هفته نامه همشهری شش و هفت – حسین رسول زاده: روستای شالان و سراب اسکندر در بالادست رود شالان به خاطر جنگل سرسبز، چشمه ها و باغ های فراوان تفرجگاه استان کرمانشاه به شمار می آید؛ اما آنچه زیبایی های این منطقه را کامل می کند، نه قل قل آب چشمه هاست و نه هوهوی بادی که در شاخ و برگ درختان می پیچد. بلکه صدای شرشر آبشاری است که یکی از بلندترین آبشارهای ایران است. رود «شالان» یکی از سرشاخه های الوند است. این رود در مسیر خود حوضچه های متعددی دارد که آب هر حوضچه به شکل آبشاری به حوضچه بعدی می ریزد و مجموعه ای از آبشارها را پدید می آورد.

اصلا «الوند» یعنی رودخانه ای که آبی شیرین دارد. رودخانه ای که از «سراب اسکندر» از ارتفاعات «سیوانه» در دل کوهستان «دالاهو» در غرب زاگرس سرچشمه گرفته است و البته چشمه های دیگری هم هستند که الوند از آنها تغذیه می کند. «سراب کنار» ، «کولیتان»، کانی چرمی»، «سراب حشانه»، «مری سیاو» و «چوار کانی» بخشی از آنهاست. الوند پر پیچ و خم، در مسیر خود وارد شهرهای مرزی سر پل ذهاب و قصر شیرین می شود و آنجا به استان «دیاله» در خاک کشور همسایه، عراق می ریزد. طول رودخانه الوند از سرچشمه تا آبریزگاه دجله به 280 کیلومتر می رسد.

سفر به دل دالاهو

رقابت میان آبشارهای قدبلند

منطقه «ریجاب» نام خود را از ترکیب کردی «ریژآو» به معنی محل ریزش آب گرفته است. آبشار پیران (یا آبشار ریجاب) یکی از زیباترین جلوه های طبیعت زاگرس است که عظمت آن و دیواره های دره اطرافش هر بیینده ای را مبهوت می کند. ارتفاع این آبشار بیش از 100 متر است و رقابتی تنگاتنگ با آبشار «لاتون» در گیلان دارد که دومین آبشار بلند ایران است. آبشارهای «ورووار» و «سرند کوه» در جیرفت هم دیگر آبشارهای بلند ایران زمین هستند. «مجید اسکندری» که کتاب «آبشارهای ایران» را نوشته معتقد است عنوان بلندترین آبشار، چند مدعی دارد که آبشار پیران هم یکی از آنهاست. او البته تاکید می کند که مطالعه دقیق و جامعی درباره ارتفاع آبشارهای بلند ایران انجام نشده است.

اسکندری می گوید برای محاسبه ارتفاع آبشار، ارتفاع ریزشگاه اصلی در نظر گرفته می شود؛ یعنی جایی که آب به حالت پرتابی در آمده است و محل هایی که جریان آب حالت لغزشی دارند، جزو ارتفاع آبشار محسوب نمی شود؛ اما نمای هر آبشاری می تواند از هر دو جانب پرتابی و لغزشی تشکیل شده باشد، برای همین بهتر است آبشارها را به دو دسته ریزشی و پرتابی تقسیم کنیم. گاهی یک آبشار در مسیر خود، هم ارتفاع پرتابی دارد و هم ریزشی به این معنی که ممکن است یک آبشار به چند طبقه تقسیم شود. با همه اینها نویسنده کتاب «آبشارهای ایران» معتقد است آبشار «لاتون» آستارا با حدود 110 متر طول پرتابی بلندترین آبشار ایران است اما آبشارهای وروار و پیران با ترکیب دو حالت ریزشی و پرتابی از لاتون بلندتر هستند.

سفر به دل دالاهو

چطور به آبشار پیران برسیم؟

مسیر اصلی آبشار از روستای «پیران» در 10 کیلومتری سرپل ذهاب شروع می شود. از این روستا می توان به پای آبشار رسید. از سرپل ذهاب یک جاده آسفالته بعد از عبور از روستاهای «جلالوند»، «بلوان» و «کلاه مال» به روستای پیران می رسد. پارکینگ آبشار پیران، نزدیک روستاست و آخرین جایی است که می شود با خودرو رفت. از اینجا به بعد مسیر دو کیلومتری تا پای آبشار را باید پیاده طی کرد. آبشار پیران مسیر دیگری هم دارد که مسیر بالادست آبشار است. روستای کوچک «ژالکه حسین» درست در نزدیکی جایی قرار دارد که آب رود شالان از بالادست آبشار به پایین می ریزد.

راه رسیدن به روستای ژالکه حسین از جاده سرپل ذهاب به «کرند غرب»، جدا می شود. این راه، در واقع جاده روستای «بان زرده» است که بعد از عبور از روستای قدیم ریجاب و شهرک نوظهور ریجاب، از روستای ژالکه حسین هم می گذرد. منطقه ریجاب علاوه بر آبشار پیران، جاذبه های دیدنی دیگری هم دارد، کتیبه یا نقش برجسته «آنوبانی نی» منطقه «بابا یادگار» و زیارتگاه مقدس آن هم در همین منطقه است. «سراب اسکندر» و «قلعه یزدگرد» بر بلندای کوه های دالاهو و نیز قبرستان «ابودجانه» از دیگر دیدنی های منطقه ریجاب است.

سفر به دل دالاهو

پیران بهشت صخره نوردها

پیران آبشاری سه طبقه است که دو طبقه بالایی آن بلند و طبقه پایینی کوتاه است. طبقه انتهایی آبشار پیران در زیر درختان قرار گرفته و از بالا دیده نمی شود. اگر معیار ارتفاع آبشار را محل فرود آب اولیه در نظر بگیریم، نقطه پایانی این آبشار در انتهای طبقه دوم آن است که با کم کردن ارتفاع طبقه سوم که حدود 20 متر است و 10 متر اختلاف ارتفاع بالای آبشار با محل جاری شدن آب، ارتفاع آبشار حدود 100 متر محاسبه می شود.

با این وجود بر اساس جی پی اس، اختلاف ارتفاع در بالای آبشار و پایین ترین بخش آن نزدیک به 180 متر است و بر همین اساس است که آبشار پیران یکی از چند آبشار بلند ایران و البته بلندترین آبشار زاگرس به حساب می آید. هر ساله صخره نوردهای فراوانی برای فرود از پیران به این منطقه از زاگرس سفر می کنند. آبشار ریجاب در چهارمین همایش شورای سیاستگذاری ثبت آثار ملی درت فهرست میراث طبیعی کشور قرار گرفت. البته بخش هایی از این آبشار و مسیر دسترسی به آن در زلزله سال گذشته آسیب دیده است.

سفر به دل دالاهو

لاله های واژگون گلستانکوه در معرض نابودی قرار دارند

مظلوم مثل سیاوش

فاطمه روحانی: سیاوش بی گناه پهلوان جوان ایرانی که با کینه توزی های نامادری و تصمیم نابخردانه پدرش، روی در غربت نهاده بود، در سرزمین توران به دست گرسیموز نابکار سر بریده شد و از قطره های خونش، لاله ای رویید که تا ابد سر به زیر دارد. این افسانه ای است که کوهپایه نشینان درباره گیاهی می گویند که گل های سرخ و زرد رنگ آن واژگونه می شکفند. در ایران مرکزی در دامنه های زاگرس، از خوانسار در استان اصفهان تا کوهرنگ و یاسوج و سنندج، گیاهی از خانواده لاله ها می روید که به خاطر شکل خاص گل هایش، «لاله واژگون» نامیده شده است.

سفر به دل دالاهو

از منظر گیاه شناسی لاله واژگون نام یک سرده از راسته سوسن سانان است. این گیاه عمر کوتاهی دارد. گل دهی آن از اوایل اردیبهشت آغاز می شود و خیلی زود با گرم تر شدن هوا، به پایان می رسد. لاله واژگون از جمله گیاهان علفی پیازدار و چند ساله است که 15 گونه آن در ایران شناسایی شده است. لاله واژگون اول بار در سال 1576 میلادی توسط جهانگردان از ایران به اروپا راه پیدا کرد و حالا یکی از گیاهان اصلی در تزئین باغ ها و گلخانه های اروپایی است. در ایران اما از آنجایی که این گیاه به صورت طبیعی وجود دارد، تلاش چندانی برای تکثیر گلخانه ای آن انجام نشده است. فراوانی دشت های لاله واژگون در ایران ما را از پرورش گلخانه ای آن بی نیاز کرده است. البته اگر این دشت های لاله گون، همچنان لاله گون باقی بمانند.

رویشگاه لاله واژگون

یکی از مهم ترین رویشگاه های لاله واژگون جهان، در دامنه های مرکزی زاگرس است که مناطق شناخته شده ای هستند. شناخته شده ترین شان منطقه «گلستانکوه» خوانسار است. خوانسار در استان اصفهان قرار دارد و از رویشگاه های اصلی گونه گیاهی لاله واژگون به حساب می آید. این دشت 17 هزار هکتار وسعت دارد و بزرگ ترین منطقه ایران از لحاظ پوشش لاله واژگون است. لاله های واژگون در گویش کوهپایه نشینان زاگرس، «گل بگریو» (گل گریان) نامیده می شوند. اشک های لاله واژگون در حقیقت شیره بی رنگ یا شبنم صبحگاهی است که روی لاله جمع شده و به سمت پایین سرازیر می شود. به خاطر همین اشک ها به لاله واژگون کل اشک مریم هم گفته می شود.

دشت لاله های واژگون فریدون شهر و دشت لاله های واژگون افوس در غرب استان اصفهان، دشت لاله های واژگون روستای بنواستکی از توابع شهرستان کوهرنگ، دشت لاله های واژگون الیگودرز در شرق استان لرستان و دشت لاله های واژگون شهرستان بدره در استان ایلام از دیگر رویشگاه های این گونه خاص از لاله هاست. مناطقی هم از اقلیم فارس، کوه های استان کرمانشاه و نیز ایوان، آبدانان، دره شهر و ارتفاعاتت کبیرکوه در استان ایلام هست که در آن لاله های واژگون با فراوانی کمتر می رویند.

سفر به دل دالاهو

گلستانی پیش پای کویر

گلستانکوه با وجود قرار گرفتن در نزدیکی کویر مرکزی ایران دارای اقلیمی کوهستانی است. منطقه گلستانکوه خوانسار 17 هزار هکتار وسعت دارد. این منطقه زیبا دامنه ای است در ارتفاع 2 هزار و 700 متری از سطح دریا که در مسیر خوانسار به اصفهان و در 15 کیلومتری شهر خوانسار قرار دارد. این منطقه از پوشش گیاهی متراکمی برخوردار است و بیش از 70 گونه گیاهی در آن می روید. وجود بوته های گزانگین (همان گیاهی که در قدیم با شیره آن شیرینی گز می ساخته اند)، گز علفی، ریواس، کنگر، مرزنجوش، آویشن، قارچ، بادام، تره و پیاز کوهی، گون، موسیر و دیگر گیاهان دارویی این رشته کوه را به یک منطقه غنی گیاهی تبدیل کرده است. لاله های سرنگون، لاله بیشه زار، لاله آتشی و لاله کوهی از انواع لاله هایی هستند

که در فصل بهار سرتاسر منطقه را می پوشانند، هر چند در میان آنها، لاله های واژگون، بیشترین فراوانی را دارند. این منطقه در سال های اخیر با خطرات بزرگی روبروست که به شدت بر روی منطقه و پوشش گیاهی و جانوری آن اثر مخرب داشته است. نبود مدیریت صحیح بر منطقه، تخصیص نیافتن اعتبارات لازم جهت رسیدگی به مشکلات و کاستی های منطقه، ورود بیش از حد گردشگران و مردم به داخل دشت لاله های واژگون، چرای زودهنگام و بی رویه دام در منطقه، پاکوب شدن خاک و ریشه کن شدن پیازهای این گل و سایر گیاهان خوراکی و مصرفی همچون موسیر و بهره برداری های غیررسمی و غیرقانونی از منابع گیاهی گلستانکوه خوانسار از جمله این تهدیدها و خطرات نسبت به این دشت زیبای الهی است.

سفر به دل دالاهو

بر لبه پرتگاه

«کیومرث خامه» از فعالان محیط زیست در منطقه خوانسار است. او معتقد است گلستانکوه در کنار لاله های واژگونش با دارا بودن هزاران گونه گیاهی منحصر به فرد، قطب گردشگری کشور و یکی از منابع تحقیقاتی مهم درباره گونه های گیاهی است اما اقدام های سودجویان دارد طبیعت این منطقه را از بین می برد. او می گوید: «سودجویان برای به دست آوردن پیاز موسیر، منطقه وسیعی از گلستان کوه را تخریب کرده اند و در این میان لاله های واژگون هم آسیب فراوان دیده اند. آنها پیاز لاله های این منطقه را خارج می کنند تا بتوانند از آن در محل دیگری استفاده کنند، غافل از این که با این کار، رویشگاه طبیعی این گیاه را به نابودی می کشانند.»

خامه به تلاش دوستداران طبیعت برای حفظ لاله های واژگون هم اشاره می کند و منی گوید: «به همت اعضای انجمن های دوستدار طبیعت از طلوع خورشید تا هنگام غروب از دشت لاله های واژگون محافظت می شود اما افراد سودجو به طمع برداشت موسیر، شبانه به گلستانکوه هجوم می آورند و در تاریکی شب علاوه بر موسیر، پیاز لاله های واژگون را نیز جمع آوری می کنند که این موضوع موجب نابودی بخش هایی از این گنجینه طبیعی شده است. علاوه بر این بارها از مسئولان خواسته ایم دام ها تیرماه به منطقه وارد شوند، یعنی زمان یکه گیاه بذردهی خود را به طور کامل انجام داده است اما دام های عشایر از اردیبهشت وارد گلستانکوه و زاگرس میانی می شوند و گیاهان را قبل از بذردهی چرا می کنند.»

این فعال محیط زیست معتقد است درآمد حاصل از تجارت لاله های واژگون کشور هلند که از بذر لاله های واژگون کشور ما و همین گلستانکوه خوانسار به آن کشور منتقل شده است، با درآمد حاصل از نفت برابری می کند، در حالی که ما در کشورمان زیستگاه های محدود این گیاه را هم داریم از بین می بریم.

