطقه ابر) در نزدیکی هم قرار دارند و هر وقت زمین انرژی می گیرد، ابرها جابه‌جا می شوند. دلیل دیگر ایجاد اقیانوس ابر در منطقه این است که در این مکان ضخامت کوه های البرز کم می شود و ابرهایی که در پشت این دیواره گرفتار هستند، از لابه لای دره ها به سمت جنوب حرکت می کنند؛ به همین دلیل از بعدازظهر تا نیمه های شب هوا سرد شده و ابرها جنگل را در بر می گیرند.

مسیر دسترسی

جنگل ابر شاهرود

آدرس: سمنان، شهرستان شاهرود، ۴۵ کیلومتری شمال شاهرود، روستای ابر

جنگل ابر در مسیر جاده شاهرود به آزادشهر استان گلستان و بعد از روستای ابر در شمال شهر شاهرود قرار گرفته است. برای رسیدن به اینجا، هم می توانید با استفاده از اتوبوس و قطار اقدام کنید، هم با یکی از تورهای طبیعت گردی راهی منطقه شوید و هم با ماشین شخصی خود به جاده بزنید.

ماشین شخصی: اگر قصد دارید با اتومبیل شخصی تان راهی جاده شوید باید خود را به شهر شاهرود یا بسطام برسانید. از آنجا راه شاهرود به آزاد شهر را در پیش بگیرید تا پس از 18 کیلومتر به روستای قلعه نو خرقان برسید. از این روستا که گذشتید در ابتدای جاده روستا و جنگل ابر قرار دارید. راه را تا روستا ادامه دهید و با کمک محلی ها به سمت جنگل ابر راه بیفتید. البته باید توجه داشته باشید که با ماشین خود نمی توانید خیلی در جنگل پیش بروید و تنها در مراتع اطراف که نرسیده به جنگل هستند می توانید گشتی بزنید.

اتوبوس یا قطار: با اتوبوس و یا قطار خود را به شاهرود برسانید. وقتی به این شهر رسیدید، با تاکسی به میدان امام آمده و با استفاده از تاکسی یا اتوبوس به روستای ابر برسید. این تاکسی ها و اتوبوس ها از ساعت 8 صبح تا 6 غروب آماده سرویس رسانی هستند و همچنین می توانید این مسیر را با گرفتن آژانس نیز طی کنید.



سلام پرشین کاملترین مرجع ایرانگردی و گردشگری


وب سایت چیدانه: شاید هنوز برخی از ایرانیان وقتی به گردشگری در ایران فکر می کنند، بیشتر مکان های تاریخی مانند تخت جمشید و مساجد فوق العاده زیبای اصفهان و شیراز به ذهن شان خطور کند؛ در حالی که این مکان های دیدنی گردشگران زیادی را به خود جذب می کنند، اما نباید از طبیعت بی نظیر ایران غافل شد. امروز می خواهیم به معرفی ۷ دره و دشت سرسبز در ایران بپردازیم. برای رسیدن به این دره های دیدنی و ارزشمند، با ما سفر کنید!

دره الموت قزوین

گردشگری در ایران، سفر به ۷ دره سرسبز و دیدنی!

دره الموت در میان دشت های خشک قزوین و تپه های جنگلی استان مازندران واقع شده است و پاداش کسانی است که این مسیر را برای سفر خود انتخاب می کنند. در این مسیر شما در میان صخره های ماسه سنگی و از کنار روستاهای مختلف می گذرید. احتمالا شاهد یک یا دو چوپان خواهید بود که گله خود را به چراگاه آورده اند. در غیر این صورت و از راه دیگر باید از زیر نور آفتاب داغ، به تنهایی بگذرید و به خرابه های قلعه الموت برسید. ممکن است مسیر قلعه بسیار دورتر از آنی باشد که در ذهن داشته باشید، اما پیش نمایش جذاب و دیدنی آن ارزش صعود به این قلعه را دارد.


دره ستارگان قشم

گردشگری در ایران، سفر به ۷ دره سرسبز و دیدنی!

یک دنیای شگفت انگیز در جزیره قشم به نام دره ستارگان وجود دارد که یک شاهکار زمین شناسی است. فرسایش باد و باران در طول سالیان متمادی، باعث ایجاد این منطقه هیجان انگیز شده است، اما مردم محلی اعتقاد دارند که یک شهاب سنگ یک بار بر روی آن افتاده است و این ساختارهای سنگی را که به شکل صورت انسان هستند را به وجود آورده است. هم چنین برخی افسانه های محلی حکایت از این دارد که این دره توسط جن ها سوراخ شده است.


