هفته نامه همشهری شش و هفت – حسن زندی: برای کسی که در شهر بزرگ زندگی کرده و هر چه دیده ساختمان بلند و دود و سروصدا بوده، بهترین مکان اقامتی در سفرخانه بوم گردی است. خانه هایی که در آرام ترین روستاها یا دنج ترین نقطه از شهرها راه اندازی شده اند و محیطی پر از وسایل دوست داشتنی را به گردشگر معرفی می کنند.

این خانه ها پر از فرهنگ بومی و داستان های محلی هستند. غذاهای خوشمزه به شما تعارف می کنند و شما را به شنیدن موسیقی محلی دعوت می کنند و نکته مهم تر این که هزینه اقامت در این خانه ها خیلی خیلی کمتر از هتل های آنچنانی و در عین حال صفای اقامت در آنها خیلی بیشتر از هتل ها و هتل آپارتمان هاست.

در سال های اخیر اقبال ایرانی ها به راه اندازی این خانه ها بیشتر شده و در نقاط مختلف کشور خانه های بوم گردی با نام های زیبا فعال شده اند. استان های گیلان اقامتگاه هایی با نام مسافرکاشانه دارند و خانه های محلی بهسازی شده در یزد فراوانند، در خوزستان با مضیف های عربی از مهمانان در اقامتگاه سنتی میزبانی می شود و در کرمان در اقامتگاه های کپری نوین از مهمانان پذیرایی می شود، اما ما سری به اقامتگاه های کمتر شناخته شده زده ایم؛ آنهایی که به تازگی بنا شده و حرف هایی برای گفتن دارند. پای صحبت های افرادی نشسته ایم که اقدام به راه اندازی خانه های بوم گردی در استان های خود کرده اند.

اقامتگاه های بوم گردی؛ سنتی مهمان شویم

اولین اقامتگاه بوم گردی سیستان و بلوچستان

«سالار رضایی» مدیر اقامتگاه بوم گردی روستای قلعه نو زابل اولین اقامتگاه بوم گردی استان سیستان و بلوچستان که لیسانس زبان و ادبیات انگلیسی است، می گوید در دانشگاه که بودم همیشه دوست داشتم با خارجی ها ارتباط بگیرم اما آن موقع راه های ارتباطی مثل امروز ساده نبود. هر چند تلاش می کردم بعد از اتمام تحصیل اقدام به راه اندازی یک آموزشگاه کردم.

همان موقع از طریق دوستانم با یک فرانسوی آشنا شدم که چند روزی به زابل آمد و مهمان من بود. خیلی خوشحال بودم چون زبان فرانسه یکی از علاقه مندی های من است. بعد از آن اتفاق مهمانان دیگری از کشورهای مختلف داشتم و کم کم ایده هایی در حوزه گردشگری به ذهنم آمد. در واقع آن مهمان فرانسوی دریچه ای شد برای ورود مهمانانی دیگر. با یکی از دوستانم در این زمینه صحبت کردم و قرار شد ایده های مشترکمان را عملی کنیم. راهی زاهدان (مرکز استان) شدیم و مجوز اولین خانه بوم گردی استان سیستان و بلوچستان را گرفتیم.

اقامتگاه های بوم گردی؛ سنتی مهمان شویم

اقامتگاه 50 ساله

اولین خانه بوم گردی سیستان و بلوچستان در روستای قلعه نو، از روستاهای بخش جزینک در شهرستان زهک که از شهرستان های منطقه سیستان است، قرار دارد. رضایی و همکارش یک خانه 50 ساله در یک روستای قدیمی را که تنها روستایی است که بافت سنتی سیستانی را حفظ کرده و به ماسوله شرق کشور شهره است، بازسازی کرده اند. خانه های این روستا به صورت پلکانی روی تپه ها بنا شده و همه آنها گنبدی شکل هستند. بادگیرهایی روی گنبدها قرار دارند که فضای زیبایی به روستا بخشیده اند. این روستا در نزدیکی شهر معبد غلامان قرار دارد که یک شهر باستانی 2500 ساله محسوب می شود. کنار روستا دو دریاچه زیباست و طبیعت بی نظیر آن مخصوصا در دوران کشت و کار چشم نواز است.

روستایی که خانه بوم گردی در آن قرار دارد 8 کیلومتر تا شهرستان زهک فاصله دارد و از امکانات خوبی برخوردار است. این اقامتگاه روی تپه قرار دارد و شکل و بافت آن انسان را به یاد گذشته ها می اندازد از روی بالکن منظره زیبایی رو به دشت و مزارع کشاورزی مشاهده می شود. پشت اتاق های خانه چند تپه وجود دارد که از بالای آنها می توان روستا و دریاچه را تماشا کرد. اینجا غذاها و نوشیدنی های محلی سیستان و بلوچستان سرو می شود، موسیقی اصیل سیستانی شنیده می شود و اتاق ها کاملا خشتی و گلی و مجهز به سرویس بهداشتی مخصوص ایرانی ها و خارجی ها و حمام، اما تزئینات خانه کاملا سنتی است.

اقامتگاه های بوم گردی؛ سنتی مهمان شویم

اینجا شب های زیبایی دارد و صنایع دستی منطقه سیستان برای کسانی که تمایل به آشنا شدن و خریدن دارند، مهیاست. یکسری برنامه های تفریحی مانند موسیقی و بازدید از روستا و محوطه های تاریخی همراه راهنمای گردشگری و کمپ زدن در کنار دریاچه، ماهیگیری، الاغ و شترسواری، تورهای سیستان گردی و سرویس ایاب و ذهاب هم به صورت جمعی و فردی برای اقامت کنندگان در نظر گرفته شده است. بزرگترین هدف راه اندازان این خانه معرفی سیستان و بلوچستان به جهان است. از شهر سوخته 5000 ساله تا کوه باستانی اوشیدا، از معبد غلامان تا آتشکده 3500 ساله کرکویه، از یازدهمین سرزمین خلق شده به دست اهورامزدا تا انبار غله ایران همه افتخارات سیستان بزرگ هستند و راه زیادی برای معرفی آنها وجود دارد.

خانه مادربزرگ اقامتگاه بوم گردی روستای الولک قزوین

سحر کاظمی از اهالی روستای الولک از توابع استان قزوین است. وی د ر رشته مدیریت بازرگانی تا مقطع کارشناسی ارشد ادامه تحصیل داده و در حال حاضر به عنوان راهنمای گردشگری در حوزه گردشگری و اختصاصا گردشگری روستایی در حال کار و فعالیت و کار است. کاظمی می گوید من از ابتدا به سفر و گردشگری علاقه داشتم اما انگیزه ای که باعث شد من به این مسیر سوق پیدا کنم، برگزاری تورهای دانش آموزی دانشگاه آزاد قزوین بود. از سال 90 دانشگاه آزاد قزوین تصمیم گرفت برای معرفی امکانات دانشگاه به نسل آینده و آشنایی آنها با فضاهای علمی خصوصا علوم روباتیک امکان حضور دانش آموزان در قالب تورهای دانش آموزی در دانشگاه را ایجاد کند.

شرکت کنندگان عموما دانش آموزانی از استان های همجوار بودند و این حضور باعث شد که به پیشنهاد من، آنها نیم روز بعدی را از اماکن تاریخی شهر قزوین بازدید کنند و مسئولیت هماهنگی به عهده خودم بود. این جریان باعث شد که هم شهر قزوین معرفی شود و هم من وارد فضای راهنمایی گردشگری شوم. این روند تا سال 93 ادامه داشت. اما جریان احداث اقامتگاه از آشنایی من با افسانه احسانی و موسسه آوای طبیعت شروع شد. بعد از آشنایی من با مفهوم اکوتوریسم و نقش گردشگری در حفظ و حراست از فرهنگ بومی با توجه به مسئولیت من در شورای روستا و با همکاری خانم احسانی در قدم اول، فرآیندی برای اجرای عروسک های محلی روستا شکل گرفت و بعد از آن برای معرفی اقامتگاه به اهالی، خانه ای را که خودم به عنوان محل سکونت اجاره کرده بودم به اقامتگاه تبدیل کردم.

اقامتگاه های بوم گردی؛ سنتی مهمان شویم

قابلیت های خانه مادربزرگ

این خانه در حریم روستا قرار دارد و بناهای تاریخی ثبت شده مانند بقعه سلطان ویس، کافر گنبد و آسیاب آبی زنده ای که به ترتیب به دوره سلجوقی، ایلخانی و احتمالا صفویه تعلق دارند. در جوار این روستا هستند. دسترسی این روستا به شهر قزوین ساده است و شما می توانید در کمتر از 15 دقیقه از یک فضای شهری وارد یک فضای طبیعی و نسبتا بکر شوید. فرهنگ روستا و تولیدات و محصولات روستا بسیار غنی است و روحیه مهمان پذیری اهالی روستا ظرفیت مناسبی برای حضور مسافر و یک نقطه قوت حساب می شود و دسترسی به تهران و کرج و آزادراه ها و بزرگراه های این شهر امکان جذب مسافر را بیشتر می کند.

این اقامتگاه امکان اسکان با ظرفیت 40 نفر به شیوه کاملا روستایی مطابق با شرایط فرهنگی روستا دارد و خدمات رستورانی مطابق با خوراک مرسوم در منطقه همراه با اجرای موسیقی زنده، موسیقی و رقص محلی و نقالی و پرده خوانی از مزایای آن است. امکان بازدید از فروشگاه صنایع دستی در داخل مجموعه و تورهای جانبی بازدید از جاذبه های شهر قزوین، گشت داخل روستا، مناطق الموت و جاذبه های دیگر نیز فراهم است.

اقامتگاه بوم گردی روستای ملحمدره

این اقامتگاه بوم گردی در روستای ملحمدره در فاصله 5 کیلومتری شهر اسدآباد (55 کیلومتری همدان) قرار گرفته است. این روستا یعنی از بی نظیرترین مناطق محیط زیست کشور و از مناطق شکار ممنوع است که این مزیت منجر شده تا گردشگران و طبیعت دوستان زیادی از گوشه و کنار کشور از این روستای کوچک دیدن کنند. قرار گرفتن ملحمدره در دامنه کوه با ارتفاع بالاتری نسبت به شهر باعث شده هم از آب و هوای پاک و نسبتا خنک تری برخور دار باشد و هم چشم انداز زیبایی از دشت پیش رو و شهر اسدآباد و باغات برای گردشگری به نمایش بگذارد. ضمنا از آنجایی که شهر اسدآباد فاقد تفریحگاه و منطقه طبیعت گردی مناسب است،

از قدیم این روستا و معدود روستاهای مجاور کوهستانی پذیرای بومیان برای کوهنوردی و استفاده از طبیعت بکر بوده و اغلب همدانی ها آن را می شناسند، به طوری که در ایام تعطیل و خصوصا عید نوروز و سیزده بدر که روز طبیعت است، این روستا پذیرای خیل عظیمی از گردشگران و طبیعت گردان است. اقامتگاه آرتینا یک نمونه از خانه های بومی روستایی است که پر از احساس معماری و فرهنگ روستاهای مناطق کوهستانی ایران است و ساده و بی آلایش و صمیمی در تمام سال پذیرای گردشگران از مناطق مختلف کشور است.

اقامتگاه های بوم گردی؛ سنتی مهمان شویم

در فاز اول بهره برداری و برای شروع 4 اتاق مهیا شده است که از حمام و سرویس بهداشتی مشترک در حیاط استفاده می کنند. کلیه اتاق ها کاهگلی و بسیار ساده، با معماری به سبک روستایی هستند. در حیاط خانه اسطبل و فضاهایی وجود دارد که در آنها از حیوانات خانگی و اهلی مثل بز، مرغ و گوسفند، نگهداری می شود. خانه به باغ نزدیک است و شما مهمان این همه سادگی خواهید بو د، به طوری که برای استراحت و خوابیدن روی زمین از تشک، لحاف و کرسی استفاده می شود و سفره روی زمین گسترده و غذا سرو می شود.

در این اقامتگاه غذاهای محلی همانند کوفته، آش رشته، آش دوغ، نان محلی و سبزی کوهی و محلی همراه با لبنیات سرو می شود. پذیرایی در صبحانه با شیر، کره، پنیر، عمل و خامه و تخم مرغ که تولید خود است، انجام می شود. در روستای ملحمدره وجود آبشارهای فراوان و باغات و گیاهان دارویی و نیز مسیرهای کوهنوردی، چشم انداز توسعه و رونق بی بدیلی رقم زده است. این اقامتگاه سومین خانه بوم گردی استان است که در ملحمدره اسدآباد راه اندازی شده و از نوروز 96 به اسکان گردشگران پرداخته است. این اقامتگاه دارای موزه محلی است که با اشیای قدیمی و کشاورزی تجهیز و با استقبال خوبی مواجه شده است.

اقامتگاه بوم گردی ورکانه: اولین اقامتگاه همدان

ورکانه روستایی در 20 کیلومتری جنوب شرقی شهر همدان است. سابقه سکونت در این روستا به 400 سال پیش می رسد. از همان روزگار خانه های روستا سازگار با طبیعت اطرافش و با سنگ لاشه هایی از کوه های اطراف ساخته شده است. بدین سبب روستا در دل کوه خوش نشسته است و بافت سنگی را شکل داده است که یکی از دلایل بازدید گردشگران از روستاست. از دیگر جاذبه های روستا وجود دو اصطبل قدیمی است که یکی از آنها مرکز پرورش و اصلاح نژاد اسب اصیل ایرانی و معرفی و شناساندن آن به دنیا به کوشش زنده یاد مهری قراگزلو بوده است. وجود خانه پدری و زادگاه پروفسور موسیوند نیز به جاذبه های روستا می افزاید.

ورکانه به عنوان یکی از روستاهای هدف گردشگری استان همدان از ظرفیت خوبی در هر دو بخش جاذبه های تاریخی و طبیعی برخوردار است. به طور مشخص مسیر دسترسی به روستا با گذر از باغ های منطقی و همچنین دریاچه سد اکباتان تجربه خوبی را برای گردشگران رقم می زند. این اقامتگاه به عنوان اولین اقامتگاه بوم گردی استان همدان در روستای ورکانه واقع شده است و امکان اقامت (شب مانی) و پذیرایی را برای گردشگران فراهم کرده است. ساختمان اقامتگاه با استفاده از مصالح بومی که اصلی ترین آنها سنگ و چوب است و همچنین بهره گیری حداکثری از دانش و معماری بومن با هدف ترویج معماری بومی بنا شده است.

اقامتگاه های بوم گردی؛ سنتی مهمان شویم

در تجهیز کردن ساختمان نیز تلاش شده از تجهیزات و وسایل اصیل و سنتی منطقه استفاده شود. بنابراین ظروف سفالی، سیستم گرمایشی کرسی، چراغ های قدیمی، گل های طبیعی، گلیم و وسایل خواب سنتی در آن استفاده می شود و همچنین در خدمت رسانی نیز سعی می شود به شیوه های سنتی و اصیل از مهمانان پذیرایی شود. در اقامتگاه بوم گردی ورکانه مهمانان با خوراک های محلی پذیرایی می شوند. در رختخواب های سنتی استراحت می کنند و سیستم گرمایشی کرسی را تجربه می کنند.

این اقامتگاه برنامه هایی مانند گشت پیاده روی به راهنمایی بلدهای محلی در مناطق طبیعی بکر پیرامون ویرانه های دوچرخه سواری و سوارکاری را به مهمانان خود پیشنهاد می کند. علاوه بر موارد ذکر شده برنامه هایی با همکاری تشکل های فعال در جهت ارتقای آگاهی جامعه محلی در حوزه های زیست محیطی و همچنین توانمندسازی زنان روستا در تولید صنایع دستی و محصولات خانگی در دست اقدام است. بازاریابی و فروش محصولات تولیدی روستاییان اعم از صنایع دستی و محصولات خوراکی توسط اقامتگاه و برای کمک به ایجاد معیشت جایگزین برای جامعه محلی نیز انجام می شود.

اقامتگاه بوم گردی مزداگرد همدان

اقامتگاه بوم گردی مزداگرد از تابستان سال گذشته در روستای امزاجرد همدان رسما شروع به کار کرده است و در همین مدت کوتاه به سهم خود تاثیر بسزایی در جذب گردشگر و اقتصاد روستا داشته است. به طوری که در زمان تاسیس هزینه ای بالغ بر 70 میلیون تومان بصورت مستقیم و غیرمستقیم به محل درآمد روستا تزریق کرده و برای تامین نیروی انسانی، تعمیرات ساختمان و تهیه مصالح و پس از تاسیس با ورود گردشگران تاثیر بسزایی بر اقتصاد روستا گذاشته است. برای تهیه مایحتاج روزانه گردشگران با خرید تولیدات و محصولات روستایی توسط گردشگران و همچنین خرید سوغاتی سعی می شود به اقتصاد روستا کمک شود که تاکنون تداوم این کار ورود گردشگران بیشتر به روستا تاثیر چشمگیری بر اقتصاد روستا داشته است.

البته این اقامتگاه برای ادامه کار فاز دومی هم در نظر دارد که در نهایت چندین شغل را به صورت مستقیم و غیرمستقیم ایجاد می کند و با تعدد شغل های پایدار بر پایه گردشگری، می توان از مشکلات، بیکاری روستا کاست که با توجه به مشکلات کم آبی و کشاورزی، روستا کمک بسزایی برای روستاییان است. شما به محض ورود به این اقامتگاه توسط میزبانانی که لباس محلی بر تن دارند ، مورد استقبال قرار می گیرند. بعد از آن در اتاق های کاهگلی بهسازی شده اسکان پیدا می کنید. برای ناهار یا شام در مکانی که شربتخانه نامیده می شود. در فضایی کاملا سنتی و روستایی به سبک چند سده قبل و با غذاهای محلی از شما میزبانی می شود

اقامتگاه های بوم گردی؛ سنتی مهمان شویم

اما شیرین ترین قسمت ماجرا صبحانه است که اغلب در حیاط و مقابل چشمان شما روی آنتن آماده می شود. آتشی که از درون تنوری افروخته بیرون می آید و آبی را که با دلو از چاه کشیده اند روی آن به جوش می آورند. نان هم در همان جا و تازه پخت است. بعد هم در استکان های کمرباریک با انواع پنیر و مربا و عسل و شیره محلی سفره صبحانه در روی تخت گسترده می شود. فضای حیاط این اقامتگاه بسیار زیبا و سرسبز است و چشم اندازی کم نظیر دارد. شبها در کنار چای آتشی، همه میهمانان اقامتگاه به حیاط دعوت می شوند و اغلب با موسیقی زنده و برنامه هایی مثل شاهنامه خوانی ساعات خوش و کم نظیری برای آنها رقم می خورد.

