هفته نامه همشهری شش و هفت – حسن زندی: برای کسی که در شهر بزرگ زندگی کرده و هر چه دیده ساختمان بلند و دود و سروصدا بوده، بهترین مکان اقامتی در سفرخانه بوم گردی است. خانه هایی که در آرام ترین روستاها یا دنج ترین نقطه از شهرها راه اندازی شده اند و محیطی پر از وسایل دوست داشتنی را به گردشگر معرفی می کنند.

این خانه ها پر از فرهنگ بومی و داستان های محلی هستند. غذاهای خوشمزه به شما تعارف می کنند و شما را به شنیدن موسیقی محلی دعوت می کنند و نکته مهم تر این که هزینه اقامت در این خانه ها خیلی خیلی کمتر از هتل های آنچنانی و در عین حال صفای اقامت در آنها خیلی بیشتر از هتل ها و هتل آپارتمان هاست.

در سال های اخیر اقبال ایرانی ها به راه اندازی این خانه ها بیشتر شده و در نقاط مختلف کشور خانه های بوم گردی با نام های زیبا فعال شده اند. استان های گیلان اقامتگاه هایی با نام مسافرکاشانه دارند و خانه های محلی بهسازی شده در یزد فراوانند، در خوزستان با مضیف های عربی از مهمانان در اقامتگاه سنتی میزبانی می شود و در کرمان در اقامتگاه های کپری نوین از مهمانان پذیرایی می شود، اما ما سری به اقامتگاه های کمتر شناخته شده زده ایم؛ آنهایی که به تازگی بنا شده و حرف هایی برای گفتن دارند. پای صحبت های افرادی نشسته ایم که اقدام به راه اندازی خانه های بوم گردی در استان های خود کرده اند.

اقامتگاه های بوم گردی؛ سنتی مهمان شویم

اولین اقامتگاه بوم گردی سیستان و بلوچستان

«سالار رضایی» مدیر اقامتگاه بوم گردی روستای قلعه نو زابل اولین اقامتگاه بوم گردی استان سیستان و بلوچستان که لیسانس زبان و ادبیات انگلیسی است، می گوید در دانشگاه که بودم همیشه دوست داشتم با خارجی ها ارتباط بگیرم اما آن موقع راه های ارتباطی مثل امروز ساده نبود. هر چند تلاش می کردم بعد از اتمام تحصیل اقدام به راه اندازی یک آموزشگاه کردم.

همان موقع از طریق دوستانم با یک فرانسوی آشنا شدم که چند روزی به زابل آمد و مهمان من بود. خیلی خوشحال بودم چون زبان فرانسه یکی از علاقه مندی های من است. بعد از آن اتفاق مهمانان دیگری از کشورهای مختلف داشتم و کم کم ایده هایی در حوزه گردشگری به ذهنم آمد. در واقع آن مهمان فرانسوی دریچه ای شد برای ورود مهمانانی دیگر. با یکی از دوستانم در این زمینه صحبت کردم و قرار شد ایده های مشترکمان را عملی کنیم. راهی زاهدان (مرکز استان) شدیم و مجوز اولین خانه بوم گردی استان سیستان و بلوچستان را گرفتیم.

اقامتگاه های بوم گردی؛ سنتی مهمان شویم

اقامتگاه 50 ساله

اولین خانه بوم گردی سیستان و بلوچستان در روستای قلعه نو، از روستاهای بخش جزینک در شهرستان زهک که از شهرستان های منطقه سیستان است، قرار دارد. رضایی و همکارش یک خانه 50 ساله در یک روستای قدیمی را که تنها روستایی است که بافت سنتی سیستانی را حفظ کرده و به ماسوله شرق کشور شهره است، بازسازی کرده اند. خانه های این روستا به صورت پلکانی روی تپه ها بنا شده و همه آنها گنبدی شکل هستند. بادگیرهایی روی گنبدها قرار دارند که فضای زیبایی به روستا بخشیده اند. این روستا در نزدیکی شهر معبد غلامان قرار دارد که یک شهر باستانی 2500 ساله محسوب می شود. کنار روستا دو دریاچه زیباست و طبیعت بی نظیر آن مخصوصا در دوران کشت و کار چشم نواز است.

روستایی که خانه بوم گردی در آن قرار دارد 8 کیلومتر تا شهرستان زهک فاصله دارد و از امکانات خوبی برخوردار است. این اقامتگاه روی تپه قرار دارد و شکل و بافت آن انسان را به یاد گذشته ها می اندازد از روی بالکن منظره زیبایی رو به دشت و مزارع کشاورزی مشاهده می شود. پشت اتاق های خانه چند تپه وجود دارد که از بالای آنها می توان روستا و دریاچه را تماشا کرد. اینجا غذاها و نوشیدنی های محلی سیستان و بلوچستان سرو می شود، موسیقی اصیل سیستانی شنیده می شود و اتاق ها کاملا خشتی و گلی و مجهز به سرویس بهداشتی مخصوص ایرانی ها و خارجی ها و حمام، اما تزئینات خانه کاملا سنتی است.

اقامتگاه های بوم گردی؛ سنتی مهمان شویم

اینجا شب های زیبایی دارد و صنایع دستی منطقه سیستان برای کسانی که تمایل به آشنا شدن و خریدن دارند، مهیاست. یکسری برنامه های تفریحی مانند موسیقی و بازدید از روستا و محوطه های تاریخی همراه راهنمای گردشگری و کمپ زدن در کنار دریاچه، ماهیگیری، الاغ و شترسواری، تورهای سیستان گردی و سرویس ایاب و ذهاب هم به صورت جمعی و فردی برای اقامت کنندگان در نظر گرفته شده است. بزرگترین هدف راه اندازان این خانه معرفی سیستان و بلوچستان به جهان است. از شهر سوخته 5000 ساله تا کوه باستانی اوشیدا، از معبد غلامان تا آتشکده 3500 ساله کرکویه، از یازدهمین سرزمین خلق شده به دست اهورامزدا تا انبار غله ایران همه افتخارات سیستان بزرگ هستند و راه زیادی برای معرفی آنها وجود دارد.

خانه مادربزرگ اقامتگاه بوم گردی روستای الولک قزوین

سحر کاظمی از اهالی روستای الولک از توابع استان قزوین است. وی د ر رشته مدیریت بازرگانی تا مقطع کارشناسی ارشد ادامه تحصیل داده و در حال حاضر به عنوان راهنمای گردشگری در حوزه گردشگری و اختصاصا گردشگری روستایی در حال کار و فعالیت و کار است. کاظمی می گوید من از ابتدا به سفر و گردشگری علاقه داشتم اما انگیزه ای که باعث شد من به این مسیر سوق پیدا کنم، برگزاری تورهای دانش آموزی دانشگاه آزاد قزوین بود. از سال 90 دانشگاه آزاد قزوین تصمیم گرفت برای معرفی امکانات دانشگاه به نسل آینده و آشنایی آنها با فضاهای علمی خصوصا علوم روباتیک امکان حضور دانش آموزان در قالب تورهای دانش آموزی در دانشگاه را ایجاد کند.

شرکت کنندگان عموما دانش آموزانی از استان های همجوار بودند و این حضور باعث شد که به پیشنهاد من، آنها نیم روز بعدی را از اماکن تاریخی شهر قزوین بازدید کنند و مسئولیت هماهنگی به عهده خودم بود. این جریان باعث شد که هم شهر قزوین معرفی شود و هم من وارد فضای راهنمایی گردشگری شوم. این روند تا سال 93 ادامه داشت. اما جریان احداث اقامتگاه از آشنایی من با افسانه احسانی و موسسه آوای طبیعت شروع شد. بعد از آشنایی من با مفهوم اکوتوریسم و نقش گردشگری در حفظ و حراست از فرهنگ بومی با توجه به مسئولیت من در شورای روستا و با همکاری خانم احسانی در قدم اول، فرآیندی برای اجرای عروسک های محلی روستا شکل گرفت و بعد از آن برای معرفی اقامتگاه به اهالی، خانه ای را که خودم به عنوان محل سکونت اجاره کرده بودم به اقامتگاه تبدیل کردم.

اقامتگاه های بوم گردی؛ سنتی مهمان شویم

قابلیت های خانه مادربزرگ

این خانه در حریم روستا قرار دارد و بناهای تاریخی ثبت شده مانند بقعه سلطان ویس، کافر گنبد و آسیاب آبی زنده ای که به ترتیب به دوره سلجوقی، ایلخانی و احتمالا صفویه تعلق دارند. در جوار این روستا هستند. دسترسی این روستا به شهر قزوین ساده است و شما می توانید در کمتر از 15 دقیقه از یک فضای شهری وارد یک فضای طبیعی و نسبتا بکر شوید. فرهنگ روستا و تولیدات و محصولات روستا بسیار غنی است و روحیه مهمان پذیری اهالی روستا ظرفیت مناسبی برای حضور مسافر و یک نقطه قوت حساب می شود و دسترسی به تهران و کرج و آزادراه ها و بزرگراه های این شهر امکان جذب مسافر را بیشتر می کند.

این اقامتگاه امکان اسکان با ظرفیت 40 نفر به شیوه کاملا روستایی مطابق با شرایط فرهنگی روستا دارد و خدمات رستورانی مطابق با خوراک مرسوم در منطقه همراه با اجرای موسیقی زنده، موسیقی و رقص محلی و نقالی و پرده خوانی از مزایای آن است. امکان بازدید از فروشگاه صنایع دستی در داخل مجموعه و تورهای جانبی بازدید از جاذبه های شهر قزوین، گشت داخل روستا، مناطق الموت و جاذبه های دیگر نیز فراهم است.

اقامتگاه بوم گردی روستای ملحمدره

این اقامتگاه بوم گردی در روستای ملحمدره در فاصله 5 کیلومتری شهر اسدآباد (55 کیلومتری همدان) قرار گرفته است. این روستا یعنی از بی نظیرترین مناطق محیط زیست کشور و از مناطق شکار ممنوع است که این مزیت منجر شده تا گردشگران و طبیعت دوستان زیادی از گوشه و کنار کشور از این روستای کوچک دیدن کنند. قرار گرفتن ملحمدره در دامنه کوه با ارتفاع بالاتری نسبت به شهر باعث شده هم از آب و هوای پاک و نسبتا خنک تری برخور دار باشد و هم چشم انداز زیبایی از دشت پیش رو و شهر اسدآباد و باغات برای گردشگری به نمایش بگذارد. ضمنا از آنجایی که شهر اسدآباد فاقد تفریحگاه و منطقه طبیعت گردی مناسب است،

از قدیم این روستا و معدود روستاهای مجاور کوهستانی پذیرای بومیان برای کوهنوردی و استفاده از طبیعت بکر بوده و اغلب همدانی ها آن را می شناسند، به طوری که در ایام تعطیل و خصوصا عید نوروز و سیزده بدر که روز طبیعت است، این روستا پذیرای خیل عظیمی از گردشگران و طبیعت گردان است. اقامتگاه آرتینا یک نمونه از خانه های بومی روستایی است که پر از احساس معماری و فرهنگ روستاهای مناطق کوهستانی ایران است و ساده و بی آلایش و صمیمی در تمام سال پذیرای گردشگران از مناطق مختلف کشور است.

اقامتگاه های بوم گردی؛ سنتی مهمان شویم

در فاز اول بهره برداری و برای شروع 4 اتاق مهیا شده است که از حمام و سرویس بهداشتی مشترک در حیاط استفاده می کنند. کلیه اتاق ها کاهگلی و بسیار ساده، با معماری به سبک روستایی هستند. در حیاط خانه اسطبل و فضاهایی وجود دارد که در آنها از حیوانات خانگی و اهلی مثل بز، مرغ و گوسفند، نگهداری می شود. خانه به باغ نزدیک است و شما مهمان این همه سادگی خواهید بو د، به طوری که برای استراحت و خوابیدن روی زمین از تشک، لحاف و کرسی استفاده می شود و سفره روی زمین گسترده و غذا سرو می شود.

در این اقامتگاه غذاهای محلی همانند کوفته، آش رشته، آش دوغ، نان محلی و سبزی کوهی و محلی همراه با لبنیات سرو می شود. پذیرایی در صبحانه با شیر، کره، پنیر، عمل و خامه و تخم مرغ که تولید خود است، انجام می شود. در روستای ملحمدره وجود آبشارهای فراوان و باغات و گیاهان دارویی و نیز مسیرهای کوهنوردی، چشم انداز توسعه و رونق بی بدیلی رقم زده است. این اقامتگاه سومین خانه بوم گردی استان است که در ملحمدره اسدآباد راه اندازی شده و از نوروز 96 به اسکان گردشگران پرداخته است. این اقامتگاه دارای موزه محلی است که با اشیای قدیمی و کشاورزی تجهیز و با استقبال خوبی مواجه شده است.

اقامتگاه بوم گردی ورکانه: اولین اقامتگاه همدان

ورکانه روستایی در 20 کیلومتری جنوب شرقی شهر همدان است. سابقه سکونت در این روستا به 400 سال پیش می رسد. از همان روزگار خانه های روستا سازگار با طبیعت اطرافش و با سنگ لاشه هایی از کوه های اطراف ساخته شده است. بدین سبب روستا در دل کوه خوش نشسته است و بافت سنگی را شکل داده است که یکی از دلایل بازدید گردشگران از روستاست. از دیگر جاذبه های روستا وجود دو اصطبل قدیمی است که یکی از آنها مرکز پرورش و اصلاح نژاد اسب اصیل ایرانی و معرفی و شناساندن آن به دنیا به کوشش زنده یاد مهری قراگزلو بوده است. وجود خانه پدری و زادگاه پروفسور موسیوند نیز به جاذبه های روستا می افزاید.

ورکانه به عنوان یکی از روستاهای هدف گردشگری استان همدان از ظرفیت خوبی در هر دو بخش جاذبه های تاریخی و طبیعی برخوردار است. به طور مشخص مسیر دسترسی به روستا با گذر از باغ های منطقی و همچنین دریاچه سد اکباتان تجربه خوبی را برای گردشگران رقم می زند. این اقامتگاه به عنوان اولین اقامتگاه بوم گردی استان همدان در روستای ورکانه واقع شده است و امکان اقامت (شب مانی) و پذیرایی را برای گردشگران فراهم کرده است. ساختمان اقامتگاه با استفاده از مصالح بومی که اصلی ترین آنها سنگ و چوب است و همچنین بهره گیری حداکثری از دانش و معماری بومن با هدف ترویج معماری بومی بنا شده است.

اقامتگاه های بوم گردی؛ سنتی مهمان شویم

در تجهیز کردن ساختمان نیز تلاش شده از تجهیزات و وسایل اصیل و سنتی منطقه استفاده شود. بنابراین ظروف سفالی، سیستم گرمایشی کرسی، چراغ های قدیمی، گل های طبیعی، گلیم و وسایل خواب سنتی در آن استفاده می شود و همچنین در خدمت رسانی نیز سعی می شود به شیوه های سنتی و اصیل از مهمانان پذیرایی شود. در اقامتگاه بوم گردی ورکانه مهمانان با خوراک های محلی پذیرایی می شوند. در رختخواب های سنتی استراحت می کنند و سیستم گرمایشی کرسی را تجربه می کنند.

این اقامتگاه برنامه هایی مانند گشت پیاده روی به راهنمایی بلدهای محلی در مناطق طبیعی بکر پیرامون ویرانه های دوچرخه سواری و سوارکاری را به مهمانان خود پیشنهاد می کند. علاوه بر موارد ذکر شده برنامه هایی با همکاری تشکل های فعال در جهت ارتقای آگاهی جامعه محلی در حوزه های زیست محیطی و همچنین توانمندسازی زنان روستا در تولید صنایع دستی و محصولات خانگی در دست اقدام است. بازاریابی و فروش محصولات تولیدی روستاییان اعم از صنایع دستی و محصولات خوراکی توسط اقامتگاه و برای کمک به ایجاد معیشت جایگزین برای جامعه محلی نیز انجام می شود.

اقامتگاه بوم گردی مزداگرد همدان

اقامتگاه بوم گردی مزداگرد از تابستان سال گذشته در روستای امزاجرد همدان رسما شروع به کار کرده است و در همین مدت کوتاه به سهم خود تاثیر بسزایی در جذب گردشگر و اقتصاد روستا داشته است. به طوری که در زمان تاسیس هزینه ای بالغ بر 70 میلیون تومان بصورت مستقیم و غیرمستقیم به محل درآمد روستا تزریق کرده و برای تامین نیروی انسانی، تعمیرات ساختمان و تهیه مصالح و پس از تاسیس با ورود گردشگران تاثیر بسزایی بر اقتصاد روستا گذاشته است. برای تهیه مایحتاج روزانه گردشگران با خرید تولیدات و محصولات روستایی توسط گردشگران و همچنین خرید سوغاتی سعی می شود به اقتصاد روستا کمک شود که تاکنون تداوم این کار ورود گردشگران بیشتر به روستا تاثیر چشمگیری بر اقتصاد روستا داشته است.

البته این اقامتگاه برای ادامه کار فاز دومی هم در نظر دارد که در نهایت چندین شغل را به صورت مستقیم و غیرمستقیم ایجاد می کند و با تعدد شغل های پایدار بر پایه گردشگری، می توان از مشکلات، بیکاری روستا کاست که با توجه به مشکلات کم آبی و کشاورزی، روستا کمک بسزایی برای روستاییان است. شما به محض ورود به این اقامتگاه توسط میزبانانی که لباس محلی بر تن دارند ، مورد استقبال قرار می گیرند. بعد از آن در اتاق های کاهگلی بهسازی شده اسکان پیدا می کنید. برای ناهار یا شام در مکانی که شربتخانه نامیده می شود. در فضایی کاملا سنتی و روستایی به سبک چند سده قبل و با غذاهای محلی از شما میزبانی می شود

اقامتگاه های بوم گردی؛ سنتی مهمان شویم

اما شیرین ترین قسمت ماجرا صبحانه است که اغلب در حیاط و مقابل چشمان شما روی آنتن آماده می شود. آتشی که از درون تنوری افروخته بیرون می آید و آبی را که با دلو از چاه کشیده اند روی آن به جوش می آورند. نان هم در همان جا و تازه پخت است. بعد هم در استکان های کمرباریک با انواع پنیر و مربا و عسل و شیره محلی سفره صبحانه در روی تخت گسترده می شود. فضای حیاط این اقامتگاه بسیار زیبا و سرسبز است و چشم اندازی کم نظیر دارد. شبها در کنار چای آتشی، همه میهمانان اقامتگاه به حیاط دعوت می شوند و اغلب با موسیقی زنده و برنامه هایی مثل شاهنامه خوانی ساعات خوش و کم نظیری برای آنها رقم می خورد.