دره رنگین کمان هرمز

گردشگری در ایران، سفر به ۷ دره سرسبز و دیدنی!

در نزدیکی قشم، جزیره هرمز واقع شده است: یک پدیده زمین شناسی دیگر! اینجا منطقه ای به نام دره رنگین کمان است که نام خود را با توجه به طیف وسیعی از رنگ ها به دست آورده است. در اینجا که هر سنگ یک سایه و رنگ متفاوتی از قرمز، زرد یا بنفش است؛ انگار یک هنرمند از زمین به عنوان بوم نقاشی استفاده کرده است! بهتر است که سفر به این سرزمین عجایب زیبا را در زمستان که هوا خنک تر است انجام دهید.


دره طالقان

گردشگری در ایران، سفر به ۷ دره سرسبز و دیدنی!

در طالقان که از ۷۶ روستای کوچک تر تشکیل شده است، دره های زیادی وجود دارد. هنگام عبور از بالای کوه و وارد شدن به این منطقه، دره را می بینیم. دره ای آرام که در دامنه آن آب زلال جاری است و خانه های روستایی زیبایی در اطراف تپه قرار دارد. در دره طالقان، شاهد درخت های گردو در اطراف رودخانه ها هستیم و صدای اسب های وحشی و صدای زنگوله گوسفندان به گوش می رسند. اینجا مکانی امن برای فرار از هیاهوی شهر است.


دشت لار

گردشگری در ایران، سفر به ۷ دره سرسبز و دیدنی!

دشت لار در دامنه قله دماوند نشسته است. این دشت زیبا با توجه به اکوسیستم های متنوع آن، خانه پرندگان، خزندگان، پستانداران و دوزیستان مختلفی است. هنگامی که چشم انداز دشت لار با گل های زرد و قرمز وحشی و رنگارنگ پوشیده شده است، کنتراست دوست داشتنی و بی نظیری را با آب های لاجوردی سد لار ایجاد می کند. بهترین زمان بازدید از این دشت زیبا در حاشیه تهران، بین ماه های اردیبهشت تا خرداد است.


تنگه شیرز کوهدشت

گردشگری در ایران، سفر به ۷ دره سرسبز و دیدنی!

استان لرستان به خاطر زیبایی طبیعی آن شناخته شده است. زیبایی ای که آن را می توان به تمامی در دره شیرز واقع در ۴۵ کیلومتری شمال شهر کوهدشت مشاهده کرد. اینجا برای گردشگران، چشم اندازی منحصر به فرد است. مکانی که در آن می توانند از راه دره و در امتداد رودخانه سیمره حرکت کنند و شاهد ستون های بلند سنگی و آبشار زیبای آن باشند. به علت خنکی این منطقه در تابستان، این فصل بهترین زمان برای بازدید است.


دره دوهزار تنکابن

گردشگری در ایران، سفر به ۷ دره سرسبز و دیدنی!

دره دوهزار در نزدیکی تنکابن در استان مازندران در امتداد دریای خزر قرار دارد و هنوز هم با عنوان سابقش یعنی شهسوار نامگذاری شده است. در جنگل دوهزار و دره آن، آرامش ذهن و هم چنین آب و هوای خنک و دلپذیر در میان گرمای تابستان، منتظر بازدید کنندگان است. در این منطقه جنگل های بزرگ، چراگاه های گسترده و جریان هوا فضای آسمانی و خاصی را تشکیل می دهند. هم چنین این منطقه یک مکان شگفت انگیز برای یادگیری گویش مازنداری و فرهنگ روستاییان محلی نیز است.



سلام پرشین کاملترین مرجع ایرانگردی و گردشگری


وب سایت روزیاتو: کوه زیبای دماوند با شکل مخروطی خود نزدیک به ۵ هزار متر به قلب آسمان قد کشیده و از آن ارتفاع دلبریایی می‌کند. دماوندی که بر اساس اسطوره‌های ایرانی، محل به بند کشیده شدن ضحاک است و هنوز هم برخی مردم تصور می‌کنند، او در آنجا زندانی‌است تا در آخرالزمان، بندِ اسارت را پاره کرده و کشتن خلق را آغاز نماید؛ تا در نهایت به دست گرشاسپ کشته شود.