عرقیان گیاهی، رب گوجه فرنگی، پنیر، خاکشیر، شیره انگور و محصولاتی که به صورت طبیعی و ارگانیک توسط روستاییان تولید منی شود و تاکنون بازاری برای ارائه و فروش آنها پیدا نکردند. در روستا بدون واسطه و مستقیم به گردشگران عرضه می شود. در گذشته چون مکان خاصی برای ارائه این محصولات وجود نداشت و این تولیدات عمدتا خانگی بوده امکان فروش برای روستاییان وجود نداشت اما اکنون با تاسیس این اقامتگاه و ورود گردشگران به روستا ضمن بازدید از شیوه تولید به سادگی امکان فروش آنها نیز فراهم آمده است. در زمینه صنایع دستی از جمله فرش، گلیم، عروسک بافی و غیره نیز اتفاقات خوبی افتاده و آنها به صورت مستقیم به فروش می رسند.

اقامتگاه سیروان آقبلاغ لالجین

روستای آقبلاغ یکی از زیباترین و کهن ترین و باثبات ترین روستاهاست که خانه هایش دست نخورده است. بیش از 80 درصد روستا بافت قدیمی دارد و بیشتر مردم روستا به کار دامداری مشغول هستند. زراعت گندم و جو و چغندر تولیدات اصلی روستا است. آفت مدرنیته و سکونت در شهر به این روستا هم رخنه کرده اما نسل دومی و جوانی دارد که با وجود کوچ حتی پدران، پسرها ایستاده اند و بنای روستا را حفظ کرده اند.

این مجموعه در مساحت 900 متری با 6 اتاق مجزا، دو سرویس بهداشتی راه اندازی شده است. اقامتگاه سیروان مثل باقی اقامتگاه های بوم نگردی دارای مجوز رسمی از اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری است و فعالیت خود را با هدف معرفی خانه های سنتی، تفرجگاه، آشنایی با سبک زندگی روستایی، پخت نان داغ تنوری، تورهای داخلی استان همدان، بازدید از شهر جهانی سفال لالجین، بازدید از بزرگترین غار آبی جهان علیصدر، بازدید از کارگاه های سفالگری، کارگاه های پخت رنگ سفال، آموزش سفالگری در کمترین زمان، اجرای موسیقی زنده با هنرنمایی هنرمندان موسیقی همدان، بازدید از گنجنامه و بسیاری از بسته های جذاب در منطقه بکری از همدان آغاز کرده است.

اقامتگاه های بوم گردی؛ سنتی مهمان شویم

به جز هتل بوعلی که در لالجین فعال است اقامتگاه یا هتلی نیست که بتواند به مسافرین اسکان بدهد. اسم و رسم شهر جهانی لالجین منوط به وجود زیرساخت های فراوانی است که لالجین هنوز از این زیرساخت ها بهره مند نیست، مسافت روستای آقبلاغ تا لالجین 8 کیلومتر و تا غار علیصدر تقریبا 70 کیلومتر است اما چون مکان اقامتی مناسبی در این روستا وجود ندارد بیشتر مسافران و گردشگران برای اقامت به همدان می روند اما دهکده سنتی اقامتی سیروان بین دو شاهراه اصلی قرار گرفته و دسترسی مسافران به همدان و لالجین و غار علیصدر بسیار سا ده است.

خدمات این اقامتگاه شامل اجرای موسیقی زنده، تور گردشی داخل غار علیصدر، تور بازدید از کارگاه های تولیدت سفال و فروشگاه های سفال فروشی، اجرای زنده سفال سازی در داخل مجموعه و ارائه محصولات طبیعی روستا مانند شیر و ماست و پنیر و پخت نان محلی در داخل مجموعه است. موسسان این خانه همچنین در نظر دارند گرمابه یا همان خزینه سنتی در زمین کناری مجموعه افتتاح کنند که مسافران بتوانند حس و حال حمام های روستایی را درک کنند. باغ وحشی کوچک از حیواناتی که مردم کمتر از نزدیک دیده اند نیز از دیگر برنامه های آنها برای آینده است.

معرفی برخی حرفه ها از جمله آشنایی با زنبورداری، دامداری، پرورش طیور زینتی، نهال کاری، کاشت گل های زینتی، سبزیجات، کاشت زعفران، سفال گری، آشنایی با کارگاه های مختلف سفال، آشنایی با موسیقی سنتی و چندین حرفه دیگر از جمله برنامه های این اقامتگاه است. نکته خاص این اقامتگاه این که مالک این مجموعه، نوازنده ساز کمانچه است و همچون استاد کلهر قصد دارد این ساز را به مسافران و گردشگران این مجموعه معرفی کند تا مردم صدای این ساز و ساز دیوان را از نزدیک بشنوند.



سلام پرشین کاملترین مرجع ایرانگردی و گردشگری


روزنامه شهروند – مهتاب جودکی: کلبه‌های چوبی، خانه‌های کوهستانی با دیوارهای قطور، سقف‌های گنبدی و بوی کاه‌گل و سنگ‌چین‌های خانه‌های کوهستانی؛ اینها اگر جای خود را به خانه‌های تکراری شهری بدهند، روستاها هم کم‌کم از بین می‌روند. برای همین است که صاحبان اقامتگاه‌های بوم‌گردی می‌گویند کارشان احیای زندگی روستایی است.

پنج، شش سالی است که اقامتگاه‌های روستایی در ایران جان گرفته‌اند و این‌طور که از آخرین آمار سازمان میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری برمی‌آید حالا ٦٦٩ اقامتگاه در سرتاسر کشور داریم؛ البته به جز استان‌های آذربایجان شرقی، البرز و قم که هنوز هیچ مکانی برای شب مانی طرفداران این شاخه از گردشگری ندارند. رقمی که از نگاه کارشناسان حوزه گردشگری برای این وسعت بزرگ و ظرفیت بالا، همچنان کم است و از وعده سازمان برای رساندن اقامتگاه‌ها به دو‌هزار واحد، بسیار دور.

اقامتگاه‌های بوم گردی برای نخستین بار در مناطق کویری ایران به راه افتادند و خانه پدری مازیار آل داوود، یکی از فعالان گردشگری در خور و بیابانک یزد نخستین جایی بود که اوایل دهه ٨٠ به‌عنوان اقامتگاهی روستایی شناخته شد. با وجود ظرفیت‌های تاریخی و طبیعی ایران اما این نوع گردشگری و اقامت در خانه‌های روستایی که تفاوت زیادی با هتل‌های پر زرق و برق شهری دارند، هنوز در کشور ما تازه است. در دنیا از ٢٥‌سال پیش فعالیت‌هایی برای راه‌اندازی کسب و کارهایی برآمده از هویتی بومی و برای رسیدن به توسعه پایدار آغاز شده و بوم‌گردی و اقامتگاه‌های متفاوتش سال‌هاست در کشورهای مختلف پا گرفته‌اند. از اوایل دهه ٩٠ اما برای توسعه بیشتر گردشگری، اقامتگاه‌های روستایی در ایران هم بیشتر شده به‌طوری که با احتساب اقامتگاه‌های بدون مجوز می‌توان شمارشان را بیشتر از ٧٠٠ خانه تخمین زد.

«من خودم یک مهاجر برگشتی‌ام»

«من یک شهری بودم که از تهران رفتم به روستا. مردم خیلی تعجب کرده بودند و مشکوک شده بودند که این زن آمده «قلعه بالا» چه کار؟ این تصمیم را گرفتم تا زندگی به روستا برگردد. من یک مهاجر برگشتی‌ام و خیلی‌ها شبیه من برگشته‌اند.» این روایت کوتاه منیر تقدیسی است از مهاجرت معکوسش. دو دهه از فعالیت او در حوزه گردشگری می‌گذرد و او نخستین زنی است که اقامتگاهی بوم‌گردی در روستا به راه انداخت.

بازگشت زندگی به روستاهای فراموش شده

او می‌گوید: «‌سال ١٣٩٠ اقامتگاهی در منطقه بیارجمند شاهرود در روستای قلعه بالا خانه‌ای گرفتم و احیا کردم و خیلی هم شناخته شد. خوشبختانه بعد از آن ١٥ خانه دیگر در این منطقه اقامتگاه شدند و من از این بابت خیلی خوشحالم. اما من آن خانه را نخریده بودم و برای همین به صاحبش واگذار کردم و به گرمسار آمدم؛ آرادان،روستای پاده.»

آمدن او به روستای پاده اتفاق نادری بود و تلاش‌هایش برای تبدیل یک خانه رو به ویرانی به یک اقامتگاه ٢٠ اسفند ٩٥ به ثمر نشست و «نورخونه» پر رفت و آمد شد: «مردم روستا خیلی مشکوک شده بودند که این زن این‌جا چه می‌خواهد؟ درحالی‌که خیلی‌ها برای کار به شهر می‌رفتند، برگشتن به یک خانه ویرانه برایشان عجیب بود. ٧٠ گونی آت و آشغال از آن خانه خاک گرفته خالی کردم تا ببینم با آن چه می‌شود کرد. این کارها برای اهالی خیلی بی اهمیت بود درحالی‌که با هزینه‌ای که کردم می‌توانستم چند خانه بخرم.»

با این‌که اوایل ورود او به روستا نگاه‌ها مثبت نبود اما کم‌کم خود اهالی هم جلو آمدند. او برای ساخت‌وساز خانه از اهالی روستا کمک گرفت و حالا پذیرایی از میهمانان هم با کمک اهالی است و خرید مواد غذایی و صنایع دستی هم در پاده انجام می‌شود.«پس از ٦ ماه نتیجه تلاشم را که دیدند خیلی خوشحال شدند. خانه خرابه‌ای که کسی جرأت نداشت به آن پا بگذارد و دلشان می‌خواست تخریب شود حالا بسیار زیبا شده بود. بعد از این اتفاق ١٠ خانه دیگر هم درحال درست شدن است.» تقدیسی می‌گوید خوشحال است که نگاه‌ها به بوم‌گردی بیشتر از بعد فرهنگی است: «هدف ما از احیای یک خانه، احیای یک روستاست، بازگشت جوانان روستا و ایجاد اشتغال برای آنها در زادگاهشان.» حالا گردشگران به مقصد شاهرود یا شمال و حتی برای دیدن خود «نورخونه» راهی روستای پاده می‌شوند.

«آیین‌های منسوخ شده‌مان زنده می‌شود»

در اقامتگاه‌های بوم‌گردی به جز معماری خانه و مصالح مورد استفاده در آن، خوراکی‌ها و رسم و رسوم‌ها هم محلی است. حسن علی چِشُمی، دهیار روستای چشام در شهر داورزن استان خراسان رضوی  می‌گوید با دیدن اقامتگاه‌های دیگر در شهرهای مختلف تصمیم گرفته با کمک مردم روستا بوم‌گردی را در چشام رونق بدهد. این دهیار فعال در حوزه بوم‌گردی می‌گوید: «بعضی از خانه‌های محلی را خودمان سروسامان داده‌ایم و با همکاری صاحبخانه‌ها مجوز تبدیلشان به اقامتگاه بوم‌گردی را از سازمان میراث فرهنگی گرفته‌ایم. می‌خواهیم با این کار آیین‌ها و فرهنگمان و همین‌طور روستایمان حفظ شود. از بعضی از آیین‌هایی که در چشام داریم فقط نامی مانده و اصلا منسوخ شده‌اند، با راه‌اندازی این خانه‌ها، آیین‌هایمان هم زنده می‌شود.»

حسن علی چشمی می‌گوید ٢٠ خانه در این روستا هستند که اگر پای گردشگران به آنها باز شود، شبیه می‌شوند به موزه‌های زنده. همین حالا وقتی گردشگران از تهران، یزد و اصفهان به داورزن می‌آیند و راهی چشام می‌شوند، هیچ اقامتگاهی نیست و به ناچار گردشگران یک روزه برمی‌گردند. روستای چشام در ٤٥ کیلومتری داورزن و ٧٥ کیلومتری سبزوار است. مردم روستا امیدوارند که بناهای تاریخی و طبیعت کویری که دوستداران آسمان را برای رصد به چشام می‌کشاند، محصولات کشاورزی و فرهنگ آنها، گردشگران را به آن‌جا جذب کند.

«کسی ما را تبلیغ نمی‌کند»

تا پیش از شهریور ٩٤ کهگیلویه و بویراحمد هیچ اقامتگاه بوم‌گردی نداشت. «رئیس» نام نخستین بوم‌گردی در سی‌سخت است و البته تنها اقامتگاه این استان که ٣٥ نفر را در خود جا می‌دهد. دو‌سال از آغاز فعالیت این اقامتگاه گذشته اما فرهاد زابلی مالک آن  می‌گوید: « این کار در بلندمدت بازدهی دارد و بدون تبلیغ راه به جایی نمی‌بریم. باید تبلیغ کرد تا گردشگران، راهنمایان و شرکت‌های جهانگردی ما را بشناسند.»

بازگشت زندگی به روستاهای فراموش شده

نمایشگاه‌های بوم‌گردی که در سال‌های اخیر به راه افتاده‌اند مهمترین راه معرفی اقامتگاه‌ها هستند. مالک اقامتگاه رئیس می‌گوید نمایشگاه‌ها خیلی کمک می‌کنند اما اغلب برای اقامت در تهران و تبلیغ در شهر مشکل هست. «برای آخرین نمایشگاه که اسفند ٩٦ بود نه بیلبورد شهری زدند و نه اسمی بردند که فعالانی که از استان‌های مختلف تا تهران آمده‌اند. با کلی اعتراض یک بنر کوچک جلوی ورودی در برج میلاد زدند. ظاهرا برایشان مهم نبود و می‌خواستند در یک هفته قبل از‌ سال تحصیلی سوله‌های برج میلاد خالی نباشد. هیچ تبلیغاتی از بوم‌گردی و صنایع‌دستی نشد. در صورتی که برج شلوغ بود برای کنسرت و نمایشگاه هندوستان اما کار ما باید دیده شود و باید تورلیدرها و مردم اهل سفر از آن خبردار شوند. اما آن‌قدر خلوت بود که ما همه چیزمان را در غرفه می‌گذاشتیم و می‌رفتیم.»

بوم‌گردی در ایران استاندارد ندارد

کامیار انصاری، از فعالانی است که در حوزه معرفی جذابیت‌های گردشگری ایران فعالیت می‌کند. او و دوستانش استارت‌آپی برای این کار راه انداخته‌اند و بخش مهمی از آن را به گردشگری طبیعت و عشایری اختصاص داده‌اند تا بیش از همه اقامتگاه‌ها را به گردشگران خارجی معرفی کنند. چون معتقدند قدرت تمکن مالی گردشگران خارجی بیشتر است و حضور آنها می‌تواند برای ایجاد گردشگری پایدار و درآمد برای بوم‌گردی و اقامتگاه‌ها موثرتر باشد.

انصاری  توضیح می‌دهد: «در راستای این اهداف در چند استارت‌آپ ویکند در حوزه گردشگری در دانشگاه‌های تهران و صنعتی شریف شرکت کردیم. نام استارت‌آپمان را هم که برگزیده آن رویدادهای دانشگاهی است، «آرکاییک لند» گذاشته‌ایم. برخلاف سایت‌ها یا مجموعه‌های دیگر تلاش ما این است که با تولید مدیا و تصویر و استفاده از راهنمایان گردشگری محلی، اقامتگاه‌ها و جذابیت‌های تاریخی و طبیعی را شناسایی و معرفی کنیم.»

او با اشاره به این‌که وب‌سایت آرکئیک لند درحال حاضر ٤٠٠ اقامتگاه را معرفی کرده است ادامه می‌دهد: «تمام هدف ما این است که اقامتگاه‌ها بیشتر معرفی شوند. برای این‌که بتوانیم بیشتر از جوامع حمایت کنیم در کنار معرفی اقامتگاه‌ها صنایع‌دستی و دست‌سازه‌های آنها را هم معرفی می‌کنیم و امکان خرید و رزرواسیون ارزی ریالی را در سایت فراهم کرده‌ایم تا با حذف واسطه‌ها بتوانیم مستقیما در اکوسیستم محلی تأثیر بگذاریم.»

بازگشت زندگی به روستاهای فراموش شده

هاله آقابابا، راهنمای گردشگری و از تسهیلگران آرکئیک لند هم می‌گوید: «هدف ما این است که اگر بنا به معرفی اقامتگاه‌هاست استانداردهای مدنظر هم رعایت شود. هرچند با وجود در نظر گرفتن حد مشخصی از بهداشت و کیفیت خدمات، هنوز استانداردی برای بوم‌گردی در ایران تعریف نشده است. اگر استاندارد واحدی شکل بگیرد بسیاری از مسائل در این مورد حل خواهد شد.» به گفته او درحال حاضر انجمن بوم‌گردی بناست روی این موضوع کار کند تا استانداردی به تصویب برسد.

راهی طولانی تا دو‌هزار اقامتگاه

اقامتگاه‌های ایران در ٢٨ استان و ٢ منطقه آزاد پخش شده‌اند اما با تراکم‌های مختلف؛ بعضی یک خانه و بعضی ٢٠٠ واحد. از ٦٦٩ اقامتگاه کشور ٢٠٨ مورد در استان اصفهان، ١٠٤ مورد در کرمان و ١٠٢ مورد در استان یزد فعال هستند. این‌طور که از آمارهای سازمان میراث فرهنگی بر می‌آید اقامتگاه‌ها در ایران تنها در این چند استان تراکم بسیار بالایی دارد. آذربایجان‌شرقی و البرز هیچ اقامتگاهی ندارند، تنها اقامتگاه تهران که روستاهای بسیاری دارد، در ورامین است و تازگی‌ها بازسازی‌اش تمام شده. آبان ‌سال پیش مدیرکل میراث فرهنگی استان قم گفته بود ١٢ پرونده متقاضیان خانه‌های تاریخی در شهر و خانه‌های روستایی برای تبدیل این مکان‌ها به اقامتگاه‌های بوم‌گردی از سوی کارشناسان درحال بررسی است اما این خانه‌ها هنوز به سرانجامی نرسیده‌اند.