عرقیان گیاهی، رب گوجه فرنگی، پنیر، خاکشیر، شیره انگور و محصولاتی که به صورت طبیعی و ارگانیک توسط روستاییان تولید منی شود و تاکنون بازاری برای ارائه و فروش آنها پیدا نکردند. در روستا بدون واسطه و مستقیم به گردشگران عرضه می شود. در گذشته چون مکان خاصی برای ارائه این محصولات وجود نداشت و این تولیدات عمدتا خانگی بوده امکان فروش برای روستاییان وجود نداشت اما اکنون با تاسیس این اقامتگاه و ورود گردشگران به روستا ضمن بازدید از شیوه تولید به سادگی امکان فروش آنها نیز فراهم آمده است. در زمینه صنایع دستی از جمله فرش، گلیم، عروسک بافی و غیره نیز اتفاقات خوبی افتاده و آنها به صورت مستقیم به فروش می رسند.

اقامتگاه سیروان آقبلاغ لالجین

روستای آقبلاغ یکی از زیباترین و کهن ترین و باثبات ترین روستاهاست که خانه هایش دست نخورده است. بیش از 80 درصد روستا بافت قدیمی دارد و بیشتر مردم روستا به کار دامداری مشغول هستند. زراعت گندم و جو و چغندر تولیدات اصلی روستا است. آفت مدرنیته و سکونت در شهر به این روستا هم رخنه کرده اما نسل دومی و جوانی دارد که با وجود کوچ حتی پدران، پسرها ایستاده اند و بنای روستا را حفظ کرده اند.

این مجموعه در مساحت 900 متری با 6 اتاق مجزا، دو سرویس بهداشتی راه اندازی شده است. اقامتگاه سیروان مثل باقی اقامتگاه های بوم نگردی دارای مجوز رسمی از اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری است و فعالیت خود را با هدف معرفی خانه های سنتی، تفرجگاه، آشنایی با سبک زندگی روستایی، پخت نان داغ تنوری، تورهای داخلی استان همدان، بازدید از شهر جهانی سفال لالجین، بازدید از بزرگترین غار آبی جهان علیصدر، بازدید از کارگاه های سفالگری، کارگاه های پخت رنگ سفال، آموزش سفالگری در کمترین زمان، اجرای موسیقی زنده با هنرنمایی هنرمندان موسیقی همدان، بازدید از گنجنامه و بسیاری از بسته های جذاب در منطقه بکری از همدان آغاز کرده است.

اقامتگاه های بوم گردی؛ سنتی مهمان شویم

به جز هتل بوعلی که در لالجین فعال است اقامتگاه یا هتلی نیست که بتواند به مسافرین اسکان بدهد. اسم و رسم شهر جهانی لالجین منوط به وجود زیرساخت های فراوانی است که لالجین هنوز از این زیرساخت ها بهره مند نیست، مسافت روستای آقبلاغ تا لالجین 8 کیلومتر و تا غار علیصدر تقریبا 70 کیلومتر است اما چون مکان اقامتی مناسبی در این روستا وجود ندارد بیشتر مسافران و گردشگران برای اقامت به همدان می روند اما دهکده سنتی اقامتی سیروان بین دو شاهراه اصلی قرار گرفته و دسترسی مسافران به همدان و لالجین و غار علیصدر بسیار سا ده است.

خدمات این اقامتگاه شامل اجرای موسیقی زنده، تور گردشی داخل غار علیصدر، تور بازدید از کارگاه های تولیدت سفال و فروشگاه های سفال فروشی، اجرای زنده سفال سازی در داخل مجموعه و ارائه محصولات طبیعی روستا مانند شیر و ماست و پنیر و پخت نان محلی در داخل مجموعه است. موسسان این خانه همچنین در نظر دارند گرمابه یا همان خزینه سنتی در زمین کناری مجموعه افتتاح کنند که مسافران بتوانند حس و حال حمام های روستایی را درک کنند. باغ وحشی کوچک از حیواناتی که مردم کمتر از نزدیک دیده اند نیز از دیگر برنامه های آنها برای آینده است.

معرفی برخی حرفه ها از جمله آشنایی با زنبورداری، دامداری، پرورش طیور زینتی، نهال کاری، کاشت گل های زینتی، سبزیجات، کاشت زعفران، سفال گری، آشنایی با کارگاه های مختلف سفال، آشنایی با موسیقی سنتی و چندین حرفه دیگر از جمله برنامه های این اقامتگاه است. نکته خاص این اقامتگاه این که مالک این مجموعه، نوازنده ساز کمانچه است و همچون استاد کلهر قصد دارد این ساز را به مسافران و گردشگران این مجموعه معرفی کند تا مردم صدای این ساز و ساز دیوان را از نزدیک بشنوند.



سلام پرشین کاملترین مرجع ایرانگردی و گردشگری


روزنامه قانون: آب مقدس‌ترین عنصر طبیعی در سرزمين كهن چشمه‌ها و قنات‌هاست. ايرانيان آب را آنچنان مقدس مي‌دانستند كه میهن خويش را «آب و خاک» می‌ناميدند. آب در ايران باستان جايگاه ويژه‌اي داشته تا جايي‌كه آب نيز الهه‌اي به‌نام آناهيتا داشته‌ است. به‌باور ایرانیان باستان الهه آب، فرشته نگهبان چشمه‌ها و باران و نماد باروری، عشق و دوستی بوده است. در تقویم ایرانی روز دهم آبان باستانی برابر با چهارم آبان فعلی به عنوان جشن آبانگان مشخص شده است.

شايد اقليم نيمه خشك اين سرزمين تاثير بسياري بر مهم شمردن آب داشته است. در كنار فناوري مانند قنات، آب‌انبارها نيز انقلابي در زندگي آن روزهاي ايرانيان به‌پا كردند. آب‌انبار حوض یا استخر سرپوشیده‌ای است که برای ذخیره آب در زیرزمین ساخته می‌شود. در مناطق کم‌آب و کویری، آب انبار را از آب باران یا جویبارهای فصلی پر می‌کنند.

آب انبار به نام‌های مختلفی همچون منبع،مصنع،در برخی نقاط چون بیرجند به‌نام«انبار»،حوض،برکه،در ساوه مرغی و مرغک،در خندق بیابانک به‌نام هود یا همان حوض خوانده شده‌است.واژه برکه درمنابع متاخر اسلامی به همان معنای اين انبار است.در دیگر کشورهای اسلامی به این نوع از مخازن آبی،سردابه در ترکمنستان،مصنع در مصر،خزان در فلسطین و حوض در هرات نام می‌نهند. به دلیل خشکی آب و هوای بخش عمده‌ای از کشور ایران و عدم ریزش باران کافی در بیش از 6ماه از سال در بيشتر نقاط و در نتیجه فصلی بودن آب رودخانه‌ها و عدم دسترسی به آب، تمهیدات گوناگونی براي تامین آب شیرین در فصول خشک سال شده‌است.

احداث بند، قنات و آب انبار را می‌توان از این جمله نام برد. در این رابطه، آب انبار همان‌گونه که از نام آن مشخص‌بوده، برای ذخیره آب در فصول پر آب و استفاده از آن در بقیه ایام سال است. آب‌انبار یکی از عناصر شاخص در سکونتگاه‌های کویری از جمله مناطق یزد، کاشان وجنوب استان فارس بوده که در حال حاضر تعدادی از آن‌ها هنوز مورد استفاده قرار می‌گیرند. ازآب‌انبارهای ایران می‌توان به آب انبار زیباو ۳۰۰ ساله شهر صفی آباد در استان خراسان شمالی اشاره کرد. یکی از بزرگ‌ترین آب‌انبار‌های ایران گنج البحر در شهرستان گراش استان فارس است. در اين گزارش به معرفي معروف‌ترين آب‌انبارهاي ايران پرداخته‌ايم كه با‌يكديگر مي‌خوانيم.

 آب انبار سیداسماعیل

گشت و گذار در سرزمين آب‌انبارها

آبی‌ها و قرمزها قبل از داربی سال ۵۶ یک جا جمع شدند، آن نيز رستورانی بود به نام رستوران حاج آقا گلابگیر، یا بهتر بگویم حاج محمد حسن آقاجانی یا شاید این طور راحت تر باشد، آب انبار سید اسماعیل؛ حیف چند سالی است این آب انبار برای همیشه بسته شده، آب انباری که در خاطره سفر گردشگران خارجي به يادماندني شده است.


آب‌انبار شريعت«موزه آب گناباد»

گشت و گذار در سرزمين آب‌انبارها

آب انبار شریعت در واقع از آثار دوره قاجاریه محسوب مي‌شود. این آب انبار که از آثار باقی مانده یک کاروانسرای ویران شده است، بعدها توسط فردی به نام شریعت زاده مرمت و مورد استفاده عموم قرار گرفت . این آب انبار در بهترین نقطه شهرستان گناباد قرار دارد و از یک طرف به حسینیه این شهر که خود از جمله آثار به ثبت رسیده است و از طرف دیگر به بازار متصل است. برای رسیدن به پاشیر این آب‌انبار باید ۳۰ پله پیموده شود. گنبد مخروطی شکل آب انبار ‌هشت متر عمق و ۲۰ متر شعاع دارد.

ورودی آب انبار دارای یک ایوان و نشیمنگاه و مصالح به کار رفته در آن آجر، سیمان و آهک است. آب انبار شریعت، پس از واگذاری مالک (شریعت زاده) به سازمان میراث فرهنگی تغییر نام داد و به نام آب انبار حسینیه گناباد شهرت یافت. این آب انبار در سال ۸۱ و با شماره ۵۹۵۲ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید. آب انبار حسینیه گناباد در سال ۸۳ توسط سازمان میراث فرهنگی به موزه آب گناباد تغییر کاربری داده است.


آب‌انبار شاه عباس

گشت و گذار در سرزمين آب‌انبارها

آب انبار شاه عباس در ميان محله درب کاروانسرا در شهر اسدآباد واقع شده است. این آب انبار مستطیل شکل از سه بخش میانی یا سالن مرکزی با طاق‌نماهایی یکنواخت در اطراف و دیوارهای تفکیک کننده تشکیل شده است . آب انبار ۱۸ پله آجری دارد و سقف آن به‌صورت طاق و گنبد است. قدمت تاریخی این بنا به دوران صفویه باز مي‌گردد. این بنا به آب انبار شیخ علی خان نيز معروف است. تاریخ ساخت این بنا با توجه به معماری و فرم هندسی تویزه های آجری بنا که برگرفته از فرم هندسی پنچ و هفت‌بوده، مربوط به دوره صفویه است. در گذشته کتیبه ای با سنگ مرمر روی دیوار سمت چپ راهروی آب انبار نصب بوده است که تاریخ تعمیر بنا رابه وسیله « قرامی غلام » در سال ۱۱۷۳ه.ق نشان مي‌دهد.


آب‌انبار سردار بزرگ قزوين

گشت و گذار در سرزمين آب‌انبارها

آب انبار سردار بزرگ، بزرگ ترین آب انبار تک گنبدی در ایران و جهان محسوب مي‌شودکه در سال ۱۱۹۱ هجری شمسی (۱۲۲۷ هجری قمری – ۱۸۱۲ میلادی) در محله راه ری شهر قزوین ساخته شده است. این بنای گنبددار که نمونه ای شاخص و منحصر به فرد در ایران به شمار می‌رود ، دارای گنبدی رفیع و آجری بوده که نورگیرهایی بر بدنه آجری‌اش تعبیه شده است. در دو طرف در ورودی «آب انبار سردار»، سکوی سنگی برای نشستن و استراحت و همچنین راه سنگی وجوددارد؛ درمجموع این راه ۵۰ پله سنگی داردو به کانالی مشهور به راه شیر منتهی شده که دارای سقف قوسی شکل است.

بانیان احداث این آب انبار، دو برادر به نام «محمدحسن خان و محمدحسین خان»، از امرا و سرداران زمان فتحعلی شاه، محمدشاه و ناصرالدین شاه بوده‌اند. این آب‌انبار یک نظام بزرگ و جالب از آب‌رسانی شهری محسوب می شود که حجم مخزنش بالغ بر سه هزار متر مکعب است.


آب‌انبار بي بي قشم

گشت و گذار در سرزمين آب‌انبارها

«آب انبار بی بی» نخستين آب انباری است که در شهر قشم در سال ۱۲۰۲ هجری قمری توسط زن خیر و نیکوکاری به نام صُوغِیه همسر شیخ عبدا… حاکم وقت جزیره قشم ساخته شده است . سقف این برکه که به آب انبار بی بی قشم معروف است، بارها تجدید بنا شده و در حال حاضر و پس از مرور ۲۰۰ سال از عمر ش، هنوز به نام برکه «بی بی قشم» مورد استفاده مردم بومی قرار مي گيرد. این آب انبار از نظر معماری بسیار جالب توجه و دیدنی است.


آب‌انبار وكيل شيراز

گشت و گذار در سرزمين آب‌انبارها

این بنا در ضلع غربی مسجد وکیل شیراز واقع شده و همزمان با مسجد حدود سال ۱۱۸۰ ه.ق توسط کریم خان زند ساخته شده است.بنای آب انبار دارای راه پله ، مخزنی مربع مستطیل، بادگیر و پوشش طاقی است و پله‌های ورودی از سنگ حجاری شده ، ساخته‌شده‌اند. پوشش طاقی مخزن بنا، در میانه روی چهار پایه مربع شکل قرار گرفته که ارتفاع این پایه‌هاست.بادگیر بنا آجری بوده که نمای فوقانی آن با تزیینات آجری تزيین شده و نقوشی مشابه نقوش برج‌های ارگ کریم خان دارد. بادگیر آب انبار دو طرفه بوده و تیغه ای در وسط آن وجود داشته است که از یک سمت تیغه ، باد وارد آب انبار شده و بر روی آب گذر کرده و از طریق تبخیر سطحی آب باعث خنک شدن آب و از سوي دیگر از طریق سوراخ های تعبیه شده بر روی عرق چین خارج مي شود.


آب‌انبار علي مردان خان

گشت و گذار در سرزمين آب‌انبارها

آب‌انبار تاریخى علی مردان (پسر گنجعلى‌خان) که در بازار مسگرى غربى واقع شده، داراى ویژگى‌هاى معمارى جالب توجه است. تاریخ کتیبه موجود بناى مذکور ۱۲۰۹ هجری قمری است. ابعاد منبع آب انبار ۱۰×۱۹/۵ و ارتفاع آن ۹ متر بوده که حدود دو میلیون لیتر آب را ذخیره مي‌كند. سردر آب‌‌انبار کاشى‌کارى شده و سنگ‌هایى حکاکى شده وجوددارند. این آب‌‌ انبار، نیاز آب 6 ماه اهالى محله‌هاى اطراف را تامین مىکرده و آبى خنک و گوارا داشته است. قسمت‌هاى عمده بناى این آب‌انبار عبارتند از: منبع ذخیره آب، پوشش منبع، بادگیر و هواکش، راه‌پله و پاشیر، سردر تزيینی.


آب‌انبار معصوم خاني نايين

گشت و گذار در سرزمين آب‌انبارها

معروف ترین آب انبار نایین ، آب انبار معصوم‌خانی محسوب مي‌شود که توسط فرد خیری به همین نام ساخته شده است.

آب انبارهای نايین از لحاظ عناصر و اجزاي ساختمان شباهت تام و تمامی با يكديگر دارند. این آب انبارها به‌دليل شرایط اقلیمی و کویری نايین ساخته می شدند زیرا آب بیشتر قنات ها شور و غیر قابل استفاده بوده ‌است.مجموعه آب انبارهای معصوم خانی مربوط به دوره پهلوی بوده و در نايین، محله چهل دختران، کنار دروازه چهل دختران واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۴ اسفند ۱۳۸۳ با شماره ثبت ۱۱۵۵۸ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.


آب‌انبار هفت بادگيري عصرآباد

گشت و گذار در سرزمين آب‌انبارها

این آب انبار در روستایی قرار گرفته که متروکه است. حدود ۶۰ سال پیش با خشک شدن قنات مردم، این روستا را ترک کردند. عصرآباد از روستاهای زرتشت نشین شمال یزد محسوب مي‌شود که با وجود اینکه سال‌هاست رنگ زندگی به خود ندیده اما بقایای تاریخی روستا هنوز توجه آدمای بسياری را به خود جلب می‌کند.آب انبار این روستا بی‌آب بوده و مربوط به دوره قاجار می شود که در سال ۱۳۱۹ شمسی به پشتکار جهانگیر رستمی ساخته شده است.

آب انبار هفت بادگیر شامل هفت بادگیر و دو مخزن و از آجر خشت خام، ساروج، گچ و قلوه سنگ ساخته شده است. این اثر در تاریخ ۱۷ اسفند ۱۳۸۱ با شماره ثبت ۷۷۵۳ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.



سلام پرشین کاملترین مرجع ایرانگردی و گردشگری


وب سایت چیدانه: شاید هنوز برخی از ایرانیان وقتی به گردشگری در ایران فکر می کنند، بیشتر مکان های تاریخی مانند تخت جمشید و مساجد فوق العاده زیبای اصفهان و شیراز به ذهن شان خطور کند؛ در حالی که این مکان های دیدنی گردشگران زیادی را به خود جذب می کنند، اما نباید از طبیعت بی نظیر ایران غافل شد. امروز می خواهیم به معرفی ۷ دره و دشت سرسبز در ایران بپردازیم. برای رسیدن به این دره های دیدنی و ارزشمند، با ما سفر کنید!

دره الموت قزوین

گردشگری در ایران، سفر به ۷ دره سرسبز و دیدنی!

دره الموت در میان دشت های خشک قزوین و تپه های جنگلی استان مازندران واقع شده است و پاداش کسانی است که این مسیر را برای سفر خود انتخاب می کنند. در این مسیر شما در میان صخره های ماسه سنگی و از کنار روستاهای مختلف می گذرید. احتمالا شاهد یک یا دو چوپان خواهید بود که گله خود را به چراگاه آورده اند. در غیر این صورت و از راه دیگر باید از زیر نور آفتاب داغ، به تنهایی بگذرید و به خرابه های قلعه الموت برسید. ممکن است مسیر قلعه بسیار دورتر از آنی باشد که در ذهن داشته باشید، اما پیش نمایش جذاب و دیدنی آن ارزش صعود به این قلعه را دارد.


دره ستارگان قشم

گردشگری در ایران، سفر به ۷ دره سرسبز و دیدنی!

یک دنیای شگفت انگیز در جزیره قشم به نام دره ستارگان وجود دارد که یک شاهکار زمین شناسی است. فرسایش باد و باران در طول سالیان متمادی، باعث ایجاد این منطقه هیجان انگیز شده است، اما مردم محلی اعتقاد دارند که یک شهاب سنگ یک بار بر روی آن افتاده است و این ساختارهای سنگی را که به شکل صورت انسان هستند را به وجود آورده است. هم چنین برخی افسانه های محلی حکایت از این دارد که این دره توسط جن ها سوراخ شده است.


دره رنگین کمان هرمز

گردشگری در ایران، سفر به ۷ دره سرسبز و دیدنی!