سفر به دل دالاهو

خطر بیخ گوش گلستانکوه

در گلستانکوه علاوه بر وجود گونه های گیاهی بسیار نادر، پرندگان و حیوانات زیادی نیز در حال تکثیر هستند که شکار بی رویه و دخالت انسان در طبیعت و چشمه های طبیعی اکوسیستم منطقه را بر هم زده و باعث نابودی این طبیعت بکر می شود. واقعیت آن که گلستانکوه و ذخایر آن تنها یک منبع محلی نیست بلکه متعلق به تمام جهان است که در صورت نابودی این منطقه بسیاری از گونه های گیاهی کمیاب از بین می رود. تغییر چشمه های آب طبیعی، چرای بی رویه دام، فرسایش خاک و نبود حفاظت صحیح و حرکت خودروها بر روی گونه های گیاهی، هجوم گردشگران در فصل های بهار و تابستان

از جمله خطراتی است که عدم برخورد جدی با آنها، نابودی این منطقه را در سال های آینده در پی دارد. اقدام سریع و جدی مسئولان کشور و استان برای نجات منطقه گردشگری گلستانکوه خوانسار و گونه های گیاهی کمیاب این منطقه می تواند از تخریب و نابودی آن جلوگیری کند. خوشبختانه در سال های اخیر گلستانگوه به همت جمعیت همیاران محیط زیست خوانسار که یکی از فعال ترین سمن مهای استان اصفهان هستند، محافظت می شود و خطر و احتمال آسیب رساندن به این دشت زیبا بسیار کمرنگ تر از قبل شده است.

هر چند حضور پرشمار گردشگران در نبود امکانات حفاظتی و نیز بی توجهی به قواعد گردشگری، همچنان رویشگاه منحصر به فرد لاله واژگون در گلستانکوه را با خطر جدی روبرو کرده است. از این منظر منطقه حفاظت شده گلستانکوه بی حفاظ ترین منطقه در میان عرصه های طبیعی است. انگار مظلومیت سیاوش بی گناه در قامت لاله های واژگون همچنان ادامه دارد.

سفر به دل دالاهو

با طبیعت دوست تر باشیم

در مناطقی که تابلوی عبور حیوانات اهلی یا وحشی وجود دارد با کمترین سرعت ممکن رانندگی کنید و مراقب حیوانات باشید.

در سفر به طبیعت، داشتن کوله پشتی سبک کمک می کند تا بتوانید بهتر و بیشتر از بودن در عرصه های بکر طبیعی لذت ببرید، پس کوله های تان را با لوازم غیر ضروری سنگین نکنید.

در هر برنامه طبیعت گردی، علاوه بر مواد غذایی معمول که برای وعده های غذایی به همراه دارید، بهتر است مقداری خرما یا تشکلات هم داشته باشید تا از افت انرژی در طول مسیر جلوگیری کند.

برای گرم کردن غذا یا تهیه چای، از پیک نیک های سفری استفاده کنید. افروختن آتش دست کم پوشش گیاهی را در محدوده اجاق از بین می برد. اگر ناچار به افروختن آتش بودید از محل هایی که از قبل برای افروختن آتش استفاده شده، استفاده کنید و هنگام ترک محل از خاموش شدن آتش مطمئن شوید.

مواد غذایی اضافه خود را برای جانوران و پرندگانی که در دامنه طبیعت زندگ می کنند نگذارید. این عادت غلط باعث می شود جانوران به حضور در نزدیکی انسان ها خو بگیرند و همین نابهنجاری می تواند جان آنها و نیز چرخه صحیح تهیه غذا در زیست بوم ها را به خطر بیندازد.

در مواقع عبور از سطوح شیب دار باید عمود بر سطح حرکت کنید. در حالت حالت باید پاها را نیز عمود بر سطح نگه دارید. در شیب ها می توانید از عصای کوهنوردی کمک بگیرید. هنگام پایین آمدن از این نوع سطوح باید اول پاشنه پا را روی زمین بگذارید.

در طول سفر بهتر است محل شب مانی خود را در نزدیک پارک ها و یا محل هایی که سرویس بهداشتی عمومی دارد انتخاب کنید. رها کردن فضولات انسانی در طبیعت علاوه بر آن که یک عمل زشت و غیر بهداشتی است، باعث آلودگی محیطی و بروز بیماری انگلی می شود. این کار حتی می تواند منابع آب زیرزمینی را هم آلوده کند.

هیچ اسلحه ای را با خود به طبیعت نبرید. حتی اسلحه های ساده بادی و ساچمه ای می تواند جان پرندگان، خزندگان، حشرات و البته دیگر گردشگران را به خطر بیندازد.

وقتی در میان جوامع محلی و بومی حضور پیدا می کنید با خرید صنایع دستی که با محیط زیست سازگار است و همچنین با خرید و استفاده از غذاهای محلی به رونق اقتصادهای بومی کمک کنید. رونق بخشی به اقتصاد جوامع محلی از طریق گردشگری، می تواند عاملی مهم برای جلوگیری از تخریب طبیعت توسط آنها باشد.

طبیعت را آلوده نکنید و مهمتر از آن هر جا که می توانید، طبیعت آلوده را پاکسازی کنید.



سلام پرشین کاملترین مرجع ایرانگردی و گردشگری


روزنامه شهروند – مهتاب جودکی: کلبه‌های چوبی، خانه‌های کوهستانی با دیوارهای قطور، سقف‌های گنبدی و بوی کاه‌گل و سنگ‌چین‌های خانه‌های کوهستانی؛ اینها اگر جای خود را به خانه‌های تکراری شهری بدهند، روستاها هم کم‌کم از بین می‌روند. برای همین است که صاحبان اقامتگاه‌های بوم‌گردی می‌گویند کارشان احیای زندگی روستایی است.

پنج، شش سالی است که اقامتگاه‌های روستایی در ایران جان گرفته‌اند و این‌طور که از آخرین آمار سازمان میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری برمی‌آید حالا ٦٦٩ اقامتگاه در سرتاسر کشور داریم؛ البته به جز استان‌های آذربایجان شرقی، البرز و قم که هنوز هیچ مکانی برای شب مانی طرفداران این شاخه از گردشگری ندارند. رقمی که از نگاه کارشناسان حوزه گردشگری برای این وسعت بزرگ و ظرفیت بالا، همچنان کم است و از وعده سازمان برای رساندن اقامتگاه‌ها به دو‌هزار واحد، بسیار دور.

اقامتگاه‌های بوم گردی برای نخستین بار در مناطق کویری ایران به راه افتادند و خانه پدری مازیار آل داوود، یکی از فعالان گردشگری در خور و بیابانک یزد نخستین جایی بود که اوایل دهه ٨٠ به‌عنوان اقامتگاهی روستایی شناخته شد. با وجود ظرفیت‌های تاریخی و طبیعی ایران اما این نوع گردشگری و اقامت در خانه‌های روستایی که تفاوت زیادی با هتل‌های پر زرق و برق شهری دارند، هنوز در کشور ما تازه است. در دنیا از ٢٥‌سال پیش فعالیت‌هایی برای راه‌اندازی کسب و کارهایی برآمده از هویتی بومی و برای رسیدن به توسعه پایدار آغاز شده و بوم‌گردی و اقامتگاه‌های متفاوتش سال‌هاست در کشورهای مختلف پا گرفته‌اند. از اوایل دهه ٩٠ اما برای توسعه بیشتر گردشگری، اقامتگاه‌های روستایی در ایران هم بیشتر شده به‌طوری که با احتساب اقامتگاه‌های بدون مجوز می‌توان شمارشان را بیشتر از ٧٠٠ خانه تخمین زد.

«من خودم یک مهاجر برگشتی‌ام»

«من یک شهری بودم که از تهران رفتم به روستا. مردم خیلی تعجب کرده بودند و مشکوک شده بودند که این زن آمده «قلعه بالا» چه کار؟ این تصمیم را گرفتم تا زندگی به روستا برگردد. من یک مهاجر برگشتی‌ام و خیلی‌ها شبیه من برگشته‌اند.» این روایت کوتاه منیر تقدیسی است از مهاجرت معکوسش. دو دهه از فعالیت او در حوزه گردشگری می‌گذرد و او نخستین زنی است که اقامتگاهی بوم‌گردی در روستا به راه انداخت.

بازگشت زندگی به روستاهای فراموش شده

او می‌گوید: «‌سال ١٣٩٠ اقامتگاهی در منطقه بیارجمند شاهرود در روستای قلعه بالا خانه‌ای گرفتم و احیا کردم و خیلی هم شناخته شد. خوشبختانه بعد از آن ١٥ خانه دیگر در این منطقه اقامتگاه شدند و من از این بابت خیلی خوشحالم. اما من آن خانه را نخریده بودم و برای همین به صاحبش واگذار کردم و به گرمسار آمدم؛ آرادان،روستای پاده.»

آمدن او به روستای پاده اتفاق نادری بود و تلاش‌هایش برای تبدیل یک خانه رو به ویرانی به یک اقامتگاه ٢٠ اسفند ٩٥ به ثمر نشست و «نورخونه» پر رفت و آمد شد: «مردم روستا خیلی مشکوک شده بودند که این زن این‌جا چه می‌خواهد؟ درحالی‌که خیلی‌ها برای کار به شهر می‌رفتند، برگشتن به یک خانه ویرانه برایشان عجیب بود. ٧٠ گونی آت و آشغال از آن خانه خاک گرفته خالی کردم تا ببینم با آن چه می‌شود کرد. این کارها برای اهالی خیلی بی اهمیت بود درحالی‌که با هزینه‌ای که کردم می‌توانستم چند خانه بخرم.»

با این‌که اوایل ورود او به روستا نگاه‌ها مثبت نبود اما کم‌کم خود اهالی هم جلو آمدند. او برای ساخت‌وساز خانه از اهالی روستا کمک گرفت و حالا پذیرایی از میهمانان هم با کمک اهالی است و خرید مواد غذایی و صنایع دستی هم در پاده انجام می‌شود.«پس از ٦ ماه نتیجه تلاشم را که دیدند خیلی خوشحال شدند. خانه خرابه‌ای که کسی جرأت نداشت به آن پا بگذارد و دلشان می‌خواست تخریب شود حالا بسیار زیبا شده بود. بعد از این اتفاق ١٠ خانه دیگر هم درحال درست شدن است.» تقدیسی می‌گوید خوشحال است که نگاه‌ها به بوم‌گردی بیشتر از بعد فرهنگی است: «هدف ما از احیای یک خانه، احیای یک روستاست، بازگشت جوانان روستا و ایجاد اشتغال برای آنها در زادگاهشان.» حالا گردشگران به مقصد شاهرود یا شمال و حتی برای دیدن خود «نورخونه» راهی روستای پاده می‌شوند.

«آیین‌های منسوخ شده‌مان زنده می‌شود»

در اقامتگاه‌های بوم‌گردی به جز معماری خانه و مصالح مورد استفاده در آن، خوراکی‌ها و رسم و رسوم‌ها هم محلی است. حسن علی چِشُمی، دهیار روستای چشام در شهر داورزن استان خراسان رضوی  می‌گوید با دیدن اقامتگاه‌های دیگر در شهرهای مختلف تصمیم گرفته با کمک مردم روستا بوم‌گردی را در چشام رونق بدهد. این دهیار فعال در حوزه بوم‌گردی می‌گوید: «بعضی از خانه‌های محلی را خودمان سروسامان داده‌ایم و با همکاری صاحبخانه‌ها مجوز تبدیلشان به اقامتگاه بوم‌گردی را از سازمان میراث فرهنگی گرفته‌ایم. می‌خواهیم با این کار آیین‌ها و فرهنگمان و همین‌طور روستایمان حفظ شود. از بعضی از آیین‌هایی که در چشام داریم فقط نامی مانده و اصلا منسوخ شده‌اند، با راه‌اندازی این خانه‌ها، آیین‌هایمان هم زنده می‌شود.»

حسن علی چشمی می‌گوید ٢٠ خانه در این روستا هستند که اگر پای گردشگران به آنها باز شود، شبیه می‌شوند به موزه‌های زنده. همین حالا وقتی گردشگران از تهران، یزد و اصفهان به داورزن می‌آیند و راهی چشام می‌شوند، هیچ اقامتگاهی نیست و به ناچار گردشگران یک روزه برمی‌گردند. روستای چشام در ٤٥ کیلومتری داورزن و ٧٥ کیلومتری سبزوار است. مردم روستا امیدوارند که بناهای تاریخی و طبیعت کویری که دوستداران آسمان را برای رصد به چشام می‌کشاند، محصولات کشاورزی و فرهنگ آنها، گردشگران را به آن‌جا جذب کند.

«کسی ما را تبلیغ نمی‌کند»

تا پیش از شهریور ٩٤ کهگیلویه و بویراحمد هیچ اقامتگاه بوم‌گردی نداشت. «رئیس» نام نخستین بوم‌گردی در سی‌سخت است و البته تنها اقامتگاه این استان که ٣٥ نفر را در خود جا می‌دهد. دو‌سال از آغاز فعالیت این اقامتگاه گذشته اما فرهاد زابلی مالک آن  می‌گوید: « این کار در بلندمدت بازدهی دارد و بدون تبلیغ راه به جایی نمی‌بریم. باید تبلیغ کرد تا گردشگران، راهنمایان و شرکت‌های جهانگردی ما را بشناسند.»

بازگشت زندگی به روستاهای فراموش شده

نمایشگاه‌های بوم‌گردی که در سال‌های اخیر به راه افتاده‌اند مهمترین راه معرفی اقامتگاه‌ها هستند. مالک اقامتگاه رئیس می‌گوید نمایشگاه‌ها خیلی کمک می‌کنند اما اغلب برای اقامت در تهران و تبلیغ در شهر مشکل هست. «برای آخرین نمایشگاه که اسفند ٩٦ بود نه بیلبورد شهری زدند و نه اسمی بردند که فعالانی که از استان‌های مختلف تا تهران آمده‌اند. با کلی اعتراض یک بنر کوچک جلوی ورودی در برج میلاد زدند. ظاهرا برایشان مهم نبود و می‌خواستند در یک هفته قبل از‌ سال تحصیلی سوله‌های برج میلاد خالی نباشد. هیچ تبلیغاتی از بوم‌گردی و صنایع‌دستی نشد. در صورتی که برج شلوغ بود برای کنسرت و نمایشگاه هندوستان اما کار ما باید دیده شود و باید تورلیدرها و مردم اهل سفر از آن خبردار شوند. اما آن‌قدر خلوت بود که ما همه چیزمان را در غرفه می‌گذاشتیم و می‌رفتیم.»