مازندران در نوروز ٩٧ بیشتر از ١٠‌میلیون مسافر را اسکان داد اما این استان ٥٤ اقامتگاه بوم‌گردی دارد و عجیب این‌که گیلان هم استان سرسبز همجوار مازندران است، فقط و فقط ٣ اقامتگاه روستایی دارد. در این میان منطقه آزاد قشم ٣٢ خانه بوم‌گردی در رتبه پنجم قرار گرفته است اما شبیه گیلان باز هم هست: کردستان، کرمانشاه، گلستان، هرمزگان، همدان، کهگیلویه و بویراحمد، زنجان، خوزستان، آذربایجان‌غربی، بوشهر، چابهار و مرکزی با وجود ظرفیت‌های تاریخی و طبیعی بی‌نظیر و بی‌شمارشان اما هرکدام کمتر از ٥ اقامتگاه دارند. این آمارها درحالی است که سازمان میراث فرهنگی از دو‌سال پیش وعده داده که شمار خانه‌های بوم‌گردی را به ۲۰۰۰ واحد خواهد رساند.

از بهمن‌ماه ‌سال پیش به دنبال صدور دستور رئیس سازمان درخصوص رسیدگی به مشکلات بوم‌گردی‌ها، بررسی میدانی اقامتگاه‌های بوم‌گردی در تمام استان‌های کشور آغاز شد و بنا شده «هر هفته اقامتگاه‌های بوم‌گردی یک استان» بررسی شود تا مشکلات و ظرفیت‌هایشان شناسایی شود. با وجود تمام کاستی‌ها اما بوم‌گردی آمده تا در دل خانه‌های روستایی پا بگیرد، شغلی برای روستاییان دست و پا کند، مهاجران رفته از روستا را بازگرداند و راهی برای زنده کردن فرهنگ‌های مختلف و معرفی‌شان باشد.



سلام پرشین کاملترین مرجع ایرانگردی و گردشگری


ماهنامه همشهری سرزمین من – مریم مشتاق: برای ماجراجویان، سفر نه سرما و گرما می شناسد و نه سختی یا سستی، بنابراین حتی سرمای استخوان سوز زمستان هم بهانه خوبی برای در خانه و کنار گرمای بخاری ماندن، نیست. یکی از مناطق محبوب، برای مسافران زمستان، پیست های اسکی است تا بتوانند زمستان را به حد کمال در آن تجربه کنند.

 

البته لازم نیست در آنجا مثل یک اسکی باز حرفه ای و با تمام ساز و برگ این ورزش حرفه ای ظاهر شوید، کافی است خودتان را، گاهی حتی بدون نیاز به خودروی شخصی، به یکی از این پیست ها برسانید و لذت بردن را آغاز کنید.

 

می توانید در میان برف ها پیاده روی کنید، روی آن ها لیز بخورید و برف بازی کنید. خلاصه آن که اگر اهل سفر باشید، باریدن برف و سفیدپوش شدن کوهستان فرصت دوباره ای است برای لذت بردن از طبیعت. در این مطلب، سه پیست اسکی معروف «تاریک دره»، «شیرباد» و «پولادکف» را در غرب، شرق و مرکز کشور برای ماجراجویی زمستانه به شما معرفی می کنیم.

 

اسکی بازی در همدان، خراسان و فارس 

توصیه های خاص؛ ایمن در پیست

 

• قبل از راهی شدن به سمت پیست های اسکی حتما از شرایط جوی منطقه و ساعات کار پیست مطلع شوید.

 

• اگر اسکی نمی کنید، از مسیرهای تعیین شده در پیست پیاده روی کنید و برای حفظ سلامت خودتان وارد مسیر اسکی بازان نشوید.

 

• می توانید در محل پیست ها تجهیزاتی مثل کلاه، چوب اسکی، دستکش، کفش و باتوم را اجاره کنید.

 

• لباس گرم و مناسب را فراموش نکنید تا از ماجراجویی تان لذت ببرید.

 

• اگرچه تیوپ سواری یک تفریح لذت بخش است، اما توصیه ما این است که به دلیل خطرات بالای این تفریح، در پیست ها تیوپ سواری نکنید، چون نه تنها جان خودتان که جان بقیه گردشگران را هم به خطر می اندازید.

کجا بگردیم؟؛ ماجراجویان برفی

 

1. همدان

 

پیست تاریک دره: «پیست اسکی الوند» یا همان «تاریک دره» با امکاناتی شامل تله سیژ، تله اسکی و مسیر ویژه آموزشی پذیرای کوهنوردان و اسکی بازان است. طول مسیر تله سیژ یک هزار و 700 متر و مسیر تله اسکی 500 متر است. از مجموع 20 رشته مرتبط با اسکی، پنج رشته اسکی «آلپاین»، «اسنوبرد»، «صحرانوردی»، «کوه اسکی» و «اسکی چمن»، در مجموعه پیست اسکی تاریک دره انجام می شود که قطعا در فصول خاصی از سال می توانید از هر کدام از آنها استفاده کنید.

 

اگر تجهیزات اسکی همراه ندارید، می توانید آن ها را اجاره کنید. اگر هم سررشته ای در اسکی ندارید، می توانید یک مربی خصوصی بگیرید که هزینه کار را بالاتر می برد. برای اطلاعات بیشتر با شماره 38221545(081) با هیئت اسکی همدان تماس بگیرید یا به نشانی اینترنتی skihamedan.ir سری بزنید.

 

اسکی بازی در همدان، خراسان و فارس
 

 

2. فارس

 

پیست پولادکف: پیست اسکی پولادکف در ارتفاعات استان فارس همه نوع امکانات رفاهی که بخواهید دارد، از پیست اسکی و تله کابین گرفته تا کافی شاپ و هتل. پیست اسکی پولادکف یکی از پیست های استاندارد ایران است که در ارتفاع دو هزار و 850 متری از سطح دریا واقع شده و شیب سطح پیست 35 درصد است. در این پست هم استفاده از تیوپ ممنوع است، اما می توانید به جای تیوپ از وسایل امن تر استفاده کنید، «موتور برفی» یا همان اسنومبیل و «لژسواری».

 

برای اطلاعات بیشتر می توانید به آدرس سایت پیست اسکی  pooladkafski.com مراجعه کنید یا با شماره تلفن مجموعه 36353244(071) تماس بگیرید. اگر قصد اقامت شبانه دارید، می توانید در هتل چهار ستاره مجموعه پولادکف بمانید. برای اطلاع از قیمت ها و رزرو اتاق، با شماره 36258025(071) تماس بگیرید. نشانی سایت هتل pooladkafhotel.com است.

 

اسکی بازی در همدان، خراسان و فارس 

 

3. خراسان رضوی

 

پیست شیرباد: اگر به صورت حرفه ای اسکی می کنید و پای ثابت پیست های اسکی هستید، دامنه های پربرف شیرباد، جای مناسبی برای اسکی کردن است، اما اگر مثل بسیاری دیگر از علاقه مندان هرازگاه، سراغی از این ورزش می گیرید، باز هم نگران نباشید، در محل این پیست می توانید وسایل کامل اسکی را اجاره کنید. تله اسکی پیست با 900 متر طول تا دل ارتفاعات منطقه بالا می رود تا اسکی بازان بتوانند در یک شیب پربرف با طی مسیری هزار و 200 متری اسکی کنند و پایین بیایند.

 

در این پیست، یک ساختمان مجهز سه طبقه قرار دارد که بخشی از آن کافی شاپ است و سوئیت هایی برای اقامت شبانه ورزشکاران پیش بینی شده است. اگر از شرایط جوی پیست سوال دارید، با دفتر پیست به شماره 36656330(051) تماس بگیرید یا به سایت skishirbad.com مراجعه کنید.

 

اسکی بازی در همدان، خراسان و فارس 

لغزنده بر برف

 

شاید فکرش را هم نکنید که در استان نسبتا خشکی مثل خراسان رضوی پیست اسکی وجود  داشته باشد. پیست اسکی «شیرباد» با آن که چند سالی بیشتر از افتتاحش نمی گذرد، اما در این مدت کم هم توانسته جایی در بین پیست های صاحب نام اسکی کشور باز کند.

چطور برسیم؟

 

تاریک دره: از مرکز شهر همدان، نیم ساعته به پیست اسکی می رسید. پس از رسیدن به گنجنامه، مسیر سمت چپ را ادامه دهید به جاده پیست اسکی می رسید.

پولادکف: از شهر شیراز 75 کیلومتر راه در پیش دارید. باید وارد جاده سپیدان- یاسوج شوید تا بعد از یک ساعت بهش هر سپیدان برسید. 15 کیلومتر بعد از شهر، مجموعه پولادکف را در سمت چپ تان می بینید.

شیرباد: در کیلومتر 10 جاده مشهد به چناران یا همان جاده سنتو، دو کیلومتر بالاتر از دوربرگردان «گلمکان» ورودی جاده فرعی روستای «دولت آباد» است؛ از روستا تا پیست 18 کیلومتر راه است.



سلام پرشین کاملترین مرجع ایرانگردی و گردشگری


وب سایت کارناوال: کیش یکی از مقاصد پرطرفدار ایران است و با داشتن جاذبه هایی خاص، می تواند سفری خوش را برای مهمانانش رقم بزند. این جزیره همچون نگینی در میان آب های نیلگون خلیج فارس می درخشد و فرصت های بسیاری برای خوشگذرانی و خلق خاطره های شیرین در خود دارد.

 

سواحل تماشایی تنها گوشه ای از زیبایی های کیش هستند و تفریحات آبی از جمله فعالیت های هیجان انگیز آن به شمار می روند. در کنار جاذبه ها و تفریحات متنوع، وجود انواع هتل ها و امکانات گردشگری نیز یکی از دلایلی است که گردشگران را راهی این جزیره کوچک می کند و آن را به یکی از پرطرفدار ترین مقاصد گردشگری ایران تبدیل کرده است.

روز به روز امکانات بیشتری در کیش ایجاد می شود تا مسافران از بودن در آن لذت بیشتری ببرند اما با وجود همه تفریحات و جاذبه های تازه باز هم کشتی یونانی جایگاه خاص خودش را دارد. این کشتی به گل نشسته سال هاست که در میان آب های خلیج همیشه فارس آرمیده و تاریخی مبهم را در خود حفظ کرده است. شاید بارها و بارها تصویر این کشتی را دیده و یا تعریفش را از کسانی که سفر به کیش را تجربه کرده اند، شنیده باشید؛ اما آیا می دانید که این کشتی چگونه سر از اینجا در آورده و چرا در این مکان به گل نشسته است؟ مگر می شود این جاذبه شاخص هیچ قصه و داستانی نداشته باشد؟
 کشتی یونانی کیش | مهمان ناخوانده خلیج فارس
چرا بازدید از کشتی یونانی؟
  •     شاخص ترین جاذبه کیش است.
  •     در پایان روز می توانید زیباترین غروب را در کنار آن شاهد باشید.
  •     همه جذابیت سفر شما به بازدید از کشتی یونانی ختم نمی شود و دیدنی ها و تفریحات بسیاری در کیش انتظارتان را می کشند.
  •     ممکن است این جاذبه در سال های آتی وجود نداشته باشد و هر آن احتمال دارد که غرق شود.
 کشتی یونانی کیش | مهمان ناخوانده خلیج فارس

آشنایی با کشتی یونانی، تماشایی ترین جاذبه کیش

آنچه که به عنوان کشتی یونانی می شناسیم، کشتی به گل نشسته ایست که در ۴ مرداد ۱۳۴۵ در نزدیکی روستای باغو (۱) از حرکت ایستاد و برای همیشه در آب های خلیج فارس ماندگار شد. این کشتی انبوهی از ذخایر نفتی را در خود داشت و دارای ارزش بسیاری بود. خدمه مجبور به ترک کشتی شدند و بار آن نیز تخلیه شد. تلاش های بسیاری برای بیرون کشیدن کشتی از آب انجام دادند اما بعد از گذشت هشتاد روز و تلاشِ بی پایان یدک کش هلندی به نام اورینکو، هیچ نتیجه ای حاصل نشد. در نهایت کشتی همان جا باقی ماند چرا که هزینه سرسام آور برای حفظ آن اصلا مقرون به صرفه نبود. هیچ کس تا به امروز نتوانسته دلیل به گل نشستن این کشتی را کشف کند و این بخش از سرنوشت آن هنوز در هاله ای از ابهام است.

بومیان جزیره می گویند که یونانی ها پس از ترکِ کشتی آن را آتش زده و شاهد سوختن آن بوده اند. این روایت می تواند درست باشد چرا که امروزه هیچ عنصر غیر فولادی در بدنه و عرشه کشتی به چشم نمی خورد.

امروزه این لاشه به جا مانده از تاریخ، در میان بومی ها به عروس یونانی شهرت یافته و به یکی از دیدنی های جزیره کیش تبدیل شده است. با وجود آن که کشتی یونانی در سکوتی عمیق فرورفته اما گذشته آن حرف های زیادی برای گفتن دارد که در ادامه به آن ها می پردازیم.

 

 کشتی یونانی کیش | مهمان ناخوانده خلیج فارس
تاریخچه کشتی یونانی

در تاریخ ۹ مارس ۱۹۴۳ (۱۳۲۲ شمسی) بود که کشتی سازی ویلیام همیلتون و شرکا، ساخت یک کشتی باربری به نام امپایر ترومپت یا شیپور امپراتور (Empire Trumpet) را در شهر پورت گلاسگو کشور اسکاتلند آغاز کرد. این کشتی پس از اتمام ساختش در آوریل همان سال، به وزارت حمل و نقل جنگ بریتانیا (British Ministry of War Transport) فروخته شد و در اختیار شرکت کشتی بخار لاریناگا (Larrinaga Steam Ship Co) قرار گرفت. این وسیله تنها ۲ سال متعلق به این شرکت بود و در سال ۱۹۴۵ مالکیت کشتی به شرکت تی اند جی هریسون (T&J Harrison Co) واگذار گردید.

از سال ۱۹۴۳ تا ۱۹۴۶ این کشتی تحت اجاره دولت آفریقای جنوبی بود تا اینکه در سال ۱۹۴۶ شرکت کشتی بخار شرانت (Charente Steam Ship Co) آن را خریداری کرد. این شرکت نام نچرالیست (Naturalist) را بر روی کشتی گذاشت و تصمیم گرفت مدیریت آن را به صاحب قبلی کشتی یعنی تی اند جی هریسون واگذر کند.

در سال ۱۹۵۹ شرکت ایرانی لوید اند کو خرمشهر (Iranian Lloyd & Co Ltd) کشتی را با نام کوروش ایرانی از آن خود کرد و مدیریتش را بر عهده شرکت بی اشوورث و شرکا (B Ashworth and Co) گذاشت. خطوط کشتیرانی ایران در خرمشهر در سال ۱۹۶۵ این کشتی را خرید و نام همدان (Hamadan) را برای آن انتخاب کرد. آخرین صاحبان کشتی، دو یونانی به نام های پی.جِی فرانگولیس (P.J. Frangoulis) و ای.آی کلیافز (A.I. Cliafas) بودند که در سال ۱۹۶۶ آن را خریدند و نامش را به کوالا اف (Koula F) تغییر دادند. در همان سال نیز این کشتی در راه ایران به یونان به گل نشست و به دلیل آنکه به هنگام غرق شدن در اختیار یونانی ها بود با نام کشتی یونانی معروف شد.

 

کشتی یونانی کیش | مهمان ناخوانده خلیج فارس

چرا این کشتی به گل نشست؟

در مورد علت به گل نشستن کشتی هیچ دلیل قاطعانه ای بیان نشده است اما روایت ها و داستان هایی در مورد آن بر سر زبان هاست که به آن ها اشاره می کنیم:

برخی بر این باورند که به علت مه آلود بودن هوا و نبودن فانوس دریایی در سواحل جزیره کیش، کشتی نتوانسته راه را پیدا کند و به گل نشسته است.

به گفته بومیان جزیره، کاپیتان های مست، کشتی را هدایت می کردند و به همین علت از مسیر اصلی خود خارج شدند. کشتی به جای توقف در یکی از بنادر نزدیک کیش به این محل آمده و در گل و لای نزدیک ساحل از حرکت ایستاده است.

در این میان نمی توان از حق بیمه زیاد کشتی نزد شرکت لویدز انگلستان نیز گذشت؛ بسیاری معتقدند که صاحبان کشتی برای گرفتن این حق بیمه به عمد کاری کرده اند که کشتی به این روز دچار شود.

در این میان یک داستان عاشقانه هم از بومیان جزیره شنیده می شود؛ آن ها می گویند که عشق ناخدای کشتی به دختری به نام مریم باعث شد تا کاری کند که کشتی در این منطقه ماندگار شود. مردم پیرزنی ساکت و تنها در جزیره را به عنوان همان مریم قصه معرفی می کنند و این داستان عاشقانه را به او نسبت می دهند.

 کشتی یونانی کیش | مهمان ناخوانده خلیج فارس
خوشگذرانی در کنار کشتی یونانی

کشتی یونانی شاید به ظاهر تنها یک لاشه به گل نشسته باشد؛ اما فرصت هایی را برای خوشگذرانی در اختیارتان قرار می دهد:

۱- تماشای غروب آفتاب

مهم نیست که در طول روز کدام یک از دیدنی ها و تفریحات کیش را انتخاب می کنید؛ اما حتما برای لحظات پایانی روز زمانی را به بازدید از کشتی یونانی و تماشای غروب آفتاب در کنار آن اختصاص دهید. در اینجا منظره ای حیرت انگیز از غروب پیش رویتان قرار می گیرد که تا آخر عمر آن را فراموش نمی کنید. به دلیل آهن موجود در کشتی، ماسه های اطراف آن نیز به رنگ قرمز در آمدند و همین امر بر زیبایی منظره غروب می افزاید.

۲- عکاسی از کشتی یونانی

کشتی یونانی سوژه خوبی برای عکاسی به شمار می رود. فرقی نمی کند که یک عکاس حرفه ای باشید یا تنها با گوشی موبایل خود عکاسی کنید، در هر صورت با کمی ذوق و خلاقیت می توانید تصاویر خاصی را از کشتی یونانی به ثبت برسانید و یادگاری ویژه ای را با خود به خانه ببرید. کمی در ساحل قدم بزنید و زوایای مختلف را برای عکاسی امتحان کنید تا بهترین اثر نصیبتان شود.