در نزدیکی قشم، جزیره هرمز واقع شده است: یک پدیده زمین شناسی دیگر! اینجا منطقه ای به نام دره رنگین کمان است که نام خود را با توجه به طیف وسیعی از رنگ ها به دست آورده است. در اینجا که هر سنگ یک سایه و رنگ متفاوتی از قرمز، زرد یا بنفش است؛ انگار یک هنرمند از زمین به عنوان بوم نقاشی استفاده کرده است! بهتر است که سفر به این سرزمین عجایب زیبا را در زمستان که هوا خنک تر است انجام دهید.


دره طالقان

گردشگری در ایران، سفر به ۷ دره سرسبز و دیدنی!

در طالقان که از ۷۶ روستای کوچک تر تشکیل شده است، دره های زیادی وجود دارد. هنگام عبور از بالای کوه و وارد شدن به این منطقه، دره را می بینیم. دره ای آرام که در دامنه آن آب زلال جاری است و خانه های روستایی زیبایی در اطراف تپه قرار دارد. در دره طالقان، شاهد درخت های گردو در اطراف رودخانه ها هستیم و صدای اسب های وحشی و صدای زنگوله گوسفندان به گوش می رسند. اینجا مکانی امن برای فرار از هیاهوی شهر است.


دشت لار

گردشگری در ایران، سفر به ۷ دره سرسبز و دیدنی!

دشت لار در دامنه قله دماوند نشسته است. این دشت زیبا با توجه به اکوسیستم های متنوع آن، خانه پرندگان، خزندگان، پستانداران و دوزیستان مختلفی است. هنگامی که چشم انداز دشت لار با گل های زرد و قرمز وحشی و رنگارنگ پوشیده شده است، کنتراست دوست داشتنی و بی نظیری را با آب های لاجوردی سد لار ایجاد می کند. بهترین زمان بازدید از این دشت زیبا در حاشیه تهران، بین ماه های اردیبهشت تا خرداد است.


تنگه شیرز کوهدشت

گردشگری در ایران، سفر به ۷ دره سرسبز و دیدنی!

استان لرستان به خاطر زیبایی طبیعی آن شناخته شده است. زیبایی ای که آن را می توان به تمامی در دره شیرز واقع در ۴۵ کیلومتری شمال شهر کوهدشت مشاهده کرد. اینجا برای گردشگران، چشم اندازی منحصر به فرد است. مکانی که در آن می توانند از راه دره و در امتداد رودخانه سیمره حرکت کنند و شاهد ستون های بلند سنگی و آبشار زیبای آن باشند. به علت خنکی این منطقه در تابستان، این فصل بهترین زمان برای بازدید است.


دره دوهزار تنکابن

گردشگری در ایران، سفر به ۷ دره سرسبز و دیدنی!

دره دوهزار در نزدیکی تنکابن در استان مازندران در امتداد دریای خزر قرار دارد و هنوز هم با عنوان سابقش یعنی شهسوار نامگذاری شده است. در جنگل دوهزار و دره آن، آرامش ذهن و هم چنین آب و هوای خنک و دلپذیر در میان گرمای تابستان، منتظر بازدید کنندگان است. در این منطقه جنگل های بزرگ، چراگاه های گسترده و جریان هوا فضای آسمانی و خاصی را تشکیل می دهند. هم چنین این منطقه یک مکان شگفت انگیز برای یادگیری گویش مازنداری و فرهنگ روستاییان محلی نیز است.



سلام پرشین کاملترین مرجع ایرانگردی و گردشگری


روزنامه ایران – رضا ستوده: «ایران در طول تاریخ طولانی خود، دو شاهراه ارتباطی بزرگ داشته است. نخستین آنها شاهراه شرقی – غربی است که از خراسان آغاز می‌شود و از طریق آذربایجان به آسیای صغیر و قفقاز راه می‌برد. این شاهراه، حلقه مهمی از جاده معروف ابریشم است. دیگری، شاهراهی است که جنوب و مرکز ایران را به شاهراه شرقی – غربی متصل می‌کند. قزوین از جمله شهرهایی است که در نقطه اتصال این دو شاهراه قرار گرفته و در طول تاریخ، محل ملاقات ایرانیان با یکدیگر و ایرانیان با جهان خارج بوده است.

 تاریخ و فرهنگ قزوین، آثار برجای مانده از گذشته و داشته‌های گردشگری این شهر را باید از این منظر بررسی کرد.» اینها را سیدمحمد بهشتی، رئیس پژوهشگاه میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری می‌گوید که خودزاده قزوین است. با این حال، تنها عده ‌اندکی از گردشگران ایرانی مثل او فکر می‌کنند. برای اغلب مردم – خصوصاً تهرانیان – قزوین شهری است که برای رفتن به آذربایجان یا گیلان باید از آن عبور کرد. چیزی شبیه یک منزلگاه بین راهی، نه شهری که خود می‌تواند از مهم‌ترین مقاصد سفر در شمال ایران باشد.

قزوین گذرگاه یا سکونتگاه؟

شهر قزوین یکی از بیست شهر استان قزوین و مرکز این استان است. این شهر در فاصله 130 کیلومتری پایتخت قرار گرفته و از طریق بزرگراه و خط آهن از یک سو به تهران و از سوی دیگر به آذربایجان متصل می‌شود. طبق سرشماری سال 1390، جمعیت شهر قزوین بالغ بر 381 هزارنفر است که حدود 32 درصد از جمعیت یک میلیون و 200 هزارنفری استان قزوین را شامل می‌شود. اقتصاد این شهر از قدیم‌الایام مبتنی بر کشاورزی و بازرگانی بوده و در دوره معاصر، بخش‌ صنعت و خدمات نیز از رونق قابل توجهی برخوردار شده‌اند.

چشم اندازها و چالش‌های گردشگری

قزوین دارای زمستان‌هایی سرد و تابستان‌هایی نسبتاً خنک است و میانگین دمای سالانه‌اش به 14 درجه سانتیگراد می‌رسد. بدین ترتیب این شهر در مهمترین فصل سفر، یعنی فصل تابستان از آب و هوای مناسبی برخوردار است؛ ضمن آنکه باغستان‌های قزوین به مساحت حدود 2500 هکتار، همچون کمربندی سبز این شهر را فراگرفته و بر لطافت هوایش افزوده‌اند.

از دیدگاه تاریخی، قزوین یکی از کهن‌ترین مراکز استقرار انسانی و شکل‌یابی جوامع بشری در فلات ایران است. این شهر از دوره باستان به علت قرار گرفتن بر سر راه جاده ابریشم از آبادانی قابل توجهی برخوردار بود و در آغازین دهه‌های حکومت صفویان نیز یکچند به پایتختی ایران برگزیده شد. از این‌رو، آثار تاریخی شکوهمند و پرشماری دارد که مهمترین سرمایه آن برای توسعه گردشگری به شمار می‌روند. جدا از دسترسی مناسب جاده‌ای و ریلی، می‌توان گفت قزوین از نظر وجود زیرساخت‌های گردشگری در تنگنای شدید قرار دارد. هرچند طبق آمار ارائه شده از سوی مرکز آمار کشور، قزوین یکی از 10 مقصد مهم گردشگری ایران از آغاز سال 1394 تاکنون بوده است، اما مناطقی چون الموت و دریاچه اوان، بیش از شهر قزوین در جذب گردشگران موفق بوده‌اند. 

به باور «محمدعلی حضرتی‌ها»، مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان قزوین، ضعف زیرساخت‌ها، خصوصاً کمبود فضاهای اقامتی و پذیرایی، مهم‌ترین مشکل حوزه گردشگری در قزوین است. این مقام مسئول می‌گوید: «فضاهای اقامتی مطلوب برای اقامت مسافران در سطح استان وجود ندارد و ضریب اشغال تخت در فضاهای موجود حدود سه برابر میانگین کشوری است.»

 در حال حاضر، شهر قزوین دارای تنها یک هتل 4 ستاره و 2 هتل 2 ستاره است. ظاهراً نزدیکی قزوین به تهران یکی از عواملی است که بر ساخت مراکز اقامتی تأثیر منفی گذاشته است؛ زیرا گردشگرانی که از تهران به این شهر می‌آیند، ترجیح می‌دهند که در پایان روز به شهر خود بازگردند.

از این گذشته، ترافیک شدید در هسته تاریخی شهر قزوین و کمبود چشمگیر پارکینگ (در شرایطی که بسیاری از مردم با خودروی شخصی به این شهر سفر می‌کنند)، موجب خستگی و دلزدگی گردشگران می‌شود.

شهرداری قزوین برای حل معضل ترافیک، اقداماتی همچون خیابان کشی، تعریض معابر و احداث پارکینگ را در دستور کار خود قرار داده است؛ اما پاره‌ای از این اقدامات به شکلی تناقض آمیز، مستلزم تخریب کالبد یا حریم مهمترین آثار تاریخی این شهر هستند و با مخالفت سازمان میراث فرهنگی روبه‌رو شده‌اند. در واقع، تطابق مرکزیت اداری و تجاری شهر قزوین با مرکز تاریخی و گردشگری آن، مشکلاتی را فراهم آورده که حل آن به سادگی و بدون بهره‌گیری از تجربه شهرهای مشابه در جهان، ممکن نیست.

جاذبه‌های گردشگری قزوین

جاذبه‌های گردشگری داخل شهر قزوین به تعدادی است که می‌توان زمانی سه روزه و بیشتر را برای دیدنشان در نظر گرفت، اما در یک برنامه فشرده می‌توان 10 دیدنی برتر این شهر را در یک گردش یک روزه نیز تماشا کرد. در ادامه مهمترین آثار دیدنی قزوین معرفی می‌شوند.

کاخ چهلستون

قزوین گذرگاه یا سکونتگاه؟

کاخ و موزه چهلستون مهمترین اثر تاریخی قزوین و یکی از نمادهای این شهر است. این کاخ در زمان شاه تهماسب صفوی که قزوین پایتخت ایران بود، ساخته شد و از نمونه همنام خود در شهر اصفهان چند دهه قدیمی‌تر است. در حال حاضر، این کاخ از آن رو که قزوین از مراکز مهم خوشنویسی ایران بوده، به موزه خوشنویسی تبدیل شده و همه روزه از ساعت  9 تا 18 پذیرای بازدیدکنندگان است. کاخ چهلستون در میدان آزادی (سبزه میدان) قرار دارد.


 

موزه شهر
قزوین گذرگاه یا سکونتگاه؟

موزه شهر در میدان آزادی (سبزه میدان) و در شرق باغ و عمارت چهلستون  قرار دارد. در این موزه که به معرفی تاریخ قزوین اختصاص پیدا کرده، آثاری از دوران پیش از تاریخ، دوران تاریخی و دوران اسلامی به نمایش درآمده است.  بسیاری از این آثار  از حفاری‌های دشت قزوین به دست آمده‌اند. موزه شهر نیز بجز روزهای سوگواری رسمی، همه روزه  از ساعت  9 تا 18 به روی گردشگران گشوده است.


 

بازار قزوین و سرای سعدالسلطنه
قزوین گذرگاه یا سکونتگاه؟

بازار قزوین بازاری بزرگ با فضاهای متعدد و معماری بسیار شکوهمند است؛ به گونه‌ای که زیبایی راسته‌ها و سراهای آن، عموم گردشگران را مبهوت می‌سازد. کالبد کنونی این بازار مربوط به دوره صفویه و پس از آن است و بیشتر بناهای فعلی‌ در دوره قاجار ساخته شده‌اند. این بخش‌ها عبارتند از:

سرای سعدالسلطنه، سرای وزیر، سرای حاج رضا، سرای رضوی (سرای شاه)، تیمچه‌‌های روباز و سر پوشیده و راسته قیصریه.

جالب‌ترین بخش بازار کاروانسرای سعدالسلطنه است که لقب بزرگترین مجموعه کاروانسرای درون شهری ایران را یدک می‌کشد و از آثار دوره  ناصرالدین شاه قاجار است. این سرا و بازار مجاور آن، یعنی بازار وزیری، در سالیان اخیر به شایستگی مرمت شده‌اند و انتظار می‌رود که در آینده‌ای نزدیک،  به قلب گردشگری قزوین تبدیل شوند. مجموعه بازار قزوین در خیابان امام خمینی قرار دارد.


 

مسجد جامع قزوین
قزوین گذرگاه یا سکونتگاه؟

مسجد جامع قزوین روی پایه‌های یک آتشکده پیش از اسلام ساخته شده و بنای اولیه آن احتمالاً مربوط به دوره هارون‌الرشید عباسی است. این مسجد، کلکسیونی از معماری دوره‌های مختلف تاریخی را به نمایش می‌گذارد؛ چندان‌که آثار مهمی از دوره سلجوقی، صفوی و تا حدودی قاجار را در خود جای داده است.

اکنون در شبستان غربی مسجد، موزه سنگ و سفال را برپا کرده‌اند که آثار موجود در آن مشتمل بر انواع سفالینه‌ها، سنگ‌نگاره‌ها، ارسی‌ها، کاشی‌ها و انواع گچبری‌های تاریخی است. مسجد جامع عتیق قزوین در خیابان سپه (شهدا) قرار دارد و هر روز از ساعت  9 تا 18 قابل بازدید است.


 

مسجدالنبی
قزوین گذرگاه یا سکونتگاه؟

مسجدالنبی با 14هزار مترمربع مساحت، از بزرگترین مساجد تاریخی قزوین و یادگاری از دوران فتحعلیشاه قاجار است. این مسجد که گاه مسجد سلطانی نیز خوانده می‌شود، در خیابان امام خمینی، جنب بازار قزوین قرار گرفته و نمازجمعه این شهر در آن برگزار می‌شود. در مسجد در بیشتر ساعات روز باز و محل عبور و مرور رهگذران است.


 

حمام قجر
قزوین گذرگاه یا سکونتگاه؟

حمام قجر از بزرگترین و قدیمی‌ترین حمام‌های قزوین و جایگاه موزه مردم شناسی این شهر است. این حمام برخلاف نام خود، در دوره صفویه، توسط یکی از سرداران شاه عباس ساخته شده و بیش از 400 سال قدمت دارد. در حمام قجر، جلوه‌هایی از تاریخ اجتماعی  قزوین را در سه بخش اقوام، آداب و رسوم و مشاغل به نمایش گذاشته‌اند. این حمام در خیابان عبید زاکانی واقع شده و زمان بازدید از آن همه روزه از ساعت 9 تا 30‌:19 است.


 

سردر عالی‌قاپو  و خیابان سپه
قزوین گذرگاه یا سکونتگاه؟

قزوین در دوره شاه تهماسب صفوی، دارای کاخی به نام عالی قاپو بود که اکنون تنها سردر شکوهمند آن باقی مانده است. این سردر رو به خیابان سپه (شهدا) چهره می‌گشاید که خود نخستین خیابان ایران به شمار می‌رود و حدود 500 سال قدمت دارد. این خیابان منبع الهام در ساخت خیابان چهارباغ عباسی در اصفهان بوده است.  


 

حسینیه امینی‌ها
قزوین گذرگاه یا سکونتگاه؟

حسینیه امینی‌ها در واقع یک خانه بزرگ تاریخی است که برای انجام مراسم مذهبی بویژه سوگواری محرم مورد استفاده قرار می‌گیرد و به همین علت به حسینیه معروف شده است. این خانه با چند دست حیاط در دوره قاجار ساخته شده و متعلق به یکی از تجار بزرگ قزوین به نام «حاج محمدرضا امینی»  بوده است. زیباترین بخش خانه امینی‌ها سه تالار بزرگ و مجلل آن است که با ارسی‌های  9 دهنه و گره چینی شده از هم جدا می‌شوند. در حسینیه امینی‌ها به طور معمول بسته است اما سریدار آن همیشه در را به روی گردشگران می‌گشاید. این حسینیه در خیابان مولوی قرار دارد.


 

آرامگاه حمدالله مستوفی
قزوین گذرگاه یا سکونتگاه؟

این آرامگاه هفت صد ساله با نمای آجری خود، یکی از زیباترین آثار تاریخی قزوین و متعلق به حمدالله مستوفی، مورخ بزرگ ایران در عصر ایلخانان مغول است. آرامگاه در خیابان طالقانی، کوچه مستوفی قرار گرفته و با وجود علاقه‌مندی گردشگران به دیدن آن، درهایش در بیشتر روزهای هفته بسته و موجب نارضایتی گردشگران است. 


 

شاهزاده حسین
قزوین گذرگاه یا سکونتگاه؟

شاهزاده حسین فرزند دو ساله امام رضا(ع) بود که گفته می‌شود در خلال سفر تاریخی ایشان از مرو به خراسان در قزوین از دنیا رفت و در همین شهر دفن شد. بنای اصلی بقعه او از آثار دوره صفویه و از حیث معماری بسیار نفیس است. همچنین سر در این امامزاده یکی از نمادهای شهر قزوین به شمار می‌رود. برای دیدن و زیارت بقعه شاهزاده حسین، باید به خیابان جمهوری اسلامی، محله خندقبار رفت.


 

دروازه تهران و در کوشک
قزوین گذرگاه یا سکونتگاه؟

قزوین در دوره‌های مختلف تاریخی  مثل اکثر شهرهای کهن ایران برج و بارو و دروازه داشته که از آن میان تنها دو دروازه باقی مانده است. یکی دروازه تهران در جنوب شهر و در کنار میدان تهران قدیم است که باز یکی از نمادهای شهر قزوین به شمار می‌رود و دیگری  دروازه در کوشک که به سمت الموت و شکارگاه‌های شمال قزوین باز می‌شده و در انتهای خیابان آزادی (نادری)  جای دارد.


 

آب‌انبارهای قزوین
قزوین گذرگاه یا سکونتگاه؟

قزوین دارای آب انبارهای بزرگی است که برخی‌شان مانند آب انبار سردار بزرگ در خیابان راه‌آهن، جزو بزرگترین آب انبارهای ایران قرار می‌گیرند. در ضمن باید از آب‌انبار حاج کاظم در انتهای خیابان تبریز نام برد که شهرتش را مدیون سردر کاشیکاری، طاق رسمی‌بندی و کتیبه سنگی و دو بادگیر خود است. آب انبار مسجد جامع قزوین نیز در نوع خود بسیار دیدنی است.  آب انبارهای قزوین در روزهای پنجشنبه و جمعه و نیز تعطیلات رسمی از 9 تا 18 قابل بازدید هستند.



سلام پرشین کاملترین مرجع ایرانگردی و گردشگری


وب سایت کارناوال: واژه تهران بسیاری را به یاد شهر دودگرفته و شلوغ و پر همهمه می اندازد که نمی تواند جای خوبی برای گشت و گذار باشد؛ اما واقعیت چیزی متفاوت از این است. تهران با وجود خیابان های پر ترافیک و غرق شدن در روزمرگی های یک کلانشهر هنوز هم زیبایی های خاص خود را دارد.