بوم‌گردی در ایران استاندارد ندارد

کامیار انصاری، از فعالانی است که در حوزه معرفی جذابیت‌های گردشگری ایران فعالیت می‌کند. او و دوستانش استارت‌آپی برای این کار راه انداخته‌اند و بخش مهمی از آن را به گردشگری طبیعت و عشایری اختصاص داده‌اند تا بیش از همه اقامتگاه‌ها را به گردشگران خارجی معرفی کنند. چون معتقدند قدرت تمکن مالی گردشگران خارجی بیشتر است و حضور آنها می‌تواند برای ایجاد گردشگری پایدار و درآمد برای بوم‌گردی و اقامتگاه‌ها موثرتر باشد.

انصاری  توضیح می‌دهد: «در راستای این اهداف در چند استارت‌آپ ویکند در حوزه گردشگری در دانشگاه‌های تهران و صنعتی شریف شرکت کردیم. نام استارت‌آپمان را هم که برگزیده آن رویدادهای دانشگاهی است، «آرکاییک لند» گذاشته‌ایم. برخلاف سایت‌ها یا مجموعه‌های دیگر تلاش ما این است که با تولید مدیا و تصویر و استفاده از راهنمایان گردشگری محلی، اقامتگاه‌ها و جذابیت‌های تاریخی و طبیعی را شناسایی و معرفی کنیم.»

او با اشاره به این‌که وب‌سایت آرکئیک لند درحال حاضر ٤٠٠ اقامتگاه را معرفی کرده است ادامه می‌دهد: «تمام هدف ما این است که اقامتگاه‌ها بیشتر معرفی شوند. برای این‌که بتوانیم بیشتر از جوامع حمایت کنیم در کنار معرفی اقامتگاه‌ها صنایع‌دستی و دست‌سازه‌های آنها را هم معرفی می‌کنیم و امکان خرید و رزرواسیون ارزی ریالی را در سایت فراهم کرده‌ایم تا با حذف واسطه‌ها بتوانیم مستقیما در اکوسیستم محلی تأثیر بگذاریم.»

بازگشت زندگی به روستاهای فراموش شده

هاله آقابابا، راهنمای گردشگری و از تسهیلگران آرکئیک لند هم می‌گوید: «هدف ما این است که اگر بنا به معرفی اقامتگاه‌هاست استانداردهای مدنظر هم رعایت شود. هرچند با وجود در نظر گرفتن حد مشخصی از بهداشت و کیفیت خدمات، هنوز استانداردی برای بوم‌گردی در ایران تعریف نشده است. اگر استاندارد واحدی شکل بگیرد بسیاری از مسائل در این مورد حل خواهد شد.» به گفته او درحال حاضر انجمن بوم‌گردی بناست روی این موضوع کار کند تا استانداردی به تصویب برسد.

راهی طولانی تا دو‌هزار اقامتگاه

اقامتگاه‌های ایران در ٢٨ استان و ٢ منطقه آزاد پخش شده‌اند اما با تراکم‌های مختلف؛ بعضی یک خانه و بعضی ٢٠٠ واحد. از ٦٦٩ اقامتگاه کشور ٢٠٨ مورد در استان اصفهان، ١٠٤ مورد در کرمان و ١٠٢ مورد در استان یزد فعال هستند. این‌طور که از آمارهای سازمان میراث فرهنگی بر می‌آید اقامتگاه‌ها در ایران تنها در این چند استان تراکم بسیار بالایی دارد. آذربایجان‌شرقی و البرز هیچ اقامتگاهی ندارند، تنها اقامتگاه تهران که روستاهای بسیاری دارد، در ورامین است و تازگی‌ها بازسازی‌اش تمام شده. آبان ‌سال پیش مدیرکل میراث فرهنگی استان قم گفته بود ١٢ پرونده متقاضیان خانه‌های تاریخی در شهر و خانه‌های روستایی برای تبدیل این مکان‌ها به اقامتگاه‌های بوم‌گردی از سوی کارشناسان درحال بررسی است اما این خانه‌ها هنوز به سرانجامی نرسیده‌اند.

مازندران در نوروز ٩٧ بیشتر از ١٠‌میلیون مسافر را اسکان داد اما این استان ٥٤ اقامتگاه بوم‌گردی دارد و عجیب این‌که گیلان هم استان سرسبز همجوار مازندران است، فقط و فقط ٣ اقامتگاه روستایی دارد. در این میان منطقه آزاد قشم ٣٢ خانه بوم‌گردی در رتبه پنجم قرار گرفته است اما شبیه گیلان باز هم هست: کردستان، کرمانشاه، گلستان، هرمزگان، همدان، کهگیلویه و بویراحمد، زنجان، خوزستان، آذربایجان‌غربی، بوشهر، چابهار و مرکزی با وجود ظرفیت‌های تاریخی و طبیعی بی‌نظیر و بی‌شمارشان اما هرکدام کمتر از ٥ اقامتگاه دارند. این آمارها درحالی است که سازمان میراث فرهنگی از دو‌سال پیش وعده داده که شمار خانه‌های بوم‌گردی را به ۲۰۰۰ واحد خواهد رساند.

از بهمن‌ماه ‌سال پیش به دنبال صدور دستور رئیس سازمان درخصوص رسیدگی به مشکلات بوم‌گردی‌ها، بررسی میدانی اقامتگاه‌های بوم‌گردی در تمام استان‌های کشور آغاز شد و بنا شده «هر هفته اقامتگاه‌های بوم‌گردی یک استان» بررسی شود تا مشکلات و ظرفیت‌هایشان شناسایی شود. با وجود تمام کاستی‌ها اما بوم‌گردی آمده تا در دل خانه‌های روستایی پا بگیرد، شغلی برای روستاییان دست و پا کند، مهاجران رفته از روستا را بازگرداند و راهی برای زنده کردن فرهنگ‌های مختلف و معرفی‌شان باشد.



سلام پرشین کاملترین مرجع ایرانگردی و گردشگری


روزنامه قانون: بسياري بر اين باورند كه زمستان، فصل در خانه ماندن و استراحت است و فصل بهار و تابستان، بهترين زمان براي سفر كردن اما غافل از آنكه گردشگري با طعم برف‌و يخ ، تجربه‌‌اي بي‌نظير است كه كمتر گردشگري آن را چشيده است.

گردشگري زمستاني مانند بخش‌هاي ديگر اين صنعت در كشور مغفول مانده است اما اين مغفوليت دليل نبود پتانسيل‌هاي گردشگري زمستان در ايران نيست؛چراكه در گوشه و كنار اين سرزمين، مناطق بكر و زيبايي وجود دارد كه مي‌تواند سفر رويايي را براي شما رقم بزند.

کوهپایه ها و ارتفاعات سردسیری شمال و شمال غرب، مقصد اسکی بازان، یخ نوردان، طبیعت نوردان و ماجراجويان است.

پیست اسکی پیام، آذربایجان شرقی

 

 گردشگري با طعم برف و یخ

از تبریز که به سمت مرند حرکت کنید، بعد از طي حدود 20 کیلومتر به روستای زیبا و پلکانی «یام» می‌رسید که در دامنه کوه «می شو» قرار دارد. روبه‌روی این روستا، پیست اسکی «پیام» قرار دارد که این پیست اسکی از قدیمی ترین پیست های اسکی ایران‌به‌شمار مي‌رود و فقط سه روز آخر هفته باز است.در این پیست شما می توانید وسایل اسکی را کرایه بگیرید، سوار تله سیژ شوید و از امکانات آن مثل بوفه و پارکینگ و سرویس بهداشتی استفاده کنید. ناگفته نماند که این مجموعه، یک پیست اسکی نيز مخصوص حرفه ای ها دارد.

 


قره کلیسا،آذربایجان غربی

 

 گردشگري با طعم برف و یخ

آیا می دانستید یکی از قدیمی ترین کلیساها در سراسر جهان در ایران قرار دارد؟ در 40 کیلومتری شهر ماکو، کلیسایی است که گفته می شود به صورت اورجینال، توسط حواریون حضرت عیسی (ع) ساخته شده و هنوز بعد از صدها سال قرص و محکم پابرجاست.اگر مسیحی هستید که تکلیف‌تان معلوم است، اما اگر مسلمان هستید نيز توصیه می کنیم به هیچ وجه تجربه حضور در این بنای مقدس تاریخی را از دست ندهید. برای رسیدن به این کلیسای سنگی و فوق العاده زیبا باید از تبریز به سمت مرند حرکت کنید و بعد از 70 کیلومتر به «شوط» برسید. بعد از اینکه به «شوط» رسیدید، وارد جاده سمت چپ می شوید و کمی بعد از اینکه 40 کیلومتر را طی کردید، چشم‌تان به جمال قره کلیسا روشن می شود.

 


آبگرم معدنی، اردبیل

 

 گردشگري با طعم برف و یخ
مگر مي‌شود به اردبيل سفر كنيد و به چشمه‌هاي آب‌معدني آنجا نرويد.شما تا گردن در آب گرم فرورفته‌اید و دانه‌هاي برف مشغول باریدن هستند؛ اين تصور، خیلی‌ها را مجاب می کند تا در زمستان نيز عازم شهر سرعین در استان اردبیل شوند.

البته آن هایی که‌به‌تازگي به سرعین رفته‌اند، می‌دانند که اطراف بسیاری از چشمه‌ها فضای مسقفی ساخته شده و مانند استخرهای مدرن، همیشه می توان از آن استفاده کرد اما کسانی هستند که به همین میزان طبیعی بودن کار قد نمی دهند و می خواهند از چشمه های سرباز استفاده کنند.

 


دریاچه زریوار،کردستان

 

 گردشگري با طعم برف و یخ

یکی از جاذبه های شناخته شده کردستان که سال‌هاست گردشگران را در زمستان های همیشه برفی آن جذب می کند، دریاچه زریوار است. این دریاچه تا قبل از توسعه شهر مریوان چند کیلومتری با شهر فاصله داشت، اما حالا به آن چسبیده است. در زمستان تمام سطح دریاچه یخ می زند اما حواس‌تان باشد که به استحکام این لایه اطمینانی نیست و توصیه ما این است که از دور لذت ببرید، زیرا در صورتی که خدایی نکرده یخ زیر پای‌تان بشکند، آن وقت نباید انتظار کمک زیادی را داشته باشید.

 


آبشار پریشان، کرمانشاه

 

 گردشگري با طعم برف و یخ

این روستا در یکی از سردسیرترین نقاط استان كرمانشاه قرار دارد، پس طبیعی است که برای رسیدن به آن باید تمامی تجهیزات لازم را به‌همراه داشته باشید. برای تماشای این آبشار یخ زده باید به روستای «چرمه‌علیا» در 23 کیلومتری شمال شرق سنقر در جاده سنقر به قروه بروید. فراموش نکنید اگر بخواهید بی هوا و بدون تدارک کافی خودتان را به جاده‌های این منطقه بسپاريد، جان‌تان پای خودتان است.

 


جزیره آشوراده و منطقه گمیشان، گلستان

 

 گردشگري با طعم برف و یخ

در زمستان شمامی توانید انواع اقلیم ها را در گلستان تجربه کنید؛ از کوهستان های مرتفع گرفته تا مناطق کویری. در میان همه این ها، توصیه ما به شما سفر به جزیره آشوراده و تماشای اسب های زیبا و آزاد در آن جزیره است. برای این کار باید تشریف ببرید اسکله بندرترکمن و از آنجا با قایق به مقصد این جزیره حرکت کنید. تماشای چادرهای عشایر و زندگی سنتی آنان نیز در منطقه «گمیشان» در نزدیکی بندرترکمن، خالی از لطف نیست.

 


روستای شیخ موسی، مازندران

 

 گردشگري با طعم برف و یخ

روستای شیخ موسی، در اصل به عنوان ییلاق مازنی‌ها، به‌خصوص دوستان مقیم بابل و اطراف آن شناخته می شود اما سفر به آن در زمستان نیز خالی از لطف نیست. برای رسیدن به این روستا باید از شهر بابل به سمت گلوگاه حرکت کنید و پس از رسیدن به گلوگاه 20 کیلومتر دیگر نيز در جاده گلوگاه برانید تا به روستای شیخ موسی برسید. در این روستا علاوه بر زیارت امامزاده و استفاده از مناظر بکر برفی، می توانید از چند آبشار یخ زده در اطراف شهر نيز سیاحتی به عمل آورید.

 


آبگرم می اندشت، خراسان شمالی

 

 گردشگري با طعم برف و یخ

نسبت به همتایانش در سرعین از شهرت بسیار کمتری برخوردار است و همین مهجورتر بودن، باعث شده تا از گزند تصرفات انسانی تا حدود زیادی در امان بماند. در آب و هوای سرد زمستان خراسان شمالی، آب‌تنی کردن در چشمه آب گرم ایوب پیامبر (ع) صفای بسياري دارد. برای رسیدن به این چشمه، باید از بجنورد به سمت گیفان حرکت کنید. در فاصله حدود 95 کیلومتری بجنورد در شمال روستای «حاجی عبدالوهاب» این چشمه آب گرم در خدمت شماست. علت نام‌گذاری آن‌نيز به‌آنجا باز می گردد که اهالی اعتقاد دارند مقبره ای که در کنار این چشمه قراردارد، متعلق به حضرت ایوب (ع) است.

 


فردوس و بشرویه،خراسان جنوبی

 

 گردشگري با طعم برف و یخ

وارد مرزهای خراسان جنوبی که بشوید، کم کم اقلیم کویری ایران روی ماهش را به شما نشان می‌دهد. در این بین شاید زیباترین کویرهای خراسان جنوبی متعلق به این دو شهرستان باشد. فردوس در 200 کیلومتری بیرجند و بشرویه در 120 کیلومتری طبس واقع شده‌است . در فردوس می توانید دیداری به یاد ماندنی با جمعی از بهترین انارهای ایران داشته باشید و در بشرویه ‌نيز تا دل‌تان بخواهد بناهای تاریخی مربوط به دوره های مختلف وجود دارد. فقط بدانید که سفر کردن به کویر نيز مثل سفر به کوهستان، چالش های خودش را دارد و باید برای آن،تدارک مفصلی ببینید.

 


جنگل حرا، سیستان و بلوچستان

 

 گردشگري با طعم برف و یخ

این جنگل در اطراف رودخانه فصلی باهو کلات و خورباهو قرار دارد؛ یک رودخانه آب شیرین که به دریای عمان می ریزد. در این رودخانه می توانید با «گاندو» تمساح خجالتی و بانمک ‌نيز ملاقاتی داشته باشید. فقط حواس‌تان باشد ملاقات به همان بیرون آب ختم شود. چون در غیراین‌صورت غذای چند روز گاندوها را تامین خواهید کرد.