دماوند برای ما نامی آشناست؛ بلندترین کوه ایران و خاورمیانه و بلندترین قلهٔ آتشفشانی آسیا که در بخش مرکزی رشته‌کوه البرز جای خوش کرده است. قله دماوند در فرهنگ کشور ایران مظهر پایداری و استواری است و یک نماد ملی و ارزشمند بشمار می‌رود.

۱۲ واقعیت جالب و خواندنی در مورد کوه دماوند؛ مظهر پایداری در ایران

کوه دماوند، تیرماه سال ۱۳۸۷ به عنوان یک اثر ملی ثبت شد. زمانی که آسمان صاف و آفتابی باشد، از شهرهای تهران، ورامین، قم و سواحل جنوبی دریای خزر قابل مشاهده است. این قله بر اساس تقسیمات کشوری، در بخش لاریجان شهرستان آمل در استان مازندران قرار دارد.

با این مقدمه، از شما دعوت می‌کنیم تا در ادامه این مطلب، با واقعیت‌های جالبی در مورد قله دماوند آشنا شوید که شاید تاکنون نمی‌دانستید.

۱- نام تاریخی دماوند، «دنباوند» بوده است

۱۲ واقعیت جالب و خواندنی در مورد کوه دماوند؛ مظهر پایداری در ایران

اغلب منابع تاریخی، نامِ این کوه سربه‌فلک کشیده را به دو صورت «دنباوند» یا «دماوند» یاد کرده‌اند. اما در برخی مستندات نام‌های کاملا متفاوتی همچون «بیکنی» یا «جبل لاجورد» نیز به‌چشم می‌خورند. از دیگر نام‌های باستانی این کوه آتشفشانی می‌توان به «دباوند» اشاره کرد.

دماوند در لغت به معنی دم و دود و بخار است.

۲- ارتفاع دماوند

۱۲ واقعیت جالب و خواندنی در مورد کوه دماوند؛ مظهر پایداری در ایران

ارتفاع قله دماوند از بالاترین تا پست‌ترین نقطه، ۴۶۶۱ متر اعلام شده است. این در حالیست که انجمن ملی آمار ایران، ارتفاع این کوه آتشفشانی را ۵۶۱۰ متر و ناسا ۵۶۷۰ متر ذکر کرده‌اند.

دماوند، در فهرست بلندترین قلّه‌های دنیا در جایگاه دوازدهم قرار گرفته است.

۳- نماد ملی ایران

دماوند را می‌توان به‌عنوان یکی از نمادهای ملی ایران بشمار آورد. به‌طوری که در قرن اخیر، عکس آن بارها بر روی یا پشت اسکناس‌های رسمی منتشره ایران به چاپ رسیده‌است.

۱۲ واقعیت جالب و خواندنی در مورد کوه دماوند؛ مظهر پایداری در ایران

عکس کوه دماوند روی اسکناس یکهزار ریالی

۱۲ واقعیت جالب و خواندنی در مورد کوه دماوند؛ مظهر پایداری در ایرانعکس کوه دماوند روی اسکناس ده هزار ریالی

۱۲ واقعیت جالب و خواندنی در مورد کوه دماوند؛ مظهر پایداری در ایرانعکس کوه دماوند روی اسکناس یک هزار ریالی

۴- سرمای شدید

۱۲ واقعیت جالب و خواندنی در مورد کوه دماوند؛ مظهر پایداری در ایران

قله دماوند دمای بسیار پایینی دارد به طوری که بر اساس گزارشات، کمترین درجه هوا در روزهای سرد زمستانی در ارتفاعات این کوه آتشفشانی به منفی ۶۰ درجه سانتی‌گراد هم می‌رسد. این در حالیست که در تابستان، دمای هوا منفی یک یا دو درجه سانتی‌گراد است. یعنی هر روز از سال به این قله صعود کنید، با هوای نسبتا سردی مواجه خواهید شد.