 

در نقاط مختلف این شهر می توان به سراغ دیدنی های ناب رفت و غرق در لذت شد. فرقی نمی کند که طرفدار طبیعت باشید یا به دنبال تفریحات هیجانی و ورزش؛ حتا اگر از طرفداران پر و پا قرص بناهای تاریخی هم باشید، باز هم در تهران می توانید حسابی بگردید و ساعت های خوشی را برای خود خلق کنید. پایتخت همیشه بیدار ایران برای شما فرصت های بسیاری برای خوش گذرانی دارد؛ کافیست آنها را بشناسید و برنامه ریزی خوبی برای بازدید از آنها داشته باشید.

امروز قرار است  گشتی در تهران قدیم داشته باشیم و یکی از تماشایی ترین سازه های تاریخی آن را از نظر بگذرانیم. راه مان را به سوی خیابان های قدیمی این شهر کج می کنیم و به سراغ خیابان امام خمینی می رویم. می خواهیم در کنار هم به تماشای سردر باغ ملی بنشینیم و به جای نگاهی گذرا به آن -که شاید بسیاری از ما فرصتش را پیدا کرده ایم- کند و کاوی تاریخی داشته باشیم و سر از کار این سازه در بیاوریم. در کنار ما بمانید و آشنایی با این سازه تاریخی را از دست ندهید.

 سردر باغ ملی تهران | دروازه ای به نخستین پارک پایتخت
چرا سردر باغ ملی؟

    سردر باغ ملی یکی از بناهای مهم و تاریخی تهران است.
    پیش از احداث برج آزادی به عنوان نماد شهر شناخته می شد.
    در بافت قدیمی تهران قرار دارد و در کنار بازدید از آن می توان به سراغ جاذبه های دیگر نیز رفت.

سردر باغ ملی تهران | دروازه ای به نخستین پارک پایتخت

 

سردر باغ ملی تهران | دروازه ای به نخستین پارک پایتخت

 
آشنایی با سردر باغ ملی | نماد کهن شهر تهران

در میان خیابان ها و کوچه پس کوچه های تهران، خیابان امام خمینی حال و هوای ویژه ای دارد. این خیابان شاید همیشه پر همهمه و ترافیک باشد؛ اما بنیادی ترین سازه ها را در خود جای داده است و به قولی می توان آن را قلب پایتخت دانست. سردر باغ ملی یکی از بناهای موجود در این خیابان است که پیش از ساخته شدن برج آزادی به عنوان نماد این کلانشهر شناخته می شد و امروزه جاذبه ای خیره کننده به شمار می رود. جالب آنکه بدانید فیلم‌هایی مانند مدار صفر درجه که داستانش در زمان رضاخان رخ می دهد، در جوار این سردر ساخته شده است.

این سردر در زمان قاجار ساخته شد و در سال های بعد تغییراتی را به خود دید. سردر باغ ملی در ابتدا دروازه ای برای ورود به میدان مشق بود که در آن زمان اهمیت بسیاری داشت. نوع معماری و اتفاق های تاریخی رخ داده در میدان مشق تهران و مجاورت بنا با ساختمان وزارت امور خارجه، اهمیت سردر باغ ملی را دو چندان می کند. قدیمی ترها میدان مشق را به خوبی می شناسند؛ اما جوان ترها سن شان به شناخت این میدان قد نمی دهد؛ برای همین در اینجا اشاره کوتاهی به آن داریم.

 

 سردر باغ ملی تهران | دروازه ای به نخستین پارک پایتخت

 

 سردر باغ ملی تهران | دروازه ای به نخستین پارک پایتخت
میدان مشق کجاست؟

میدان مشق نام مکانی در خیابان امام خمینی امروزی است که در زمان فتحعلی شاه قاجار به عنوان منطقه‌ای نظامی و برای تمرین رزمی قشون ساخته شد و سربازخانه مرکزی در میان آن قرار داشت. در واقع اصلِ نام این مکان به مارش فرانسوی باز می گشت که در زبان فارسی به مشق تبدیل شد. جهانگردان این محل را میدانی چهارگوش با اضلاع نزدیک به ۴۰۰ متر توصیف و از آن به عنوان یکی از بزرگترین میدان های نظامی تهران یاد کرده اند. این میدان در دوره ناصرالدین شاه مورد مرمت قرار گرفت و توسعه یافت. در سال ۱۲۷۸، محمد حسین خان سپهسالار، آن را به صورت میدانی مربع شکل درآورد و دیواری با طاق‌های آجری گرداگرد آن کشید. دروازه‌ای زیبا با یک درِ دو لنگه و دو طاق نمای مجاور آن در شمال خیابان و میدان سپه (امام خمینی فعلی‌) نصب شد که گاهی ناصرالدین شاه از بالای آن مشق نظامیان را تماشا می کرد.

این میدان از جهت های مختلف به این مکان ها محدود می شد: از شمال به خیابان سوم اسفند (سرهنگ سخایی)، از شرق به خیابان علاءالدوله (فردوسی)، از غرب به خیابان قوام السلطنه (سی تیر) و از جنوب به خیابان باغشاه یا سپه (امام خمینی).

بعد از کودتای اسفندماه سال ۱۲۹۹ خورشیدی، قشون نظامی در خارج از تهران به تمرین و آموزش ادامه دادند و میدان مشق بدون استفاده ماند. با پیاده سازی طرح برپایی نخستین باغ همگانی (پارک) شهر تهران در زمین های میدان مشق نام این میدان به باغ ملی تغییر یافت؛ اما کم کم سر و کله ساختمان ها در آن پیدا شد و کاربری های تازه ای پیدا کرد. سازه های موجود در محدوه این میدان از دوران گذشته بر جای مانده اند و شامل این ساختمان ها هستند:

اداره پست (شامل موزه وزارت پست و تلگراف و تلفن امروزی)، شهربانی کل کشور (نیروی انتظامی امروزی) که وزارت امور خارجه در آن مستقر است، موزه ملی ایران (شامل موزه ایران باستان)، موزه و کتابخانه ملی ملک، اداره کل ثبت اسناد و املاک کشور و بنای نخستین شرکت ملی نفت (ساختمان شماره ۳ کنونی وزارت امور خارجه).

 سردر باغ ملی نیز میان ساختمان پست خانه (موزه وزارت ارتباطات کنونی) و ساختمان پیشین شرکت ملی نفت (ساختمان شماره ۳ وزارت امور خارجه) قرار داشت و ورود به خیابان ملل متحد از خیابان سپه (خیابان امام خمینی) از طریق آن صورت می گرفت. امروزه اداره کل میراث فرهنگی استان تهران با مشارکت شهرداری منطقه ۱۲ در صدد آزاد سازی و مرمت دروازه‌ها و سنگ فرش این محوطه است تا آن را به شکل اولیه احیا کند.

 

سردر باغ ملی تهران | دروازه ای به نخستین پارک پایتخت

تصاویری از حضور نظامیان در میدان مشق

 

 سردر باغ ملی تهران | دروازه ای به نخستین پارک پایتخت

عکس گرفته شده توسط بالن در اواخر سلطنت احمد شاه قاجار

که خیابان سپه و سر در باغ ملی در آن کاملا مشهود است سردر باغ ملی تهران

 
تاریخچه سردر باغ ملی

 

 سردر باغ ملی تهران | دروازه ای به نخستین پارک پایتخت
در سال ۱۲۷۸، محمد حسین خان سپهسالار، در ادامه اقدامات خود برای توسعه میدان مشق دست به کاری متفاوت زد. او دروازه‌ای زیبا با یک در دو لنگه و دو طاق نمای مجاور آن در شمال خیابان و میدان سپه (امام خمینی فعلی‌) نصب کرد که گاهی ناصرالدین شاه از بالای آن مشق نظامیان را می دید. بر اساس طرح‌ها و نقشه‌های تهرانِ زمان ناصرالدین شاه‌، این سردر در شمال خیابان سپه‌ و در محدوده بانک سپه تا کوچه پست قرار داشته است. در سال‌ ۱۲۸۰، بنایی به شیوه معماری روسی در شمال غربی میدان مشق ساخته شد که مرکز قزاق خانه دولتی بود و جلوه ای دیگر به میدان داد. در پایان دوران قاجار این میدان از یاد رفت و دیگر رونق سابق را نداشت.

پیش از این گفتیم که بعد از کودتای 1299 خورشیدی میدان مشق کاربری خود را از دست داد. همین مساله بهانه ای شد تا رضاخان که در آن زمان هنوز بر تخت شاهی تکیه نزده بود، دستور ساخته شدن سردر باغ ملی را بدهد و محدوده میدان مشق صاحب یک سردر جدید شود. بنابراین سر در باغ ملی و سپس ساختمان‌های مجاور آن به دستور مستقیم رضاخان توسط جعفر خان کاشانی و کمک آلمانی‌ها پیش از آغاز جنگ جهانی دوم ساخته شد. این بنا را در شرق سردر قبلی و با همان ابعاد و شکل ظاهری ساختند و پس از آن نسبت به ویران کردن سردر قدیمی اقدام کردند که در محل تقاطع ضلع جنوبی و ضلع شرقی میدان قرار داشت. این فرآیند در سال‌های ۱۳۰۱ تا ۱۳۰۴ صورت گرفت و از آن با عنوان نوسازی سردر باغ ملی یاد می کنند.

در نخستین سال‌های وزارت جنگ پهلوی اول‌، قسمت غربی میدان و بناهای دیگر به باغ ملی تبدیل شد و سردر بزرگ الماسیه که ساخت قورخانه تهران (نخستین کارخانه اسلحه سازی ایران) بود را بر سردر باغ ملی نصب کردند. در همین زمان نیم تنه رضا پهلوی به دستور سردار اعتماد، رییس کل قورخانه ساخته و بر بالای سردر نصب شد. این نیم تنه تا آخر دوره پهلوی دوم در سر جای خود بود؛ اما در دوران انقلاب آن را سرنگون کردند و به احتمال زیاد در فضای باز بانک ملی مقابل سردر به دل خاک سپردند.

در بهمن‌ماه سال ۱۳۹۴ این سردر را مرمت و سیستم نورپردازی بر روی آن پیاده کردند تا به هنگام شب نیز جلوه ای خاص و زیبا داشته باشد. این اثر در تاریخ ۱۲ مهر ۱۳۷۷ با شماره ۲۱۳۰ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید و به عنوان میراث تاریخی ایران به شمار آمد. در سومین دوره جایزه خشت طلایی، سازمان زیباسازی و شهرداری منطقه ۱۲ شهرداری تهران، به واسطه احیا و بازسازی سر در باغ ملی و مجموعه میدان مشق تهران به عنوان یکی از برگزیدگان اعلام شد.

 

 سردر باغ ملی تهران | دروازه ای به نخستین پارک پایتخت

 

باغ ملی | نخستین فضای سبز عمومی پایتخت

کارشناسان از دوره قاجار به عنوان زمان آغاز تاثیر پذیری باغ سازی ایران از الگوهای غربی یاد می کنند؛ اما تا دوره پهلوی اثری از ایجاد فضای سبز عمومی یا همان پارک ها دیده نمی شود. نخستین پارک ها، باغ های ملی بودند که در برخی شهرها همچون تهران و قزوین شکل گرفتند. مسوولان بلدیه تهران در آن زمان نیاز به فضاهای سبز شهری را در پایتخت احساس کردند و به دنبال آن فضاهایی همچون باغ ملی و باغ فردوس در تهران شکل گرفتند. آنچه از سبک طراحی این باغ ها در دوره پهلوی اول برداشت می شود، تاثیر سبک های باغ سازی غربی بر آن ها است.

باغ ملی در محل میدان مشق ساخته شد چرا که این میدان دیگر کاربرد خاصی نداشت. این مکان تبدیل به زمینی خاکی شده بود که بچه ها در آن به بازی الک دولک می پرداختند و کمی بعد هم تمرین دوچرخه و موتورسیکلت سواری در آن انجام می شد. در برخی زمان ها در آن بالن هوا کرده به نمایش می گذاشتند و در زمانی نیز نخستین هواپیما در ایران از آنجا به هوا برخاست. کم کم میدان مشق به محل مسابقات اسب دوانی و دویدن تبدیل شد و دیگر کسی به کاربرد اصلی آن توجهی نداشت.

 

 سردر باغ ملی تهران | دروازه ای به نخستین پارک پایتخت

 

 سردر باغ ملی تهران | دروازه ای به نخستین پارک پایتخت
ساختن سردر جدید از نخستین کارها برای ساماندهی میدان مشق بود که در میانه ضلع جنوبی این میدان و پیش از احداث باغ ملی صورت گرفت. در اسفند ماه 1306 زمزمه هایی برای ساخت باغ ملی به عنوان نخستین پارک عمومی در تهران به گوش رسید به طوری که در روزنامه اطلاعات 19 اسفند 1306 چنین خبری به چشم می خورد:

در نتیجه تصمیمِ تبدیل میدان مشق فعلی به باغ عمومی ملی، اداره بلدیه در این چند روزه مشغول تهیه نقشه ساختمان آن است که پس از تصویب مقامات مربوطه شروع به ساختمان نمایند. نقشه مذکور اخیرا خاتمه و امروز تقدیم هیات دولت شده است. از چند روز قبل هم مامورین آن اداره مشغول خیابان بندی و هرس اشجار در اطراف آن می باشند.

در همین روزنامه در 14 فروردین 1307 در مورد آغاز احداث باغ ملی تهران چنین آمده است:

اداره بلدیه از چندی قبل مشغول احداث خیابان و غرس اشجار و تبدیل میدان مشق به باغ عمومی شده است. در این چند روزه نیز عده ای عمله و مامور برای ساختمان محل مذکور گماشته شده اند.

در مهرماه سال 1307 بود که از این پارک بهره برداری شد و روزنامه کیهان در 17 مهر 1307 مقاله ای در مورد آغاز به کار آن به عنوان نخستین پارک عمومی در تهران چاپ کرد و در قسمتی از آن چنین گفت:

(تا قبل از این) باغی که در واقع تفرجگاه عمومی باشد وجود نداشت. این باغ در قسمت غربی میدان مشق از چندی به این طرف رسما دایر شده و از عصر الی پاسی از شب گذشته، صدها مرد و زن در خیابان ها و کنار باغچه های پر از گل و ریاحین و ازهار دیده می شوند که ایابا و ذهابا قدم می زنند و گردش می کنند. باغ مذبور هنگام شب بر اثر تابش شعله های بی شمار چراغ برق، چون روز روشن و با وجودی که نوزاد و هنوز پا به مرحله رشد و کمال نگذارده است، معذلک مردم استقبال می کنند و به تفرج در آنجا اشتغال می یابند.

این مکان پس از افتتاح به محلی برای خوشگذرانی های دسته جمعی تبدیل شد و جشن های مذهبی و مراسم آتش بازی در آن صورت می گرفت. روزنامه اطلاعات 19 اسفند 1306 در مورد امکاناتی که ایجاد آنها در پارک پیش بینی شده بود، چنین نوشته است:

علاوه بر ساختمان مهمانخانه بلدی، محل نمایش و محل سینما، محل ورزش و غیره در آخر میدان هم که به خیابان سپه وصل می شود، دَکاکین و مغازه های بزرگی ساخته خواهد شد که جزو مستغلات بلدی و به اجاره داده می شود. اجاره دکاکین مذکور نیز به گل کاری و نگهداری باغ ملی (که چنانچه در نظر گرفته شده مطابق بهترین باغ های ملی و بلدی اروپا ساخته خواهد شد) اختصاص داده شده است.

باغ ملی هیچ وقت رنگ این امکانات را نیز به خود ندید به طوری که در روزنامه اطلاعات 17 مهر 1307 چنین مطلبی در مورد آن به چشم می خورد:

نمی دانم اولیای بلدیه چه نظریاتی دارند و آیا این باغ ملی را به همین حال می گذارند و یا تکمیل خواهند کرد. آن باغ ملی و این محوطه پهناور میدان مشق سابق که حال نصف آن باغ ملی و قسمت شرقی اش کما فی السابق به حال خود باقی است بیش از این ها باید محل استفاده واقع شود و حال که به چنین اقدامی مبادرت شده صالح در این است که این باغ ملی را بلدیه به یک باغ ملی مجلل و آبرومند آراسته و مهیا سازد. در همین ابتدای تاسیس باغ ملی، سیاست از هر طریقی که شده یک وجه کافی را در نظر گرفت و از اعتبار آن یک سلسله تشکیلات مفید و عام المنفعه را در باغ ملی به وجود آورد و در نتیجه هم یک رشته عوایدی را برای بلدیه از همان تشکیلاتی که داده می شود، فراهم ساخت.

سردر باغ ملی تهران | دروازه ای به نخستین پارک پایتخت

گیاهان و مجسمه رضاخان در باغ ملی

باغ ملی در آن زمان گیاهان جالب توجهی را در خود داشت که فضایی دل انگیز را ایجاد کرده و مهم ترین آنها عبارت بودند از: درخت کیش (نوعی شمشاد) که از رشت خریداری شده بود و درخت بید که جلوه خاصی داشت.

در این پارک تاثیر پذیری از شیوه باغ سازی غربی کاملا دیده می شد و به عنوان یکی از نمونه های آن می توان به نصب مجسمه ای از رضا خان در آن اشاره کرد. در روزنامه اطالاعات 28 آذرماه 1307 در این باره آمده است:

جمعی از تجار مرکز به طوریکه قبلا اطلاع داده بودیم حاضر شده اند برای ساختمانِ دو عدد مجسمه از اعلیحضرت همایونی که یکی در باغ ملی و دیگری در میدان سپه نصب نمایند، وجوهی جمع و به وسیله اداره قورخانه مجسمه ها را تهیه نمایند. اینک به طوری که اطلاع یافته ایم، تجار مذکور وجوهی جمع آوری نموده و منتظر وصول جواب عرضه ای که در خصوص ساختمان مجسمه ملوکانه تقدیم نموده اند می باشند که سپس دستور ساختمان مجسمه ها به اداره گورخانه داده شود.