 


بندر سیراف، بوشهر

 

 گردشگري با طعم برف و یخ

زمستان يكي از بهترين زمان‌ها براي سفر به خليج‌فارس است. اگر به خليج هميشه فارس سفر كرديد،بندر افسانه ای سیراف را از دست ندهید. در زمان‌های قدیم سيراف، شهري فوق العاده پررونق و آباد با عمارت های باشکوه و نقطه آغاز راه ابریشم بوده است. متاسفانه این شهر صدها سال قبل بر اثر زلزله ویران شد اما هنوز می توانید آثار بسیاری از جمله قلعه، مسجد و گورستان را از لا به لای کتاب خاک خورده تاریخ آن بیرون بکشید. برای رفتن به آن ‌نيز باید از بوشهر به سمت خورموج، از خورموج به کنگان و از کنگان به سمت سیراف بروید.

 


شوش و زیگورات چغازنبیل، خوزستان

 

 گردشگري با طعم برف و یخ

زمستان در استان خوزستان راه بروید و از آب و هوای فوق العاده آن لذت ببرید که از چند ماه دیگر جایش را به گرمای بالای 50 درجه می دهد. اما اگر خواستید در کنار راه رفتن سری ‌نيز به اماکن تاریخی بزنید، توصیه می کنیم بناهای چندهزار ساله شهر شوش را از دست ندهید. کاخ آپادانا، تپه آکروپل، کاخ شاوور و مقبره حضرت دانیال (ع)‌و زیگورات (نوعی معبد) سه هزار و 300 ساله چغازنبیل ‌ در 15 کیلومتری شهرشوش قرار دارد که مورد علاقه دوستداران تايخ است.

 


دریاچه مهارلو، فارس

 

 گردشگري با طعم برف و یخ

تخت جمشید و پاسارگاد را بگذارید برای فصل های دیگر! دریاچه مهارلوی استان فارس در زمستان، یکی از زیباترین مناظر ایران را خلق می کند. البته این دریاچه ‌نيز مثل دریاچه ارومیه، این روزها حال و روز خوبی ندارد اما در این موقع سال همچنان مناظر فوق العاده ای خلق می‌کند. برای رفتن به این دریاچه کافی است از شیراز به سمت سروستان حرکت کنید و پس از 50 کیلومتر این دریاچه با گونه های مختلف پرندگان مهاجر و پوشش گیاهی زیبای اطراف آن پذیرای شماست.

 


کویر لوت، کرمان

 

 گردشگري با طعم برف و یخ

کویر، ظهرهای فوق العاده گرمی دارد و شب ها به قدری سرد می شود که امکان گذراندن شب در کمپ‌های غیرحرفه ای در آن وجود ندارد. برای رسیدن به این کویر باید چند اقلیم آب و هوایی را پشت سر بگذارید. ابتدا باید از شهر سرسبز ماهان راه بیفتید و وارد یک جاده کوهستانی شوید. جالب اینجاست که چند 10کیلومتر کنار کویر لوت، قبل از کویر به یک منطقه زمستانی و برفی به نام سیرج می رسید، بعد از آن باید به سمت گرم ترین نقطه جهان یعنی شهداد حرکت کنید وسپس کویر لوت در خدمت شما ست.



سلام پرشین کاملترین مرجع ایرانگردی و گردشگری


روزنامه قانون: بسياري بر اين باورند كه زمستان، فصل در خانه ماندن و استراحت است و فصل بهار و تابستان، بهترين زمان براي سفر كردن اما غافل از آنكه گردشگري با طعم برف‌و يخ ، تجربه‌‌اي بي‌نظير است كه كمتر گردشگري آن را چشيده است.

گردشگري زمستاني مانند بخش‌هاي ديگر اين صنعت در كشور مغفول مانده است اما اين مغفوليت دليل نبود پتانسيل‌هاي گردشگري زمستان در ايران نيست؛چراكه در گوشه و كنار اين سرزمين، مناطق بكر و زيبايي وجود دارد كه مي‌تواند سفر رويايي را براي شما رقم بزند.

کوهپایه ها و ارتفاعات سردسیری شمال و شمال غرب، مقصد اسکی بازان، یخ نوردان، طبیعت نوردان و ماجراجويان است.

پیست اسکی پیام، آذربایجان شرقی

 

 گردشگري با طعم برف و یخ

از تبریز که به سمت مرند حرکت کنید، بعد از طي حدود 20 کیلومتر به روستای زیبا و پلکانی «یام» می‌رسید که در دامنه کوه «می شو» قرار دارد. روبه‌روی این روستا، پیست اسکی «پیام» قرار دارد که این پیست اسکی از قدیمی ترین پیست های اسکی ایران‌به‌شمار مي‌رود و فقط سه روز آخر هفته باز است.در این پیست شما می توانید وسایل اسکی را کرایه بگیرید، سوار تله سیژ شوید و از امکانات آن مثل بوفه و پارکینگ و سرویس بهداشتی استفاده کنید. ناگفته نماند که این مجموعه، یک پیست اسکی نيز مخصوص حرفه ای ها دارد.

 


قره کلیسا،آذربایجان غربی

 

 گردشگري با طعم برف و یخ

آیا می دانستید یکی از قدیمی ترین کلیساها در سراسر جهان در ایران قرار دارد؟ در 40 کیلومتری شهر ماکو، کلیسایی است که گفته می شود به صورت اورجینال، توسط حواریون حضرت عیسی (ع) ساخته شده و هنوز بعد از صدها سال قرص و محکم پابرجاست.اگر مسیحی هستید که تکلیف‌تان معلوم است، اما اگر مسلمان هستید نيز توصیه می کنیم به هیچ وجه تجربه حضور در این بنای مقدس تاریخی را از دست ندهید. برای رسیدن به این کلیسای سنگی و فوق العاده زیبا باید از تبریز به سمت مرند حرکت کنید و بعد از 70 کیلومتر به «شوط» برسید. بعد از اینکه به «شوط» رسیدید، وارد جاده سمت چپ می شوید و کمی بعد از اینکه 40 کیلومتر را طی کردید، چشم‌تان به جمال قره کلیسا روشن می شود.

 


آبگرم معدنی، اردبیل

 

 گردشگري با طعم برف و یخ
مگر مي‌شود به اردبيل سفر كنيد و به چشمه‌هاي آب‌معدني آنجا نرويد.شما تا گردن در آب گرم فرورفته‌اید و دانه‌هاي برف مشغول باریدن هستند؛ اين تصور، خیلی‌ها را مجاب می کند تا در زمستان نيز عازم شهر سرعین در استان اردبیل شوند.

البته آن هایی که‌به‌تازگي به سرعین رفته‌اند، می‌دانند که اطراف بسیاری از چشمه‌ها فضای مسقفی ساخته شده و مانند استخرهای مدرن، همیشه می توان از آن استفاده کرد اما کسانی هستند که به همین میزان طبیعی بودن کار قد نمی دهند و می خواهند از چشمه های سرباز استفاده کنند.

 


دریاچه زریوار،کردستان

 

 گردشگري با طعم برف و یخ

یکی از جاذبه های شناخته شده کردستان که سال‌هاست گردشگران را در زمستان های همیشه برفی آن جذب می کند، دریاچه زریوار است. این دریاچه تا قبل از توسعه شهر مریوان چند کیلومتری با شهر فاصله داشت، اما حالا به آن چسبیده است. در زمستان تمام سطح دریاچه یخ می زند اما حواس‌تان باشد که به استحکام این لایه اطمینانی نیست و توصیه ما این است که از دور لذت ببرید، زیرا در صورتی که خدایی نکرده یخ زیر پای‌تان بشکند، آن وقت نباید انتظار کمک زیادی را داشته باشید.

 


آبشار پریشان، کرمانشاه

 

 گردشگري با طعم برف و یخ

این روستا در یکی از سردسیرترین نقاط استان كرمانشاه قرار دارد، پس طبیعی است که برای رسیدن به آن باید تمامی تجهیزات لازم را به‌همراه داشته باشید. برای تماشای این آبشار یخ زده باید به روستای «چرمه‌علیا» در 23 کیلومتری شمال شرق سنقر در جاده سنقر به قروه بروید. فراموش نکنید اگر بخواهید بی هوا و بدون تدارک کافی خودتان را به جاده‌های این منطقه بسپاريد، جان‌تان پای خودتان است.

 


جزیره آشوراده و منطقه گمیشان، گلستان

 

 گردشگري با طعم برف و یخ

در زمستان شمامی توانید انواع اقلیم ها را در گلستان تجربه کنید؛ از کوهستان های مرتفع گرفته تا مناطق کویری. در میان همه این ها، توصیه ما به شما سفر به جزیره آشوراده و تماشای اسب های زیبا و آزاد در آن جزیره است. برای این کار باید تشریف ببرید اسکله بندرترکمن و از آنجا با قایق به مقصد این جزیره حرکت کنید. تماشای چادرهای عشایر و زندگی سنتی آنان نیز در منطقه «گمیشان» در نزدیکی بندرترکمن، خالی از لطف نیست.

 


روستای شیخ موسی، مازندران

 

 گردشگري با طعم برف و یخ

روستای شیخ موسی، در اصل به عنوان ییلاق مازنی‌ها، به‌خصوص دوستان مقیم بابل و اطراف آن شناخته می شود اما سفر به آن در زمستان نیز خالی از لطف نیست. برای رسیدن به این روستا باید از شهر بابل به سمت گلوگاه حرکت کنید و پس از رسیدن به گلوگاه 20 کیلومتر دیگر نيز در جاده گلوگاه برانید تا به روستای شیخ موسی برسید. در این روستا علاوه بر زیارت امامزاده و استفاده از مناظر بکر برفی، می توانید از چند آبشار یخ زده در اطراف شهر نيز سیاحتی به عمل آورید.

 


آبگرم می اندشت، خراسان شمالی

 

 گردشگري با طعم برف و یخ

نسبت به همتایانش در سرعین از شهرت بسیار کمتری برخوردار است و همین مهجورتر بودن، باعث شده تا از گزند تصرفات انسانی تا حدود زیادی در امان بماند. در آب و هوای سرد زمستان خراسان شمالی، آب‌تنی کردن در چشمه آب گرم ایوب پیامبر (ع) صفای بسياري دارد. برای رسیدن به این چشمه، باید از بجنورد به سمت گیفان حرکت کنید. در فاصله حدود 95 کیلومتری بجنورد در شمال روستای «حاجی عبدالوهاب» این چشمه آب گرم در خدمت شماست. علت نام‌گذاری آن‌نيز به‌آنجا باز می گردد که اهالی اعتقاد دارند مقبره ای که در کنار این چشمه قراردارد، متعلق به حضرت ایوب (ع) است.

 


فردوس و بشرویه،خراسان جنوبی

 

 گردشگري با طعم برف و یخ

وارد مرزهای خراسان جنوبی که بشوید، کم کم اقلیم کویری ایران روی ماهش را به شما نشان می‌دهد. در این بین شاید زیباترین کویرهای خراسان جنوبی متعلق به این دو شهرستان باشد. فردوس در 200 کیلومتری بیرجند و بشرویه در 120 کیلومتری طبس واقع شده‌است . در فردوس می توانید دیداری به یاد ماندنی با جمعی از بهترین انارهای ایران داشته باشید و در بشرویه ‌نيز تا دل‌تان بخواهد بناهای تاریخی مربوط به دوره های مختلف وجود دارد. فقط بدانید که سفر کردن به کویر نيز مثل سفر به کوهستان، چالش های خودش را دارد و باید برای آن،تدارک مفصلی ببینید.

 


جنگل حرا، سیستان و بلوچستان

 

 گردشگري با طعم برف و یخ

این جنگل در اطراف رودخانه فصلی باهو کلات و خورباهو قرار دارد؛ یک رودخانه آب شیرین که به دریای عمان می ریزد. در این رودخانه می توانید با «گاندو» تمساح خجالتی و بانمک ‌نيز ملاقاتی داشته باشید. فقط حواس‌تان باشد ملاقات به همان بیرون آب ختم شود. چون در غیراین‌صورت غذای چند روز گاندوها را تامین خواهید کرد.

 


بندر سیراف، بوشهر

 

 گردشگري با طعم برف و یخ

زمستان يكي از بهترين زمان‌ها براي سفر به خليج‌فارس است. اگر به خليج هميشه فارس سفر كرديد،بندر افسانه ای سیراف را از دست ندهید. در زمان‌های قدیم سيراف، شهري فوق العاده پررونق و آباد با عمارت های باشکوه و نقطه آغاز راه ابریشم بوده است. متاسفانه این شهر صدها سال قبل بر اثر زلزله ویران شد اما هنوز می توانید آثار بسیاری از جمله قلعه، مسجد و گورستان را از لا به لای کتاب خاک خورده تاریخ آن بیرون بکشید. برای رفتن به آن ‌نيز باید از بوشهر به سمت خورموج، از خورموج به کنگان و از کنگان به سمت سیراف بروید.

 


شوش و زیگورات چغازنبیل، خوزستان

 

 گردشگري با طعم برف و یخ

زمستان در استان خوزستان راه بروید و از آب و هوای فوق العاده آن لذت ببرید که از چند ماه دیگر جایش را به گرمای بالای 50 درجه می دهد. اما اگر خواستید در کنار راه رفتن سری ‌نيز به اماکن تاریخی بزنید، توصیه می کنیم بناهای چندهزار ساله شهر شوش را از دست ندهید. کاخ آپادانا، تپه آکروپل، کاخ شاوور و مقبره حضرت دانیال (ع)‌و زیگورات (نوعی معبد) سه هزار و 300 ساله چغازنبیل ‌ در 15 کیلومتری شهرشوش قرار دارد که مورد علاقه دوستداران تايخ است.

 


دریاچه مهارلو، فارس

 

 گردشگري با طعم برف و یخ

تخت جمشید و پاسارگاد را بگذارید برای فصل های دیگر! دریاچه مهارلوی استان فارس در زمستان، یکی از زیباترین مناظر ایران را خلق می کند. البته این دریاچه ‌نيز مثل دریاچه ارومیه، این روزها حال و روز خوبی ندارد اما در این موقع سال همچنان مناظر فوق العاده ای خلق می‌کند. برای رفتن به این دریاچه کافی است از شیراز به سمت سروستان حرکت کنید و پس از 50 کیلومتر این دریاچه با گونه های مختلف پرندگان مهاجر و پوشش گیاهی زیبای اطراف آن پذیرای شماست.