۵- پیشینه ادبی

۱۲ واقعیت جالب و خواندنی در مورد کوه دماوند؛ مظهر پایداری در ایران

دماوند در ادبیات و افسانه‌های ایران جایگاه ویژه‌ای دارد. نام این کوه را در آثار ادبی فارسی به وفور می‌توان دید. از جمله می‌توان به شاهنامه فردوسی، گرشاسپ‌نامه از اسدی طوسی، قصیده‌ای از ناصرخسرو، قصیده‌ای از خاقانی و منظومهٔ ویس و رامین از فخرالدین اسعد گرگانی اشاره کرد.

در اسطوره‌های ایرانی هم دماوند بسیار یاد شده است. از جمله اینکه گفته می‌شود فریدون (از شخصیت‌های اساطیری ایران)، ضحاک را در آنجا در غاری به بند کشیده‌است. در تاریخ بلعمی هم محل زندگی کیومرث کوه دماوند اعلام شده‌است. برخی عوام معتقد هستند که در قلهٔ دماوند، زمین هموار است و از چاهی که بر فراز آن قرار دارد، روشنی بیرون آید.

۶- یکی از قله‌های خطرناک دنیا

۱۲ واقعیت جالب و خواندنی در مورد کوه دماوند؛ مظهر پایداری در ایران

در سال ۱۳۹۰ خورشیدی، مجله نشنال جئوگرافی طی اعلام رسمی ۱۰ کوه و قله خطرناک دنیا، در رده‌بندی خود کوه دماوند در شمال ایران را در رتبه دهم قرار داد.

۷- اولین صعود به دماوند در سال ۲۹۲ هجری بوده

۱۲ واقعیت جالب و خواندنی در مورد کوه دماوند؛ مظهر پایداری در ایران

گفته می‌شود ابودلف خزرجی اولین فردی است که مدعی صعود به دماوند است. او در سفرنامه خود در سال ۲۹۲ هجری به صعودش اشاره کرده‌ و قله دماوند را توصیف کرده است.

۸- کوهی مملو از یخچال‌های طبیعی

۱۲ واقعیت جالب و خواندنی در مورد کوه دماوند؛ مظهر پایداری در ایران

یخچال‌های معروف دماوند شامل سیوله (جبهه شمالی)، دوبی سل (جبهه شمالی)، عروسک‌ها (جبهه شمالی)، دره یخار (شمال شرقی)، خورتاب سر، یخچال شمال غربی و یخچال غربی هستند.

۹- اولین فوران آتشفشانی دماوند

۱۲ واقعیت جالب و خواندنی در مورد کوه دماوند؛ مظهر پایداری در ایران

دماوند را یک کوه آتشفشان نیمه فعال می‌دانند و گفته می‌شود که نخستین فوران آن نزدیک به ۲ میلیون (۱٫۷۸) سال پیش رخ داده است. بر اساس روش‌های زمین‎‌شناختی، عمر این کوه را حدود ۳۸ هزار و ۵۰۰ سال تخمین زده‌اند.

البته بد نیست اشاره کنیم که فعالیت آتشفشانی عمده‌ای که باعث شکل‌گیری این آتشفشان شده است در حدود ۱۰ هزار سال قبل روی داده‌است. چشمه‌های آبگرم و گوگردی شاهدانی برای نیمه فعال بودن این آتشفشان هستند.

۱۰- جشن روز ملی دماوند

۱۲ واقعیت جالب و خواندنی در مورد کوه دماوند؛ مظهر پایداری در ایران

جالب است بدانید که در استان مازندران، در شب سیزدهم آبان‌ماه هر سال روز ملی دماوند برگزار می‌شود. این جشن به ثبت ملی نیز رسیده‌است.

۱۱- باد با سرعت ۱۵۰ کیلومتر در ساعت

در کوه دماوند، سرعت توفان گاهی از ۱۵۰ کیلومتر در ساعت هم می‌گذرد. سرعت باد در کوهپایه‌ها گاه به ۷۰ کیلومتر در ساعت می‌رسد. بیشتر بادها از غرب و شمال غربی می‌وزند.

۱۲- آبشار یخی

۱۲ واقعیت جالب و خواندنی در مورد کوه دماوند؛ مظهر پایداری در ایران

در جبههٔ جنوبی کوه دماوند آبشاری یخ زده وجود دارد که در جهان منحصر به فرد است. بلندی آبشار یخی ۷ متر و قطر آن ۳ متر است و نکته جالب در مورد این آبشار این است که یخ آن هیچ‌گاه ذوب نمی‌شود.