سردر باغ ملی تهران | دروازه ای به نخستین پارک پایتخت

 
ساختار باغ ملی | نگاهی تخصصی به نخستین پارک عمومی تهران

در طراحی این پارک تفاوت آشکاری با باغ سازی ایرانی دیده می شود. مهم ترین ویژگی های این باغ عبارت بودند از: استفاده از خطوط منحنی و دایره شکل، تقارن مرکزی، استفاده از یک عنصر با نام کیوسک در نقطه مرکزی باغ، عدم استفاده از عنصر آب، استفاده از مجسمه، ساخت نیمکت، عمومی بودن و غیر درون گرا بودن آن، استفاده از سردر و به کارگیری چراغ گاز برای روشنایی. در این باغ از هر یک از شیوه های باغ سازی اثری دیده می شد که در اینجا به آنها اشاره می کنیم:

باغ ایرانی: به کارگیری اشکال مربع یا مستطیل، استفاده از محوربندی خطی، هندسه راست گوشه، کوشک (نوعی ساختمان) در وسط باغ، بنای سردر به عنوان بیرونی، محصور، درون گرا، استفاده از آب و فواره و حوض در جلوی کوشک، ایجاد کوشک در محل تقاطع دو محور، قرارگیری کوشک در محلی مرتفع، خیابان بندی مستقیم الخط، الگوی دو محوری (متقاطع) یا سه محوری موازی، مسطح یا شیب دار با شیب ملایم، الگوی چهارباغ، تاکید بر محور طولی، وجود معابر باریک، استفاده از درختان مثمر و غیرمثمر، استفاده بیشتر از درختان مثمر و میوه، استفاده از گل های زینتی و دارویی، استفاده بیشتر از گل سرخ، کاشت درختان بلند در دو طرف محور اصلی، استفاده از درختان سایه دار، استفاده از یک جوی دایم اصلی، استفاده از آب شیب ها و سینه کبکی (نوعی گیاه)

باغ رنسانس: مبتنی بر هندسه، پلان مستطیل شکل، تقارن محوری مرکزی، طراحی در سراشیبی، ساختار تراس بندی شده، تسلط کامل بر چشم اندازهای اطراف، قرارگیری مجسمه، استفاده از عنصر کلاه فرنگی (اتاقکی مسقف در وسط کاخ ها و باغ ها برای استراحت)، ساخت آلاچیق، ایجاد باغ عنصری به عنوان محفوظ، استفاده از گلدان های سنگی، استفاده از گیاهان جدید، شمشاد و گل های زینتی، جنگل کاری در باغ و استفاده از درختان بلوط، سرو، کاج و شاه بلوط، طراحی پلکان های زیبا، وجود راه های مستقیم الخط، توجه به حرکت آب

باغ باروک (1): استفاده از هندسه پیچیده، تاکید بر نظم. تقارن محوری و مرکزی، ایجاد مراکز توجه در پایان راه، حرکت های خطی و مورب، ایجاد پرسپکتیو و دید افقی، باغ سازی عمدتا در حیاط، فضای باز قصرها، محصور، استفاده از راه های مستقیم الخط، استفاده از مجسمه و عناصر معماری، به کارگیری دیوار سبز، ایجاد کانال های بزرگ در باغ، ساخت باغچه های تزیینی، استفاده از گل های فصلی پاکوتاه، درختچه های پاکوتاه دایمی مانند شمشاد، استفاده از فواره و حوض، استفاده از ماسه ها با رنگ های روشن، راه شنی، سنگ های سیلیس

باغ انگلیسی: عدم وجود نظم هندسی، استفاده از نظم طبیعی، طراحی باغ شبیه به بیشه طبیعی، استفاده از راه ها و خطوط منحنی، عدم تاکید بر تقارن و محور، زیبایی رمانتیک، دارای جنبه خصوصی، استفاده از معابد و ساختمان های شبیه خرابه های آثار تاریخی در باغ، گیاهان تزیینی و غیرمثمر در کنار گیاهان مثمر، تاکید بر استفاده گل های فصلی و شمشاد، وجود مجسمه، فواره، حوض و گلخانه، کاشت درختان خشک شده، ایجاد محدوده چمن کاری وسیع، ایجاد پستی و بلندی در باغ، ایجاد نهرها و دریاچه های مصنوعی با الهام از رودها و برکه های طبیعی، کشت متعادل درختان

پارک عصر روشنگری: حضور طبیعت و فضای سبز در شهرها، متمرکز شدن بر جنبه تفریحی و گذران اوقات فراغت، تاثیرپذیری از شهرسازی مدرن، استفاده بیشتر از خطوط منحنی و حذف گوشه ها، ایجاد فضاهای گشاده، عمومی بودن، توجه به مقیاس محله ای و شهری

 
معماری سردر باغ ملی
این سردر توسط جعفرخان معمار کاشانی، طراحی و ساخته شده است؛ اما تلاش دیگران را در ساخت آن نمی توان نادیده گرفت. در اینجا می توان از استاد اسماعیلی یاد کرد که سفت کاری بنا را انجام داده و یا از کریم منیژه نام برد که ستون‌ها را ساخته است و در این میان نباید هنر ساخت کاشیِ استاد خاک نگار مقدم و کاشی‌کاری‌ استاد حسین کاشی‌پز را نیز فراموش کرد.

 در ساختار سردر باغ ملی ترکیبی از سبک معماری ایرانی-اروپایی معروف به سبک رضا خانی دیده می شود که معماری روز آن دوره به شمار می رود و در کاشی کاری ها و کلاه فرنگی بیش از هر جای دیگری جلب توجه می کند. این سبک در معماری ایران تلفیقی از معماری دوران‌ مختلف تاریخی ایران و سبک‌های اروپایی است و استفاده یا تقلید از سبک‌های معماری ایران باستان با قالب و عملکرد امروزی در آن دیده می شود.

 

 سردر باغ ملی تهران | دروازه ای به نخستین پارک پایتخت

 

 سردر باغ ملی تهران | دروازه ای به نخستین پارک پایتخت
 سردر باغ ملی تهران | دروازه ای به نخستین پارک پایتخت
در ساختار تمام بناهای میدان مشق‌ این سبک به نحوی جلوه گر شده است: ساخت موزه ایران باستان به سبک ساسانی و به تقلید از طاق کسری و ایوان مداین‌، بنای کاخ شهربانی به سبک هخامنشی‌، بنای کاخ وزارت امور خارجه به سبک هخامنشی و به تقلید از دستگاه زرتشت در نقش رستم و بنای سازمانی ثبت اسناد و املاک با تلفیقی از سبک معماری هخامنشی‌، ساسانی‌، اسلامی و اروپایی.

فرم این بنا بسیار شبیه به دروازه‌های پایتخت در دوران ناصرالدین شاه به نظر می رسد. بیشتر بخش های این بنا شامل پی و پایه و شال ستون های هشت‌گانه و ساق ستون ها از آجر ساخته شده اند و سنگ، چوب، آهن و برنز دیگر مصالح مورد استفاده در بنا هستند.

پهنای این سردر از شرق به غرب به حدود 28 متر می رسد. این در حالیست که در قدیم دو اتاق نگهبانی و بازرسی نیز در قسمت غربی و شرقی قرار داشت و بر پهنای سردر می افزود. البته پس از مدتی اتاق غربی به صورت قسمتی از بنای شرکت نفت ایران و انگلیس درآمد و اتاق شرقی به ساختمان اداره پست تهران افزوده و مدتی بعد خراب شد.

 هشت ستون آجری در نمای بیرونی این سردر دیده می شود که به صورت جفت طراحی و ساخته شده اند. این ستون ها در اطراف ورودی‌های سه گانه قرار گرفته اند و نسبت به یکدیگر به اندازه یک قطر ستون عقب نشینی دارند؛ یعنی دو عدد از چهار ستون در اطراف هر ورودی، کمی عقب تر تعبیه شده و این مساله در ترکیب با سایه و روشنایی نور جلوه‌ای متفاوت به بنا بخشیده است.

در بخش بالای این سازه جایگاه دیده‌بانی، نقاره زنی و گذر نیروهای نظامی وجود دارد. اتاقکی در بالای ورودی میانی دیده می شود که به صورت کلاه فرنگی است و الهاماتی از معماری روسیه در آن به چشم می خورد. این بخش دارای بام شیروانی است و پنجره هایی با طاق هلالی به دو سوی باغ ملی دارد. در قدیم این اتاقک نقارخانه بود و مردم تهران با نواختن شیپور در آن از طلوع و غروب خورشید باخبر می شدند.

گذرگاه های سردر باغ ملی

 سردر باغ ملی دارای سه گذرگاه است؛ یک گذرگاه بزرگ در وسط برای سواره روها و دو گذرگاه کوچک تر برای پیاده‌ ها در دو طرف که امروزه اثری از گذرگاه بزرگ دیده نمی شود. هر سه گذرگاه دارای دروازه های چدنی هستند که به صورت سه‌تکه در قورخانه تهران و توسط استاد محمد علی کرمانی ساخته شده اند. بر روی زمینه تیره چدن ها نقوشی طلایی و برنجی دیده می شود و بر زیبایی بنا افزوده است. عبارت «عمل محمدعلی کرمانی» را می توانید در قسمت مرکزی در و زیر نشانه اصلی سردر مشاهده کنید و جمله «این اثر در قورخانه تهران ساخته شد» را نیز با حروف برنجی بر روی آن ببینید.

دو لنگه در آهنی، با طرح های برنز کاری شده شامل طرح‌های گل و مرغ شبیه اژدها یا پرنده خیالی هما، طرح اسلیمی‌، شیر و خورشید، و سر شیر است در آمیخته و به شکل زیبایی مشبک کاری شده اند. در بالای درهای ورودی طرح‌های طبل‌، پری‌، تاج‌، تبرزین‌، شمشیر، نیزه‌، شیپور، توپ و گلوله خودنمایی می کنند و بالای دو ورودی کناری به شکل حصیری آجر کاری شده است.

کتیبه ها و نقش و نگارهای سردر باغ ملی

آنچه که این سردر را به سازه زیبا و تماشایی تبدیل کرده، نقش و نگارهایی است که به رنگ لاجوردی‌، فیروزه‌ای‌، کرم‌، زرد، قهوه‌ای‌، طلایی‌، قرمز، سفید و سبز در آن دیده می شود. ۴۵ کتیبه روی کاشی هستند و دو کتیبه فلز کاری نیز در بنا تعبیه شده است که یکی به صورت نیم برش دایره و دیگری در قسمت بیضی شکل بالای سردر اصلی قرار دارد.

نقوش نمای خارجی

1. اشعاری از نویسنده و ادیب دانشمند، میرزا حیدرعلی ندیم باشی معروف به ندیم الملک و ابیاتی از محمدعلی کرمانی

2. نقش کاشی کاری شده دو شیر که تاجی را در میان دارند

3. پلنگ، شیر و خورشید، تیربار و گلوله‌های توپ

بالای هر دروازه کوچک شش کتیبه اشعاری به چشم می خورد و این کتیبه‌ها به صورت کمربندی دور بنا پیچیده و در قسمت عرضی آن هم امتداد داشته اند. در سمت غربی به علت ایجاد ناودان و حذف پلکان قرینه شرقی‌، دو مورد از آنها مخدوش شده اند. کتیبه‌های انتهایی قسمت غربی و شرقی بنا به واسطه ساخت ساختمان های اداره پست و شرکت نفت چهره سابق خود را ندارند.

نقوش نمای داخلی

1. صحنه های یادبود تسخیر تهران در کودتای سوم اسفند ۱۲۹۹ در نزدیکی دروازه و برج و باروهای تهران (احتمالا دروازه قزوین) شامل لحظه تخریب برج و بارو با گلوله‌های توپ، نقش مسلسل، میدان جنگ، شصت تیر، رضاشاه با تفنگ شصت تیر و در حال تیراندازی و دو فرشته پیروزی که الهام از حجاری‌های طاق بستان در آنها دیده می شود.

2. نقاشی تمام قد سربازان لژیون قزاق (نیروی نظامی ویژه‌ای که در سال ۱۲۵۸ خوشیدی به درخواست ناصرالدین شاه قاجار در پی قراردادی بین ایران و روسیه تزاری ایجاد شد).

3. طرح ها و تصاویر اسلیمی، پرچم سه رنگ ایران، پلنگ، سروده ها و آیه‌های قرآنی و نام‌های امامان به صورت کتیبه زیر کلاه فرنگی

4. نمایه‌های کوروش کبیر، فروهر و مردمان هخامنشی که دلیل استفاده از آنها بالا گرفتن تب معرفی فرهنگ ایرانیان در آن زمان بوده چرا که آلمانی ها و ایرانیان هر دو از نژاد آریایی هستند.

در پی ایجاد ساختمان‌های مجاور، بخش جانبی این سازه و کتیبه آن پوشیده شد. پس از انقلاب اسلامی نشان شیر و خورشید را از میان پرچم ایران، دو طرف بالای سردر در نمای درونی و بیرونی) و نیز درون هلالی‌ها حذف کردند و نیم‌تنه فلزی رضاشاه را هم از بالای درب چدنی برداشتند.

 

سردر باغ ملی تهران | دروازه ای به نخستین پارک پایتخت 

 

سردر باغ ملی تهران | دروازه ای به نخستین پارک پایتخت

راه دسترسی

آدرس: استان تهران، شهر تهران، خیابان امام خمینی

ماشین شخصی: به یاد داشته باشید که این جاذبه در محدوده طرح ترافیک قرار دارد پس برای استفاده از ماشین شخصی برنامه ریزی های لازم را انجام دهید.

اتوبوس: با استفاده از خطوطی که از خیابان امام خمینی گذر می کنند خود را به ایستگاه خیام برسانید و از آنجا با کمی پیاده روی به سردر باغ ملی برسید.

مترو: با استفاه از خطوط 1 و 2 به ایستگاه امام خمینی بروید و با کمی پیاده روی خود را به سردر باغ ملی برسانید.

دیدنی های اطراف

  • موزه ایران باستان در فاصله 350 متری
  • کتابخانه و موزه ملک در فاصله 140 متری
  • موزه ارتباطات در فاصله 190 متری
  • میدان حسن آباد در فاصله 650 متری
  • پارک شهر در فاصله 550 متری
  • استریت فود سی تیر در فاصله 250 متری
  • و…



سلام پرشین کاملترین مرجع ایرانگردی و گردشگری


برترین ها: هر چند هرگوشه این مرزپرگهر سرشار از زیبایی و دیدنی است اما آمار نشان مي‌دهد  که استان‌هاي گیلان و مازندران و همین‌طور اصفهان و فارس از مهم‌ترین هدف‌هاي گردشگری نوروزی محسوب مي‌شوند. آنهایی هم که از سرما و برف خسته شده‌اند راهی جنوب کشور مي‌شوند. شما نوروز امسال به کجا سفر مي‌کنید؟ قبل از اینکه چمدان‌تان را ببندید این مطلب را بخوانید.

گیلان

مسیر زمینی تهران به رشت یکی از بهترین راه‌هاي زمینی ایران است. تمام مسیر تهران-کرج-قزوین- رشت ، آزاد راه است. فاصله تهران تا رشت 320 کیلومتر است. در مسیر کرج – قزوین و بعد از اینکه خروجی طالقان را رد کردید مجتمع‌هاي پذیرای خوبی وجود دارد که مي‌توانید از آنها استفاده کنید. در آزادراه قزوین – رشت تا رسیدن به منجیل خبری از مجتمع‌هاي پذیرایی نیست غیر از اینکه راه را بلد باشید و یکی دوتا  خروجی آزادراه به جاده  قدیم را بشناسید ما این گزینه را توصیه نمي‌کنیم.

راه‌هاي بین شهری گیلان هم از کیفیت متوسطی برخوردار است اما بیشتر ییلاقات گیلان دارای جاده‌هاي بسیار بد و در بسیاري موارد خاکی هستند.  اگر قصد بازدید از ییلاقات گیلان را دارید حتما از اطلاعات مردم محلی یا مشورت با راهنمایان گردشگری محلی بهره‌مند شوید. شهرهای گیلان به دليل تراکم زیاد و بافت سنتی خود در ایام نوروز ترافیک بسیار شدیدی دارند، توصیه مي‌کنیم تا مي‌توانید از بزرگراه‌هاي بیرون شهر استفاده کنید.

اگر مي‌خواهید به گیلان سفر کنید خودتان را برای باران آماده کنید. چتر و بارانی یادتان نرود، گیلان است دیگر ناگهان وسط یک روز آفتابی آسمانش هوس باران مي‌کند. بیشتر زیبایی‌هاي شمال زیبایی‌هاي طبیعی است،  جنگل، کوه و دشت و دریا پس کفش مناسب پیاده‌روی را فراموش نکنید بهتر است کف کفش‌تان آج‌دار باشد تا در دشت و کوه و جنگل سرنخورید و حادثه‌ای برای‌تان پیش نیاید.

دیدنی‌هاي گیلان را به سه دسته تقسیم مي‌کنیم؛ جلگه مرکزی، غرب و شرق. ساحل‌هاي گیلان از جلگه مرکزی به سمت شرق گسترده شده‌اند البته در غرب گیلان هم یک ساحل جنگلی بسیار زیبا به نام «گیسوم» هست. اما غرب گیلان بیشتر به دليل ییلاقات و جنگل‌هايش معروف است. بازارهای محلی گیلان را از دست ندهید، دوتا از معروف‌ترین‌هايش بازار قدیم رشت و بازار هفتگی است که هر پنجشنبه در شهر جمعه بازار دایر مي‌شود.

گیلان ، ارتفاعات ماسوله

بازدید از موزه میراث روستایی رشت را به هیچ وجه از دست ندهید. در تعطیلات نوروز سازمان میراث فرهنگی گیلان در این اکوموزه انواع مراسم جالب سنتی را نیز اجرا مي‌کند که دیدنش خالی از لطف نیست.بازدید از قلعه‌رودخان مي‌تواند یک روز کامل شما را به خود اختصاص دهد،  فقط یادتان باشد که یک روزآفتابی را به این بازدید اختصاص دهید چون سنگفرش مسیر دو ساعته روستا تا قلعه بدون کارشناسی لازم با سنگ صیقلی رودخانه‌ای انجام شده و با کوچک‌ترین نم بارانی مي‌تواند منجر به حادثه شود.تله کابین و کلوچه‌هاي سنتی (کوکی) لاهیجان، سورتمه تالش، گشت دریایی مرداب انزلی، آبشار ویسادار، منطقه زیبای سرولات و غذاهای خوشمره خاور خانوم را هم از دست ندهید.

بازدید از ماسوله را به عصر یک روز غیرتعطیل موکول کنید و بهتر است شب ماسوله را هم تجربه کنید به مراتب از روزش آرام‌تر و دیدنی‌تر است. نشانی رستوران‌هاي خوب گیلان به‌خصوص رشت را از مردم خونگرم رشت بپرسيد و به تابلوها و تبلیغ‌هاي جاده‌ای توجه نکنید بهترین رستوران‌هاي رشت در محله‌هاي قدیمي‌ و جاهایی دور از بزرگراه‌ها هستند.

متاسفانه گیلان از اماکن اقامتی کافی که در ایامي ‌مانند نوروز جوابگوی خیل مسافران باشد برخوردار نیست. تعداد هتل‌هاي خوب گیلان کمتر از20 هتل است و در مجموع به کمتر از 3000 نفر مي‌توانند سرویس بدهند. در شهرها و روستاهای ساحلی شمال یکی از مشاغل مردم اجاره خانه و ویلا است اما بهتر است برای امنیت و آسایش بیشتر با ستاد تسهیلات سفرهای نوروزی استان گیلان تماس بگیرید تا فهرست افراد مجاز ارائه خدمات اقامتی را دریافت کنید.


 

مازندران

40 کيلومتري نزديک گيلان!

برای رسیدن از تهران به ساری 2 راه پیش رو دارید: 

1- جاده تهران- فیروزکوه- پل سفید- قائم شهر- ساری   به طول 283 کیلومتر

2- جاده  تهران – هراز -آمل- بابل – ساری به طول 260 کیلومتر

هرچند جاده فیروزکوه کمي ‌طولانی‌تر است اما به مراتب جاده بهتر و امن‌تری نسبت به جاده هراز است.مازندران هم  مانند گیلان سرشار از چشم‌اندازهاي طبیعی زیباست پس کفش مناسب یادتان نرود. اگر اهل کمپینگ هستید ییلاقات مازندران به مراتب جاده‌هاي بهتری نسبت به ییلاقات گیلان دارند اما یادتان باشد که کوه‌های سپید پوشی که مازندران را در آغوش گرفته‌اند باعث سرمای ییلاقات و مناطق مرتفع این استان مي‌شوند. اگر هوس کمپینگ کردید لباس گرم یادتان نرود.