 


کویر لوت، کرمان

 

 گردشگري با طعم برف و یخ

کویر، ظهرهای فوق العاده گرمی دارد و شب ها به قدری سرد می شود که امکان گذراندن شب در کمپ‌های غیرحرفه ای در آن وجود ندارد. برای رسیدن به این کویر باید چند اقلیم آب و هوایی را پشت سر بگذارید. ابتدا باید از شهر سرسبز ماهان راه بیفتید و وارد یک جاده کوهستانی شوید. جالب اینجاست که چند 10کیلومتر کنار کویر لوت، قبل از کویر به یک منطقه زمستانی و برفی به نام سیرج می رسید، بعد از آن باید به سمت گرم ترین نقطه جهان یعنی شهداد حرکت کنید وسپس کویر لوت در خدمت شما ست.



سلام پرشین کاملترین مرجع ایرانگردی و گردشگری


مجله همشهری دانستنیها: از سال 1979 (1358) تا امروز به غیر از شهر یزد، 21 اثر فرهنگی، تاریخی و طبیعی ایران در فهرست میراث جهانی سازمان یونسکو ثبت شده اند. در ادامه به معرفی این آثار ثبت در میراث جهانی خواهیم پرداخت.

تخت جمشید؛ فارس


تخت ناتمام

 

آثار تاریخی و طبیعی ایران که جهانی شده اند 

در طول جغرافیایی 53 درجه و 54 دقیقه شرقی و عرض جغرافیایی 29 درجه و 56 دقیقه شمالی در استان فارس و در دشت مرودشت، در دامنه کوه رحمت، بنایی بی مانند روی صفه ای با تختگاهی دست ساز قرار دارد که بنابر قول سازندگان آن، «پارسه» نامیده می شده است. این بنا در طول سال ها نام های گوناگون داشته و امروز به نام «تخت جمشید» در تمام جهان معروف است.

در سال 1310، پروفسور «ارنست هرتسفلد» (Ernst Emil Herzfeld) از سوی «موسسه خاورشناسی دانشگاه شیکاگو» حفاری و اکتشاف رسمی و جدی در این سازه باستانی را آغاز کرد. این سازه، ابتدا در 24 شهریور 1310 در فهرست آثار ملی ایران جای گرفت و سپس با گذشت چندین سال، در سال 1353 از سوی سازمان یونسکو در فهرست میراث جهانی قرار گرفت.

ساخت تخت جمشید حدود سال 51 پیش از میلاد به دستور «داریوش بزرگ» هخامنشی آغاز شد و تا 50 سال بعد از آن ادامه پیدا کرد. به این ترتیب که داریوش بزرگ و سپس «خشایارشا» و سپس «اردشیر اول» به ترتیب کار ساخت و تکمیل تخت جمشید را بر عهده داشتند. براساس یافته ها و شواهد، به نظر می آید کار ساخت تخت جمشید طی دوره های بعد هم ادامه داشته و درواقع هرگز به پایان نرسیده است.

 


مجموعه باغ های ایرانی فارس، مازندران، اصفهان، کرمان، یزد و خراسان


بهشت زمینی

 

آثار تاریخی و طبیعی ایران که جهانی شده اند 

«پردیس»، «بهشت»، «نگارستان»، «بستان»، «فردوس» و «مینو»، همه به مجموعه ای از گیاهان و آب نماها، جوی ها، کوشک و سرا و احتمالا حیوانات و پرندگان که در میان یک دیوار بلند قرار دارند و تداعی کننده فردوس آسمانی در زمین هستند، اطلاق می شود. ساختار ویژه و ممتاز و معماری باستانی و ریشه دار این باغ ها که به نام باغ های ایرانی معروف هستند، نشان دهنده اوج هنر و آشنایی مهندسان و معماران ایرانی با ریاضیات و هندسه و اصول زیبایی شناسی و نشان از هماهنگی و تلفیق و پیوند انسان با طبیعت است. مجموعه نه باغ ایرانی شامل باغ های پاسارگاد، ارم، چهلستون، فین، عباس آباد، شازده، دولت آباد، پهلوان پور و اکبریه به صورت یک جا در سال 1390 در فهرس میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید.

 


برج گنبد قابوس، گلستان


به سوی آسمان

 

آثار تاریخی و طبیعی ایران که جهانی شده اند 

گنبد قابوس، در زمان سلطنت «شمس المعالی قابوس بن وشمگیر» از پادشاهان زیاری در شهر هیرکانی، گنبد کاووس فعلی، در سال 375 هجری شمسی بنا شده است. سبک معماری این برج که بلندترین برج تمام آجری جهان است، سبک رازی است. بلندی این برج به همراه پی آن، 72 متر و بلندی گنبد آن 18 متر است. گنبد قابوس هم در سال 1391 در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است.

 



مسجد جامع اصفهان، اصفهان


شاخص معماری اسلامی

 

آثار تاریخی و طبیعی ایران که جهانی شده اند 

مسجد جامع اصفهان با ابعادی نزدیک به 170 در 140 متر در شمال شرقی اصفهان قرار دارد. قدمت این مسجد به پیش از اسلام بر می گردد و پیش از آن که تبدیل به مسجد شود، به صورت آتشکده مورد استفاده بوده است. احتمالا پس از ورود اسلام، مسجدی بر پایه همان آتشکده قدیمی متعلق به دوره ساسانیان بنا شده است که آن هم در طول تاریخ ویران شده و مسجد فعلی روی ویرانه های آن ساخته شده است.

معماران، این مسجد را بازتابی از هنر بیزانس و هنر کلاسیک در قالب بنای اسلامی می دانند. در این مسجد شخصیت های مهم و معروفی همچون «محمدباقر مجلسی» مدفون هستند. این بنا در سی و ششمین اجلاس یونسکو در سال 1391 در فهرست میراث جهانی ثبت شد.

 


مجموعه ارگ بم، کرمان


پس از زلزله

 

آثار تاریخی و طبیعی ایران که جهانی شده اند 

بزرگ ترین بنای خشتی جهان در مجاورت جاده قدیمی ابریشم در کنار شهر بم قرار دارد. ارگ بم، از روزگار اشکانیان و شاید هم دوران هخامنشی تا دوره قاجار قابل سکونت و مورد استفاده بود. این سازه بزرگ در سال 1382 در اثر زلزله خسارات فراوانی دید و به همین دلیل در فهرست میراث جهانی در خطر درآمد، اما بازسازی و توجه مردم و مسئولین و همکاری 12 کشور خارجی باعث شد تا ضمن حفظ و مرمت آن، این اثر تاریخی، در سال 1392 از فهرست میراث در خطر بیرون بیاید.

 


تخت سلیمان، آذربایجان غربی


عبادت در دل طبیعت

 

آثار تاریخی و طبیعی ایران که جهانی شده اند 

در نزدیکی تکاب، مجموعه ای از سازه های باستانی قرار دارد که اطراف یک دریاچه طبیعی ساخته شده است. مورخان بر این باورند که این محل همان شهر «شیز» یا «گنزک» باستانی است که روزگاری مقر آتشکده بیار مهم «آذرگشسب» بوده است. تخت سلیمان از روزگار مادها محل استقرار اقوام مختلف بودهاست. این مجموعه بنا، در 29 آذرماه 1316 در فهرست آثار ملی ایران و در سال 1382 در فهرست میراث فرهنگی جهانی یونسکو ثبت شد.

 


روستای میمند، کرمان


زندگی در دل سنگ ها

 

آثار تاریخی و طبیعی ایران که جهانی شده اند 

روستای سنگی و دست کند میمند با قدمتی چند هزار ساله، از جمله نخستین مراکز استقرار انسان در ایران است. در این روستا، 406 خانه سنگی یا کیچه وجود دارد. زنده بودن فرهنگ باستانی و به خصوص زبان و نوع گویش اهالی و استفاده از واژه های پهلوی از مشخصات ویژه این منطقه است. روستای سنگی میمند با قدمتی نزدیک به 13 هزار سال، در سال 1394 در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد.

 


نیایشگاه (زیگورات) چغازنبیل، خوزستان


نیایشگاه طبقاتی

 

آثار تاریخی و طبیعی ایران که جهانی شده اند 

زیگورات چغازنبیل، اثری است بازمانده از دوران حکومت عیلامی ها با مرکزیت شهر باستانی شوش. این سازه عظیم که در چهل و پنج کیلومتری جنوب شهر باستانی و تاریخ شوش و سی و پنج کیلومتری شهر شوشتر قرار گرفته است، به دست «اونتاش گال»، پادشاه عیلام حدود 1250 پیش از میلاد به منظور ستایش رب النوع گال و اینشوشیناک- براساس متن کتیبه یافته شده در آن- ساخته شده است. بلندی سازه چغازنبیل در ابتدای ساخت آن 52 متر و در پنج طبقه بوده است، اما ارتفاع آن امروز 25 متر است و تنها دو طبقه از آن باقی مانده است. این سازه به شکل مربع و در ابعاد 105 متر در 105 متر است. بنای چغازنبیل پیش از آن که در فهرست میراث جهانی قرار بگیرد، در سال 1348 در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده بود.

 


سنگ نبشته بیستون، کرمانشاه


فتح نامه جاویدان

 

آثار تاریخی و طبیعی ایران که جهانی شده اند 

در سی کیلومتری شرق کرمانشاه در ارتفاع صد متری بر سینه کوه صخره ای بیستون، یکی از مهم ترین اسناد دوره هخامنشی و مربوط به داریوش بزرگ نقش شده است. این کتیبه درواقع فتح نامه ای است که وقایع اولین سال های سلطنت داریوش و فتوحاتی را که در جریان سرکوب اغتشاشات و شورش های داخلی نصیب او شده، بازگو می کند.

داریوش در این کتیبه ضمن معرفی خود و اجدادش به شرح حوادثی که منجر به پادشاهی او شد، پرداخته و در ضمن حدود قلمرو و نام ایالات تابعه در ابتدای سلطنت و نام تمامی شورشیان و محل شورش و تارخ سرکوبی آنان را ذکر کرده است. متن فارسی باستان، در 414 سط و در پنج ستون قرار دارد که زیر آن تصویر شاه و نه تن از مدعیان پادشاهی که اسیر شده اند، به تصویر کشیده شده است. متن عیلامی هم در 593 سطر، در هشت ستون و متن بابلی در 112 سطر و در دو طرف کوه منقوش شده است. این اثر منحصر به فرد که بیان کننده گوشه ای از تاریخ دوره داریوش بزرگ است، در 15 دی ماه 1310 در فهرست آثار ملی ایران قرار رفت و در سال 1385 در سی امین نشست سازمان یونسکو، در فهرست میراث جهانی جای گرفت.

 


سازه های آبی شوشتر، خوزستان


مهندسی باستان

 

آثار تاریخی و طبیعی ایران که جهانی شده اند 

در سال 1388 مجموعه ای از بی نظیرترین سازه های مهندسی جهان که به نام آبشارها و آسیاب های آبی شوشتر معروف است و قدمتی چندهزار ساله دارد، در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد. بخش های مختلف این مجموعه عبارتند از: بندمیزان، برج کلاه فرنگی، رودخانه دست کند گرگر، مجموعه آبشارها و آسیاب های آبی، بند برج عیار، نیایشگاه صائبین، بند ماهی بازان، قلعه سلاسل، کانال داریون، پل بند شادروان، بند خاک، پل بند لشکر، پل شاه علی و پل شرابدار.

 


مجموعه بازار تبریز، آذربایجان شرقی


بازار زندگی

 

آثار تاریخی و طبیعی ایران که جهانی شده اند 

بازار تبریز، با مساحتی حدود یک کیلومتر مربع بزگر ترین بازار سرپوشیده جهان است. قدمت این بازار به دوره زندیه بر می گردد، اما پیش از آن هم این مرکز به دلیل رفت و آمد اروپاییان و تجار و کاروانیان، مرکز مبادله کالا و تبادل فرهنگ و هنر بوده است. بازار تبریز نزدیک به 5500 باب حجره، 35 سرا، 25 تیمچه، 30 مسجد، 20 راسته، 11 دالان، پنج باب حمام و 12 مدرسه دارد. بازار تبریز در دوره های قاجار و پهلوی بارها مرمت و بازسازی شده است.این مرکز مبادلات و داد و ستد تاریخی ایران در سال 1389 در فهرست میراث فرهنگی یونسکو به ثبت رسید.

 



شهر تاریخی شوش، خوزستان


پایتخت باستانی

 

آثار تاریخی و طبیعی ایران که جهانی شده اند 

شهر تاریخی شوش، شهری با قدمتی کهن و یادگاری است از دوران عیلام و هخامنشی. این شهر پایتخت سیاسی هخامنشیان و مرکز برخورد دو تمدن ایرانی و میان رودان بوده است. این سایت ویژه باستانی که تحقیقات و مطالعات باستان شناسی همچنان در آندر جریان است، در سی و نهمین اجلاس کمیته میراث جهانی سازمان علمی، فرهنگی و تربیتی ملل متحد (یونسکو) در تیر 1394 با موافقت صد در صد اعضای آن به ثبت جهانی رسید.

 


شهر سوخته، سیستان و بلوچستان


شهری در سیستان

 

آثار تاریخی و طبیعی ایران که جهانی شده اند 

شهر سوخته، بقایای شهری باستانی است که در مسیر رودخانه هیرمند به دریاچه هامون بنا شده است. آثار به دست آمده در این محوطه باستانی، نشان دهنده وجود دانش پزشکی و کشاورزی و سیستم آبرسانی در این شهر بوده است. این سایت باستانی در سال 1393 در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید.

 


گنبد سلطانیه، زنجان


آرزوی برباد رفته

 

آثار تاریخی و طبیعی ایران که جهانی شده اند 

این بنا که به نام مقبره «سلطان محمد خدابنده» ملقب به «الجایتو» معروف است، از جمله سازه های معماری دوره اسلامی است که در دوره ایلخانان ساخته شده است. گنبد این بنا ارتفاعی نزدیک به 48.5 و قطر دانه 25.5 متر دارد. هدف اصلی الجایتو از ساخت این آرامگاه آن بود که پیکر حضرت علی (ع)، امام اول شیعیان را از نجف به این محل منتقل کند، اما چون از آوردن پیکر امام ناامید شد، تغییراتی در نقشه اولیه آن داد و وصیت کرد که پس از مرگش در سردابه آن دفن شود.