جالب اینجاست که در فصل تابستان، هر روز بر اثر تابش آفتاب در حدود ظهر و یک ساعت بعد از ظهر، دمای هوا به بالای صفر می‌رسد و به دنبال آن آب بسیار کمی جاری می‌شود و در حدود ۴ بعد از ظهر، دمای هوا به زیر صفر می‌رسد و یخ ذوب شده دوباره منجمد می‌شود و به این ترتیب آبشاری یخی پدید می‌آید که همواره یخ زده‌است.

آبشار یخی دماوند در ارتفاع ۵ هزار و یکصد متری از سطح دریا قرار دارد و به این لحاظ، مرتفع‌ترین آبشار در خاورمیانه بشمار می‌رود.

۱۳- دشت شقایق

۱۲ واقعیت جالب و خواندنی در مورد کوه دماوند؛ مظهر پایداری در ایران

دامنه کوه دماوند در ارتفاع ۲ هزار تا ۳ هزار و ۵۰۰ متری پوشیده از شقایق است. این شقایق منحصر به فرد در دنیا شناخته شده‌است و با نام شقایق لار و رینه در کتاب‌های معتبر گیاه‌شناسی جهان به ثبت رسیده است.

۱۴- حیوانات وحشی

خرس، روباه، شغال، سگ، گرگ از جمله جانورانی هستند که در پیرامون دماوند پراکنده‌اند و تا ارتفاع ۴ هزار متری کوه دماوند هم دیده می‌شوند. از پرندگان شکارچی هم می‌توان عقاب طلایی، جغد و خفاش را می‌توان نام برد که در قله دماوند زندگی می‌کنند.



سلام پرشین کاملترین مرجع ایرانگردی و گردشگری


روزنامه ایران – رضا ستوده: «ایران در طول تاریخ طولانی خود، دو شاهراه ارتباطی بزرگ داشته است. نخستین آنها شاهراه شرقی – غربی است که از خراسان آغاز می‌شود و از طریق آذربایجان به آسیای صغیر و قفقاز راه می‌برد. این شاهراه، حلقه مهمی از جاده معروف ابریشم است. دیگری، شاهراهی است که جنوب و مرکز ایران را به شاهراه شرقی – غربی متصل می‌کند. قزوین از جمله شهرهایی است که در نقطه اتصال این دو شاهراه قرار گرفته و در طول تاریخ، محل ملاقات ایرانیان با یکدیگر و ایرانیان با جهان خارج بوده است.

 تاریخ و فرهنگ قزوین، آثار برجای مانده از گذشته و داشته‌های گردشگری این شهر را باید از این منظر بررسی کرد.» اینها را سیدمحمد بهشتی، رئیس پژوهشگاه میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری می‌گوید که خودزاده قزوین است. با این حال، تنها عده ‌اندکی از گردشگران ایرانی مثل او فکر می‌کنند. برای اغلب مردم – خصوصاً تهرانیان – قزوین شهری است که برای رفتن به آذربایجان یا گیلان باید از آن عبور کرد. چیزی شبیه یک منزلگاه بین راهی، نه شهری که خود می‌تواند از مهم‌ترین مقاصد سفر در شمال ایران باشد.

قزوین گذرگاه یا سکونتگاه؟

شهر قزوین یکی از بیست شهر استان قزوین و مرکز این استان است. این شهر در فاصله 130 کیلومتری پایتخت قرار گرفته و از طریق بزرگراه و خط آهن از یک سو به تهران و از سوی دیگر به آذربایجان متصل می‌شود. طبق سرشماری سال 1390، جمعیت شهر قزوین بالغ بر 381 هزارنفر است که حدود 32 درصد از جمعیت یک میلیون و 200 هزارنفری استان قزوین را شامل می‌شود. اقتصاد این شهر از قدیم‌الایام مبتنی بر کشاورزی و بازرگانی بوده و در دوره معاصر، بخش‌ صنعت و خدمات نیز از رونق قابل توجهی برخوردار شده‌اند.

چشم اندازها و چالش‌های گردشگری

قزوین دارای زمستان‌هایی سرد و تابستان‌هایی نسبتاً خنک است و میانگین دمای سالانه‌اش به 14 درجه سانتیگراد می‌رسد. بدین ترتیب این شهر در مهمترین فصل سفر، یعنی فصل تابستان از آب و هوای مناسبی برخوردار است؛ ضمن آنکه باغستان‌های قزوین به مساحت حدود 2500 هکتار، همچون کمربندی سبز این شهر را فراگرفته و بر لطافت هوایش افزوده‌اند.