یکی از سوژه های جالب توجه عکاسی، ساعتی است که در نزدیکی کشتی یونانی قرار دارد و به شکل سُکان کشتی است. افراد بسیاری به هنگام بازدید از کشتی یونانی در کنار این ساعت می ایستند و عکس یادگاری خود را به گونه ای متفاوت ثبت می کنند. البته مجسمه ها و سازه های دیگری نیز در نزدیکی کشتی وجود دارند که هر یک به نوبه خود می توانند جلوه خاصی به عکس هایتان بدهند.

۳- شتر سواری

در ساحل خلیج فارس و در نزدیکی کشتی یونانی، شتربانانی هستند که به شما اجازه می دهند با پرداخت هزینه، شترسواری را تجربه کنید و بر لذت گشت و گذارتان بیفزایید.
 
۴- پارک ساحلی کشتی یونانی

وجود کشتی یونانی بهانه ای شد تا یک پارک ساحلی در نزدیکی آن احداث شود و امکانات متنوعی را در اختیار بازدیدکنندگان این کشتی به گل نشسته بگذارد. این پارک در مساحتی بالغ بر شصت هزار متر مربع در محوطه ساحلی این کشتی در حال ساخت است؛ البته بخشی از آن بهره برداری شده که شامل محوطه سازی و احداث آمفی تئاتر رو باز با مساحت ۸۰۰ متر مربع می شود.

می توانید در این پارک به سراغ غرفه های کرایه دوچرخه بروید و یک تجربه متفاوت را برای خود رقم بزنید. همچنین می توانید از پارکینگ این پارک نیز استفاده کنید و پس از پارک ماشین در آن، با خیال راحت به سوی کشتی یونانی بروید.

قرار است در آینده، این پارک امکاناتی همچون کافه تریا، غرفه های فروش تنقلات، رستوران ایرانی و لبنانی، ایستگاه های کرایه اسکیت و فروش محصولات ورزشی را نیز در خود داشته باشد و به بازدیدکنندگان خدمات ارائه دهد.

۵- تماشای قسمت های داخلی کشتی یونانی ممکن نیست!

غواصی در آب های خلیج فارس تجربه ای خاص است که بسیاری دوست دارند آن را تجربه کنند. شاید شما هم به تصاویری از غواصی در حوالی کشتی یونانی برخورد کرده باشید اما بر اساس تحقیقات کارناوال، چنین برنامه ای توسط کلوپ های غواصی ارائه نمی شود چرا که خطرات بسیاری در زیر کشتی شما را تهدید می کنند و ممکن است این کشتی هر آن فرو بریزد. تصاویری که شما می بینید توسط غواصان حرفه ای به ثبت رسیده اند و یا مربوط به گذشته هستند که هنوز کشتی یونانی در وضعیت خوبی قرار داشت و مشکلی برای افراد به وجود نمی آمد.

 

 کشتی یونانی کیش | مهمان ناخوانده خلیج فارس

 

 کشتی یونانی کیش | مهمان ناخوانده خلیج فارس

 

 کشتی یونانی کیش | مهمان ناخوانده خلیج فارس

 

 کشتی یونانی کیش | مهمان ناخوانده خلیج فارس

 

 کشتی یونانی کیش | مهمان ناخوانده خلیج فارس

 

 کشتی یونانی کیش | مهمان ناخوانده خلیج فارس

 

 کشتی یونانی کیش | مهمان ناخوانده خلیج فارس
راه دسترسی

آدرس: استان هرمزگان، جنوب غربی جزیره کیش، خیابان غروب کیش، میدان غروب، پارک ساحلی غروب یا همان پارک ساحلی کشتی یونانی.

کشتی یونانی کیش | مهمان ناخوانده خلیج فارس

اطلاعات فنی و تخصصی کشتی یونانی

اگر به دانستن اطلاعات فنی در مورد این کشتی و ساختارش علاقه دارید، در ادامه با ما همراه باشید تا آن را مورد بررسی قرار دهیم:

مشخصات کلی کشتی

طول و عرض: ۱۳۱٫۹ متر و ۱۷٫۱ متر

 گنجایش: ۷۰۵۹ وزن خالص، ۶٬۶۰۱ تناژ در عرشه، ۴٬۸۰۵ تناژ خالص

آبخور یا شناور (فاصله عمودی از سطح آب تا پایین‌ترین بخش کشتی): ۱۰٫۴ متر

حسگرها و دستگاه های پردازشگر: جهت یاب رادیویی، فاصله یاب صوتی از نوع اکو سوندینگ Echo Sounding

بررسی تخصصی موتور و مجموعه آن

پیش از آنکه کشتی یونانی به این حال و روز بیفتد، از نظر فنی یکی از بهترین کشتی ها به شمار می رفت. این کشتی یک کوره داشت که با میله های آهنی فضایی در حدود ۱۵ متر مربع را به خود اختصاص داده بود. این کوره حرارت لازم برای گرم کردن ۳ دیگ بخار با قدرت ۰.۰۶۴ کیلوگرم بر متر مربع (۱)  را تامین می کرد تا بخار لازم برای راه اندازی موتور تامین شود.

دیگ ها یک ورودی و خروجی داشتند و در ترکیب با سیستم گرمایشی، فضای قابل توجهی در حدود ۶۷۳ متر مربع را اشغال کرده بودند. این دیگ ها، بخار مورد نیاز موتور سه گانه کشتی را تامین می کردند. قدرت موتور کشتی یونانی را ۵۱۰ اسب بخار تخمین می زنند؛ گفته می شود که این موتور سیلندرهایی با اندازه های ۶۲، ۹۹ و ۱۸۰ سانتی متر داشت که به وسیله یک میله ۱۲۰ سانتی متری به یکدیگر متصل شده بودند. این موتور قدرتمند کاری از شرکت دیوید راوان و شرکا (David Rowan & Co Ltd) در گلاسگو بود.

 کشتی یونانی کیش | مهمان ناخوانده خلیج فارس

 

 کشتی یونانی کیش | مهمان ناخوانده خلیج فارس

 

 کشتی یونانی کیش | مهمان ناخوانده خلیج فارس
کشتی یونانی، در چند قدمی نابودی

بد نیست بدانید که ممکن است تا چند سال آینده هیچ اثری از این کشتی باقی نماند چرا که گذشتِ زمان موجب فرسودگی کشتی شده است. قسمت زیرین كشتی كه در آب قرار دارد، بر اثر برخورد با امواج دریا و شوری آب، پوسیده شده و هر آن ممكن است فرو بریزد و کشتی را به اعماق آب ببرد.  

یکی از علت هایی که باعث شده تا کشتی یونانی به چنین حال و روزی بیفتد و به آن کم توجهی شود، مشخص نبودن مالکیت آن است؛ چرا که ایران نمی تواند مالک صد در صد کشتی یونانی باشد و این کشتی به صاحبان یونانی اش تعلق دارد.

شایان ذکر است که در سال های اخیر بارها و بارها توسط مسئولین مختلف اعلام شده که لاکپشت های پوزه عقابی که گونه ای در معرض خطر انقراض هستند، در اثر برخورد با این کشتی جان خود را از دست می دهند و گفته می شود که قرار است که این کشتی ذوب شده و از بین برود.

با توجه به همه این مسائل بهتر است وقت را مغتنم شمارید و هر چه زودتر اسباب سفر به کیش را آماده کنید تا بعدها حسرت دیدن کشتی یونانی به دلتان نماند.

توصیه

برای آنکه بیشترین لذت را از بازدید از کشتی یونانی ببرید، یک ساعت قبل از غروب خورشید خود را به حوالی آن برسانید. روزهای بعد از بارندگی و در زمان وزش باد و کم بودن شرجی هوا بهترین موقعیت برای دیدن این کشتی به شمار می روند.

در برخی روزها مانند تعطیلات نوروز و مناسبت های خاص، ویژه برنامه هایی در پیرامون کشتی یونانی برگزار می شوند که از جمله آن ها می توان به نورپردازی های زیبا اشاره کرد. اگر در این روزها راهی کیش شدید این برنامه های جذاب را از دست ندهید.



سلام پرشین کاملترین مرجع ایرانگردی و گردشگری


ماهنامه دنیای زنان: صبح زود راه افتادیم. این بار فصل پاییز است و هوس انگور خوردن در باغ، به سر اهالی گروه زده بود. توافق کردیم سفری دو روزه به سمت شهر ملایر، شهر انگور و شیره و کشمش، داشته باشیم.

 

تاریکی های صبح و پس از خوردن صبحانه مفصل و خوشمزه رستوران مهتاب مسیر را ادامه می دهیم. گذر از شهر قم و اراک و بالاخره نزدیکی های ظهر به آب و هوای خوب کوهپایه ای حوالی توره می رسیم. از خوشی های داخل اتوبوس نمی شود به آسانی گذشت. شعر و شاعری برپا و بازار داغ گفتگوهای چهل نفری در دستان رهبر گروه. متوجه نمی شوی کی به مقصد می رسی. اما هوای خوب پر از اکسیژن که صورتت را نوازش می دهد می دانی که نزدیک مقصد هستی. گندم های درو شده در مزارع و درختان صنوبر و گردو، زردآلو و هلو و آلوی باغستان های نزدیک ملایر.

ملایر و طبیعت معتدل کوهستانی

ملایر شهری بزرگ و تاریخی در غرب ایران است. این شهر مرکز شهرستان ملایر و در سیصد و هشتاد و شش کیلومتری غرب پایتخت و در هفتاد کیلومتری جنوب شرقی مرکز استان واقع شده. بعد از همدان اولین شهر بزرگ استان، از نظر جمعیت به شمار می آید. ملایر در معنا به سرزمین آریایی ها تعبیر شده است. قدمت سکونت در محل کنونی ملایر به تمدن ایلام باز می گردد. پس از ایلامی ها، مادها در ملایر ساکن شدند. مردم مهمان دوستش به زبان فارسی و گویش ملایری تکلم می کنند.

 

سفر به شهر جهانی انگور، ملایر

ملایر دارای طبیعت معتدل کوهستانی با زمستان های سرد و پر برف و تابستان های معتدل است. وجود روستاها و زمین های وسیع کشاورزی و باغ های حاصلخیز انگور، همچنین گستردگی صنعت مبلمان و منبت در توسعه آن موثر بوده اند. از جمله آثار دیدنی در ملایر می توان به پارک سیفیه، یخچال میرفتاح، شهر زیرزمینی دوره اشکانیان، موزه خانه لطفعلیان، پروژه در دست احداث مینی ورد، بام ملایر و دریاچه کوثر اشاره کرد.

 

 سفر به شهر جهانی انگور، ملایر

به مقصد که می رسیم، نوید صرف ناهار در یکی از خانه های سبک قدیمی ملایر را به ما می دهند. دیگر سر از پا نمی شناسیم. برای مان آبگوشت محلی پخته باشند و با ترشی های گوناگون معروف آنجا کنارش و نان تازه محلی، پس از استراحتی کوتاه گروه به راه می افتد تا از مکان های دیدنی بازدید کند.

 


بازار شهر ملایر

بازار قدیمی شهر را تا قبل از تعطیلی نباید از قلم انداخت. در آستانه ورودی آن انواع سبزی های محلی و بوی گیاهان تازه دارویی و کوهی مشامت را خوب نوازش می دهد. انواع سوغات شهر کشمش، سایه خشک، مویز، آلو خشک، پره آلو و زردآلو، شیره انگور، باسلق، سجق، ترخینه، گردو، کلوچه ملایر و هر چه بگویی کم گفته ایم.

 

 سفر به ملایر، شهر جهانی انگور

 


ملایر؛ زادگاه انگور

ملایر زادگاه انگور و فرآورده های آن یعنی کشمش و شیره انگور است. همچنین نوعی شیرینی به نام باسلوق از شیره انگور می سازند که بسیار لذیذ است. به دلیل داشتن دشت های پهناور، زنبورهای عسل این شهر، عسل های خوشمزه ای هم تولید می کنند. گردو نیز دیگر سوغات ملایر است. آنچه بر جذابیت این شهر می افزاید بندهایی است که در برخی از اتاق های خانه های قدیمی با سقف تیرک چوبی می بینی. انگورها از این بندها آویزان می شوند تا در سایه خشک شوند. به آنها سایه خشک می گویند. طعم طبیعی و خوشمزه کشمش واقعی را آنجا بچشید. بی نظیر است.

 

 سفر به شهر جهانی انگور، ملایر

 


خانه لطفعلیان

خانه لطفعلیان دیدنی است، با حیاطی بزرگ در وسط خانه و پنجره های رنگی دور تا دور که به حیاط مشرف می باشند و اتاق ها را زیباتر نموده اند. پله هایی باریک که شما را به طبقه بالا هدایت می کنند. معماری خاصی دارد. نمای خارجی خانه کاهگلی و فاقد پنجره است. گفته می شود دلیل حفاظتی داشته است. سقف طبقه دوم با تیرک های چوبی درست شده که به نوبه خود بی نظیر و دیدنی است.

 

 سفر به شهر جهانی انگور، ملایر

 


پارک سیفیه

پارک سیفیه، با صفا با چنارهای منحصر به فرد و تنومند قدیمی اش و هوای تمیز و خنک شباهنگام هوش را از سرت می برد. بالای آن بام ملایر و شهر را زیر پای خود می توانید خوب ببینید.

 

 سفر به ملایر، شهر جهانی انگور

 


یخچال قدیمی دوقوزپله

یخچال قدیمی دوقوزپله، در محله قدیمی به همین نام در کنار نهر کوچکی واقع شده است. این بنا از آثار باقیمانده دوره قاجاریه است که از آن یخ می گرفتند.

 

 سفر به شهر جهانی انگور، ملایر

 


طرح جهان مینیاتوری

این طرح که چهارمین طرح جهان مینیاتوری در دنیاست تاکنون تنها در سه کشور چین، ژاپن و بلژیک احداث شده است. برای اجرای این طرح 138 اثر تاریخی مطرح جهان شناسایی شده و در مقیاس یک دهم در این طرح گردشگری احداث می شود. آثار تاریخی چون برج ایفل، اهرام ثلاثه، پرسپولیس، دروازه قرآن، تخت جمشید و سایر آثار مطرح جهان و ایران در طرح مینی ورد خواهد بود که بیش از 15 اثر آن مربوط به آثار تاریخی مطرح جهان و بقیه، ایرانی است.

 

 سفر به شهر جهانی انگور، ملایر

 


بانوی نیکوکار ملایری

در اینجا ذکر یادی از بانوی خیر ملایری به نام فخرالحاجیه ترکمان سهرابی که موسس مدرسه دخترانه این شهر و بیمارستان فخریه بوده است، جایز است. بانویی نیکوکار که ملایری ها همیشه وی را به خاطر خواهند سپرد. مدرسه و بیمارستانی که هنوز هم پابرجاست و یادبود آن بانوی بزرگوار.

 

 سفر به شهر جهانی انگور، ملایر

 


باغ های انگور و مراسم شیره پزی

دیدن باغ های انگور و مراسم شیره پزی در رأس برنامه های گروه قرار دارد. شب را پس از این گشت های پشت هم باید زودتر خوابید.

 

 سفر به شهر جهانی انگور، ملایر

 


روستای مانیزان

صبح زود با اکسیژن فراوان هوای تمیز شهر آماده بسوی بازدید از روستای مانیزان و مراسم شیره پزی شدیم. روستای مانیزان در جنوب شرقی ملایر با محصولات فراوان زراعی و باغی و مهم تر از همه انگور، پذیرای گروه ماست.

 

 سفر به شهر جهانی انگور، ملایر

انگور ملایر در کشور بی نظیر است. این انگورهای تولید شده بخصوص در روستای مانیزان به دلیل خاک با کیفیت این منطقه بسیار شیرین و مرغوب هستند و با توجه به مهارت بالای اهالی این روستا در پخت شیره، با کیفیت ترین شیره و انگور و باسلق کشور در این روستا تولید می شود. شیره انگور محصولی بسیار مقوی است که از انگور کشمشی درست می شود.



سلام پرشین کاملترین مرجع ایرانگردی و گردشگری


ماهنامه همشهری سرزمین من – افشین یوسفی: شاید فکر نکنید که در زیر این زمین سفت زیر پای تان، ممکن است صدها غار و لایه های مختلف آهکی جا خوش کرده باشند که در بعضی از آن ها آب در جریان دائمی است. کشور ما به دلیل شکل و ساختار زمین شناسی منحصر به فردش، دارای لایه های آهکی زیادی مخصوصا در رشته کوه زاگرس است. این لایه های آهکی در کنار یک جریان آب زیرزمینی، بستر مناسبی برای تشکیل غارها طی میلیون ها سال بوده اند. در زیر یکی از افراز و نشیب های غربی رشته کوه زاگرس، یک غار تماشایی در چنین شرایطی شکل گرفته است.

 

 غار قلعه کرد در قزوین؛ سفر به اعماق زمین
غار «قلعه کرد» در 20 کیلومتری برج های دوگانه «خرقان» در دهستان «حصار» از توابع شهر «آّبگرم» قرار دارد و پس از عبور از دهانه غار و فرود از یک چاه 12 متری، تالاری بزرگ نمایان می شود که دارای چکیده ها و چکنده های مسحورکننده و شعبه ها و دالان های فراوان است. طبق برآوردهای زمین شناسان قدمت این غار به دوران سوم زمین شناسی باز می گردد؛ یعنی عمری حدود 40 میلیون سال.

نکته؛ این غار خطرناک است

از آن جا که این غار با یک چاه 12 متری معلق شروع می شود، به هیچ عنوان نباید بدون آموزش های لازم غارنوردی و تجهیزات لازم سراغ این غار رفت. ضمنا در مسیرهای مشخص شده حرکت کنید و چیزی در داخل غار به جا نگذارید و به غیر از عکس چیزی از داخل غر به بیرون نیاورید.

چطور برسیم؛ غار سرد آبگرم


غرا قلعه کرد در روستایی به همین نام و در نزدیکی شهر «آبگرم» در جاده قزوین- همدان قرار دارد که می توان در یک برنامه سریع یک روزه یا یک و نیم روزه از آن بازدید کرد.