اگر از جاده فیروزکوه به سمت ساری مي‌روید یک توقف کوتاه در گدوم و خوردن آش دوغ‌هاي معروفش را فراموش نکنید. به ورسک که رسیدید حتما بازدیدی از پل ورسک داشته باشید. این پل با دهانه 66 متری و ارتفاع 110 متر از کف زمین حدود 70 سال پیش با ابتدایی‌ترین وسایل ساخته شده و یکی از شاهکارهای مهندسی است. در ادامه مسیرتان به پل سفید مي‌رسید.  اگر زمان کافی دارید کنار پمپ بنزین پل سفید از جاده فرعی سمت چپ با 20 دقیقه راندن به روستای سنگده بروید و زیباترین جنگل راش ایران را ببینید.  مي‌توانید برای ناهار در همین جنگل و در منطقه‌ای به نام تلارسربند که چشمه آب و سرپناهی دارد  چادر بزنید.

 

مازندران نسبت به گیلان از امکانات اقامتی بیشتر و بهتری برخوردار است. از ساری به سمت فرح آباد که بروید ویلاها و مجتمع‌هاي اقامتی و پذیرایی زیادی مي‌بینید. معروف‌ترین و خوشمزه‌ترین اکبرجوجه ایران را مي‌توانید در ساری پیدا کنید. همچنین در مسیر جنگل زارع در حومه ساری یک رستوران محلی دیگر هست که مي‌توانید انواع غذاهای ایرانی و محلی را بخورید.

مازندران، چشمه های رنگی باداب سورت

مازندران به جز ساحل دیدنی‌هاي بسیاری دارد، طولانی‌ترین و یکی از زیباترین جاده‌هاي جنگلی ایران جاده جنگلی ساری به کیاسر است. در این جاده مي‌توانید یکی از نادرترین جاذبه‌هاي زمین گردشگری جهان یعنی چشمه‌هاي رنگی بادآب سورت را ببینید. همچنین دریاچه میانشه در روستای چورت و سد سلیمان تنگه و دریاچه زیبای آن نیز مسیر دسترسی شان از همین جاده است. در بهشهر شبه جزیره میانکاله را از دست ندهید. در روزهای آغازین فروردین هم مي‌توانید تک و توک پرنده‌هاي مهاجر را در اطراف این شبه جزیره ببینید.

منطقه تاریخی و طبیعی عباس آباد هم هرچند در تعطیلات نوروز شلوغ مي‌شود اما دیدنی است. بابلسر یک مجموعه اقامتی با نام پارکینگ دارد که درست روبه‌روی ساحل بوده و از امکانات خوبی نیز برخوردار است. نوشهر، چالوس، تنکابن و رامسر پشت‌شان را به کوه و جنگل تکیه داده‌اند و پاهای‌شان در دریاست. تنکابن و رامسر معمولا به نسبت نوشهر و چالوس خلوت‌ترند. جاده دوهزار و سه هزار را در تنکابن از دست ندهید و همین‌طور ییلاق زیبای جواهرده را در رامسر. تله‌کابین رامسر هم شما را از کوه و جنگل به دریا مي‌رساند و با زیبایی‌هاي بهشتی سرمست‌تان خواهدکرد.

به نقشه مازندران که نگاه کنید متوجه مي‌شوید که این استان در محور شرقی – غربی گسترده شده است. با توجه به تراکم شهرهای ساحلی و جاده‌هاي باریک در تعطیلات نوروز برای طی مسیر 20 کیلومتری بین دو شهر ممکن است 2 ساعت در ترافیکی سنگین اسیر شوید. بهتر است برای گشت و گذار در مازندران از یک گوشه آن شروع کنید و به گوشه دیگر بروید تا مجبور به رفت و برگشت نشوید. بهتر است محل اقامت‌تان را هم در روزهای مختلف سفر طوری تغییر دهید که نزدیک به جاذبه‌هاي گردشگری مورد نظرتان باشد.


 

مقایسه دو استان گیلان و مازندران

نمره‌هاي بین 5 تا 5- است. هرچه این عدد مثبت‌تر باشد یعنی نمره بهتری در آیتم مورد نظرکسب شده است.




سلام پرشین کاملترین مرجع ایرانگردی و گردشگری


وب سایت روزیاتو – فروغ بیداری: بدون شک در هر شهر و روستایی کوچه ها و خیابان های بی نظیری وجود دارد که هر یک با ویژگی های منحصر به فرد خود، جاذبه بصری فوق العاده ای برای بیننده ایجاد می کنند. اما از میان تمامی مکان های شناخته شده و ناشناخته، ما در این مطلب تعدادی از خیابان های زیبا در شهرهای مختلف دنیا، من جمله ایران را انتخاب کرده ایم که بسیار دیدنی هستند.

از شما دعوت می کنیم برای مشاهده آن ها ادامه مطلب را از نظر بگذرانید. همراهمان باشید.

 

پرتوریا – آفریقای جنوبی

 نگاهی به زیباترین خیابان ها در کشورهای مختلف جهان

 

پرتوریا پایتخت اداری کشور آفریقای جنوبی بشمار می رود که برخی از خیابان‌های آن در فصل بهار، فوق‌العاده زیبا و چشم‌نواز هستند.


 

شفشاون – شهر آبی مراکش

 نگاهی به زیباترین خیابان ها در کشورهای مختلف جهان

 

«شفشاون» یکی از شهرهای تاریخی مراکش است که بر کرانه ساحل مدیترانه و در جنوب تنگه جبل الطارق واقع شده است. این شهر به خاطر رنگ آمیزی آبی خانه‌ها و ساختمان‌هایش سالانه پذیرای جهانگردان بسیاری از سراسر دنیاست.


 

آلبِروبِلو – ایتالیا

 نگاهی به زیباترین خیابان ها در کشورهای مختلف جهان

 

آلبِروبِلو، یکی از شهرهای کوچک کشور ایتالیاست و بیشتر برای سازه‌هایی موسوم به «ترولو» مشهور است. ترولو، کلبه‌های محلی از جنس سنگ و با سقف‌هایی مخروطی‌شکل است که نامش از سال ۱۹۹۶ در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است.


 

میکونوس – یونان

 نگاهی به زیباترین خیابان ها در کشورهای مختلف جهان

 

میکونوس یکی از جزیره‌های یونان در دریای مدیترانه است و سالانه پذیرای هزاران جهانگرد از سرار جهان است.


 

همامونو، آنکارا – ترکیه

 نگاهی به زیباترین خیابان ها در کشورهای مختلف جهان

 

این خیابان در آنکارا واقع شده است که پایتخت و پس از استانبول دومین شهر بزرگ کشور ترکیه بشمار می رود.


 

کپنهاگ – دانمارک

 

 نگاهی به زیباترین خیابان ها در کشورهای مختلف جهان

 

کپنهاگ به معنای «بندرِ بازرگانی» پایتخت کشور دانمارک و یکی از بزرگترین شهرهای پیاده دنیاست.


 

کوتور – مونته‌نگرو

 نگاهی به زیباترین خیابان ها در کشورهای مختلف جهان

 

شهر کوتور در کشور مونته‌نگرو واقع شده‌است و از خیابان های باریک و سنگی بسیار زیبایی برخوردار است.


 

هال‌اشتات – اتریش

 

 نگاهی به زیباترین خیابان ها در کشورهای مختلف جهان

 

هال‌اشتات، شهری کوچک در کشور اتریش است که به بهشت روی زمین مشهور است. دریاچه این شهر در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است.


 

روستای موزل- آلمان

 

 نگاهی به زیباترین خیابان ها در کشورهای مختلف جهان

 

این روستا در شمال شرقی فرانسه و جنوب غربی کشور آلمان واقع شده است و دارای رودی است که به راین می‌ریزد. این رود از کشورهای فرانسه، آلمان، و لوکزامبورگ می‌گذرد.


 

براینز- سوئیس

 نگاهی به زیباترین خیابان ها در کشورهای مختلف جهان

 

براینز روستایی کوهستانی و بسیار زیبا است که در کرانه رود براینز واقع شده است.


 

شهر رتنبورگ اُب در تاوبر – آلمان

 نگاهی به زیباترین خیابان ها در کشورهای مختلف جهان

 

این شهر در ایالت بایرن در کشور آلمان واقع شده است و کوچه های سنگفرش شده بسیار زیبایی دارد.


 

گرند رو، کولمر – فرانسه

 نگاهی به زیباترین خیابان ها در کشورهای مختلف جهان

 

شهر کُلمر در کشور فرانسه واقع شده است و کوچه ها و خیابان های زیبایی دارد.


 

خانیا – یونان

نگاهی به زیباترین خیابان ها در کشورهای مختلف جهان

 

 

شهر خانیا در استان کرت در کشور یونان واقع شده است کوچه های رنگ، باریک و مملو از گل های زیبا دارد.


 

ورونا – ایتالیا

 نگاهی به زیباترین خیابان ها در کشورهای مختلف جهان

 

ورونا شهری در شمال ایتالیاست که در کنار رود آدیگه واقع شده است.


 

خیابان لومبارد، سان فرانسیسکو – آمریکا

 نگاهی به زیباترین خیابان ها در کشورهای مختلف جهان

 

خیابان لمبارد، در سان فرانسیسکو در ایالت کالیفرنیا واقع شده است که بلوارهای آن به شکل زیگزاگ است.


 

بوراو، ونیز – ایتالیا

 نگاهی به زیباترین خیابان ها در کشورهای مختلف جهان

 

بورانو یک جزیره در تالاب ونتزیا در شمال ایتالیا است و مجمع‌الجزایری از چهار جزیره است که از طریق پل بهم وصل هستند.


 

میتایمنا – یونان

 نگاهی به زیباترین خیابان ها در کشورهای مختلف جهان

 

یکی از شهرهای شمالی یونان است که برای کوچه های باریک و سنگی و درختان گل خود شهرت دارد.


 

سلتنا یولیک، پراگ – جمهوری چک

  نگاهی به زیباترین خیابان ها در کشورهای مختلف جهان

 

سلتنا یولیک نام یکی از خیابانهای بخش قدیمی شهر پراگ و قدیمی ترین خیابان شهر است.


 

بلوار شکوفه های گیلاس، بن – آلمان

 نگاهی به زیباترین خیابان ها در کشورهای مختلف جهان

 

این خیابان زیبا که در شهر بن آلمان واقع شده است برای بلوار شکوفه های گیلاس فوق العاده زیبای خود شهرت جهانی دارد.


 

خیابان ولی عصر، تهران – ایران

 نگاهی به زیباترین خیابان ها در کشورهای مختلف جهان

 

خیابان ولی عصر تهران (ولیعهد سابق) با ده ها هزار چنار در دو طرف خود یکی از زیباترین خیابان های پایتخت ایران بشمار می رود.

بلوار کشاورز، تهران – ایران

 نگاهی به زیباترین خیابان ها در کشورهای مختلف جهان

 

وسط بلوار کشاورز (بلوار الیزابت سابق) یک نهر بزرگ وجود دارد که زمانی برای آبیاری باغات تهران و همچنین آب شرب مردم استفاده می شد. امروزه نیز این نهر همچنان پا برجاست و هوای منطقه رو لطیف کرده است.


 

خیابان چهارباغ، اصفهان – ایران

 نگاهی به زیباترین خیابان ها در کشورهای مختلف جهان

 

چهارباغ اصفهان، یکی از خیابان های تاریخی شهر اصفهان است که قدمت قسمت چهارباغ عباسی و چهار باغ بالای آن تقریبا به سال ۱۰۰۰ هجری قمری ( ۱۵۹۱ میلادی ) برمیگردد. این خیابان که بین دروازه دولت و سی و سه پل قرار دارد در عصر شاه عباس یکم طراحی و اجرا شده است.


 

خیابان تربیت، تبریز – ایران

 نگاهی به زیباترین خیابان ها در کشورهای مختلف جهان

 

خیابان تربیت یکی از خیابان قدیمی و مشهور شهر تبریز است که در ناحیه مرکزی شهر قرار دارد. این خیابان در دو بخش تربیت غربی و شرقی امتداد دارد.


 

خیابان سپه، قزوین – ایران

 نگاهی به زیباترین خیابان ها در کشورهای مختلف جهان

 

خیابان سپه قزوین نخستین خیابان طراحی‌شده ایران است که در دوره صفوی در زمان پایتختی قزوین احداث شد.



سلام پرشین کاملترین مرجع ایرانگردی و گردشگری


روزنامه قانون: تصادفات مرگبار، بسياري از راه‌هاي ايران را به جاده‌ مرگ معروف كرده است اما در گذشته پيش از آنكه اين راه‌ها به‌دليل خطا‌ يا اشتباهات رانندگان به جاده مرگ معروف شوند، جاده‌هايي رويايي بودند كه ايرانيان خاطرات شيريني را از آن‌ها در ذهن خود ثبت كرده‌اند. جاده‌هايي كه جايگاه خاصي در داستان‌ها و اشعار ايراني دارند.

 

جاده‌هايي كه بسياري از داستان‌هاي عاشقانه سينما نيز از آنجا آغاز مي‌شوند. جاده‌هايي كه گاهي اوقات زيبايي‌ها مقصد در سايه آن‌ها گم شده و آنچنان رهگذران را جذب زيبايي‌هاي خود مي‌كنند كه هرآنچه قبل از آن مكان را به‌وادي فراموشي مي‌سپارند.

گوشه و كنار ايران زمين، جاده‌هاي رويايي وجود دارند كه دل هر گردشگري را مي‌ربايند؛ برخي جاده‌ها مانند چالوس، شهرت جهاني داشته و جزو زيباترين جاده‌هاي دنيا هستند. در اين گزارش به معرفي چند جاده‌ رويايي از شمال تا جنوب ايران مي‌پردازيم كه بايكديگر مي‌خوانيم.

مخمل سبزي به‌نام جاده شهرکرد به ایذه

 

خاطرات طلايي سفر در جاده‌هاي رويايي

این جاده درفصل بهار فوق‌العاده زیباست و استان خوزستان را به استان اصفهان و چهارمحال و بختیاری وصل می‌کند. البته این جاده در زمستان بسیار برفگیر و سرد است. در واقع شما باید از مسیر ارتفاعات زاگرس (زردکوه ) عبور کنید تا بتوانید به مرکز ایران برسید.این مسیر مملو از جنگل‌های بلوط است و در بهار و تابستان، سرسبز و زیباست. در اسفند، می‌توانید دو هوای متفاوت بهاری در ایذه را با هوای سرد چهارمحال و بختیاری احساس کرده ودر عرض چند ساعت از زمستان به بهار سفر كنيد. همچنين سد زیبای کارون نيزدر این مسیر قرار دارد.

 


جاده‌ فيروزه‌اي جم به فیروزآباد

 

 خاطرات طلايي سفر در جاده‌هاي رويايي

جاده جم به فیروزآباد، مرکز استان فارس را به عسلویه در کرانه خلیج فارس، بسیار نزدیک کرده و از جاده‌های بسیار دیدنی جنوب کشور است. در آغاز، جاده‌ای کوهستانی با شکل‌های خیالی و شگفت‌انگیز دو طرف جاده را گرفته است اما هرچه بیشتر وارد استان فارس می‌شوید، جاده سبزتر و طبیعت شگفت‌انگیزتر می‌شود.تنگه‌های اطراف جاده به‌ویژه شکاف «هایقر» تصاویری همچون «گراند کانیون» را برای‌تان تصویر خواهد کرد؛ با این تفاوت که این جاده‌ها علاوه‌بر سبز بودن، درآن‌هارودخانه‌ای پرآب نيز جاری است.

 


جاده جندق به معلمان، روياي كوير

 

 خاطرات طلايي سفر در جاده‌هاي رويايي

اگر به تصاویر شگفت‌انگیز، وهم‌آلود و زیبای کویری علاقه‌مندید، جاده جندق به معلمان را از دست ندهید. این جاده از قلب کویر مرکزی ایران می‌گذرد و جنوب و شمال آن را به يكديگر وصل می‌کند. هنگام طی مسافت حدود ۲۰۰ کیلومتری این جاده، انواع بافت‌های عجیب و غریب کویری را مشاهده خواهید کرد. در برخی نقاط در دوسوی‌تان تا خط افق حتی بوته‌ای خار دیده نمی‌شود و گاهی تپه‌های سرخ رنگ خاکی نيز میدان دیدتان را می‌گیرد. سکوت کویر را اینجا می‌توانید تجربه کنید، این جاده از جندق در نزدیکی شهرستان خور و بیابانک استان اصفهان تا معلمان در نزدیکی دامغان استان سمنان است .

 


چالوس، چهارمين جاده زيباي جهان

 

 خاطرات طلايي سفر در جاده‌هاي رويايي

جاده چالوس، نه تنها در ایران که در جهان نیز به‌عنوان یکی از زیباترین جاده های دنیا شناخته می شود. این جاده که یکی از پاتوق‌های آخر هفته گردشگران است،جاذبه‌هايي مانند آبشار، جنگل، باغ میوه، رودخانه، کوه های بلند و … را دارد. این جاده بیش از 80 سال قدمت دارد و پیچ و خم های آن برای بسياري گردشگران ،خاطره‌های طلايي را ثبت كرده‌است.

 


نگيني به‌نام جاده هراز

 

 خاطرات طلايي سفر در جاده‌هاي رويايي

زيبايي جاده هراز بر هيچ‌كس پوشيده نيست، دركنار زیبایی جاده اصلي هراز، مسيرهاي فرعي مانند گنج‌ نهفته‌اندكه در كنار جاده هراز دلبري مي‌كنند. از جاذبه‌هاي اين جاده مي‌توان به دره گل زرد،‌ آبشار ملک بهمن، آبگرم لاریجان، منظریه،‌ استله سر،‌ آبگرم بایجان و اسک اشاره کرد.

 


گردنه حيران، زمرد سبز ايران

 

 خاطرات طلايي سفر در جاده‌هاي رويايي

گردنه حیران در مسیر راه ارتباطی آستارا – اردبیل قرار گرفته ‌است. این گردنه، از یک طرف به کوه‌های پوشیده از جنگل‌های انبوه‌ و از طرف دیگر به دره‌ای نه چندان عمیق مشرف است. از میان این دره، رود آقچای عبور می‌کند که مرز میان استان گیلان ایران و کشور آذربایجان است.این گردنه در بیشتر زمان ها در زیر پوششی از مه قرار دارد و از نظر طبیعی دره‌ها و کوهپایه‌های آن، پوشیده از گل‌ها،گیاهان جنگلی و مرتعی هستند. این گردنه حدود ۱۵۰۰ متر از سطح دریا فاصله دارد. علت اصلی مه دايمی گردنه حیران، رطوبت دریای خزر است، نه ارتفاع زیاد.