از دیدگاه تاریخی، قزوین یکی از کهن‌ترین مراکز استقرار انسانی و شکل‌یابی جوامع بشری در فلات ایران است. این شهر از دوره باستان به علت قرار گرفتن بر سر راه جاده ابریشم از آبادانی قابل توجهی برخوردار بود و در آغازین دهه‌های حکومت صفویان نیز یکچند به پایتختی ایران برگزیده شد. از این‌رو، آثار تاریخی شکوهمند و پرشماری دارد که مهمترین سرمایه آن برای توسعه گردشگری به شمار می‌روند. جدا از دسترسی مناسب جاده‌ای و ریلی، می‌توان گفت قزوین از نظر وجود زیرساخت‌های گردشگری در تنگنای شدید قرار دارد. هرچند طبق آمار ارائه شده از سوی مرکز آمار کشور، قزوین یکی از 10 مقصد مهم گردشگری ایران از آغاز سال 1394 تاکنون بوده است، اما مناطقی چون الموت و دریاچه اوان، بیش از شهر قزوین در جذب گردشگران موفق بوده‌اند. 

به باور «محمدعلی حضرتی‌ها»، مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان قزوین، ضعف زیرساخت‌ها، خصوصاً کمبود فضاهای اقامتی و پذیرایی، مهم‌ترین مشکل حوزه گردشگری در قزوین است. این مقام مسئول می‌گوید: «فضاهای اقامتی مطلوب برای اقامت مسافران در سطح استان وجود ندارد و ضریب اشغال تخت در فضاهای موجود حدود سه برابر میانگین کشوری است.»

 در حال حاضر، شهر قزوین دارای تنها یک هتل 4 ستاره و 2 هتل 2 ستاره است. ظاهراً نزدیکی قزوین به تهران یکی از عواملی است که بر ساخت مراکز اقامتی تأثیر منفی گذاشته است؛ زیرا گردشگرانی که از تهران به این شهر می‌آیند، ترجیح می‌دهند که در پایان روز به شهر خود بازگردند.

از این گذشته، ترافیک شدید در هسته تاریخی شهر قزوین و کمبود چشمگیر پارکینگ (در شرایطی که بسیاری از مردم با خودروی شخصی به این شهر سفر می‌کنند)، موجب خستگی و دلزدگی گردشگران می‌شود.

شهرداری قزوین برای حل معضل ترافیک، اقداماتی همچون خیابان کشی، تعریض معابر و احداث پارکینگ را در دستور کار خود قرار داده است؛ اما پاره‌ای از این اقدامات به شکلی تناقض آمیز، مستلزم تخریب کالبد یا حریم مهمترین آثار تاریخی این شهر هستند و با مخالفت سازمان میراث فرهنگی روبه‌رو شده‌اند. در واقع، تطابق مرکزیت اداری و تجاری شهر قزوین با مرکز تاریخی و گردشگری آن، مشکلاتی را فراهم آورده که حل آن به سادگی و بدون بهره‌گیری از تجربه شهرهای مشابه در جهان، ممکن نیست.

جاذبه‌های گردشگری قزوین

جاذبه‌های گردشگری داخل شهر قزوین به تعدادی است که می‌توان زمانی سه روزه و بیشتر را برای دیدنشان در نظر گرفت، اما در یک برنامه فشرده می‌توان 10 دیدنی برتر این شهر را در یک گردش یک روزه نیز تماشا کرد. در ادامه مهمترین آثار دیدنی قزوین معرفی می‌شوند.

کاخ چهلستون

قزوین گذرگاه یا سکونتگاه؟

کاخ و موزه چهلستون مهمترین اثر تاریخی قزوین و یکی از نمادهای این شهر است. این کاخ در زمان شاه تهماسب صفوی که قزوین پایتخت ایران بود، ساخته شد و از نمونه همنام خود در شهر اصفهان چند دهه قدیمی‌تر است. در حال حاضر، این کاخ از آن رو که قزوین از مراکز مهم خوشنویسی ایران بوده، به موزه خوشنویسی تبدیل شده و همه روزه از ساعت  9 تا 18 پذیرای بازدیدکنندگان است. کاخ چهلستون در میدان آزادی (سبزه میدان) قرار دارد.