از جاده قزوین- همدان خود را به شهر آبگرم برسانید. از شهر آبگرم باید به سمت روستای حصار و برج های تاریخ خرقان بروید که جاده ای جداگانه دارد. بعد از گذشتن از روستاهای «طبلشکین»، حصار و برج های خرقان باید در امتداد همان جاده به سمت روستای «علی آباد» به پیش بروید. بعد از گذشتن از روستای علی آباد در سمت چپ جاده، مسیری فرعی می بینید که به سمت روستای قلعه کرد می رود. پس از پارک کردن خودروی تان در روستا و یک پیاده روی 20 دقیقه ای، به دهانه غار در کوهپایه های مشرف به روستا می رسید. دهانه این غار آن قدر بزرگ است که با بیرون آمدن از روستا، دهانه غار را خواهیددید. مسیر رسیدن به غار کاملا مشخص است.

 

 غار قلعه کرد در قزوین؛ سفر به اعماق زمین

کجا بگردیم؛ حلقه خفاش ها


زمان لازم برای بازدید از غار قلعه کرد حدود پنج ساعت است. برای رفت و برگشت خود زمانبندی حرکت در نظر بگیرید.

ورود به غار به دلیل ورودی بزرگ آن، کار ساده ای نیست.

ورودی: ورودی غار با دهانه ای بزرگ تقریبا به ابعاد 21 متر عرض و پنج متر ارتفاع شروع می شود و با امتداد در راهرویی کوچک به طول 20 متر به پرتگاهی 12 متری ختم می شود. این پرتگاه یا به اصطلاح غارشناسان «چاه» اولین مانع عبور طبیعی غار است و اولین چالش بازدیدکنندگان از این اثر طبیعی. این پرتگاه دقیقا در سقف تالاری بزرگ به وسعت حدود هزار متر مربع قرار دارد. بعد از فرود آمدن از این چاه، البته با استفاده از لوازم فنی مخصوص غارنوردی، برنامه آغاز خواهدشد.

مسیرهای اصلی: همین چاه 12 متری باعث شده، طبیعت غار تا حدودی از دستبرد و تخریب قاچاقچیان اشیای تاریخی و طبیعت گردان غیرمسئول در امان بماند. هرچند که باز هم در میانه پیمایش، آثار تخریب و شکسته شدن استلاگمیت ها یا چکیده به چشم می خورند. ورودی این غار پر است از چاله هایی دست کند عمیق که جویندگان گنج در این اثر طبیعی برجای گذاشته اند.

 

 غار قلعه کرد در قزوین؛ سفر به اعماق زمین
ورودی غار با تالار بزرگی شروع می شود که کف آن پوشیده از فضله  خفاش است. این تالار، محل زندگی یک کلونی بزرگ خفاش است. با تابیدن نور روی آن ها و سر و صدای خود باعث اذیت و آزار این موجودات کم آزار و بی نظیر نشوید. از این تالار بزرگ، چندین راه منشعب می شود. طول و عرض این تالار حدود 50 در 20 متر است و ارتفاع پایین ترین قسمت کف تا بالاترین نقطه آن را می توان حدود 20 متر تخمین زد. این غار چندین تالار بزرگ و کوچک دیگر دارد که همگی از طریق راهروهایی به هم متصل می شوند اما اگر به مسیرها آشنا نباشید، احتمال گم شدن بالاست.

تزیینات آهکی: تقریبا تمام غار پوشیده از تزیینات آهکی ریز و درشت و به اشکال استلاگمیت یا چکیده و استلاگتیت چکنده است؛ تزیینات گل کلمی، اشکال سوزنی شکل ریز و اشکالی معروف به «نی نوشابه»ها. در وقت پیمایش مراقب چکیده های ریزی که از سقف کم ارتفاع برخی تالارهای غار آویزان هستند، باشید تا با کلاه کاسک آن هار نشکنید.

دمای غار حدود 15 تا 20 درجه سانتیگراد است و رطوبت در تمام غار حس می شود. مقدار آب داخل غار، در فصول بارش یا خشک متفاوت است. در قسمت هایی از غار چاه های کم عمقی دیده می شود و در قسمت های دیگر حوضچه های کم عمق آب را می توانید ببینید. حتی در کف یکی از پایین ترین تالارهای غار که به «تالار آب» معروف است، حوضچه آبی به عمق 40 سانتی متر به وسعت یک اتاق 20 مترمربع وجود دارد.



سلام پرشین کاملترین مرجع ایرانگردی و گردشگری


روزنامه قانون: نسيم خنك و دل‌انگيز مهركه به‌مشام مي‌رسد، كوله‌بار سفر نيز بسته مي‌شود تا از نزديك، فصل هزار رنگ و زيباي خزان را لمس كنيم. به‌جرات مي‌توان گفت مهر، بهترين زمان ممكن براي سفر است. در اين گزارش چند مقصد گردشگري براي سفر در اين ماه را معرفي مي‌كنيم كه بايكديگر مي‌خوانيم.

آسیاب‌خرابه جلفا

 

 مهر؛ ماه گردش‌های طلایی

آسیاب‌خرابه، یکی از مکان‌های دیدنی و گردشگری استان آذربایجان شرقی است که در شهرستان جلفا واقع شده است. در گذشته در این محل، آسیابی آبى وجود داشت که با استفاده از آبشار کار مى‌کرد اما در حال حاضر خرابه‌اى بیش از این آسیاب باقى نمانده ، به همین دلیل به نام آسیاب خرابه معروف شده است.

 

چشم‌انداز بدیع و هوای خنک و جاذبه‌های دلپذیر در اطراف آبشار موجب جذب هزاران نفر از مشتاقان به‌ سمت آن شده است. این تفرجگاه دلگشا از لحاظ چشم‌انداز و زیبایی از نقاطی منحصر به فرد محسوب شده و معادلی برای خود ندارد. تمام سطوح دیواره آبشار ،پوشیده از خزه و گیاهان آبزی شده و مناظر دل‌انگیزی را پدید آورده است.

 


نگيني به‌نام روستای زیارت

 

 مهر؛ ماه گردش‌های طلایی

روستای زیارت، یکی از روستاهای استان گلستان است. وجود امام‌زاده عبدا… در این دهکده موجب شده تا از قدیم این روستا به این نام خوانده شود. زیارت به علت برخورداری از هوای به‌نسبت خشک و خنک، بازدیدکنندگان بسیار زیادی دارد.

 

از اماکن دیدنی این روستا می‌توان به آبشارهای زیبا، چشمه آبگرم، امام‌زاده و همچنین بافت قدیمی روستا (خرابه‌های قدیمی در جنگل زیارت به نام تخت خسرو،تخت دیکا، اسپندیار محله و…) اشاره کرد.از نکات جالب در مورد این روستا، میانگین عمر بالای مردم آن است که علت آن نیز، زندگی طبیعی و استفاده از مواد‌غذایی جنگلی است. خوب است بدانید این روستا جزو ۲۰ روستای برتر گردشگری ایران است.

 


روستاي بره‌سر گيلان

 

 مهر؛ ماه گردش‌های طلایی

بره‌سر، روستایی واقع در استان گیلان و منطقه‌ای کوهستانی با آب و هوای معتدل کوهستانی است. این روستا دارای جنگل‌های راش بکر و زیبا و گونه نادر سوسن چلچراغ است که محلی‌ها به آن لیلیوم می‌گویند. همچنین در قسمت جنوبی شهر بره‌سر ،ییلاقات زیبای استل‌سرا (استخر سرا) و ییلاق ویستان در منطقه‌ای جنگلی واقع شده که دارای مناظری زیبا و چشم‌اندازهای پیرامونی بی‌نظیر است.همچنین آبشار طبیعی شارشار در بره‌سر قدیم و به فاصله ۵۰۰ متری مرکز شهر قرار دارد. در جنوب شهر، مرقد مطهر امامزادگان عبدا… و قاسم از نوادگان امام موسی کاظم(ع) واقع شده که هر ساله ۲۸ صفر ، عاشقان و مریدان اهل بیت(ع) جهت عزاداری در این مکان گرديكديگر می‌آیند.


جنگل مازیچال

 

 مهر؛ ماه گردش‌های طلایی

جنگل مازیچال، یکی از جاذبه‌های طبیعت‌گردی کلاردشت و ایران است. چشم‌انداز بسیار زیبای روستای مازیچال با دیدی وسیع از رامسر تا چالوس، موقعیتی بی‌نظیر به این دهکده کوهستانی بخشیده است. نام‌گذاری مازیچال به دلیل وجود درخت بلوط در این منطقه بوده است.در گویش محلی مردم منطقه، مازی به معنای درخت بلوط است و چال به معنای گودال و چاله؛ بنابراین مازیچال به گودال‌ها و دره‌هایی مملو از درختان بلوط (مازی) اشاره دارد که از قدیم در منطقه وجود داشته‌اند.


کوه های گِل افشان چابهار

 

 مهر؛ ماه گردش‌های طلایی

یکی از مناطق دیدنی شهرستان چابهار ،کوه‌های گل‌افشان است. در بالاترین نقطه کوه، چاله‌ای به قطر کمتر از یک متر و به عمق حدود نیم متر وجود دارد که با گل پوشیده شده است. در فواصل زمانی حدود یک دقیقه، مقداری گل با صدای خاصی شبیه به ترکیدن یک حباب، از چاله خارج و به اطراف پراکنده می شود و منظره ای بسیار عجیب و حیرت آور به‌وجود می‌آورند.

 


لفور سوادكوه

 

 مهر؛ ماه گردش‌های طلایی

دهستان لفور در شهرستان سوادکوه شمالی در استان‌مازندران قرار دارد. این منطقه ، دارای ناحیه جنگلی است که بسیار بکر و زیباست. منطقه جنگلی خربمرد در این ناحیه، چشم هرکسی را خیره می‌کند.

 


جنگل خلخال- اسالم

 

 مهر؛ ماه گردش‌های طلایی

جاده خلخال- اسالم که شهرستان خلخال در اردبیل را به اسالم در گیلان وصل می‌کند، یکی از رویایی‌ترین منطقه‌های ایران است. طبیعت بکر، زیبایی‌های جنگلی، آبشار ، دریاچه و هوای عالی، این جاده را به مقصدی گردشگری تبدیل کرده است. این جاده در فصل سرما با بارش سنگین مواجه است. پس تا دیر نشده کوله‌تان را بردارید و یکی از زیباترین نقاط دنیا را ببینید.

 


آبشار وارک، آبشاری با سرچشمه سنگی

 

 مهر؛ ماه گردش‌های طلایی
آبشار وارک نیز در غرب گردنه نوژیان، بخش‌پاپی در جنوب شرقی خرم آباد قرار دارد و یکی از زیباترین آبشارهای کشور است؛ فاصله این آبشار تا شهر خرم‌آباد حدود ۶۰ کیلومتر است.سرچشمه آبشار وارک، یک صخره سنگی است که پس از طی حدود ۱۵ متر از صخره دوم فرو ریخته و آبشار دوم را به وجود می آورد. آبشار وارک در نزدیکی آبشار نوژیان قرار دارد.

در فصل کم آبی، ارتفاع قسمت اول این آبشار بی نظیر، هفت متر با عرض حدود ۱۲ متر و قسمت دوم 15.5 متر با عرض 5.56 متر است؛ به‌گونه‌اي که یکی از زیباترین منظره ها را در این منطقه می توان دید.حداکثر ارتفاع آبشار وارک به ۵۷ متر می رسد و عرضی معادل ۵۰متر را در بر می گیرد. اطراف این آبشار، پوشیده از درختان بلوط، گلابی، زالزالک و… است.

 


آبشار سرکانه و افرینه

 

 مهر؛ ماه گردش‌های طلایی
آبشار سرکانه در روستای گریت بخش پاپی در فاصله 50 کیلومتری شهرستان خرم آباد قرار دارد.این آبشار زیبا دارای ارتفاع 15 متر وعرض 17 متر بوده و از جمله جاذبه های طبیعی وگردشگری دیدنی استان لرستان محسوب مي‌شود.

فاصله این آبشار تا بخش پاپی حدود یک ساعت پیاده‌روی است. این آبشار در گویش محلی به «تاف هفت چشمه» نیز معروف است. همچنین پوشش جنگلی اطراف آبشار را در ختان بلوط ، زالزالک و مو، در برگرفته است.آبشار افرینه نیز در کنار روستایی به همین نام در مسیر جاده بین المللی خرم آباد به اندیمشک قرار دارد و آین آبشار زیبا در فصل بهار و تابستان علاقه‌مندان و گردشگران زیادی را به خود جلب می کند.

 


شهرستانک؛ سرزمین رویاها

 

 مهر؛ ماه گردش‌های طلایی
در جاده تهران – چالوس و در 20 کیلومتری گچسر، جاده فرعی‌ای وجود دارد که شما را به این روستای زیبا می‌رساند. جاده تا خود روستا آسفالت است و لازم نیست نگران مسیر باشید. «آن شرلی» را یادتان هست که چگونه در جاده پر دار و درختی راه می‌رفت و شعر می‌خواند؟ حالا آن جاده زرد و نارنجی را می‌توانید در جاده ورودی به روستا ببینید. منشاد؛ با ستاره‌هایی درمشت

برای رفتن به این روستا باید اول خودتان را به یزد برسانید. از میدان ابوذر، هم تاکسی برای روستا وجود دارد و هم مینی بوس‌هایی که شما را بین یک تا یک ساعت و نیم به روستا می‌رسانند. منشاد، بهشت اهالی کویر است. درخت‌های سر سبز و سر به فلک کشیده روستا و رود باریکی را که از بالا دست روستا شروع می‌شود و از وسط روستا می‌گذرد، تا با چشم خودتان نبینید باورتان نمی‌شودكه وسط بیابان بی‌آب و علف کویر مرکزی، چنین منظره‌هایی وجود داشته باشد. روستا پر از درخت‌های سپیدار است که حالا فصل بر گ‌ریزان‌شان سر رسیده‌است.

 


ساوه؛ سرخی انار از تو

 

مهر؛ ماه گردش‌های طلایی 

رفتن به ساوه ،کار سختی نیست. اگر در یکی از شهرهای تهران، اصفهان، کاشان، همدان، قم یا زنجان زندگی می‌کنید، فقط کافی است یک صبح نه چندان زود از خانه بیرون بزنید و بعد از دو تا چهار ساعت رانندگی، به این شهر خوش آب و هوا برسید. باغ‌های انار در اطراف شهر هستند و اگر باغبان خوش ذوقی سر راه‌تان سبز شد، کمرویی را کنار بگذارید و سرش خراب شوید تا هم از آویزان‌شدن از درخت و چیدن انار لذت ببرید و هم از قدم زدن بین درخت‌های نه چندان بلند انار.

 


سردشت؛ چهره متفاوت جنگ

 

 مهر؛ ماه گردش‌های طلایی

برای ما اسم سردشت و اهالی اش با جنگ و بمباران شیمیایی گره خورده است. سردشت، شهر جمع و جوری در استان آذربایجان غربی است. اگر از شهر حسابی خوش‌تان آمد و ماندنی شدید، هتل شهر جای خوبی برای یک اقامت کوتاه است. سردشت درست وسط یک دشت سرسبز و خوش آب و هوا قرار گرفته است. فقط کافی است کمی ‌از شهر خارج شوید تا خودتان را وسط یک دشت به شدت وسیع و سرسبز ببینید .

 


به جندق سفر کنید

 

 مهر؛ ماه گردش‌های طلایی
حیف است که در پاییز، کویر را تجربه نکنید. پیشنهاد ما برای کویرگردی، مرنجاب و مصر نیست بلکه جندق است. جندق از توابع شهرستان خور است که در 350 کیلومتری شمال شرقی اصفهان قرار دارد. جندق از شمال به کویر بزرگ، از غرب به کویر ریگ جن و سلسله کوه‌های جندق، از جنوب به بیابان‌های اطراف خور و از شرق به حاشیه جنوبی دشت کویر محدود می‌شود. شهری کویری که آسمانش، منجم‌ها و علاقه‌‌مندان به ستاره‌‌شناسی را به خود جذب می‌کند.

وقتی به جندق سفر می‌کنید، فرصت دارید تا شترسواری را تجربه کنید. علاوه بر این، حیات‌وحش جندق نيز با کل و بز، قوچ و میش، خرگوش، قمری، کبک و تیهو و پاقرقره، انواع روباه معمولی و روباه شنی، گرگ، عقاب و البته پلنگ و یوزپلنگ جذابیت‌های خاصی را در این منطقه ایجاد کرده است. اگر سفر به جندق خیلی برای‌تان جذاب بود، می‌توانید از همان جا به کویر«ریگ جن» که در نزدیکی جندق قرار دارد و وجه ماجراجویانه سفرتان را به اوج می‌رساند نيز سری بزنید. ریگ جن به مثلث برمودای ایران معروف است و ویژگی‌های خاصی دارد؛ به همین دلیل بهتر است با تور به این منطقه بروید.



سلام پرشین کاملترین مرجع ایرانگردی و گردشگری


روزنامه قانون: پاييز يكي از بهترين زمان‌هاي ممكن براي سفر است، چرا كه ديگر از ترافيك‌هاي سنگين چند ساعته جاده‌ها و ازدحام جمعيت خبري نيست. از‌طرف ديگر، مي‌توان هتل يا اقامتگاه‌هايي با تخفيف‌هاي 50درصد، براي اسكان انتخاب كرد.

در فصل رنگ‌هاي گرم پاييز، مي‌توان سفرهايي رويايي به‌دور از هياهوي و صدا و با هزينه‌هاي پايين را به‌راحتي تجربه كرد. در پاييز به‌كجا سفر كنيم؛ سوالي است كه بسياري از ايراني‌ها اين روزها از يكديگر مي‌پرسند. در اين گزارش چندين مكان گردشگري مناسب براي فصل پاييز معرفي مي‌شود كه با هم مي‌خوانيم.

دریاچه جنگلی چورت

 پاييز؛ فصل سفر هاي ارز ان و رويايي

 

دریاچه «چورت» در شمال شرقی مازندران قرار دارد. این دریاچه به‌علت زمین لرزه‌ای در حدود 70 سال پیش و نيز به دليل بسته شدن مسیر چشمه ای که در کنار دریاچه قرار دارد، ایجاد شده است. درختان پاییزی کنار آب آرام این دریاچه و درختانی که پس از زلزله در آن مستغرق باقی مانده‌اند، مناظر محسور کننده ای را ایجاد کرده اند. در سفر به این دریاچه، بازدید از چشمه های رسوبی زیبای «باداب» سورت را فراموش نکنید و قبل از سفر مطمئن شوید که دوربین‌تان را جا نگذاشته‌ايد.