ساخت این آرامگاه، 10 سال به طول انجامید و الجایتو تنها دو سال پس از اتمام بنای آن در اثر بیماری در سن سی و چهارسالگی درگذشت. گنبد سلطانیه در 15 دی ماه 1310 در آثار ملی ایران ثبت شد و در سال 1384 در نشست بیست و نهم کمیته جهانی یونسکو در فهرست میراث جهانی درآمد.

 



کاخ گلستان، تهران


کاخ پایتخت

 

آثار تاریخی و طبیعی ایران که جهانی شده اند 

مجموعه کاخ گلستان واقع در میدان ارگ تهران از جمله بناهایی است که از زمان «شاه تهماسب اول» تا دوره پادشاهان قاجار و به ویژه در دوره «فتحعلی شاه» ساخته و پرداخته شده است. این مجموعه دارای کاخ ها و تالارها و عمارت هایی است که از نظر معماری و تزیینات در میان کاخ های دوره قاجار بی مانند هستند. آیینه کاری های این کاخ از جمله جاذبه های منحصر به فرد آن است. بخش های مختلف این مجموعه عبارتند از: عمارت شمس العماره، تالار سلام، تالار آیینه، ایوان، تخت مرمر، حوضخانه، کاخ ابیض، خلوت خانه کریم خانی، عمارت بادگیر، تالار عاج، تالار الماس، تالار برلیان و حوضخانه. لازم به ذکر است برخی از بناهای موجود در محدوده کاخ امروز دیگر وجود ندارند، مانند تکیه دولت و عمارت اندرونی و خوابگاه ناصرالدین شاه، تالار خاقان و عمارت صندوقخانه. این مجموعه در سال 1392 در سی و هفتمین اجلاس یونسکو در فهرست میراث جهانی قرار داده شد.

 


آرامگاه شیخ صفی الدین اردبیلی، اردبیل


آرامگاه قزلباشان

 

آثار تاریخی و طبیعی ایران که جهانی شده اند 

مجموعه بقعه «شیخ صفی الدین اردبیلی» و جد پادشاهان صفویه در سال 735 هجری به دست فرزند او، «صدرالدین موسی»، بنا شد. در این بنا به غیر از مقبره شخی صفی، مقبره «شاه اسماعیل اول» و همسر او و جمعی از بزرگان قزلباش و صاحب منصبان صفویه هم قرار دارد. این مجموعه از لحاظ معماری و تزیینات در نوع خود منحصر به فرد است. بخش های مختلف این آرامگاه عبارتند از: چینی خانه، مسجد، جنت سرا، خانقاه، چله خانه، شهیدگاه، چراغ خانه، کتابخانه، نقاره خانه و… این بنا در سال 1389 در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد.

 


میدان نقش جهان، اصفهان


میدان مستطیلی

 

آثار تاریخی و طبیعی ایران که جهانی شده اند 

میدان نقش جهان، در زمان صفویه به جای باغ بزرگی که در همین محل قرار داشت و نقش جهان نامیده می شد، ساخته شد. این میدان برخلاف نقشه بسیاری از میدان های جهان، به شکل مستطیل و دارای ابعادی به طول 560 متر و عرض 160 متر است. از ویژگی های این میدان، وجود ساختمان های بسیار مهم و بازاری دوطبقه در اطراف آن است. بناهای پیرامونی این میدان که هرکدام، مظهری از هنر و خلاقیت هنرمندان و مهندسان و صنعتگران ایرانی هستند، عبارتند از: بنای کاخ عالی قاپو، مسجد امام (شاه)، مسجد شیخ لطف الله و سردر قیصریه. میدان نقش جهان که در سال 1310 در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده بود، در اردیبهشت ماه 1358 در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد.

 


دشت لوت، خراسان جنوبی، کرمان، سیستان و بلوچستان


لوت پهناور

 

آثار تاریخی و طبیعی ایران که جهانی شده اند 

دشت لوت نخستین اثر طبیعی ایران است که در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است. دشت لوت که گاه به اشتباه آن را کویر خطاب می کنیم، دارای ویزگی هایی است که آن را از دیگر دشت های جهان جدا و متمایز می کند. مساحت این دشت حدود 36 هزار کیلومتر مربع یا دو میلیون و 300 هزار هکتار و مساحت حریم آن 17 هزار کیلومتر مربع یا یک میلیون و 700هزار هکتار است و وسعت آن از مساحت بعضی کشورهای جهان بیشتر است. این منطقه علاوه بر ویژگی های طبیعی دارای محوطه هایی باستانی با قدمتی بیش از پنج هزار سال است و از جمله این مناطق باید به ناحیه شهداد اشاره کرد. دشت لوت در 27 تیرماه 1395 با رای تمامی اعضای کمیته میراث جهانی به عنوان اولین اثر طبیعی ایران در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد.

 


کاریزهای ایران؛ خراسان رضوی، خراسان جنوبی، یزد، کرمان، مرکزی و اصفهان


آبرسانی زیرزمینی

 

آثار تاریخی و طبیعی ایران که جهانی شده اند 

مجموعه 11 قنات یا کاریز با قدمتی نزدیک به دو هزار سال در 25 تیرماه 1395 در چهلمین اجلاس یونسکو به عنوان بیستمین اثر جهاین ایرانی به ثبت رسید. این کاریزها عبارتند از: قصبه گناباد، بلده فردوس، زاچ حسن آباد، آسیاب آبی میرزانصرالله مهریز، جوپار کرمان، اکبرآباد و قاسم آباد بروات بم، مون اردستان، وزوان اصفهان، مزدآباد اصفهان و ابراهیم اصفهان.

 


مجموعه کلیساهای آذربایجان، آذربایجان شرقی و غربی


مسیحی های وطنی

 

آثار تاریخی و طبیعی ایران که جهانی شده اند 

به دنبال تلاش های سازمان میراث فرهنگی و شورای خلیفه گری ارامنه، مجموعه ای از کلیساهای تاریخی ایران در سال 1387 به عنوان میراث جهانی به ثبت رسیدند. این کلیساها عبارتند از:


کلیساهای تادئوس مقدس:
به دلیل دفن یکی از حواریون در سال 66 میلادی در آن، ارزش بسیاری در میان پیروان حضرت مسیح (ع) دارد.

کلیسای سنت استپانوس: در نود و هفت کیلومتری کلیسای تادئوس در آذربایجان شرقی واقع شده است و به دلیل معماری و تزیینات تاریخی ارزش فراوان دارد.

کلیسای مریم مقدس: در روستای دره شام قرار دارد و قدمت آن نزدیک به 400 سال است.

کلیسای آندره ورتی یا چوپان: در ساحل رودخانه ارس و در مجاورت یک گورستان تاریخی قرار دارد.

کلیسای مریم یا زورزور: در دوازده کیلومتری جنوب ماکو است.

 


مجموعه پاسارگاد، فارس


شهر هخامنشی

 

 آثار تاریخی و طبیعی ایران که جهانی شده اند

مجموعه تاریخی پاسارگاد شامل آرامگاه کوروش کبیر، باغ پادشاهی، کاخ دروازه، کاخ بارعام، کاخ اختصاصی، آرامگاه کمبوجیه، محوطه مقدس و تنگه بلاغی در سال 1383 با صد در صد آرا در فهرست میراث فرهنگی جهانی یونسکو ثبت شد.این مجموعه، بازمانده ای تاریخی و بسیار مهم از دوران هخامنشی است که در محل استقرار اصلی قوم پاسارگاد از جمله اقوام آریایی، در مساحتی نزدیک به 7127 هکتار ساخته شده است.



سلام پرشین کاملترین مرجع ایرانگردی و گردشگری


ماهنامه آویشن:

آریایی های اصیل

کردها آریایی هایی هستند که حدود 200 سال قبل از میلاد مسیح به شمال غربی و شمال شرقی دریاچه ارومیه مهاجرت کردند. مذهب کردها چه قبل و چه بعد از اسلامی مشابه دیگر قبایل ایرانی بوده است. آتشکده پاوه، قبل از مسلمان شدن ایرانی ها، شهرت زیادی داشته است.

 

 راهنمای سفر به کردستان؛ مردم دیرجوش اما مهربان

امروزه اسلام، دین اصلی کردهاست و اکثریت آنها پیرو عقاید امام شافعی و بقیه، شیعه هستند. گروهی هم هنوز به مذهب اجداد خود در ایران باستان یعنی زرتشتی وفادار مانده اند. شخصیت های تاریخی کردستان هم نقش مهم و اساسی ای را در تاریخ ایران ایفا کرده اند. صلاح الدین ایوبی یکی از کردهای مشهور است.

 


منوی دشتی!


مناطق جنگلی، از مهم ترین و زیباترین جلوه های طبیعی و یکی از جاذبه های توریستی مهم کردستان هستند. جنگل های کردستان بخش مهمی از جنگل های قسمت غربی کشور را تشکیل می دهند و از نظر اهمیت پس از جنگل های شمال، در مقام دوم قرار دارند.

•    در محدوده شهرستان بانه، دو دشت با نام های تال و شوی وجود دارد. در تابستان ترکیب رنگ های طبیعی در این منطقه فوق العاده است.

•    دامنه غربی گردنه خان به عنوان مرز شرقی جنگل های حومه شهر بانه به حساب می آید. از این منطقه به طرف غرب، درخت ها مثل جنگل های مریوان، سبز و پرپشت و زیبا هستند.

•    دشت کامیاران (حومه شهر کامیاران) دو قسمت دارد؛ قسمت جنوبی که در استان کرمانشاه و قسمت شمالی در روستای چغابراله (10 کیلومتری شمال مریوان). حرفه ای ها می گویند این دشت یکی از زیباترین و جذاب ترین دشت های ایران است.

 

 راهنمای سفر به کردستان؛ مردم دیرجوش اما مهربان

 


منوی خرید


فرش، گلیم، جانماز، شال های پشمی، لباس های کتانی، گیوه و محصولات قلمزنی، مرصع کاری، سفالگری، زیورسازی، پولک دوزی، سوزن کاری، ریسندگی، قلاب بافی، گلدوزی، پارچه بافی، سبدبافی، توربافی، کارهای فلزی و وسایل موسیقی همه سوغاتی هایی است که می توانید ضمن سفر در کردستان تهیه کنید.

 

 راهنمای سفر به کردستان؛ مردم دیرجوش اما مهربان

فرش: فرش سنندج با توجه به سبک آن، با فرش های دیگر مناطق ایران تفاوت دارد و قدمت، کیفیت و ظرافت آن به سه قرن پیش بر می گردد؛ یعنی وقتی که سنندج مرکز استان شد.

موج بافی: موج یا پوشش رختخواب به شکل فراگیری در مناطق روستایی کردستان وجود دارد. اصلی ترین ماده ای که در موج به کار می رود پشم است. در ازای آن معمولا 2.25 متر است و به صورت چهارگوش بافته می شود.

نمد: می توان از آن برای جلوگیری از رطوبت، حرارت و سردی استفاده کرد. به علت قطر زیاد برای زندگی کوهستانی در مناطق سرد کردستان بسیار مناسب است.
لباس سوغاتی بیاورید


لباس یکی از مشخصه های اصلی کردهاست که البته شهرت جهانی هم دارد. برای خرید آن توصیه می کنیم سری به سقز بزنید. بیشتر روستانشینان کردستان هم تولیدکننده کفش هایی هستند که به آنها گیوه یا «کلاش» گفته می شود.

قسمت اصلی لباس مردانه کردی «چوخه» نام دارد. «پانتول» هم نام همان شلوارهای گشاد و معروف کردی است. شال کردی که به آن «پشت ون» و «پشت ینه» هم گفته می شود 3 تا 10 متر طول دارد و به جای کمربند روی لباس ها بسته می شود. البته دستار هم یادتان نرود.

 

 راهنمای سفر به کردستان؛ مردم دیرجوش اما مهربان

اما قابل توجه خانم ها: «جافی» شلواری است مثل شلوار مردان که زن های کرد مخصوصا در روستاها هنگام کار می پوشند. در اوقات دیگر زنان شلوارهای گشادی می پوشند که از ابریشم تهیه شده است. «کولنجه» هم تن پوشی است که روی لباس های بلند پوشیده می شود. کولنجه از مخمل یا لباس های ابریشمی ضخیم تهیه می شود اما قسمت مهم «کلاکه» است که تقریبا همان روسری است. کلاکه رشته های بلند سیاه و سفید ابریشمی دارد که روی آن را زردوزی می کنند.

 


سنندج گردی


سنندج 501 کیلومتر با تهران فاصله دارد و مرکز استان است. این شهر توسط حکمران کردستان در زمان سلطنت شاه صفی (1038 تا 1052 هجری) ایجاد شد. مهم ترین جاهای شهر که ارزش بازدید دارند اینها هستند:

•    عمارت امجدالاشرف
•    عمارت خسروآباد
•    پل قشلاق
•    بازار سنندج و آصف
•    مسجد جامع سنندج
•    سد قشلاق
•    کوه کوچکه سر
•    چشمه آب معدنی گواز

 

 راهنمای سفر به کردستان؛ مردم دیرجوش اما مهربان

پل قشلاق 

 

راهنمای سفر به کردستان؛ مردم دیرجوش اما مهربان 

 


منوی غاری!


غار کرفتو در دیواندره، در حدود 72 کیلومتری شرق سقز واقع شده است. این غار زمانی زیر آب بوده و در حال حاضر چهار طبقه دارد. درازای آن حدود 750 متر است و گذرگاه های زیادی هم در میان آن قرار دارد. برای هنری ها عرض می  کنیم که این غار دارای چهار بعد معماری است.