 

موزه شهر
قزوین گذرگاه یا سکونتگاه؟

موزه شهر در میدان آزادی (سبزه میدان) و در شرق باغ و عمارت چهلستون  قرار دارد. در این موزه که به معرفی تاریخ قزوین اختصاص پیدا کرده، آثاری از دوران پیش از تاریخ، دوران تاریخی و دوران اسلامی به نمایش درآمده است.  بسیاری از این آثار  از حفاری‌های دشت قزوین به دست آمده‌اند. موزه شهر نیز بجز روزهای سوگواری رسمی، همه روزه  از ساعت  9 تا 18 به روی گردشگران گشوده است.


 

بازار قزوین و سرای سعدالسلطنه
قزوین گذرگاه یا سکونتگاه؟

بازار قزوین بازاری بزرگ با فضاهای متعدد و معماری بسیار شکوهمند است؛ به گونه‌ای که زیبایی راسته‌ها و سراهای آن، عموم گردشگران را مبهوت می‌سازد. کالبد کنونی این بازار مربوط به دوره صفویه و پس از آن است و بیشتر بناهای فعلی‌ در دوره قاجار ساخته شده‌اند. این بخش‌ها عبارتند از:

سرای سعدالسلطنه، سرای وزیر، سرای حاج رضا، سرای رضوی (سرای شاه)، تیمچه‌‌های روباز و سر پوشیده و راسته قیصریه.

جالب‌ترین بخش بازار کاروانسرای سعدالسلطنه است که لقب بزرگترین مجموعه کاروانسرای درون شهری ایران را یدک می‌کشد و از آثار دوره  ناصرالدین شاه قاجار است. این سرا و بازار مجاور آن، یعنی بازار وزیری، در سالیان اخیر به شایستگی مرمت شده‌اند و انتظار می‌رود که در آینده‌ای نزدیک،  به قلب گردشگری قزوین تبدیل شوند. مجموعه بازار قزوین در خیابان امام خمینی قرار دارد.


 

مسجد جامع قزوین
قزوین گذرگاه یا سکونتگاه؟

مسجد جامع قزوین روی پایه‌های یک آتشکده پیش از اسلام ساخته شده و بنای اولیه آن احتمالاً مربوط به دوره هارون‌الرشید عباسی است. این مسجد، کلکسیونی از معماری دوره‌های مختلف تاریخی را به نمایش می‌گذارد؛ چندان‌که آثار مهمی از دوره سلجوقی، صفوی و تا حدودی قاجار را در خود جای داده است.

اکنون در شبستان غربی مسجد، موزه سنگ و سفال را برپا کرده‌اند که آثار موجود در آن مشتمل بر انواع سفالینه‌ها، سنگ‌نگاره‌ها، ارسی‌ها، کاشی‌ها و انواع گچبری‌های تاریخی است. مسجد جامع عتیق قزوین در خیابان سپه (شهدا) قرار دارد و هر روز از ساعت  9 تا 18 قابل بازدید است.


 

مسجدالنبی
قزوین گذرگاه یا سکونتگاه؟

مسجدالنبی با 14هزار مترمربع مساحت، از بزرگترین مساجد تاریخی قزوین و یادگاری از دوران فتحعلیشاه قاجار است. این مسجد که گاه مسجد سلطانی نیز خوانده می‌شود، در خیابان امام خمینی، جنب بازار قزوین قرار گرفته و نمازجمعه این شهر در آن برگزار می‌شود. در مسجد در بیشتر ساعات روز باز و محل عبور و مرور رهگذران است.


 

حمام قجر
قزوین گذرگاه یا سکونتگاه؟

حمام قجر از بزرگترین و قدیمی‌ترین حمام‌های قزوین و جایگاه موزه مردم شناسی این شهر است. این حمام برخلاف نام خود، در دوره صفویه، توسط یکی از سرداران شاه عباس ساخته شده و بیش از 400 سال قدمت دارد. در حمام قجر، جلوه‌هایی از تاریخ اجتماعی  قزوین را در سه بخش اقوام، آداب و رسوم و مشاغل به نمایش گذاشته‌اند. این حمام در خیابان عبید زاکانی واقع شده و زمان بازدید از آن همه روزه از ساعت 9 تا 30‌:19 است.