 


كرند غرب ـ بابایادگار، جاده زيباي كوهستانی

 

 خاطرات طلايي سفر در جاده‌هاي رويايي

جاده‌های كوهستانی استان كرمانشاه با طبیعت متفاوتی كه پیش روی گردشگران قرار می‌دهند، از دیدنی‌ترین جاده‌های ایران به شمار می‌آیند. یكی از بكرترین آن‌ها خروجی بابایادگار از جاده كرند غرب به سرپل ذهاب است. دو طرف جاده جنگل‌های بلوط و تپه‌های سبز و زرد، نگاه‌تان را مجذوب و سرگردان می‌كند و دیواره‌های سنگی عجیبی كه گهگاه اطراف‌تان می‌بینید،شكلی اسطوره‌ای به جاده می‌دهند. در كنار جاده بابایادگار، آبشار گمنام اما بی‌مانند ریجاب را نيز می‌توانید ببینید كه ارتفاع آن بیش از 150 متر تخمین‌زده می‌شود.

 


جاده افسانه‌اي شهداد به نهبندان

 

 خاطرات طلايي سفر در جاده‌هاي رويايي
زیباترین جاده کویری ایران، جاده شهداد به نهبندان است. سالانه بر شمار گردشگرانی که برای دیدن کویر زیبای شهداد، به این جاده می آیند، افزوده می‌شود.

گذر جاده از میان بزرگ‌ترین عارضه‌های کلوخی جهان معروف به «کلوت‌های شهداد» که گردشگران از آن به‌عنوان قصرهای «جن و پری» نام برده‌اند، از ویژگی های منحصر به فرد این جاده است. از سوی دیگر برآمدن خورشید از شرق و تابیدن آفتاب بر شن‌های طلایی کویر و تماشای غروب و نشستن ستاره‌هایی بر آسمان کویر که همه زمان‌ها برای شمردن آن‌ها کم است، جاذبه‌هایی است که هر فردی را به کویر می‌خواند.

 


جاده چابهار به بریس، مرواريد ساحلي

 

 خاطرات طلايي سفر در جاده‌هاي رويايي
جاده ساحلی چابهار-بریس تنها یک جاده کنار دریا نیست بلکه راهی برای پیوند دریا و چند جاذبه طبیعی دیگر است. سواحل صخره‌ای، تالاب لیپار، کوه‌های مینیاتوری، درخت انجیر معابد، جنگل حرا و پوششي از خزه و جلبک، از جاذبه‌های این جاده هستند.درخت انجیر معابد، حدود چند 10 متر قطر و تاجی در بالای خود دارد؛ میوه‌های آن نیز به شکل انجیر هستند.

در میان درختان جنگل حرا، پرندگان بسیاری مانند فلامینگو، عقاب‌و مرغ ماهی خوار را می توانید مشاهده کنید که روی این درختان لانه دارند. ساحل بکر و دریای چابهار در جاده ساحلی نیز، از دیگر زیبایی های آن هستند.

 


جاده رويايي زنجان به منجیل

 

 خاطرات طلايي سفر در جاده‌هاي رويايي

از کیلومتر 15 اتوبان زنجان – قزوین، جاده‌ای به سمت شمال منشعب می شود که پس از ورود به آن می توانید از زیبایی‌ها لذت ببرید. این جاده پیچ های بسیاری دارد و در مرز استان زنجان و گیلان، نمای دریاچه سد منجیل بسیار زیبا و دیدنی است.

 


جاده طلايي طبس ـ خور و بیابانك

 

 خاطرات طلايي سفر در جاده‌هاي رويايي

جاده‌های كویری فقط به دلیل بافت بیابانی اطراف‌شان زیبا نیستند؛ اگر در یك غروب زمستانی یا حتی پاییز در جاده طبس به خور و بیابانك حرکت کنید، احساس می کنید جاده از میان دریا می‌گذرد. بازتاب نور در دوسوی جاده، دریایی را پیش چشمان بیننده ترسیم می‌كند كه دریا نیست اما تا آن را لمس نكنید، باور نخواهید كرد كه فقط نمك سراسر چشم‌اندازتان را فراگرفته است. اگردیدنی‌هایی همچون تل‌ماسه‌ها، قلعه‌های اسماعیلی، درختان كهنسال و سدهای تاریخی ‌را به این و هم شگفت‌انگیز اضافه كنید، دلایل كافی را برای سفر به اين مكان خواهید یافت.

 


جاده هجیج ـ اورامانات، بهشت گمشده

 

 خاطرات طلايي سفر در جاده‌هاي رويايي

اگر جاده پاوه تا هجیج را تا انتها بروید، با مناظر بكر و بدیعی از رودخانه پرآب سیروان، آبشارها و چشمه‌های گوناگون روبه‌رو می‌شوید. عرض كم، ریزش هر از گاه كوه، شیب تند و طرح هندسی عجیب این جاده نیز، هیجانی به یاد ماندنی را برای گردشگران رقم می‌زند. در برخی نقاط جاده، باغ‌های سرسبز و در نقاط مرتفع چند‌متر برف،تنوع آب و هوایی بی‌مانند این جاده هستند.

 


چشم‌اندازي فوق‌العاده در جاده سراوان ـ فومن

 

 خاطرات طلايي سفر در جاده‌هاي رويايي

این بار كه از جاده رشت به شمال كشور می‌روید، نرسیده به رشت، جاده سمت‌چپ‌تان را كه به فومن می‌رود، انتخاب كنید. جدا از سرسبزی بی‌همتا و بكرش، اگر پاییز یا زمستان و به‌ویژه در ساعات اولیه صبح به این جاده برسید، با دیدن مه صبحگاهی كه بر رنگ قهوه‌ای مات درختان در زمینه آبی آسمان نشسته، رویایی در بیداری را تجربه می‌كنید.

 


جاده جنگلي عباس آباد به کلاردشت

 

 خاطرات طلايي سفر در جاده‌هاي رويايي

به احتمال زیاد از میان جنگل بسیار زیبای عباس‌آباد گذشته‌اید. جاده‌ای بسیار سرسبز و زیبا با درختان کهنسال و رستوران‌ها و سفره‌خانه های متعدد که در طول مسیر عباس آباد به کلاردشت گسترده هستند. این جنگل به اندازه ای زیباست که اگر هر روز نيز از آن عبور کنید، دوباره چشم اندازهای آن، نگاه‌تان را جذب می‌کند و از زیبایی هایش لذت می برید.

 


جاده مرزي ارس به جلفا

 

 خاطرات طلايي سفر در جاده‌هاي رويايي

یکی دیگر از جاده های زیبای ایران در شمال غربی و در امتداد رود ارس قرار دارد. این جاده که به موازات ارس از منطقه ارسباران شروع و در جلفا تمام می شود، زیبایی های بسیاری در خود دارد. در طول مسیر این جاده، از یک طرف جنگل ها و کوه های سرسبز را می‌توانید مشاهده کنید و از طرف دیگر، رود ارس و خانه‌های روستایی و البته خالی از سکنه کشور همسایه. جاده‌هاي آن‌طرف را که برای کشورهای ارمنستان و منطقه مستقل نخجوان هستند، می توانید بسیار آسان ببینید و تنها فاصله با آن‌ها، یک رود است.



سلام پرشین کاملترین مرجع ایرانگردی و گردشگری


وب سایت روزیاتو – فروغ بیداری: بدون شک در هر شهر و روستایی کوچه ها و خیابان های بی نظیری وجود دارد که هر یک با ویژگی های منحصر به فرد خود، جاذبه بصری فوق العاده ای برای بیننده ایجاد می کنند. اما از میان تمامی مکان های شناخته شده و ناشناخته، ما در این مطلب تعدادی از خیابان های زیبا در شهرهای مختلف دنیا، من جمله ایران را انتخاب کرده ایم که بسیار دیدنی هستند.

از شما دعوت می کنیم برای مشاهده آن ها ادامه مطلب را از نظر بگذرانید. همراهمان باشید.

 

پرتوریا – آفریقای جنوبی

 نگاهی به زیباترین خیابان ها در کشورهای مختلف جهان

 

پرتوریا پایتخت اداری کشور آفریقای جنوبی بشمار می رود که برخی از خیابان‌های آن در فصل بهار، فوق‌العاده زیبا و چشم‌نواز هستند.


 

شفشاون – شهر آبی مراکش

 نگاهی به زیباترین خیابان ها در کشورهای مختلف جهان

 

«شفشاون» یکی از شهرهای تاریخی مراکش است که بر کرانه ساحل مدیترانه و در جنوب تنگه جبل الطارق واقع شده است. این شهر به خاطر رنگ آمیزی آبی خانه‌ها و ساختمان‌هایش سالانه پذیرای جهانگردان بسیاری از سراسر دنیاست.


 

آلبِروبِلو – ایتالیا

 نگاهی به زیباترین خیابان ها در کشورهای مختلف جهان

 

آلبِروبِلو، یکی از شهرهای کوچک کشور ایتالیاست و بیشتر برای سازه‌هایی موسوم به «ترولو» مشهور است. ترولو، کلبه‌های محلی از جنس سنگ و با سقف‌هایی مخروطی‌شکل است که نامش از سال ۱۹۹۶ در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است.


 

میکونوس – یونان

 نگاهی به زیباترین خیابان ها در کشورهای مختلف جهان

 

میکونوس یکی از جزیره‌های یونان در دریای مدیترانه است و سالانه پذیرای هزاران جهانگرد از سرار جهان است.


 

همامونو، آنکارا – ترکیه

 نگاهی به زیباترین خیابان ها در کشورهای مختلف جهان

 

این خیابان در آنکارا واقع شده است که پایتخت و پس از استانبول دومین شهر بزرگ کشور ترکیه بشمار می رود.


 

کپنهاگ – دانمارک

 

 نگاهی به زیباترین خیابان ها در کشورهای مختلف جهان

 

کپنهاگ به معنای «بندرِ بازرگانی» پایتخت کشور دانمارک و یکی از بزرگترین شهرهای پیاده دنیاست.


 

کوتور – مونته‌نگرو

 نگاهی به زیباترین خیابان ها در کشورهای مختلف جهان

 

شهر کوتور در کشور مونته‌نگرو واقع شده‌است و از خیابان های باریک و سنگی بسیار زیبایی برخوردار است.


 

هال‌اشتات – اتریش

 

 نگاهی به زیباترین خیابان ها در کشورهای مختلف جهان

 

هال‌اشتات، شهری کوچک در کشور اتریش است که به بهشت روی زمین مشهور است. دریاچه این شهر در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است.


 

روستای موزل- آلمان

 

 نگاهی به زیباترین خیابان ها در کشورهای مختلف جهان

 

این روستا در شمال شرقی فرانسه و جنوب غربی کشور آلمان واقع شده است و دارای رودی است که به راین می‌ریزد. این رود از کشورهای فرانسه، آلمان، و لوکزامبورگ می‌گذرد.


 

براینز- سوئیس

 نگاهی به زیباترین خیابان ها در کشورهای مختلف جهان

 

براینز روستایی کوهستانی و بسیار زیبا است که در کرانه رود براینز واقع شده است.


 

شهر رتنبورگ اُب در تاوبر – آلمان

 نگاهی به زیباترین خیابان ها در کشورهای مختلف جهان

 

این شهر در ایالت بایرن در کشور آلمان واقع شده است و کوچه های سنگفرش شده بسیار زیبایی دارد.


 

گرند رو، کولمر – فرانسه

 نگاهی به زیباترین خیابان ها در کشورهای مختلف جهان

 

شهر کُلمر در کشور فرانسه واقع شده است و کوچه ها و خیابان های زیبایی دارد.


 

خانیا – یونان

نگاهی به زیباترین خیابان ها در کشورهای مختلف جهان

 

 

شهر خانیا در استان کرت در کشور یونان واقع شده است کوچه های رنگ، باریک و مملو از گل های زیبا دارد.


 

ورونا – ایتالیا

 نگاهی به زیباترین خیابان ها در کشورهای مختلف جهان

 

ورونا شهری در شمال ایتالیاست که در کنار رود آدیگه واقع شده است.


 

خیابان لومبارد، سان فرانسیسکو – آمریکا

 نگاهی به زیباترین خیابان ها در کشورهای مختلف جهان

 

خیابان لمبارد، در سان فرانسیسکو در ایالت کالیفرنیا واقع شده است که بلوارهای آن به شکل زیگزاگ است.


 

بوراو، ونیز – ایتالیا

 نگاهی به زیباترین خیابان ها در کشورهای مختلف جهان

 

بورانو یک جزیره در تالاب ونتزیا در شمال ایتالیا است و مجمع‌الجزایری از چهار جزیره است که از طریق پل بهم وصل هستند.


 

میتایمنا – یونان

 نگاهی به زیباترین خیابان ها در کشورهای مختلف جهان

 

یکی از شهرهای شمالی یونان است که برای کوچه های باریک و سنگی و درختان گل خود شهرت دارد.


 

سلتنا یولیک، پراگ – جمهوری چک

  نگاهی به زیباترین خیابان ها در کشورهای مختلف جهان

 

سلتنا یولیک نام یکی از خیابانهای بخش قدیمی شهر پراگ و قدیمی ترین خیابان شهر است.


 

بلوار شکوفه های گیلاس، بن – آلمان

 نگاهی به زیباترین خیابان ها در کشورهای مختلف جهان

 

این خیابان زیبا که در شهر بن آلمان واقع شده است برای بلوار شکوفه های گیلاس فوق العاده زیبای خود شهرت جهانی دارد.


 

خیابان ولی عصر، تهران – ایران

 نگاهی به زیباترین خیابان ها در کشورهای مختلف جهان

 

خیابان ولی عصر تهران (ولیعهد سابق) با ده ها هزار چنار در دو طرف خود یکی از زیباترین خیابان های پایتخت ایران بشمار می رود.

بلوار کشاورز، تهران – ایران

 نگاهی به زیباترین خیابان ها در کشورهای مختلف جهان

 

وسط بلوار کشاورز (بلوار الیزابت سابق) یک نهر بزرگ وجود دارد که زمانی برای آبیاری باغات تهران و همچنین آب شرب مردم استفاده می شد. امروزه نیز این نهر همچنان پا برجاست و هوای منطقه رو لطیف کرده است.


 

خیابان چهارباغ، اصفهان – ایران

 نگاهی به زیباترین خیابان ها در کشورهای مختلف جهان

 

چهارباغ اصفهان، یکی از خیابان های تاریخی شهر اصفهان است که قدمت قسمت چهارباغ عباسی و چهار باغ بالای آن تقریبا به سال ۱۰۰۰ هجری قمری ( ۱۵۹۱ میلادی ) برمیگردد. این خیابان که بین دروازه دولت و سی و سه پل قرار دارد در عصر شاه عباس یکم طراحی و اجرا شده است.


 

خیابان تربیت، تبریز – ایران

 نگاهی به زیباترین خیابان ها در کشورهای مختلف جهان

 

خیابان تربیت یکی از خیابان قدیمی و مشهور شهر تبریز است که در ناحیه مرکزی شهر قرار دارد. این خیابان در دو بخش تربیت غربی و شرقی امتداد دارد.


 

خیابان سپه، قزوین – ایران

 نگاهی به زیباترین خیابان ها در کشورهای مختلف جهان

 

خیابان سپه قزوین نخستین خیابان طراحی‌شده ایران است که در دوره صفوی در زمان پایتختی قزوین احداث شد.



سلام پرشین کاملترین مرجع ایرانگردی و گردشگری


وب‌سایت عصر ایران: کوه دماوند که یکی از نمادهای کشورمان است بلندترین کوه آتشفشانی خاورمیانه و آسیا به شمار می‌رود. قله این کوه بر اثر سرد شدن مواد مذاب آتشفشانی خارج شده از آتشفشان جوان شکل گرفته و برخی آتشفشان‌های قدیمی محدوده کوه دماوند، کوه‌های با ارتفاع کمتری را ایجاد کرده‌اند.

 بنا به گفته برخی آتشفشان شناس‌های ایرانی و بر اساس تعیین سن سنگ هایی که حاصل فوران‌های آتشفشانی متعدد دماوند است و پس از خروج از درون و دهانه این آتشفشان سرد شده‌اند، آخرین فعالیت‌های آتشفشانی این کوه به 7 هزار سال قبل و 4 هزار سال قبل برمی گردد.

 

 قله دماوند؛ روشن یا خاموش، زنده یا مرده؟
پس از آخرین فعالیت در 4 هزار سال قبل، سنگ‌هایی پیدا نشده است که به استناد آنها بتوان گفت فعالیت جدید آتشفشانی همراه با خروج مواد مذاب طی 4 هزار سال اخیر اتفاق افتاده است.

هر آتشفشان یک مخزن یا اتاقک مواد مذاب دارد که گازها و مواد مذاب در آن نفوذ می‌کند و در زمان فعالیت آتشفشانی، این گازها و مواد مذاب از دهانه آتشفشان خارج می‌شوند.

کوه آتشفشانی دماوند به لحاظ جغرافیایی در استان مازندران است. شهر دماوند که جزو استان تهران است در نزدیکی و جنوب این کوه آتشفشانی قرار دارد. کوه دماوند را در روزهای آفتابی و بدون آلودگی هوا، می توان در شمال شرقی تهران مشاهده کرد.

از طرف دیگر گسل 400 کیلومتری مُشا- فَشَم که از شاهرود استان سمنان تا آبیک استان قزوین امتداد دارد، از مُشا(جزو شهرستان دماوند) و فَشَم(جزو شهرستان شمیرانات تهران) می‌گذرد در آخرین فعالیت بزرگ لرزه‌زایی خود، زلزله 7.2 ریشتری سال 1830 میلادی را در محدوده دماوند رقم زده است.

با توجه به این که زلزله شناسان ایرانی اعتقاد به تاثیرگذاری و تاثیرپذیری آتشفشان دماوند و گسل زلزله مُشا- فَشَم، عصر ایران در ادامه بررسی های خود در خصوص فعالیت یا عدم فعالیت احتمالی آتنشفشانی دماوند، با دکتر منصور قربانی گفت و گو کرده است.

منصور قربانی، دکترای زمین شناسی با گرایش سنگ شناسی(سال 1378) از دانشگاه شهید بهشتی دارد و در کتاب تالیفی خود -مبانی آتشفشان شناسی یا نگرشی بر آتشفشان‌های ایران- درباره کوه آتشفشانی دماوند نیز اظهار نظر کرده است.

شما در حوزه زمین شناسی فعالیت دارید. تخصص شما در سنگ شناسی و مسائل مربوط به منابع معدنی مختلف است.