 

کویر ورزنه

 پاييز؛ فصل سفر هاي ارز ان و رويايي

 

انواع تپه های شنی، شکل گرفته از فرسایش باد، یکی از زیباترین تابلوهای طبیعت را در کویر «ورزنه» شکل داده است. تجربه سکوت کویر، استراحت دیدگان در طبیعتی فارغ از دستکاری ها و خراش‌های بشر و هیجانِ دیدن زیباترین آسمان شب، سوغات سفر شما به ورزنه خواهد بود. کویر ورزنه از اصفهان 100 کیلومتر فاصله دارد و وسعت تپه های شنی آن، حدود 17 هزار هکتار است.


 

نایبند؛ ماسوله كوير

 پاييز؛ فصل سفر هاي ارز ان و رويايي

 

«نایبند» را ماسوله کویر می نامند و جهانگردی نیست که زیبایی های این روستای تاریخی را نستوده باشد. نایبند که در جنوب شرقي طبس قرار دارد، بر دامنه کوهستان واقع شده و بر دشت هایي بی انتها مشرف است كه چشم انداز بی‌نظیري را تشكيل داده است. فرصت سفر به این نگین کویری در فصل پاییز را از دست ندهید و در سفر خود، طبس و پدیده‌های نادر آن را هم ببینید.


 

دریاچه نمک

 پاييز؛ فصل سفر هاي ارز ان و رويايي

 

ديدن چند ضلعی‌های منحصربه‌فرد دریاچه نمک، جزیره سرگردان در ميان دریاچه و پهنه سفیدگونِ تا افق گسترده این دریاچه، تجربه ای است که هرگز از ذهن‌تان پاک نخواهد شد. اغلب دریاچه «حوض سلطان» را -که پس از احداث اتوبان تهران،قم در کنار اتوبان قم تشکیل شده است- به اشتباه دریاچه نمک می دانند. اما دریاچه نمک در نزدیکی کاشان و در جوار کویر مرنجاب و ریگ جن قرار دارد.


 

تالاب کردخورد

 پاييز؛ فصل سفر هاي ارز ان و رويايي

 

تالاب «کردخورد »یا تالاب «آق‌گل» یکی از بهترین تفرجگاه های پاییزی برای شما خواهد بود. منظره زیبای این تالاب در فصل پاییز رنگ و بوی زندگی می دهد. پوشش گیاهی این تالاب که مواد مغذی زیادی برای پرندگان فراهم کرده است، این آبگیر را در فصل پاییز به اقامتگاهی دنج برای ۴۶ گونه از پرندگان ایران و همچنین پرندگان مهاجر روسیه و قفقاز تبدیل کرده است. با سفر به این تالاب در فصل پاییز، زیباترین باغ پرندگان طبیعی را خواهید دید. پرندگانی نظیر اردک، غاز، فلامينگو، مرغ باران، حواصيل، آب چليک و کاکايی، گردهمایی زیبای پرندگان را به تصویر می کشند. برای رفتن به این تالاب می توانید بلیت قطار یا بلیت هواپیمای همدان را بخرید.


 

آب گرم لاویج

 پاييز؛ فصل سفر هاي ارز ان و رويايي

 

روستای زیبای «لاویج» که با قرار گرفتن در میان کوه‌های البرز، جنگل‌های رنگارنگ و طبیعت بی نظیرش را به مسافران پاییزی هدیه می‌دهد و آب گرم لاویج که از دامنه کوه‌های لاویج از زمین می‌جوشد، خنکای پاییز را به تن‌تان گرم می‌کند.

 

املاح و خاصیت‌های درمانی این آب گرم از چشم گردشگران دور نمانده است. اگرچه این آب‌گرم در تابستان با ازدحام مسافران روبه‌رو است، در پاییز، تمام و کمال در اختیار شما خواهد بود و شما می توانید اوقات بیشتری از این آب گرم لذت ببرید. نم نم باران و منظره ابرهای پایین کشیده شده تا میانه های کوه ها، منطقه ای بکر و زیبا برای اقامت در لاویج است. با رزروِ هتل در لاویج، اقامتی خاطرانگیز داشته باشید.


 

کویرگردی در پاییز

 پاييز؛ فصل سفر هاي ارز ان و رويايي

 

پاییز از بهترین زمان های کویرگردی است که در آن خبری از شب های سرد و روزهای آفتابی و سوزان نیست. خوشبختانه ما مناطق کویری زیادی در کشورمان داریم که هر کدام به نوعی عاشقان کویر را به سمت خود می‌کشاند. شب های پر ستاره کویر را در هیچ جای دیگر نمی توانید ببینید. پیشنهاد می‌کنیم با رزروِ هتل در یکی از شهرهای کویری، از جذابیت های کویر بهره ببرید.

 

اگر می‌خواهید کویرگردی خاطرانگیزي را شروع کنید، روستای تاریخی نایبند طبس ، جندق از توابع شهر خور و شهر میبد یزد را در اولویت قرار دهید. در این میان، روستای تاریخی نایبند، به‌عنوان نگین کویر و با لقب ماسوله کویر، میزبان جهانگردان زیادی است که با طبیعت کوهستانی و دشت های بی انتها، منطقه‌ای بکر برای سفر پاییزی شما محسوب می شود. توصیه می‌کنیم در این روستای تاریخی اقامت کنید و از شب های کویر لذت ببرید.


 

اولسبلنگاه

 پاييز؛ فصل سفر هاي ارز ان و رويايي

 

تخصص ما پیشنهاد جاهای عجیب و غریب، با اسامی غریب‌تر است. ییلاق «اولسبلنگاه» منطقه‌ای در ارتفاعات ماسال در مسیر راه خلخال است که وجه تسمیه نامش از دو بخش «اولسا» و« بلنگاه» تشکیل شده و به معنای جایگاه بلندی است که درخت ممرز می‌روید. اين منطقه برای سفر پاییزی دونفره فوق‌العاده است.

شاید با رزرو هتل‌های لوکس و پنج ستاره، اقامتی راحت در سفرتان داشته باشید، اما اگر یک روز در کلبه های چوبی ییلاق اولسبنگاه اقامت کنید، دیگر به فکر رزرو هتل و خرید بلیت هواپیما برای سفر به کشورهای خارجی نمی افتید. در‌حالی که در خنکای پاییز در کلبه‌های چوبی خودتان را گرم می‌کنید، می توانید با باز کردن در چوبی انتهای کلبه، منظره ای زیبا از جنگل‌های انبوه را در ارتفاعات کم ولی گسترده، ببینید؛ منظر ای که همچون تابلوی نقاشی زنده، روح‌تان را نوازش می دهد. این ییلاق زیبا در ۳۰ کیلومتری ماسال، مکانی دنج برای سفر در فصل پاییز است.


 

يوش؛ زادگاه یوشیج

 پاييز؛ فصل سفر هاي ارز ان و رويايي

 

این پیشنهاد ما برای سفر به مقصدی خاص نیست، بلکه به یک مسیر است؛ مسیری از یوش بلده به نور. این مسیر شما را به دنیایی متفاوت می‌برد؛ جاده‌ای کوهستانی اما آسفالت که پر از تپه، دره، درخت و روستاهایی با بام‌های شیروانی است. خوبی این مسیر آن است که برای رسیدن به زادگاه نیما چند روستا را هم می‌بینید که هرکدام جاذبه خاصی دارند. یوش در فاصله 105 کیلومتری جنوب آمل قرار دارد. بعد از گذر از این مسیر بی‌نظیر، وقتی به مقصد می‌رسید،با جاذبه اصلی سفر که دیدن خانه نیما یوشیج است، رو‌به‌رو می‌شوید. دیدن مناظر زیبای طبیعی مانند رودخانه یوش، باغ‌های میوه و چشمه‌های متعدد همگی انگیزه این سفر را بیشتر می‌کنند.


 

روستاي سرخِ ابيانه

 پاييز؛ فصل سفر هاي ارز ان و رويايي

 

يكي از بهترين گزينه‌ها براي سفر يك‌روزه و ديدن طبيعت و تاريخ در كنارِ هم، سفر به روستاي سرخ ،يعني ابيانه است؛ روستایی که در سال 1354 درفهرست آثار ملی کشور جای گرفت و دسترسی به آن از تهران،قم، کاشان، اراک، شهرکرد و اصفهان آسان است و می‌توان در یک روز تعطیل از آن دیدن کرد. روستای سرخ ابیانه در عصر آهن، آجر و شیشه، روستایي منحصر به فرد است که همه خانه‌ها، مساجد، مدارس و مکان‌های عمومی ‌آن با خاک سرخ رنگ ساخته شده و برخلاف اغلب روستاهای ایران، به‌طوركامل سرپا و سالم است، شاید به همین دلیل است که از سوی یونسکو روستای نمونه گردشگری شناخته شده است. صدای جوی آب، سایه درختان و آواز گنجشک‌ها هم به جذابیت و بکر بودن این روستای آرام اضافه می‌کند.

اگر دوست دارید خانه‌ها و عمارت‌های تاریخی و منحصر‌به فرد معماری ابیانه را ببینید، آتشکده ‌«هارپاک» و مساجدی چون جامع، حاجتگاه، پرزله، یسمان، امامزاده زیارت، معبد هرشوگا را پیشنهاد می‌کنیم. معماری این مکان‌های دیدنی با آنچه در سایر شهرها و روستاها وجود دارد، به طوركامل متفاوت است. درهای چوبی منبت کاری و گره چینی شده، فقط یکی از ویژگی‌های ابنیه ‌این روستاست، اما اگر به طبیعت بیشتر علاقه‌مند يد بهتر است سری به غار «پری هل» ابیانه بزنید.

برای رفتن به ‌این غار باید از کوه‌هاي جنوبي مشرف به روستا عبور کنید و به کوهي برسید که غار در آن قرار دارد. اين غار در زمان‌هاي قديم پناهگاهي براي چوپانان و گوسفندان‌شان بوده است و داراي قسمتي است که به آن موزه‌ غار گفته مي‌شود که قنديل‌هاي آهکي دارد و مي‌توان ادعا کرد يکي از زيباترين غارهاي ايران است.

 

قلعه‌ای هم بر فراز کوه‌های شمالی روستا قرار دارد که اگر کفش‌تان مناسب باشد و کوهنوردی را دوست داشته باشید، می‌توانید از آن دیدن کنید.اگر ناهارتان را با خود برده‌اید می‌توانید زیر سایه یکی از درختان روستا، در جایی که نهر آب از کنار آن می‌گذرد، لختی بیاسایید و غذای‌تان را میل کنید وگرنه رستوران محلی روستا را پیشنهاد می‌کنیم که دوغ، کشک بادنجان و آبگوشت‌های لذیذی دارد. این رستوران در باغچه کوچکی در میانه روستا قرار دارد.


 

پاییز هزار رنگ سمنان در جنگل ابر

 پاييز؛ فصل سفر هاي ارز ان و رويايي

 

سمنان از شهر های تاریخی ایران و جایی نزدیک تهران است که بايد درباره‌اش بسیار گفت و شنید. جنگل ابر یکی از مقصد های اصلی پاییزگرد های رمانتیک باز بوده و برخی از آژانس‌های گردشگری، گشتن و حتی اقامت یک روزه در این جنگل را در فهرست پکیج های ویژه پاییزگردی قرار می دهند.سمنان با «ریگ جن» و «حمام پهنه» و بسیاری از آثار طبیعی و باستانی‌اش، مقصدی بکر براي عاشقان حرفه‌ای گردشگری در داخل و خارج از کشور به شمار می رود که طبیعتش در فصل پاییز، رویایی‌تر از همیشه می‌شود.

 

جنگل ابر در شهرستان شاهرود قرار دارد؛ جنگلی که گون‌های گیاهی و جانوری متعدد داشته و همواره خاطره انگیز ترین مناظر را برای عکس برداری در اختیار عاشقان سلفی باز و معتادان اینستاگرام می‌گذارد.

 

این جنگل را جنگل ابر می‌دانند و می‌نامند؛ جایی که همچون «مازیچال» و«فیلبند» و «سوباتان» گیلانی ها، فضایی رویایی را روبه‌روی دیدگان شما به تصویر می کشد. یک آخر هفته را به دیدن این جنگل اختصاص دهید. جنگل ابر در 30 کیلومتری شمال شرق سمنان و در کیلومتر‌۵۰ جاده سمنان به شاهرود قرار دارد. اگر به این جنگل رفتید، از راه بلد های محلی استفاده کنید و در صورت اقامت شبانه، اصول اقامت شبانه در جنگل ها را در نظر داشته باشید.

 


پاییز گردی در ناهارخوران

 پاييز؛ فصل سفر هاي ارز ان و رويايي

 

ناهار خوران در استان گلستان ایران است؛ مكاني به زیبایی و نیکویی، برازنده این استان زیبا بوده و یکی از مقصدهای بکر طبیعت گردی ایران به شمار می رود.جنگل ناهار خوران، بیش از 300 هکتار وسعت دارد و درختان تنومند و سرو قامتی دارد که پاییز هزار رنگ را به خوبی در آن می توان احساس کرد و سلفی های به یاد ماندنی گرفت.

 

دلیل نام گذاری جنگل به این نام، مربوط به مسیر حجاج خانه خداست که از این منطقه به سمت نقاط دیگر کشور برای عزیمت به سمت عربستان استفاده می‌کردند و گویا منزلگاهی برای استراحت و صرف نهار بوده است.پوشش گیاهی ناهارخوران گلستان، ‌فوق‌العاده است. درختان ممرز،‌ افرا پلت، نمدار، گیلاس وحشی، آزاد، خرمندی و درختچه های تمشک، کوله خاص، ازگیل و درختان تنومند بلوط، بخشی از ظرفیت های طبیعی این جنگل پاییزی به‌شمار می آید.

اگر به این جنگل رفتید،‌ چشمه سفید را نیز مشاهده خواهید کرد. البته این جنگل، حیوانانی از جمله گزار، شغال، خفاش، عقب و راسو و جغد نیز دارد که احتمالا برای جنگل‌نورد های حرفه ای، قابل مشاهده باشد.


 

پاییزگردی در درودِ لرستان

 پاييز؛ فصل سفر هاي ارز ان و رويايي

 

لرستان یکی از استان هایی است که در پاییز، رنگ و بوی رویایی به خود می‌گیرد و می تواند یکی از مقصد های فوق‌العاده برای گردشگران رمانتیك پاییزگرد باشد. لرستان، عروس آبشار های ایران است و گردشگری آبشاری را می توان در این اقلیم زیبا و خوش آب و هوا در فصل پاییز، در دسترس داشت. یکی از آبشار های زیبای این استان را می توان آبشار بیشه دانست که در شهرستان درود قرار دارد. در این آبشار، سقوط آب از ارتفاعی بیش از ۴۵ متر، بسیار زیبا بوده و رنگین‌کمان پاییز را شکل می دهد.

 

جالب است که بدانید این آبشار در سال ۸۷، به عنوان یکی از آثار طبیعی لرستان در فهرست میراث طبیعی کشور به ثبت رسید.در اطراف این آبشار،‌ جنگل های پوشیده از بلوط، زیبایی خاصی دارند که بر شکوه آن می افزاید. برای رفتن به روستای بیشه، بايد ابتدا به خرم آباد برويد و پس از طی مسافت ۵۰‌کیلومتری، یعنی در کمتر از نیم ساعت، به این منطقه زیبا می رسید.


 

اسالم به خلخال، جاده رمانتیک‌ها!

پاييز؛ فصل سفر هاي ارز ان و رويايي 

 

شقان پاییزگردی در ایران، جاده اسالم به خلخال، یکی از رویایی‌ترین نقاط ایران‌زمین است که می‌توان در آن پاییز هزار رنگ را به تماشا نشست و گوشه‌هایی از جلوه های ایران بکر را مشاهده كرد؛ جاده‌ای 70 کیلومتری، که بخشی از بهشت ایران زمین به شمار می‌رود و به نظر می‌رسد که هر چهار فصلش، فوق‌العاده دیدنی باشد.این جاده را جاده بهشتی هم می‌نامند، چرا که بهشت هزار رنگ ایران، بخشی از چهره خود را در این فضا به رخ می‌کشد.

 

در سرتاسر این جاده مه‌گرفته می‌توان، رنگ‌های طبیعت را با RGB های مختلف مشاهده کرد و لذت برد؛ چشم‌اندازهای رویایی که در جاده اسالم به خلخال فرا روی عاشقان طبیعت‌گردی ایران است، یکی از منحصر‌به‌فردترین چشم انداز های طبیعی نقاط شمال کشور به نظر می رسد. برای رفتن به اسالم گیلانی‌ها، کار سختی در پیش ندارید. این جاده از گیلان آغاز می شود و در خلخال، در جنوب استان سرسبز و خوش آب و هوای اردبیل به پایان می رسد. در بین راه، ‌استان‌های آذربایجان شرقی و زنجان نیز مشاهده می شوند.



سلام پرشین کاملترین مرجع ایرانگردی و گردشگری


ماهنامه همشهری سرزمین من: برای تجربه هیجان و ترس، نیازی به نشستن پای فیلم های ژانر وحشت هالیوودی ندارید؛ می توانید به قصه ها و افسانه های قدیمی گوش دهید و به تماشای اشکال عجیب و غریب پدیده های طبیعی بنشینید تا هیجان و ترس را از نزدیک بچشید.

 

بارها شینیده ایم که ایران کشوری است چهارفصل و برای هر گردشگری با هر سلیقه ای چیزی دیدنی در چنته خویش دارد؛ از تاریخ گردی گرفته تا طبیعت گردی و ماجراجویی. عموما هم ماجراجویی را مساوی با هیجان گرفته اند، اما این بخش در گردشگری بسیار مفصل تر از این هاست.

مدتی است که گردشگری وحشت به یکی از تفریحات جذاب در جهان تبدیل شده است و ما هم میخواهیم به شیوه خودمان، به همین بخش از گردشگری بپردازیم و دلایل علمی این باورها را هم بررسی کنیم. برای این کار، هم سازه های ساخت دست انسان را که موضوع وحشت شده اند، معرفی می کنیم و هم پدیده هایی از طبیعت را می بینیم که از گذشته های دور محلی برای ترس و قصه پردازی بوده اند.

می خواهیم سراغ دودکش جن ها، تالاب ارواح و دره اژدها برویم. جایی را ه می گویند ستاره ای در آن سقوط کرده و نفرین شده را ببینیم و به مکانی برسیم که آن را بخشی از کره مریخ دانسته اند؛ غار آدمکش، قنات تاریک، جنگل جیغ کش و کلبه وحشت.