 

سردر عالی‌قاپو  و خیابان سپه
قزوین گذرگاه یا سکونتگاه؟

قزوین در دوره شاه تهماسب صفوی، دارای کاخی به نام عالی قاپو بود که اکنون تنها سردر شکوهمند آن باقی مانده است. این سردر رو به خیابان سپه (شهدا) چهره می‌گشاید که خود نخستین خیابان ایران به شمار می‌رود و حدود 500 سال قدمت دارد. این خیابان منبع الهام در ساخت خیابان چهارباغ عباسی در اصفهان بوده است.  


 

حسینیه امینی‌ها
قزوین گذرگاه یا سکونتگاه؟

حسینیه امینی‌ها در واقع یک خانه بزرگ تاریخی است که برای انجام مراسم مذهبی بویژه سوگواری محرم مورد استفاده قرار می‌گیرد و به همین علت به حسینیه معروف شده است. این خانه با چند دست حیاط در دوره قاجار ساخته شده و متعلق به یکی از تجار بزرگ قزوین به نام «حاج محمدرضا امینی»  بوده است. زیباترین بخش خانه امینی‌ها سه تالار بزرگ و مجلل آن است که با ارسی‌های  9 دهنه و گره چینی شده از هم جدا می‌شوند. در حسینیه امینی‌ها به طور معمول بسته است اما سریدار آن همیشه در را به روی گردشگران می‌گشاید. این حسینیه در خیابان مولوی قرار دارد.


 

آرامگاه حمدالله مستوفی
قزوین گذرگاه یا سکونتگاه؟

این آرامگاه هفت صد ساله با نمای آجری خود، یکی از زیباترین آثار تاریخی قزوین و متعلق به حمدالله مستوفی، مورخ بزرگ ایران در عصر ایلخانان مغول است. آرامگاه در خیابان طالقانی، کوچه مستوفی قرار گرفته و با وجود علاقه‌مندی گردشگران به دیدن آن، درهایش در بیشتر روزهای هفته بسته و موجب نارضایتی گردشگران است. 


 

شاهزاده حسین
قزوین گذرگاه یا سکونتگاه؟

شاهزاده حسین فرزند دو ساله امام رضا(ع) بود که گفته می‌شود در خلال سفر تاریخی ایشان از مرو به خراسان در قزوین از دنیا رفت و در همین شهر دفن شد. بنای اصلی بقعه او از آثار دوره صفویه و از حیث معماری بسیار نفیس است. همچنین سر در این امامزاده یکی از نمادهای شهر قزوین به شمار می‌رود. برای دیدن و زیارت بقعه شاهزاده حسین، باید به خیابان جمهوری اسلامی، محله خندقبار رفت.


 

دروازه تهران و در کوشک
قزوین گذرگاه یا سکونتگاه؟

قزوین در دوره‌های مختلف تاریخی  مثل اکثر شهرهای کهن ایران برج و بارو و دروازه داشته که از آن میان تنها دو دروازه باقی مانده است. یکی دروازه تهران در جنوب شهر و در کنار میدان تهران قدیم است که باز یکی از نمادهای شهر قزوین به شمار می‌رود و دیگری  دروازه در کوشک که به سمت الموت و شکارگاه‌های شمال قزوین باز می‌شده و در انتهای خیابان آزادی (نادری)  جای دارد.


 

آب‌انبارهای قزوین
قزوین گذرگاه یا سکونتگاه؟

قزوین دارای آب انبارهای بزرگی است که برخی‌شان مانند آب انبار سردار بزرگ در خیابان راه‌آهن، جزو بزرگترین آب انبارهای ایران قرار می‌گیرند. در ضمن باید از آب‌انبار حاج کاظم در انتهای خیابان تبریز نام برد که شهرتش را مدیون سردر کاشیکاری، طاق رسمی‌بندی و کتیبه سنگی و دو بادگیر خود است. آب انبار مسجد جامع قزوین نیز در نوع خود بسیار دیدنی است.  آب انبارهای قزوین در روزهای پنجشنبه و جمعه و نیز تعطیلات رسمی از 9 تا 18 قابل بازدید هستند.



سلام پرشین کاملترین مرجع ایرانگردی و گردشگری