 

در این معماری اتاق ها و گذرگاه ها به هم متصل هستند و تعدادی پنجره و سوراخ در نمای بیرونی تعبیه شده است. حکاکی های زیادی هم با موضوع حیوان، انسان و گیاهان روی دیوارهای غار پیدا شده است که مایه های مذهبی دارند.
 راهنمای سفر به کردستان؛ مردم دیرجوش اما مهربان

 


سقزگردی


آب و هوایش محشر است و در 706 کیلومتری تهران قرار دارد. این شهر که با نام «ایسترا» شناخته می شده اولین پایتخت مادها بوده و بر دامنه کوه قرار دارد و رودخانه ای هم پای آن جاریست؛ از این رویایی تر چه می خواهید؟ اما این ها را هم از دست ندهید:

•    زیویه
•    دشت های سقز
•    جنگل های اطراف سقز
•    کوه چهل چشمه
•    رودخانه سفیدرود
•    رودخانه سیروان
 راهنمای سفر به کردستان؛ مردم دیرجوش اما مهربان

 

راهنمای سفر به کردستان؛ مردم دیرجوش اما مهربان 

رودخانه سیروان 

 


بانه گردی


بانه که 728 کیلومتر با تهران فاصله دارد، در ناحیه ای جنگلی واقع شده و تا اواسط قرن 13 هجری شهر بهروزه نامیده می شده. در حال حاضر بانه بر اتفاعات واقع شده و چشم اندازی فوق العاده دارد. دیدنی ترین مکان های این ناحیه اینها هستند:

•    آرامگاه سلیمان بگ
•    دشت های بانه
•    جنگل های اطراف بانه
•    رودخانه زرینه رود

 

 راهنمای سفر به کردستان؛ مردم دیرجوش اما مهربان

 دشت های بانه 

 

راهنمای سفر به کردستان؛ مردم دیرجوش اما مهربان 

 رودخانه زرینه رود 

 


هلپرین


کردستان مهد موسیقی ایرانی است. در میان نغمات منحصر به فرد کردی «هوره» و «شمشال» از سنتی ترین موسیقی ها به شمار می روند. قدمت بعضی از این موسیقی ها حتی به 1000 سال می رسد. موسیقی های سنتی، بیشتر بر مبنای شعرهای ده سیلابی هستند، سبک آنها شکوه گری است و داستان های آنها واقعی.

 

 راهنمای سفر به کردستان؛ مردم دیرجوش اما مهربان

در کردستان نوع دیگری از موسیقی وجود دارد که به آن «بیت خوانی» می گویند. بیت خوانی بر ایه آوازهای کاملا ساده و بدون ریتم، قافیه و نظم استوار است که توصیف کننده فرماندهان جنگ های مذهبی و همچنین قهرمانان ملی است. «هلپرکه» یا «هلپرین» مشهور هم به معنی حمله کردن است که از روزگاران ستایش و پرستش خدایان در «مهرآباها» در زمان مهرپرستی به ارث رسیده و با حرکات موزون خاصی همراه است.



سلام پرشین کاملترین مرجع ایرانگردی و گردشگری


ماهنامه همشهری سرزمین من: برای تجربه هیجان و ترس، نیازی به نشستن پای فیلم های ژانر وحشت هالیوودی ندارید؛ می توانید به قصه ها و افسانه های قدیمی گوش دهید و به تماشای اشکال عجیب و غریب پدیده های طبیعی بنشینید تا هیجان و ترس را از نزدیک بچشید.

 

بارها شینیده ایم که ایران کشوری است چهارفصل و برای هر گردشگری با هر سلیقه ای چیزی دیدنی در چنته خویش دارد؛ از تاریخ گردی گرفته تا طبیعت گردی و ماجراجویی. عموما هم ماجراجویی را مساوی با هیجان گرفته اند، اما این بخش در گردشگری بسیار مفصل تر از این هاست.

مدتی است که گردشگری وحشت به یکی از تفریحات جذاب در جهان تبدیل شده است و ما هم میخواهیم به شیوه خودمان، به همین بخش از گردشگری بپردازیم و دلایل علمی این باورها را هم بررسی کنیم. برای این کار، هم سازه های ساخت دست انسان را که موضوع وحشت شده اند، معرفی می کنیم و هم پدیده هایی از طبیعت را می بینیم که از گذشته های دور محلی برای ترس و قصه پردازی بوده اند.

می خواهیم سراغ دودکش جن ها، تالاب ارواح و دره اژدها برویم. جایی را ه می گویند ستاره ای در آن سقوط کرده و نفرین شده را ببینیم و به مکانی برسیم که آن را بخشی از کره مریخ دانسته اند؛ غار آدمکش، قنات تاریک، جنگل جیغ کش و کلبه وحشت.

جنازه ها لای جرز دیوار

قبرستان پیشینه ای طولانی در ترس دارد؛ مخصوصا اگر گورستانی عجیب و غیرمتعارف باشد. قبرستان روستای «تیس» در حوالی شهر چابهار، یکی از آن هاست؛ جایی که از قدیم آن را به «گورستان جن» می شناسند. محلی های این روستا، این باور قدیمی را از والدین خود شنیده اند که زیر این سنگ قبرها اجساد اجنه دفن شده است. چرا چون اندازه سنگ قبرهای این روستا بسیار بزرگ و غیرطبیعی است و روی آن ها اشکال عجیبی دیده می شود.

قصه های عامیانه رایج در منطقه، این ابعاد و اشکال سنگ قبرها را نه کار انسان که کار اجنه می دانند. می گویند کسی تا به حال انسانی ندیده که تیشه برداشته و برای دفن جسدش سنگ سخت را بتراشد.

جالب تر آن که در قصه های منطقه این طور آمده که شب ها اجنه بر سر قبر اجسادشان نشسته، تا صبح عزاداری می کنند و صدای ناله ها و گریه های این عزاداران در تمام روستا می پیچد؛ گرچه یک نفر از اهالی این منطقه می گوید که خودش تاکنون چنین صدایی نشنیده اما پدربزرگش می گوید شب ها صداها عجیبی در روستا شنیده می شد.

روستای تاریخی «تیس» حالا تا 100 متری گورستان جن پیش رفته است، اما با این حال غروب که می شود، کمتر کسی جرئت دارد از نزدیکی این گورستان گذر کند، چه رسد به آن که بخواهد یک شب تا صبح کنار این گروهای عظیم الجثه بخوابد.

 

 وحشت گردی؛ سفر به مناطق خوفناک ایران

گورستان تیس به دلیل وجود سنگر قبرهای بزرگ و عجیبش در میان مردم به محلی برای قصه های ترسناک تبدیل شده است و نمونه آن را می توان در 35 کیلومتر شرق شهرستان «مشکین شهر» در جایی به نام «گورستان یری» هم دید؛ در این گورستان عجیب، 450 گور شناسایی شده که ابعاد کوچک ترین آن ها سه متر و بزرگ ترین آن ها هشت متر است. همین هم باعث شده تا این محل همچون «گورستان جن» تیس، محلی شود برای رواج قصه ها و افسانه هایی که غالبا ترسناکند؛ گرچه داستان گورستان های عجیب در ایران فقط منحصر به این دو نیست، اما بهتر است سراغ یکی از عجیب ترین گورستان های ایران برویم که به تازگی کشف شده و هم در علم باستان شناختی مفید بوده و هم ترس و خوف بسیاری را به همراه آورده است. داستان کشف این گورستان، از زلزله ای آغاز شد که هزاران نفر را با خود برد.

سال 1382، زلزله ای بزرگ بم را لرزاند و هزاران انسان را زیر آوارها مدفون ارگ تاریخی بم را ویران کرد. با آغاز مرمت این ارگ، پرده از رازی مخوف نیز برداشته شد؛ راز دفن اجساد کودکان در لا به لای دیوارهای ارگ بم. باستان شناسان، اسکلت 68 کودک و نوزاد را تشخیص دادند که به صورت عمودی لا به لای دیوارهای خشتی و گلی ارگ بم دفن شده بودند.

در مورد این که چرا این کودکان لا به لای دیوار دفن شده اند، بین باستان شناسان اختلاف است. قصه هایی نیز میان کرمانی ها رایج است؛ «فاطمه امینی زاده» کرمانی ساکن تهران، یکی از این داستان ها را برای ما تعریف می کند: «من شنیده ام علت این دفن ها حمله آقامحمدخان قاجار به بم و محاصره یک ساله ارگ توسط اوست. گویی ساکنین ارگ که راهی به گورستان بیرون شهر نداشتند، چاره ای جز دفن اجسادشان در لا به لای دیوار ندیده اند».

البته جدای این قصه که خود را به واقعه ای تاریخی وصل می کند، در بین برخی از مسن ها، داستان های ترسناکی هم از وجود موجودات عجیب و راه و رسم کشتن به ها توسط آن ها رواج دارد. یکی از نکات درباره این شیوه تدفین، آن است که بیشتر اجساد کشف شده، پسر بودند. برخی هم مدعی هستند پس از زلزله سال 1382 معلوم شده که همه اجساد کودکان باستانی نیست و از سده های گذشته هم در دیوارهای بم دفن شده اند. البته هیچ کدام از این نظریه ها توسط کارشناس میراث فرهنگی تایید نشده است و هنوز پژوهشگران در حال به دست آوردن شواهد تازه ای برای این معما هستند.

 

 وحشت گردی؛ سفر به مناطق خوفناک ایران


•    سوراخ های مرگ:
آیین های تدفین قرن ها پیش شکلی متفاوت با امروز داشته است. وجود گورستانی های عجیب در اطراف روستاها و پیدا شدن استخوان های آدمی در مکان هایی که تصوری از قرارگیری جنازه ها در آن نداریم، باعث شده حول آن قصه هایی شکل بگیرد. دفن کودکان لای جرز دیوارهای ارگ بم نمونه ای از آن بود. نمونه دیگر قلعه مقبره های «کوهکن» در نزدیکی شهر «جالق» استان سیستان و بلوچستان است که می گویند روی سوراخ های دیوار آن اسکلت هایی پیدا شده است.

 


قلعه آدم خوار

حمام های قدیمی، قنات ها و قلعه ها، از مهم ترین مکان هایی هستند که داستان های ترسناک درباره شان گفته می شود. مکان هایی متروک که ظاهرشان هم ترس آور است. یکی از این مکان ها که قصه های زیادی هم دارد، «قنات قصبه گناباد» است که از میان هزاران رشته قنات بازمانده در کشورمان ایران، نامش افسانه های بسیاری را با خود یدک می کشد.

این قنات در بخش مرکزی شهرستان «گناباد» در خراسان رضوی قرار گرفته است و افسانه ها و باورهای مخوفی درباره آن از زمان های بسیار قدیم در می ان مردم رواج دارد. «نرگس جمعه زاده» از اهالی گناباد، برای ما از این باورها می گوید: «من از زبان مادربزرگم قصه این قنات را زیاد شنیده ام. همیشه می گفت ساخت این قنات به این عمق، از دست بشر بر نمی آید و اجنه این قنات را حفر کرده اند».

 

 وحشت گردی؛ سفر به مناطق خوفناک ایران

او به ما می گوید که براساس همین شنیده های محلی که از قدیم رایج بوده، نام شهر گناباد هم در اصل «جن آباد» بوده و بعدها به شکل «جناباد» و سپس «گناباد» درآمده است.

افسانه ای دیگر ساخت این قنات را به دیوها نسبت داده است. حتی برخی مقنیان هم معتقدند که در زمان های بسیار قدیم، شخصی به نام «طاهر با شناس» به دیوها دستور داد چاهی حفر کننده و به نقب زدن بپردازند و به این ترتیب اولین قنات را احداث کردند.

بنابر اطلاعات تاریخی، درباره زمان دقیق و علت احداث این قنات در بین پژوهشگران اختلاف نظر وجود دارد. نخستین کسی که توصیف نسبتا مفصلی از آن آورده، «ناصر خسرو قبادیانی» است، با این حال بیشترین چیزی که درباره اش می دانیم از افسانه هایی است که دهان به دهان میان اهالی این شهر می چرخد.

«رضا سلیمان نوری» خراسان پژوه ساکن «مشهد»، به برخی از این افسانه ها اشاره می کند: «بر طبق یک افسانه، احداث قنات گناباد را به فرمان بهمن یکی از سلاطین قدیم ایران برای کفاره گناهی بزرگ منسوب کرده اند. براساس داستان معروف «دوازده رخ» در شاهنامه فردوسی، بنای قنات در شهر گناباد به قبل از پادشاهی کیخسرو می رسد. گذشته از روایات اسطوره ای که حکایت از قدمت دیرپای این قنات دارد، بررسی های باستان شناسان با استفاده از سفال های جمع آوری شده از کنار دهانه چاه های اصلی، قدمت آن را به دوره هخامنشیان رسانده اند. اما در اکثر متون کهن هر جا که نامی از گناباد به میان آمده نام قنات گناباد از پیشینه کهن تری برخوردار است.»

 

 وحشت گردی؛ سفر به مناطق خوفناک ایران

قلعه آدم  خوار هم یکی دیگر از دست ساخته های متروک مانده بشر است که محلی برا قصه پردازی شده است. می گویند قرن ها پیش، مردمانی که به روستای «کورعباسلو» در استان اردبیل می رفتند، پس از بازدید از قلعه باستانی «بوینی یوغون» به صورت مرموزی ناپدید می شدند. گویی این قلعه آن ها را می بلعید. کم کم این دژ در میان اهالی روستا به قلعه ای آدم خوار مشهور شد و داستان های بی شماری درباره آن دهان به دهان میان مردم پیچید.

امروز، معمای این قلعه مخوف را به نوعی حل کرده اند. گویی استحکام این قلعه و دیوارهای مرتفع 300 متری اش، آن را از دو طرف غیرقابل نفوذ کرده بود. هر بار که بازدیدکننده ای به سوی دیوارهای مرتفعش روانه می شد، دیگر باز نمی گشت. گویا چون بازدیدکننده ها از سوی به قلعه رفته و از سوی دیگر بر می گشتند، گمشده تلقی می شدند. با وجود این به گفته «سوسن پیرفرشی» یکی از شهروندان اردبیل، قصه های قدیمی این قلعه آدم خوار هنوز میان برخی اهالی رد و بدل می شود. او می گوید با وجود توجیه باستان شناسان، قصه ها همچنان به صورت سینه به سینه راه خود را می روند.

فقط دست ساخته های بشر نیستند که محل ترس می شوند، طبیعت شگفتی های بسیاری در خود جای داده است زمین اگر دست به کار شود، می تواند پدیده هایی خلق کند که اعجاب و شگفتی انسان را برانگیزد.

•    خرابه های پرقصه: دست ساخته های متروک شده انسان، به مرور زمان مکان هایی برای شکل گیری قصه ها و افسانه های عموما ترسناک می شوند. قلعه های تاریخی و متروک، یکی از مهم ترین آن ها هستند. از این دست قلعه ها که حالا قصه هایی تقریبا شبیه به م دارند و در افسانه های محلی، عموما این قلعه های متروک را خانه جن و ارواح دانسته اند، قلعه «زاهدان کهنه» در 27 کیلومتری شرق زابل و هفت کیلومتری شمال شهرستان «زهک»  تا سال های محلی برای این نوع قصه بوده است.