جنازه ها لای جرز دیوار

قبرستان پیشینه ای طولانی در ترس دارد؛ مخصوصا اگر گورستانی عجیب و غیرمتعارف باشد. قبرستان روستای «تیس» در حوالی شهر چابهار، یکی از آن هاست؛ جایی که از قدیم آن را به «گورستان جن» می شناسند. محلی های این روستا، این باور قدیمی را از والدین خود شنیده اند که زیر این سنگ قبرها اجساد اجنه دفن شده است. چرا چون اندازه سنگ قبرهای این روستا بسیار بزرگ و غیرطبیعی است و روی آن ها اشکال عجیبی دیده می شود.

قصه های عامیانه رایج در منطقه، این ابعاد و اشکال سنگ قبرها را نه کار انسان که کار اجنه می دانند. می گویند کسی تا به حال انسانی ندیده که تیشه برداشته و برای دفن جسدش سنگ سخت را بتراشد.

جالب تر آن که در قصه های منطقه این طور آمده که شب ها اجنه بر سر قبر اجسادشان نشسته، تا صبح عزاداری می کنند و صدای ناله ها و گریه های این عزاداران در تمام روستا می پیچد؛ گرچه یک نفر از اهالی این منطقه می گوید که خودش تاکنون چنین صدایی نشنیده اما پدربزرگش می گوید شب ها صداها عجیبی در روستا شنیده می شد.

روستای تاریخی «تیس» حالا تا 100 متری گورستان جن پیش رفته است، اما با این حال غروب که می شود، کمتر کسی جرئت دارد از نزدیکی این گورستان گذر کند، چه رسد به آن که بخواهد یک شب تا صبح کنار این گروهای عظیم الجثه بخوابد.

 

 وحشت گردی؛ سفر به مناطق خوفناک ایران

گورستان تیس به دلیل وجود سنگر قبرهای بزرگ و عجیبش در میان مردم به محلی برای قصه های ترسناک تبدیل شده است و نمونه آن را می توان در 35 کیلومتر شرق شهرستان «مشکین شهر» در جایی به نام «گورستان یری» هم دید؛ در این گورستان عجیب، 450 گور شناسایی شده که ابعاد کوچک ترین آن ها سه متر و بزرگ ترین آن ها هشت متر است. همین هم باعث شده تا این محل همچون «گورستان جن» تیس، محلی شود برای رواج قصه ها و افسانه هایی که غالبا ترسناکند؛ گرچه داستان گورستان های عجیب در ایران فقط منحصر به این دو نیست، اما بهتر است سراغ یکی از عجیب ترین گورستان های ایران برویم که به تازگی کشف شده و هم در علم باستان شناختی مفید بوده و هم ترس و خوف بسیاری را به همراه آورده است. داستان کشف این گورستان، از زلزله ای آغاز شد که هزاران نفر را با خود برد.

سال 1382، زلزله ای بزرگ بم را لرزاند و هزاران انسان را زیر آوارها مدفون ارگ تاریخی بم را ویران کرد. با آغاز مرمت این ارگ، پرده از رازی مخوف نیز برداشته شد؛ راز دفن اجساد کودکان در لا به لای دیوارهای ارگ بم. باستان شناسان، اسکلت 68 کودک و نوزاد را تشخیص دادند که به صورت عمودی لا به لای دیوارهای خشتی و گلی ارگ بم دفن شده بودند.

در مورد این که چرا این کودکان لا به لای دیوار دفن شده اند، بین باستان شناسان اختلاف است. قصه هایی نیز میان کرمانی ها رایج است؛ «فاطمه امینی زاده» کرمانی ساکن تهران، یکی از این داستان ها را برای ما تعریف می کند: «من شنیده ام علت این دفن ها حمله آقامحمدخان قاجار به بم و محاصره یک ساله ارگ توسط اوست. گویی ساکنین ارگ که راهی به گورستان بیرون شهر نداشتند، چاره ای جز دفن اجسادشان در لا به لای دیوار ندیده اند».

البته جدای این قصه که خود را به واقعه ای تاریخی وصل می کند، در بین برخی از مسن ها، داستان های ترسناکی هم از وجود موجودات عجیب و راه و رسم کشتن به ها توسط آن ها رواج دارد. یکی از نکات درباره این شیوه تدفین، آن است که بیشتر اجساد کشف شده، پسر بودند. برخی هم مدعی هستند پس از زلزله سال 1382 معلوم شده که همه اجساد کودکان باستانی نیست و از سده های گذشته هم در دیوارهای بم دفن شده اند. البته هیچ کدام از این نظریه ها توسط کارشناس میراث فرهنگی تایید نشده است و هنوز پژوهشگران در حال به دست آوردن شواهد تازه ای برای این معما هستند.

 

 وحشت گردی؛ سفر به مناطق خوفناک ایران


•    سوراخ های مرگ:
آیین های تدفین قرن ها پیش شکلی متفاوت با امروز داشته است. وجود گورستانی های عجیب در اطراف روستاها و پیدا شدن استخوان های آدمی در مکان هایی که تصوری از قرارگیری جنازه ها در آن نداریم، باعث شده حول آن قصه هایی شکل بگیرد. دفن کودکان لای جرز دیوارهای ارگ بم نمونه ای از آن بود. نمونه دیگر قلعه مقبره های «کوهکن» در نزدیکی شهر «جالق» استان سیستان و بلوچستان است که می گویند روی سوراخ های دیوار آن اسکلت هایی پیدا شده است.

 


قلعه آدم خوار

حمام های قدیمی، قنات ها و قلعه ها، از مهم ترین مکان هایی هستند که داستان های ترسناک درباره شان گفته می شود. مکان هایی متروک که ظاهرشان هم ترس آور است. یکی از این مکان ها که قصه های زیادی هم دارد، «قنات قصبه گناباد» است که از میان هزاران رشته قنات بازمانده در کشورمان ایران، نامش افسانه های بسیاری را با خود یدک می کشد.

این قنات در بخش مرکزی شهرستان «گناباد» در خراسان رضوی قرار گرفته است و افسانه ها و باورهای مخوفی درباره آن از زمان های بسیار قدیم در می ان مردم رواج دارد. «نرگس جمعه زاده» از اهالی گناباد، برای ما از این باورها می گوید: «من از زبان مادربزرگم قصه این قنات را زیاد شنیده ام. همیشه می گفت ساخت این قنات به این عمق، از دست بشر بر نمی آید و اجنه این قنات را حفر کرده اند».

 

 وحشت گردی؛ سفر به مناطق خوفناک ایران

او به ما می گوید که براساس همین شنیده های محلی که از قدیم رایج بوده، نام شهر گناباد هم در اصل «جن آباد» بوده و بعدها به شکل «جناباد» و سپس «گناباد» درآمده است.

افسانه ای دیگر ساخت این قنات را به دیوها نسبت داده است. حتی برخی مقنیان هم معتقدند که در زمان های بسیار قدیم، شخصی به نام «طاهر با شناس» به دیوها دستور داد چاهی حفر کننده و به نقب زدن بپردازند و به این ترتیب اولین قنات را احداث کردند.

بنابر اطلاعات تاریخی، درباره زمان دقیق و علت احداث این قنات در بین پژوهشگران اختلاف نظر وجود دارد. نخستین کسی که توصیف نسبتا مفصلی از آن آورده، «ناصر خسرو قبادیانی» است، با این حال بیشترین چیزی که درباره اش می دانیم از افسانه هایی است که دهان به دهان میان اهالی این شهر می چرخد.

«رضا سلیمان نوری» خراسان پژوه ساکن «مشهد»، به برخی از این افسانه ها اشاره می کند: «بر طبق یک افسانه، احداث قنات گناباد را به فرمان بهمن یکی از سلاطین قدیم ایران برای کفاره گناهی بزرگ منسوب کرده اند. براساس داستان معروف «دوازده رخ» در شاهنامه فردوسی، بنای قنات در شهر گناباد به قبل از پادشاهی کیخسرو می رسد. گذشته از روایات اسطوره ای که حکایت از قدمت دیرپای این قنات دارد، بررسی های باستان شناسان با استفاده از سفال های جمع آوری شده از کنار دهانه چاه های اصلی، قدمت آن را به دوره هخامنشیان رسانده اند. اما در اکثر متون کهن هر جا که نامی از گناباد به میان آمده نام قنات گناباد از پیشینه کهن تری برخوردار است.»

 

 وحشت گردی؛ سفر به مناطق خوفناک ایران

قلعه آدم  خوار هم یکی دیگر از دست ساخته های متروک مانده بشر است که محلی برا قصه پردازی شده است. می گویند قرن ها پیش، مردمانی که به روستای «کورعباسلو» در استان اردبیل می رفتند، پس از بازدید از قلعه باستانی «بوینی یوغون» به صورت مرموزی ناپدید می شدند. گویی این قلعه آن ها را می بلعید. کم کم این دژ در میان اهالی روستا به قلعه ای آدم خوار مشهور شد و داستان های بی شماری درباره آن دهان به دهان میان مردم پیچید.

امروز، معمای این قلعه مخوف را به نوعی حل کرده اند. گویی استحکام این قلعه و دیوارهای مرتفع 300 متری اش، آن را از دو طرف غیرقابل نفوذ کرده بود. هر بار که بازدیدکننده ای به سوی دیوارهای مرتفعش روانه می شد، دیگر باز نمی گشت. گویا چون بازدیدکننده ها از سوی به قلعه رفته و از سوی دیگر بر می گشتند، گمشده تلقی می شدند. با وجود این به گفته «سوسن پیرفرشی» یکی از شهروندان اردبیل، قصه های قدیمی این قلعه آدم خوار هنوز میان برخی اهالی رد و بدل می شود. او می گوید با وجود توجیه باستان شناسان، قصه ها همچنان به صورت سینه به سینه راه خود را می روند.

فقط دست ساخته های بشر نیستند که محل ترس می شوند، طبیعت شگفتی های بسیاری در خود جای داده است زمین اگر دست به کار شود، می تواند پدیده هایی خلق کند که اعجاب و شگفتی انسان را برانگیزد.

•    خرابه های پرقصه: دست ساخته های متروک شده انسان، به مرور زمان مکان هایی برای شکل گیری قصه ها و افسانه های عموما ترسناک می شوند. قلعه های تاریخی و متروک، یکی از مهم ترین آن ها هستند. از این دست قلعه ها که حالا قصه هایی تقریبا شبیه به م دارند و در افسانه های محلی، عموما این قلعه های متروک را خانه جن و ارواح دانسته اند، قلعه «زاهدان کهنه» در 27 کیلومتری شرق زابل و هفت کیلومتری شمال شهرستان «زهک»  تا سال های محلی برای این نوع قصه بوده است.

 

وحشت گردی؛ سفر به مناطق خوفناک ایران 

 


خانه جن ها


«این جا را خانه جن و ارواح دانسته اند، حتی داستان هایی درباره ربودن دختران جوان توسط اجنه در این دره، در بین مردم منطقه رایج است. برخی باورهای قدیمی هم از ممنوع بودن ورود زن حامله به این منطقه می گوید. قدیم ترها اگر زنی فرزند ناقص به دنیا می آورد، آن را با اجنه این دره مرتبط می دانستند. نه تنها زن حامله که بر طبق باورهای بومی های این منطقه، هیچ کسی نباید حتی به آن نزدیک شود چه رسد به آن که درون آن قدم بگذارد.»

بسیاری از قصه ها و افسانه های رایج در میان مناطق، درباره پدیده هایی است که در اطراف آنها وجود دارد؛ مثل افسانه هایی که درباره «کال جن» در میان مردم شایع است و این یکی را «رضا سلیمان نوری» خراسان پژوه، برایمان روایت کرد.

 

 وحشت گردی؛ سفر به مناطق خوفناک ایران

ظاهر مسحورکننده این دره با دخمه هایی در دل دیواره ها و اشکال عجیب و نامتجانسش، هر قصه و افسانه ای را پرکشش می کند. در امتداد برخی پیچ و خم ها، دیواره های بلند و سر به فلک کشیده، حتی اجازه رویت آسمان را هم نمی دهد. نقوش و برجستگی ها و خلل و فرج کف رودخانه حاصل از فرسایش آب، رمز و راز این جا را دوچندان می کند.

«دره جنی» یا «کال جن» دره ای است در اطراف روستای «ازمیغان» و در شمال شهر طبس در استان خراسان جنوبی. این دره در امتداد خروجی قناتی قرار دارد که در نزدیکی آن واقع شده است. «کال» به دره یا مسیر ایجاد شده توسط سیلاب ها و جریان آب گفته می شود و بخش دوم یعنی «جن» عنوانی است که افراد بومی این منطقه به آن اضافه کرده اند.

برخی افراد نظیر «رضا سلیمان نوری»، ظاهر عجیب و نامتعارف آن را دلیل ارتباط دره با اجنه می دانند. «محدثه ملکی» کارشناس ارشد ایران شناسی نیز که درباره این دره زیاد شنیده است، علت این نام گذاری را عدم آثار حیات در این دره، در طول قرن های متمادی می داند. طبق نظر کارشناس سازمان میراث فرهنگی بنای این مکان به دوران ساسانیان باز می گردد و به نظر می رسد محل چله نشینی یکتاپرستان بوده است.

گذاشتن نام جن روی پدیده ها، فقط منحصر به «کال جن» نمی شود؛ «دودکش جن» در نزدیکی «ماهنشان» زنجان، یکی از شگفت انگیزترین و پرقصه ترین پدیده هایی است که این نام را با خود دارد؛ سنگ بزرگی درون یک دشت، با چند ستون بزرگ رویش که هر کدام سری قارچ شکل و همچون آدمیانی کلاه به سر دارد.

این پدیده، به «قلعه بهستان» هم شهرت دارد؛ چرا که در زیر آن دژی قرار دارد که قدمت آنرا به مادها یا ساسانیان نسبت داده اند. هم کناری این دو (دژی که ساخت انسان در دل یک پدیده عجیب) باعث شده مردم از قدیم این سنگ بزرگ را محلی برا قصه ها و افسانه های ترسناک کنند؛ جایی که جن ها در آن زندگی می کنند و موجودات زنده نمی توانند شب را در کنارش بمانند.

جالب است که در حوالی ماهنشان که در نزدیکی این «دودکش جن» قرار گرفته، دریاچه ای هست که محلی ها آن را «پری» می نامند؛ قدیمی های این روستا می گویند که از اجدادشان شنیده اند در گذشته درون این دریاچه پری دیده شده است. موقعیت این دریاچه هم باعث شده قصه های قدیمی حول و حوش آن بیشتر شکل بگیرد؛ این دریاچه در میان یک دشت وسیع قرار گرفته است و به همین دلیل مثل یک سراب جلوه می کند.

ستاره ها روی زمین


از طبیعت ایران، نمایش هایی مثل «کال جن» یا «دودکش جن» کم ندیده ایم؛ دره «چاهکوه» قشم با آن همه اشکال عجیب و غریبش، یکی از حیرت انگیزترین و جادویی ترین پدیده های طبیعت ایران است. «دره خزینه» لرستان و «دره راگه» در دشت رفسنجان هم از نظر اعجاب و شگفتی چیزی کم از آن ها ندرند، اما دو منطقه به نام های «دره ارواح» دزفول و «دره اژدها»ی کرمانشاه، به دلیل نام شان کمی بیشتر جلب توجه می کنند که آن هم به دلیل شکل و موقعیت خاص و دور از دسترس شان است.

 

 وحشت گردی؛ سفر به مناطق خوفناک ایران

البته همه قصه ها و افسانه ها مربوط به جن و پری و ارواح نیست و برخی روایت های قدیمی از حضور دیگر سیاره ها در ایران حکایت می کند. مثلا کوه های سفیدی که در جاده چابهار به گواتر قرار دارند و به خاطر اشکال عجیب و غریب شان، «کوه های مریخی» لقب گرفته اند؛ کوه های کوچک و بزرگی کنار هم که رو به دریا قرار گرفته و منظره عجیب و حیرت انگیزی درست کرده اند.

یکی دیگر از این نوع پدیده ها، دره ای است که به تازگی هم مکانی باری فیلمبرداری فیلمی با موضوعی ترسناک و ماورایی بود؛ «اژدها وارد می شود» ساخته «مانی حقیقی» در جایی ساخته شد که آن را «دره ستاره ها» می نامند. جایی غریب که سنگ و خاک به اشکالی عجیب درآمده و به همین دلیل از گذشته های دور درباره آن حکایت های خاصی رواج داشته است.

«احمد صفری» یکی از اهالی قشم، افسانه این دره را به ما می گوید: «پدربزرگ ها و مادربزرگ های ما همیشه قصه این دره را تعریف می کردند. می گفتند ستاره ای از آسمان افتاده وسط دره و این شکل ها را ایجاد کرده است. می گفتند به همین دلیل نفرین شده است و شب که می شد هیچ کس جرئت نداشت داخل این دره شود، چون فکر می کردند شب ها اجنه در این دره رفت و آمد دارند.»

صفری این قصه ها را باور ندارد و می گوید که مدت هاست پژوهشگران می دانند که وزش باد در طول سال ها باعث ایجاد این اشکال عجیب شده است. او می گوید: «این دره در طول سال ها به دره ارواح و اجنه معروف بوده، چون شب ها صداهایی از این دره به گوش می رسد که واقعا ترسناک است.» او می گوید احتمالا این صداها، صدای وزش باد لا به لای ستون های سنگی و ماسه ای دره است.

فرسایش، عالم اصلی تغییر شکل زمین است؛ وقتی باد و آب و خاک به هم بپیچند، در طول زمان پدیده هایی شکل می گیرد که حیرت هر انسانی را بر می انگیزد. معمولا عجیب ترین و جالب توجه ترین این پدیده ها را می توان در مناطق کویری دید.

راز باد مسموم


یکی از داغ ترین نقاط روی زمین، منطقه ای است در کویر مرکزی ایران و نزدیک به سمنان، که در طول قرن ها هرگز محلی برای گذر کاروان و عبور انسان نشده و تا جایی که می دانیم هیچ جانوری هم روی آن زندگی نمی کند. این جا «ریگ جن» است؛ جایی که در طول قرن ها حول و حوش آن داستان های ترسناک و خوفناکی شکل گرفته است. هر بار که سفر کویرنوردان به این منطقه ناتمام می ماند یا کسی در آن ناپدید می شود، این قصه ها دوباره بر سر زبان ها می افتد.