عمدتا بر جنبه اقتصادی قضایا در مطالعات خودتان تاکید کرده‌اید و آن را ادامه داده‌اید. یعنی عمده فعالیت‌هایی که انجام داده‌اید به نوعی به مباحث اقتصادی برمی‌گردد. راجع به دماوند چطور علاقه‌مند شدید که فعالیت مشخصی داشته باشید؟ دماوند یک آتشفشان خاموش در ایران است. ممکن است بعضی‌ها بگویند نیمه خاموش. به اعتقاد من، یک آتشفشان خاموش است در البرز مرکزی و شرق تهران. دماوند تقریبا در 55 کیلومتری شرق تهران است.

آتشفشان دماوند، یک آتشفشان تک است. دماوند، خودش به تنهایی، فعالیت داشته است و با یک سن کُواتِرنِری یعنی سن جوان زمین شناسی. آخرین گدازه‌هایش احتمالا مربوط به چند هزار سال پیش است.

آن چیزی که دقیق اطلاع داریم و سن سنجی شده است 38 هزار و 500 سال است ولی بعد از آن هم به احتمال زیاد فعالیت داشته است.من زمین شناس ایران هستم. یعنی زمین شناسی ایران را مطالعه می‌کنم. دماوند یکی از پدیده های جالب زمین شناسی ایران است.از سوی دیگر با توجه به این که دماوند خیلی نزدیک به تهران است و گاهی شایعه‌هایی می‌شد که مثلا دماوند می خواهد فوران کند و فعالیت مجدد کند، چون باید اطلاعاتی به اجتماع داد که آگاه شوند و بیخود نترسند، به همین دلیل در مورد دماوند علاقه داشتم و مطالعاتی انجام دادم.مطالعاتی را که درباره دماوند انجام شده است دنبال کردم. خودم در مورد دماوند نظر دارم که آن را می‌گویم. به اعتقاد من، دماوند هیچ وقت فعال نخواهد شد. دماوند به طور کامل خاموش شده است و دلایل زیادی هم برای صحبت های خودم دارم.

آتشفشان‌ها را به سه دسته فعال، خفته و خاموش تقسیم بندی کرده اند. آتشفشان های فعال، آتشفشان هایی هستند که در سال های اخیر فعالیت داشته اند. دماوند در سال های اخیر فعالیت نداشته است که بگوییم جزو گروه فعال است. اما برخی معتقدند که خروج گاز و آب گرم، برخی از نشانه‌های فعال بودن آتشفشان است. از نظر خفته بودن آتشفشان دماوند، آیا علائمی وجود ندارد که نشان بدهد دماوند خفته است و خاموش نیست؟

-خاموش است. یک آتشفشان را می‌شود شبیه فردی بدانیم که به دنیا می آید، دوران بچگی دارد، جوان می شود، پیر می شود و نهایتا می‌میرد. آتشفشان دماوند هم، یک زمانی متولد شده و بعد شروع به رشد کرده و بزرگ شدن و فعالیت‌های شدید. آتشفشان دماوند، یک دوران خیلی شدید داشته و بعد پیر شده. الان هم آن گازها و بخارهایی که بیرون می دهد، مرحله نهایی مرگ است یعنی دارد برای همیشه می‌خوابد.

شما گفتید سن سنجی‌هایی که انجام شده 38 هزار و 500 سال را نشان می کنید. بر اساس این عدد است که شما نتیجه گیری می کنید آتشفشان دماوند خاموش است؟

-این سن 38 هزار و 500 سال را خارجی‌ها قبل از انقلاب انجام دادند. فردی به نام آلن باخ(زمین شناس سوئیسی) این کار را انجام داده است. بعدا هم مطالعات بیشتری انجام شده. اما این که سن سنجی روی جوان‌ترین گدازه انجام شده یا نه، اطلاع ندارم. چون سن سنجی سخت است. می‌شود آخرین گدازه ها را پیدا کرد. حتما این گدازه ها، گیاهان را به دام انداخته‌اند. گیاهانی که در داخل گدازه‌ها نابود شده‌اند کربن شان باقی مانده است. از روی آن کربن می شود تعیین سِن کرد و عمر آخرین گدازه ها را گفت.

ما حتی خیلی جوان‌تر از آن 38 هزار و 500 سال قبل، گدازه داشته‌ایم ولی این که می گویم دماوند یک آتشفشان خاموش است به خاطر این است که دیگر فعالیتی نداشته است. عموم آتشفشان‌ها یک مخزن یا آشیانه یا انبار ماگمایی(مواد مذاب) دارند.

وقتی آتشفشان‌ها، فوران می‌کنند به خاطر تحولاتی است که در آن مخزن ماگمایی انجام گرفته است. شواهد نشان می‌دهد مخزن ماگمایی دماوند، دیگر یخ زده، بلوری شده یا کریستاله شده. دیگر ماگمای جدید به آن مخزن تزریق نمی شود.

یک مقدار کارهای ژئوفیزیکی هم که انجام شده بود این را نشان می‌داد که مخزن ماگمایی، دیگر بلوری شده است یعنی سرد شده. در آن مخزن ماگمای دماوند، ماگمای داغ و مذاب وجود ندارد که تزریق شده باشد. به طور کلی در کشور ما، فعالیت های آتشفشانی رخت بربسته اند یعنی خاتمه پیدا کرده اند. حتی تفتان ما هم همین طور است. آتشفشان تفتان از دماوند، جوان تر است ولی فعالیت آتشفشانی تفتان نیز خاتمه پیدا کرده است. چند وقت پیش مشکلی در شهر خاش(نزدیک تفتان) پیش آمد و گاز و بوی نامناسب باعث سردرد و مشکلات تنفسی شده بود که در مورد آن اتفاق خاش گفتم اصلا نگران نباشید چون آتشفشان تفتان فعالیت نخواهد کرد. من اعتقاد دارم دماوند هم فعالیت آتشفشانی نخواهد داشت.

 

 قله دماوند؛ روشن یا خاموش؟ زنده یا مرده؟
آقای دکتر جلیل قلمقاش که آتشفشان شناس هستند اعتقاد دارند پوسته دریای عمان به زیر پوسته ایران می رود و نتیجه گیری کردند که آتشفشان های تفتان و بزمان در استان سیستان و بلوچستان فعال هستند. می گفتند چون فرورانش آن پوسته ادامه دارد هر لحظه ممکن است در آنجا فعالیت آتشفشانی اتفاق بیفتد.

-آن فعالیت پوسته وجود دارد ولی فعالیت آتشفشانی تفتان و بزمان خاتمه پیدا کرده است. این اعتقاد من است. آن فعالیت آتشفشانی خاتمه پیدا کرده و مدت نسبتا زیادی است. هر چند که آن فرورانش ادامه دارد. اگر بخواهد فعالیت آتشفشانی اتفاق بیفتد دور از تفتان است و در شمال تفتان و بزمان اتفاق می افتد و نه این که در خود تفتان یا در خود بزمان. من فکر می کنم آن اتفاق هم نخواهد افتاد.

آقای دکتر قلمقاش که معاون سازمان زمین شناسی کشور هستند علاوه بر فعالیت آتشفشانی دماوند در 64 هزار سال قبل، گفتند که در 25 هزار سال و 7 هزار سال و 4 هزار سال قبل هم فعالیت آتشفشانی داشته است.

-آن فعالیت آتشفشانی 64 هزار سال قبل حتما اتفاق افتاده است. در آن فعالیت 4 هزار سال قبل هم احتمال دارد آخرین گدازه های دماوند به بیرون آمده باشد. به اعتقاد من آخرین فعالیت آتشفشانی دماوند 4 هزار سال قبل نیست و قدیمی تر از 4 هزار سال قبل است.

گفتند که سن سنجی شده و آخرین فعالیت دماوند همین 4 هزار سال قبل است.

-اگر به روش کربن 14، سن سنجی شده باشد درست است. اما با همه این صحبت‌ها نظر من همان است و دماوند، یک آتشفشان است که فعال نخواهد شد.

اشاره کردید که دماوند یک آتشفشان تکی است.

-این هم به خاطر این که ما در البرز مرکزی با این سِن، آتشفشان دیگری نداشته‌ایم. یعنی در دوره زمین شناسی کواترنری که از 2 میلیون سال قبل شروع شده است، هیچ فعالیت ماگمایی در دوره کواترنری در البرز مرکزی به غیر از دماوند نداریم. در قاره‌های مختلف، آتشفشان‌ها یا خطی هستند یا این که منفرد و استوانه‌ای یعنی یک دهانه مرکزی دارند. دماوند، یک آتشفشان از نوع دهانه مرکزی است.

در مصاحبه ای که با آقای دکتر قلمقاش داشتیم گفتند یک نقطه فعال زیر مخروط آتشفشان دماوند قرار دارد مواد مذاب تولید می‌کند.

-آن فعالیتی که باعث دماوند شده است، دیگر وجود ندارد و ماگمای جدید به مخزن ماگمای آتشفشان دماوند نمی آید.

در دوره ای پوسته اقیانوسی زیر پوسته اوراسیا رفته و در ایران باعث ایجاد کوه ها و آتشفشان شده. فعالیت آتشفشانی دماوند مربوط به آن فعالیت نیست؟

-فعالیت آتشفشان دماوند مربوط به تحولات دیگری است. یک گسل از زیر دماوند می‌گذرد. عامل اصلی آتشفشان دماوند، بیش‌تر همان گسل است که در آن زمان فعالیت داشته است. البرز مثل یک کمان در جنوب دریای کاسپین(خزر) کشیده است. رشته کوه البرز، سه قسمت است. از علی آباد گرگان تا دماوند را می توانیم البرز شرقی بنامیم. بعد هم از کوه دماوند تا تاکستان البرز مرکزی است. در محدوده دماوند، یک خَمِش اتفاق افتاده. خم شدن رشته کوه البرز در ناحیه دماوند اتفاق افتاده است. دماوند در محل خم شدن آن کمان است و روند و امتداد البرز تغییر می‌کند. در البرز مرکزی، امتداد شرقی- غربی است. در محدوده دماوند، گسل‌هایی داریم. سد لار، روی گسل است. این گسل در محدوده دماوند ناپدید می شود. علتش این است که گدازه های دماوند، این گسل را ناپدید کرده است. خمش این گسل در زیر دماوند اتفاق افتاده و فشار هم وجود داشته است. فشاری که مربوط به فرورانش پوسته بوده و از سمت جنوب به سمت شمال ایران وارد می شده، وجود داشته است. آن فشار در ناحیه دماوند، حالت کششی پیدا کرده و گدازه‌ها، بالا آمده و آتشفشان دماوند را ایجاد کرده است. من این موضوع را در کتاب «آتشفشان شناسی؛ با نگرشی بر آتشفشان‌های ایران» نوشته ام.

یعنی شما اعتقاد دارید شکل گیری آتشفشان دماوند به خاطر فرورانش پوسته اقیانوسی به زیر پوسته اوراسیا نیست؟

-با احتمال زیادی، من آتشفشان دماوند را به حرکت گسل‌ها نسبت می دهم. به ویژه در نتیجه فشارها و خمشی که در آن منطقه در رشته کوه البرز داریم حالت موضعی در ناحیه دماوند پیش آمده یعنی آن محل کوچک حالت کشش پیدا کرده و آن باعث پیدایش دماوند شده. آتشفشان‌هایی که ناشی از فرورانش پوسته اقیانوسی بوده، قدیمی‌تر است و مربوط به دوره زمین شناسی میوسن است که بین 23 میلیون تا 5 میلیون سال قبل بوده است. آن آتشفشان‌ها، خطی هستند و گسترده هستند. در حالی که دماوند، یک آتشفشان منفرد است و دهانه مرکزی دارد.

دماوند در محل خمش البرز شرقی و البرز مرکزی است. یعنی دماوند بین البرز مرکزی و البرز شرقی است. من دماوند را محل تقسیم بندی البرز شرقی و البرز مرکزی می دانم.

دکتر قلمقاش که در مورد آتشفشان دماوند تحقیقات انجام داده اند علاوه بر این که می گویند دماوند در 4 هزار سال قبل فعالیت آتشفشانی داشته است معتقدند احتمال آتشفشانی شدن دماوند وجود دارد و خاموش نیست.

-این اعتقاد ایشان است ولی من اعتقاد دارم دماوند، خاموش است و فعالیت نخواهد کرد.

در همان مصاحبه ای که با آقای دکتر قلمقاش داشتیم گفتند عامل این آتشفشان، یک نقطه داغ است. اما ایشان به طور مشخص نگفتند علت این نقطه داغ چه هست. می‌گفتند این نقطه داغ وجود دارد و عامل آتشفشان است.

آقای دکتر قلمقاش بر وجود آن نقطه داغ تاکید داشتند ولی ظاهرا وقتی عامل یک آتشفشان، یک نقطه داغ است به این صورت است که زمین در مناطقی سُست است و مواد مذاب از درون هسته و گوشته کُره زمین به راحتی به سطح بالاتر زمین می آید.

آیا انتقال مواد مذاب از گوشته و هسته داغ کره زمین به سطح بالاتر می‌تواند برای دماوند اتفاق افتاده باشد؟

-جریان نقطه داغ و انتقال حرارت از اعماق پایین به قسمت‌های بالاتر، یک بحث جداگانه است. آن وضع اصلا با دماوند جور در نمی‌آید. به اعتقاد من، نقطه داغ در دماوند نیست. در رابطه با فشاری که از جنوب ایران وارد شده و با توجه به ساختاری که در ناحیه دماوند هست و بخش کوچکی در محل گسل‌ها دچار کشش شده است، قسمت های پایین ذوب شده و ماگمای دماوند(مواد مذاب) را ایجاد کرده است.

معمولا نقطه داغ در وسعت کوچکی مثل دماوند، عمل نمی‌کند. نقطه داغ مثل جزایر هاوایی است که چندین آتشفشان از چند میلیون سال پیش تا الان فعال هستند و مجموعه جزایر هاوایی را به وجود آورده‌اند. من فکر نمی‌کنم نقطه داغ، عامل ایجاد آتشفشان دماوند باشد.

 

 قله دماوند؛ روشن یا خاموش؟ زنده یا مرده؟
آن فشار پوسته زمین به فلات ایران هنوز تاثیر دارد و می تواند مواد مذاب تولید کند؟

-خیر. آن فشار قبلا وجود داشته است. آن فشار هنوز هست ولی الان آن فشار بر محل خَمش زمین در ناحیه دماوند، موثر نیست.

به نظرتان گوگردی که در دهانه آتشفشان دماوند خارج می‌شود نشانه فعالیت مواد مذاب و مخزن مواد مذاب آتشفشان دماوند نیست؟

-اینها مربوط به پس از فعالیت آتشفشانی است. اولا گازهایی که در دماوند وجود دارد اندازه‌گیری دقیق نشده‌اند ولی عمده آن بخار آب است. یک مقدار هم گوگرد(سولفور/H2S) دارد و یک مقدار گاز کربنیک. طبیعی است این گازها بالا بیایند. درست است که می‌گوییم ماگما(ماد مذاب) وجود ندارد ولی سنگ‌ها داغ هستند. آب‌های ناشی از بارش که از شکستگی گسل‌ها پایین می‌روند، به سنگ‌های داغ می‌رسند و گرم می‌شوند بنابراین، مجددا بالا می آیند. آبگرم لاریجان، مربوط به چنین چیزی است. آن آب‌ها، آب‌های جوی هستند. یعنی آب‌های حاصل از بارش و برف هستند که به اعماق زیاد زمین می روند و وقتی گرم می‌شوند به بالا می آیند. این آب‌های گرم، همراه خودشان گاز سولفید هیدروژن(H2S) دارند و به سطح زمین که می رسند اکسید می‌شود و گوگرد بر جای می‌ماند. این گوگرد، در تفتان هست و در دماوند هم هست و من این گوگردها را دیده ام. وجود گوگرد، یک چیز طبیعی است.

زیر کوه دماوند، دمای زمین احتمالا چند درجه است؟

-ما در این زمینه کار نکرده‌ایم. چیزی که می توان گفت این است که مواد مذاب از عمق نسبتا زیادی آمده اند و حداقل 60 کیلومتری است. مواد مذاب از عمق 60 کیلومتری منشاء گرفته‌اند.

با توجه به این که گسل بزرگ و 400 کیلومتری مُشا- فشم از جنوب کوه آتشفشانی دماوند عبور کزده است، آقای دکتر زارع (زلزله شناس) که در مورد ارتباط گسل زلزله و آتشفشان دماوند تحقیق کرده‌اند، در این زمینه اعتقاد دارند با فعال شدن احتمالی آتشفشان دماوند، ریتم زلزله‌ها 7 برابر می شود. گسل مُشا – فَشم به نوعی با گسل شمال تهران ارتباط دارد. با در نظر گرفتن خروج آب گرم از زمین در اطراف کوه دماوند و گازهایی که از دهانه آتشفشان دماوند منتشر می ‌شود، ممکن است همین فعالیت های دماوند روی گسل بزرگ مُشا – فَشم تاثیر بگذارد و فعل و انفعالاتی اتفاق بیفتد؟

-موضوع گسل و آتشفشان، دو موضوع مختلف و جدا از هم هستند. گسل مُشا- فشم در گستره وسیع‌تری عمل کرده و عمل می‌کند. آتشفشان دماوند جدا از آن گسل است. نسبت به همدیگر بی تاثیر هستند. دماوند، کار خودش را انجام داده و تمام شده ولی آن گسل، فعالیت دارد و جدا از دماوند است. گسل مُشا – فشم، در 16 کیلومتری دماوند است. من فکر می‌کنم ارتباطی با همدیگر ندارند.

شما اعتقاد دارید که آتشفشان دماوند، خاموش شده اما آقای قلمقاش که آتشفشان شناس هستند و راجع به دماوند تحقیق کرده‌اند احتمال می دهند و می گویند آتشفشان دماوند بعد از آن فعالیت 4 هزار سال قبل، مجددا ممکن است فعال شود. در این زمینه این معما را چگونه می شود حل کرد که واقعا آتشفشان دماوند فعال می شود یا نه؟

-آقای قلمقاش، دوست عزیز من هستند. این چیزی که من می‌گویم نظر خودم است. نظر من هم، بر این اساس نیست که مثلا خواب دیده باشم. من بر مبنای شناختی که از زمین شناسی ایران و از زمین شناسی البرز دارم و با دانشی که از آتشفشان شناسی دارم، معتقدم که دماوند، خاموش است و دیگر فعال نخواهد شد. من اعتقاد دارم دماوند، فعالیت آتشفشانی نخواهد داشت ولی آقای دکتر قلمقاش اعتقاد دارند دماوند می تواند فعالیت آتشفشانی داشته باشد.

 

چون آتشفشان دماوند، نزدیک تهران است، به همین دلیل باید یک کار مطالعاتی در مورد دماوند انجام شود و نهایتا به سوالات و نکات مبهم جواب داده شود. هر چند که من می‌گویم مخزن ماگمایی دماوند(مواد مذاب) یخ زده است و به عبارت دیگر، کریستاله شده و بلور شده. این دیگر خاموش است. اما اگر ماگمای داغ آمده باشد و در آن مخزن دماوند، ماگمای داغ باشد فرق می کند.



سلام پرشین کاملترین مرجع ایرانگردی و گردشگری