 

قصه هایی از گذشته مانده که این جا محلی است نفرین شده؛ جایی که اجنه در آن زندگی می کنند و ارواح پلید و شیاطین فرمانروایان آن هستند و اجازه ورود، به هیچ جانداری را نمی دهند. برخی از محلی ها هم می گویند هرکس پا به این بیابان بگذارد، توسط زمین بلعیده می شود و دیگر باز نمی گردد.

 

وحشت گردی؛ سفر به مناطق خوفناک ایران 

«محمد بابایی» که تجربه های زیادی از سفر به کویر دارد، می گوید: «کویر به خودی خود سرشار از رمز و راز است، چه برسد به کویری مثل ریگ جن که نامش اتفاقات بی پاسخ بسیاری را به همراه دارد».

ریگ جن علامت سوال های بسیاری در خود دارد که به اسرارآمیزترین منطقه ایران شهره شده است. بارها گردشگران و کویرگردان در گل و لجن و نمک این منطقه فرو رفته اند و خیلی از آن ها دیگر برنگشته اند.

سال های متمادی خبر فرو رفتن در گل و لجن این بیابان به هیچ مسافری جرئت ورود به این کویر را نمی داد. کار به جایی رسید که عبور از این کویر، رویای کویرنوردان ایرانی و غیرایرانی شده بود؛ نداشتن چشمه و چاه از یک طرف و باتلاق های سهمگین نمک و تپه های ماسه از طرف دیگر، این منطقه را به دفینه گاه موجودات زنده تبدیل کرده است. البته امروز کویرنوردانی توانسته اند به «ریگ جن» سفر کنند و حتی کل آن را بپیمایند و برگردند.
«راضیه اکبریان» که سال هایی طولانی ساکن سمنان بوده، می گوید: «رفتن به این بیابان همیشه برای من جذاب بود، ولی شنیده هایم در مورد اتفاقات مخوف این منطقه، هرگز اجازه این کار را به من نداد». وقتی از او میپرسم مثلا چه چیزهایی شنیده است؟ پاسخ می دهد: «حضور جن ها و صدای صحبت کردن آن ها با یکدیگر، شایع ترین چیزی است که درباره این منطقه شنیده ام».

دانشمندان درباره اتفاقات رخ داده در این منطقه که باعث فرورفتن ناگهانی انسان در خاک می شود، دلایلی را عنوان می کنند و یکی از عوالم آن را باد قوی و پرسرعتی می دانند که در کویر می وزد و باعث ایجاد کانال های طولانی در این منطقه می شود.

به طور کلی بادها یکی از مهم ترین پدیده ها در شکل گیری اشکال عجیب و غریب روی زمین هستند که خودشان دیده نمی شوند و همین هم رمز و رازها و داستان های بسیاری را درباره شان به وجود آورده است. آن ها یکی از سازنده های اصلی کلوت های شهداد در کرمان هستند؛ یکی از اعجاب انگیزترین پدیده های طبیعی، سازه های خاکی معروف به «نبکا» که از زمین سر برآورده اند و طول شان گاهی به 10 متر می رسد.

بادها در هر منطقه ای از ایران اسمی و عملکردی دارند. دریانوردان ایرانی از قدیم برای آن ها نام های مختلفی گذاشته اند و ساکنان کویر هم انواع آن ها را به خوبی می شناسند. شاید «باد شمال» برای دریانوردان جنوب ایران یادآور توفان و خطر است.

«باد سام» برای اهالی مناطق خشک و گرم، باد مرگ است. البته باد سام که مرحوم دهخدا آن را «باد سموم» معنی کرده، در بین بسیاری از مردم ایران شناخته شده است. اهالی آبادان باد داغی را که از سمت عربستان می وزد، به این نام می شناسند و می گویند همین باد است که همیشه با خود خاک و شن می آورد. حتی «حمزه اصفهانی» هم در کتاب «تاریخ سنی ملوک الارض و الانبیاء» درباره این باد و گذر آن در آبادان به سال 234 هجری قمری نوشته است: «باد سموم شدید وزید که مردم مانند آن ندیده بودند. مدت آن زیاد از 50 روز بود.

 

آغازش از سوم حزیران (تقریبا مطابق تیرماه) و انجامش آخر تموز (تقریبا مطابق مردادماه)، این باد کوفه، بغداد و واسط را فراگرفت و به عبادان رسید و از اواسط به اهواز رفت و همگی رهگذران و کاروان ها را بکشت و چون به همدان رسید، مزارع را بسوخت و در صحرای سنجار موصل هر بشر و شجر و دابه را هلاک کرد و بازارهای موصل چند روز تعطیل شد و راه دهات از شهر منقطع گردید.»

مازندرانی ها هم باد گرمی را که به محصولات کشاورزی شان خسارات فراوان وارد می کند، «باد سام»، «خشکه باد» و «گرم وا» می نامند.

به طور کلی این باد گرم در ایران بسیار مشهور است؛ از منجیل در گیلان تا زابل در سیستان و بلوچستان، هر کس درباره این باد داستانی برای تعریف کردن دارد، اما اهالی شهرها و روستاهای کویر مرکزی، داستان ترسناک تری دارند؛ می گویند باد سام به هر که بخورد، او را از درون می پوساند. یعنی ظاهرش سالم می ماند اما اجزای داخلی بدنش، نیست و نابود می شود.

 


غار مرگ و جنگل جیغ


مرگ و نیستی، یکی از عوامل ترس هر موجود جانداری است. وقتی پای مرگ در میان باشد، انسان ها می ترسند و درباره عامل مرگ قصه ها روایت می شود. تونلی تاریک که انسان را می بلعد می تواند یکی از مهم ترین مکان ها برای گردشگری وحشت باشد، به شرط آن که برای رفتن درون آن، غارنورد حرفه ای باشید.

 

از غار «پرآو» صحبت می کنیم؛ غاری بر بلندای کوهی عظیم به همین نام، که در 12 کیلومتری کرمانشاه و در کنار روستای «چالابه» واقع شده است و داستان های ترسناک بسیاری درباره اش می گویند؛ غاری صعب العبور و عمیق که جان عده ای را گرفته و به همین دلیل آن را «غار قاتل» نامیده اند.

ماجرای قصه های این غار بعد از اولین رصد آن آغاز شد. «افشین یوسفی» کوهنورد و غارنورد حرفه ای به ما می گوید که نخستین بار هیئت های انگلیسی در دهه 40 توانست این غار عمودی را تا انتها پایین برود و سختی و سرمای بیش از اندازه این غار باعث شد تا دهه های بعد از آن هیچ ایرانی نتوانست این کار را انجام دهد.

 

 وحشت گردی؛ سفر به مناطق خوفناک ایران

وقتی برای نخستین بار در مهرماه 1370 یک گروه غارنورد از «کانون کوهنوردان کرمانشاه» به عنوان اولین فاتحان ایرانی، توانستند تا انتهای غار را پیمایش کنند، گروه های دیگری هم سعی کردند که وارد آن شوند که اتفاقات ناخشوایندی در آن افتاد؛ تاکنون حدود پنج غارنورد در این غار جان باخته اند که جسد دو تن از آن ها هنوز داخل این غار 700 متری است. همین هم باعث شد ترس از غار بیشتر شود؛ به خصوص برای اهالی روستاهای اطراف آن.

«محمد اقدسی» که در کرمانشاه ساکن است می گوید: «خاطره غاری که جان بسیاری را بی رحمانه گرفته، از ذهن مردم پاک نشده است. این غار به عنوان غار قاتل شناخته می شود. خیلی ها آن را خطرناک ترین و ترسناک ترین غار می دانند».

از غار بیرون بیاییم و به جنگلی عجیب برویم؛ جنگلی که جیغ می کشد؛ در توابع بخش «طرقبه» در جنوب شهرستان «مشهد»، روستایی است به نام «سربرج». پدیده ای وحشتناک در دل این روستا، سالانه جاذبه گردشگری هزاران ایرانی و غیرایرانی شده است. البته به غیر از کسانی که در میانه راه پشیمان شده و راه بازگشت را در پیش گرفته اند.

«جنگل جیغ» را همان «جنگل سربرج» به گفته اهالی این روستا شب ها آرام و قرار ندارد. از غروب آفتاب تا طلوع خورشید صدای جیغ ها و فریادهای درختان این جنگل، وحشت و اعجاب بسیاری از اهالی را برانگیخته است. تا جایی که دهیاری روستا دست به کار شده تا راز این درختان را فاش کند.

 

 

 وحشت گردی؛ سفر به مناطق خوفناک ایران

با اعزام کارشناس به این منطقه و انجام تحقیقات وسیع روی آن، اعلام شد این صداها مربوط به نوع خاصی از جیرجیرک است که در زبان محلی به آن «کز» می گویند. سال های پربارش که آب رودخانه «سربرج» خشک یا کم آب نیست، این جیرجیرک ها به درختان حمله کرده و لا به لای شاخ و برگ آن ها پنهان می شوند. نکته قابل توجه این جاست که تنها چند سالی است که این صداها از جنگل بیرون می آید، یعنی دقیقا از سال 1390 تاکنون که همواره آب در رودخانه جاری است.

با وجود این تحقیقات و نسبت دادن علت این فریادهای شبانه جنگل، برخی معتقدند این صداها شباهتی به صدای جیرجیرک ندارد. «دلارام کاردار» یکی از اهالی مشهد که درباره این جنگل زیاد شنیده است، می گوید: «من از بچگی با صدای جیرجیرک بزرگ شده ام و فکر می کنم صدای جیرجیرک با صدای جیغ فرق دارد».

البته از طرفی کارشناسان تعداد جیرجیرک های هر درخت را تا 3000 جیرجیرک تخمین زده اند. گرچه صدای این جنگل باعث ترس شده، اما جایی هم هست که شکل درختان ترس ایجاد می کند.

«انبوه درختان خشک شده در میان این دریاچه، منظره ای مخوف و غیرعادی ایجاد کرده است». این را «محسن نیکجو» از اهالی مازندران درباره مکانی می گوید که نام محلی آن هم خوفناک است؛ «دریاچه ارواح» یا «تالاب ارواح». از درون آب های این دریاچه، شاخه های خشکیده ای سر برآورده اند که برای اهالی روستای «چلندر» که در کنار این دریاچه هستند، محلی برای قصه های عجیب و غریب شده است.

این دریاچه که در اصل «دریاچه ممرز» نام دارد، تحت حفاظت سازمان محیط زیست است و بدون مجوز نمی توان نزدیک آن رفت. بکر بودن و شکل عجیبی که درختان و دریاچه در این منطقه درست کرده اند، باعث شده قدیمی ها این مکان را متعلق به ارواح سرگردان بدانند و توصیه کنند که کسی شب را آن جا نماند.

واقعیت این است که تمام این قصه های ترسناک یا بر اثر حادثه ای مانند مرگ انسان به وجود آمده اند یا شکل ظاهری شان باعث ترس شده یا دور از دسترس بودن و تاریک بودن شان آن ها را رازآلود کرده است. هرچه هست، این قصه های شفاهی به عنوان میراث ناملموس طبقه بندی می شوند و توانایی آن را دارند که به قصه هایی ماندگار تبدیل شوند. فردوسی سال ها پیش با جمع آوری قصه های شفاهی و اسناد تاریخی، شاهکاری خلق کرد که هنوز هم زنده و پویاست. جدای از این، می توان همراه این قصه ها به سفر رفت؛ نه سفری معمولی، بلکه سفری به عمق ترس و وحشت.



سلام پرشین کاملترین مرجع ایرانگردی و گردشگری



هفت صبح: آیین های ویژه روزهای تاسوعا و عاشورا یک بار در سال برگزار می شود و فرصت مناسبی است برای اینکه به سفر بروید تا با آداب و رسوم شهرهای مختلف در عزاداری سیدالشهدا آشنا شوید.

استان خراسان

دهه محرم کجا برویم؟

مهمترین شهری که برای برگزاری مراسم عزاداری امام حسین (ع) در استان خراسان رضوی می توان به آن اشاره کرد، شهر مقدس مشهد است.

اگر می خواهید تعداد زیادی از هیات های حسینی را که زنجیرزنی و سینه زنی می کنند یکجا و در جوار نوادگان سیدالشهدا ببینید بهترین گزینه سفر به مشهد مقدس است.

دهه محرم کجا برویم؟

در مشهد همه عزاداری ها به حرم مطهر حضرت رضا (ع) ختم می شود. در روزهای تاسوعا و عاشورا خیابان های منتهی به حرم یعنی خبابان تهران، چهارراه شهدا و خیابان طبرسی چنان مملو از جمعیت عزادار و دسته های سینه زنی و زنجیرزنی است که از چهار طرف حرم مطهر، محدودیت های ترافیکی ایجاد می شود. حتی هیات های عزاداری سایر شهرهای دور و نزدیک همچون تبریز،^ شیراز، اصفهان و حتی بندرعباس نیز در این ایام به مشهد می آیند.

دهه محرم کجا برویم؟

شام غریبان در حرم امام رضا (ع) خیلی دیدنی است. در این مراسم همه خادمان حرم دور تا دور یکی از بزرگترین صحن ها شمع به دست می ایستند و یکی در وسط نوحه می خواند. مردم نیز همراه خادمان می شوند و شمع دست می گیرند. یک سینی بزرگ هم وسط صحن می گذارند که با شن پر شده و شمع های روشن را در آن فرو می کنند.

از نذری های رایج در مشهد می توان به نان قاق و چای شیرین (برای صبحانه)، شله مشهدی و شربت اشاره کرد.

همچنین ظهر عاشورا در مراسمی در میدان طبرسی همه خیمه آتش می زنند. پس از آن نماز ظهر عاشورا در چهارراه شهدا نیز شکوه خاصی دارد.

مراسم حسن حسین هم یکی از مراسم رایج در استان خراسان جنوبی است. این مراسم در دهه اول محرم اجرا می شود. بهترین اجرای آن را می توانید در روستای بصیران از توابع بیرجند ببینید. در این مراسم وقتی عزاداران دور علم می چرخند دست چپ را روی دوش فردی که پهلویش قرار دارد، گذاشته و با دست راست در حین چرخیدن دوبار به سینه و دو بار به پای خود می زنند و یک نفر که معمولا بزرگ روستا است، اشعاری را می خواند. قسمت اول این ابیات توسط مداح یا ذاکر و قسمت دوم توسط عزاداران یا همان افرادی که دور علم می چرخند تکرار می شود.

دهه محرم کجا برویم؟


استان لرستان
دهه محرم کجا برویم؟

یکی از عزاداری های رایج در استان لرستان به ویژه خرم آباد مراسم گل مالی است. روز عاشورا در خرم آباد مراسمی با نام محلی «ده خره اوفتایه» که به مفهوم به گل افتادن است، اجرا می شود. در این مراسم، از پیر تا جوان، زن و مرد همه و همه با گلی ترکیب شده از خاکی نرم و گلاب ناب خود را یک رنگ می کنند. بدین ترتیب عده ای در حوضچه های گل می ایستند و به بقیه در گل مالی کردن تنشان کمک می کنند. بعد از این کار جلوی آتش می ایستند خشک شوند و یادشان آیدکه از خاک ساخته شده و به خاک بازمی گردند. آنها سپس در دسته های منظم به عزاداری می پردازند.

دهه محرم کجا برویم؟

همچنین بسیاری از زنان و مردان بروجرد در این استان در شامگاه عاشورا با تهیه 40 شمع، با پای برهنه و پوشیدن چند لایه جوراب و بدون اینکه با کسی صحبت کنند از این خانه به آن خانه رفته و شمع های خود را در 40 سقاخانه می گذارند. همچنین زن ها عموما کل صورت خود را می پوشانند.

آنها با این کار ضمن عزاداری، حاجات و خواسته های خودرا نیز یادآوری می کنند. این آئین به 40 منبر مشهور است. سقاخانه هم الزاما به معنای سقاخانه هایی که در ذهن ماست، نیست؛ بلکه مردم درهای خانه خود را به روی دیگرانباز کرده و سینی بزرگی در ورودی خانه یا حیاط می گذارند و در آن شمعی روشن می کنند. این رسم در شهرهای دیگری چون کرمان هم رایج است.
استان همدان
دهه محرم کجا برویم؟

در شهر همدان امامزاده ای به نام امامزاده عبدالله وجود دارد که همه دسته های عزاداری از خیابان های مختلف به این بقعه می رسند و در آنجا عزاداری می کنند. روز سوم شهادت امام حسین و یارانش هم دسته های عزاداری با پوشیدن لباس های تعزیه و سوار بر اسب در خیابان ها رژه می روند.

یکی از نذری های رایج در این شهر هم آبگوشتی است که عاری از هرگونه حبوبات است. غذاهای نذری در همدان مانندفرهنگ تغذیه آنها با ترشی یا با مربا سرو می شود.

روستایی به نام مریانج هم در استان همدان در این ایام خیلی معروف است؛ چرا که غذای نذری مردمان این روستا در روز عاشورا فقط حلیم است و غیر از حلیم هیچ نذری دیگری توزیع نمی شود تا جایی که همسایه ها برای دادن حلیم به عزاداران با یکدیگر رقابت می کنند.

دهه محرم کجا برویم؟


استان گیلان
دهه محرم کجا برویم؟

در شهر لاهیجان می توانیدمراسم زیبای 40 منبر را تماشا کنید.

کسبه لاهیجانی شمع های رشته ای تهیه می کنند. بدین ترتیب که با آغشته کردنموم روی رشته های پنبه ای تقریبا ضخیم شمع می سازند و سپس آنها را در بسته ای 40 تایی و در کنار بسته های 40 دانه ای خرما روی طبق می گذارند و به کسانی که می خواهند در مراسم 40 منبر شرکت کنند، می فروشند.

این مراسم بعد از اقامه نماز مغرب و عشای تاسوعا شروع می شود. عده ای از مردم که عصرهای پنجشنبه در خانه های شان روضه خوانی دارند منبرهای روضه خوانی را جلوی خانه های شان قرار می دهند و روی آن سینی و دو ظرف خالی و یک ظرف برنج خام می گذارند.

مردم هم شمعی روشن می کنند و خرما یا سکه ای داخل ظرف می گذارند و در عوض چند دانه برنج خام برمی دارند و این کار را تا 40 منبر انجام می دهند.



سلام پرشین کاملترین مرجع ایرانگردی و گردشگری