 

وحشت گردی؛ سفر به مناطق خوفناک ایران 

 


خانه جن ها


«این جا را خانه جن و ارواح دانسته اند، حتی داستان هایی درباره ربودن دختران جوان توسط اجنه در این دره، در بین مردم منطقه رایج است. برخی باورهای قدیمی هم از ممنوع بودن ورود زن حامله به این منطقه می گوید. قدیم ترها اگر زنی فرزند ناقص به دنیا می آورد، آن را با اجنه این دره مرتبط می دانستند. نه تنها زن حامله که بر طبق باورهای بومی های این منطقه، هیچ کسی نباید حتی به آن نزدیک شود چه رسد به آن که درون آن قدم بگذارد.»

بسیاری از قصه ها و افسانه های رایج در میان مناطق، درباره پدیده هایی است که در اطراف آنها وجود دارد؛ مثل افسانه هایی که درباره «کال جن» در میان مردم شایع است و این یکی را «رضا سلیمان نوری» خراسان پژوه، برایمان روایت کرد.

 

 وحشت گردی؛ سفر به مناطق خوفناک ایران

ظاهر مسحورکننده این دره با دخمه هایی در دل دیواره ها و اشکال عجیب و نامتجانسش، هر قصه و افسانه ای را پرکشش می کند. در امتداد برخی پیچ و خم ها، دیواره های بلند و سر به فلک کشیده، حتی اجازه رویت آسمان را هم نمی دهد. نقوش و برجستگی ها و خلل و فرج کف رودخانه حاصل از فرسایش آب، رمز و راز این جا را دوچندان می کند.

«دره جنی» یا «کال جن» دره ای است در اطراف روستای «ازمیغان» و در شمال شهر طبس در استان خراسان جنوبی. این دره در امتداد خروجی قناتی قرار دارد که در نزدیکی آن واقع شده است. «کال» به دره یا مسیر ایجاد شده توسط سیلاب ها و جریان آب گفته می شود و بخش دوم یعنی «جن» عنوانی است که افراد بومی این منطقه به آن اضافه کرده اند.

برخی افراد نظیر «رضا سلیمان نوری»، ظاهر عجیب و نامتعارف آن را دلیل ارتباط دره با اجنه می دانند. «محدثه ملکی» کارشناس ارشد ایران شناسی نیز که درباره این دره زیاد شنیده است، علت این نام گذاری را عدم آثار حیات در این دره، در طول قرن های متمادی می داند. طبق نظر کارشناس سازمان میراث فرهنگی بنای این مکان به دوران ساسانیان باز می گردد و به نظر می رسد محل چله نشینی یکتاپرستان بوده است.

گذاشتن نام جن روی پدیده ها، فقط منحصر به «کال جن» نمی شود؛ «دودکش جن» در نزدیکی «ماهنشان» زنجان، یکی از شگفت انگیزترین و پرقصه ترین پدیده هایی است که این نام را با خود دارد؛ سنگ بزرگی درون یک دشت، با چند ستون بزرگ رویش که هر کدام سری قارچ شکل و همچون آدمیانی کلاه به سر دارد.

این پدیده، به «قلعه بهستان» هم شهرت دارد؛ چرا که در زیر آن دژی قرار دارد که قدمت آنرا به مادها یا ساسانیان نسبت داده اند. هم کناری این دو (دژی که ساخت انسان در دل یک پدیده عجیب) باعث شده مردم از قدیم این سنگ بزرگ را محلی برا قصه ها و افسانه های ترسناک کنند؛ جایی که جن ها در آن زندگی می کنند و موجودات زنده نمی توانند شب را در کنارش بمانند.

جالب است که در حوالی ماهنشان که در نزدیکی این «دودکش جن» قرار گرفته، دریاچه ای هست که محلی ها آن را «پری» می نامند؛ قدیمی های این روستا می گویند که از اجدادشان شنیده اند در گذشته درون این دریاچه پری دیده شده است. موقعیت این دریاچه هم باعث شده قصه های قدیمی حول و حوش آن بیشتر شکل بگیرد؛ این دریاچه در میان یک دشت وسیع قرار گرفته است و به همین دلیل مثل یک سراب جلوه می کند.

ستاره ها روی زمین


از طبیعت ایران، نمایش هایی مثل «کال جن» یا «دودکش جن» کم ندیده ایم؛ دره «چاهکوه» قشم با آن همه اشکال عجیب و غریبش، یکی از حیرت انگیزترین و جادویی ترین پدیده های طبیعت ایران است. «دره خزینه» لرستان و «دره راگه» در دشت رفسنجان هم از نظر اعجاب و شگفتی چیزی کم از آن ها ندرند، اما دو منطقه به نام های «دره ارواح» دزفول و «دره اژدها»ی کرمانشاه، به دلیل نام شان کمی بیشتر جلب توجه می کنند که آن هم به دلیل شکل و موقعیت خاص و دور از دسترس شان است.

 

 وحشت گردی؛ سفر به مناطق خوفناک ایران

البته همه قصه ها و افسانه ها مربوط به جن و پری و ارواح نیست و برخی روایت های قدیمی از حضور دیگر سیاره ها در ایران حکایت می کند. مثلا کوه های سفیدی که در جاده چابهار به گواتر قرار دارند و به خاطر اشکال عجیب و غریب شان، «کوه های مریخی» لقب گرفته اند؛ کوه های کوچک و بزرگی کنار هم که رو به دریا قرار گرفته و منظره عجیب و حیرت انگیزی درست کرده اند.

یکی دیگر از این نوع پدیده ها، دره ای است که به تازگی هم مکانی باری فیلمبرداری فیلمی با موضوعی ترسناک و ماورایی بود؛ «اژدها وارد می شود» ساخته «مانی حقیقی» در جایی ساخته شد که آن را «دره ستاره ها» می نامند. جایی غریب که سنگ و خاک به اشکالی عجیب درآمده و به همین دلیل از گذشته های دور درباره آن حکایت های خاصی رواج داشته است.

«احمد صفری» یکی از اهالی قشم، افسانه این دره را به ما می گوید: «پدربزرگ ها و مادربزرگ های ما همیشه قصه این دره را تعریف می کردند. می گفتند ستاره ای از آسمان افتاده وسط دره و این شکل ها را ایجاد کرده است. می گفتند به همین دلیل نفرین شده است و شب که می شد هیچ کس جرئت نداشت داخل این دره شود، چون فکر می کردند شب ها اجنه در این دره رفت و آمد دارند.»

صفری این قصه ها را باور ندارد و می گوید که مدت هاست پژوهشگران می دانند که وزش باد در طول سال ها باعث ایجاد این اشکال عجیب شده است. او می گوید: «این دره در طول سال ها به دره ارواح و اجنه معروف بوده، چون شب ها صداهایی از این دره به گوش می رسد که واقعا ترسناک است.» او می گوید احتمالا این صداها، صدای وزش باد لا به لای ستون های سنگی و ماسه ای دره است.

فرسایش، عالم اصلی تغییر شکل زمین است؛ وقتی باد و آب و خاک به هم بپیچند، در طول زمان پدیده هایی شکل می گیرد که حیرت هر انسانی را بر می انگیزد. معمولا عجیب ترین و جالب توجه ترین این پدیده ها را می توان در مناطق کویری دید.

راز باد مسموم


یکی از داغ ترین نقاط روی زمین، منطقه ای است در کویر مرکزی ایران و نزدیک به سمنان، که در طول قرن ها هرگز محلی برای گذر کاروان و عبور انسان نشده و تا جایی که می دانیم هیچ جانوری هم روی آن زندگی نمی کند. این جا «ریگ جن» است؛ جایی که در طول قرن ها حول و حوش آن داستان های ترسناک و خوفناکی شکل گرفته است. هر بار که سفر کویرنوردان به این منطقه ناتمام می ماند یا کسی در آن ناپدید می شود، این قصه ها دوباره بر سر زبان ها می افتد.

 

قصه هایی از گذشته مانده که این جا محلی است نفرین شده؛ جایی که اجنه در آن زندگی می کنند و ارواح پلید و شیاطین فرمانروایان آن هستند و اجازه ورود، به هیچ جانداری را نمی دهند. برخی از محلی ها هم می گویند هرکس پا به این بیابان بگذارد، توسط زمین بلعیده می شود و دیگر باز نمی گردد.

 

وحشت گردی؛ سفر به مناطق خوفناک ایران 

«محمد بابایی» که تجربه های زیادی از سفر به کویر دارد، می گوید: «کویر به خودی خود سرشار از رمز و راز است، چه برسد به کویری مثل ریگ جن که نامش اتفاقات بی پاسخ بسیاری را به همراه دارد».

ریگ جن علامت سوال های بسیاری در خود دارد که به اسرارآمیزترین منطقه ایران شهره شده است. بارها گردشگران و کویرگردان در گل و لجن و نمک این منطقه فرو رفته اند و خیلی از آن ها دیگر برنگشته اند.

سال های متمادی خبر فرو رفتن در گل و لجن این بیابان به هیچ مسافری جرئت ورود به این کویر را نمی داد. کار به جایی رسید که عبور از این کویر، رویای کویرنوردان ایرانی و غیرایرانی شده بود؛ نداشتن چشمه و چاه از یک طرف و باتلاق های سهمگین نمک و تپه های ماسه از طرف دیگر، این منطقه را به دفینه گاه موجودات زنده تبدیل کرده است. البته امروز کویرنوردانی توانسته اند به «ریگ جن» سفر کنند و حتی کل آن را بپیمایند و برگردند.
«راضیه اکبریان» که سال هایی طولانی ساکن سمنان بوده، می گوید: «رفتن به این بیابان همیشه برای من جذاب بود، ولی شنیده هایم در مورد اتفاقات مخوف این منطقه، هرگز اجازه این کار را به من نداد». وقتی از او میپرسم مثلا چه چیزهایی شنیده است؟ پاسخ می دهد: «حضور جن ها و صدای صحبت کردن آن ها با یکدیگر، شایع ترین چیزی است که درباره این منطقه شنیده ام».

دانشمندان درباره اتفاقات رخ داده در این منطقه که باعث فرورفتن ناگهانی انسان در خاک می شود، دلایلی را عنوان می کنند و یکی از عوالم آن را باد قوی و پرسرعتی می دانند که در کویر می وزد و باعث ایجاد کانال های طولانی در این منطقه می شود.

به طور کلی بادها یکی از مهم ترین پدیده ها در شکل گیری اشکال عجیب و غریب روی زمین هستند که خودشان دیده نمی شوند و همین هم رمز و رازها و داستان های بسیاری را درباره شان به وجود آورده است. آن ها یکی از سازنده های اصلی کلوت های شهداد در کرمان هستند؛ یکی از اعجاب انگیزترین پدیده های طبیعی، سازه های خاکی معروف به «نبکا» که از زمین سر برآورده اند و طول شان گاهی به 10 متر می رسد.

بادها در هر منطقه ای از ایران اسمی و عملکردی دارند. دریانوردان ایرانی از قدیم برای آن ها نام های مختلفی گذاشته اند و ساکنان کویر هم انواع آن ها را به خوبی می شناسند. شاید «باد شمال» برای دریانوردان جنوب ایران یادآور توفان و خطر است.

«باد سام» برای اهالی مناطق خشک و گرم، باد مرگ است. البته باد سام که مرحوم دهخدا آن را «باد سموم» معنی کرده، در بین بسیاری از مردم ایران شناخته شده است. اهالی آبادان باد داغی را که از سمت عربستان می وزد، به این نام می شناسند و می گویند همین باد است که همیشه با خود خاک و شن می آورد. حتی «حمزه اصفهانی» هم در کتاب «تاریخ سنی ملوک الارض و الانبیاء» درباره این باد و گذر آن در آبادان به سال 234 هجری قمری نوشته است: «باد سموم شدید وزید که مردم مانند آن ندیده بودند. مدت آن زیاد از 50 روز بود.

 

آغازش از سوم حزیران (تقریبا مطابق تیرماه) و انجامش آخر تموز (تقریبا مطابق مردادماه)، این باد کوفه، بغداد و واسط را فراگرفت و به عبادان رسید و از اواسط به اهواز رفت و همگی رهگذران و کاروان ها را بکشت و چون به همدان رسید، مزارع را بسوخت و در صحرای سنجار موصل هر بشر و شجر و دابه را هلاک کرد و بازارهای موصل چند روز تعطیل شد و راه دهات از شهر منقطع گردید.»

مازندرانی ها هم باد گرمی را که به محصولات کشاورزی شان خسارات فراوان وارد می کند، «باد سام»، «خشکه باد» و «گرم وا» می نامند.

به طور کلی این باد گرم در ایران بسیار مشهور است؛ از منجیل در گیلان تا زابل در سیستان و بلوچستان، هر کس درباره این باد داستانی برای تعریف کردن دارد، اما اهالی شهرها و روستاهای کویر مرکزی، داستان ترسناک تری دارند؛ می گویند باد سام به هر که بخورد، او را از درون می پوساند. یعنی ظاهرش سالم می ماند اما اجزای داخلی بدنش، نیست و نابود می شود.

 


غار مرگ و جنگل جیغ


مرگ و نیستی، یکی از عوامل ترس هر موجود جانداری است. وقتی پای مرگ در میان باشد، انسان ها می ترسند و درباره عامل مرگ قصه ها روایت می شود. تونلی تاریک که انسان را می بلعد می تواند یکی از مهم ترین مکان ها برای گردشگری وحشت باشد، به شرط آن که برای رفتن درون آن، غارنورد حرفه ای باشید.

 

از غار «پرآو» صحبت می کنیم؛ غاری بر بلندای کوهی عظیم به همین نام، که در 12 کیلومتری کرمانشاه و در کنار روستای «چالابه» واقع شده است و داستان های ترسناک بسیاری درباره اش می گویند؛ غاری صعب العبور و عمیق که جان عده ای را گرفته و به همین دلیل آن را «غار قاتل» نامیده اند.

ماجرای قصه های این غار بعد از اولین رصد آن آغاز شد. «افشین یوسفی» کوهنورد و غارنورد حرفه ای به ما می گوید که نخستین بار هیئت های انگلیسی در دهه 40 توانست این غار عمودی را تا انتها پایین برود و سختی و سرمای بیش از اندازه این غار باعث شد تا دهه های بعد از آن هیچ ایرانی نتوانست این کار را انجام دهد.

 

 وحشت گردی؛ سفر به مناطق خوفناک ایران

وقتی برای نخستین بار در مهرماه 1370 یک گروه غارنورد از «کانون کوهنوردان کرمانشاه» به عنوان اولین فاتحان ایرانی، توانستند تا انتهای غار را پیمایش کنند، گروه های دیگری هم سعی کردند که وارد آن شوند که اتفاقات ناخشوایندی در آن افتاد؛ تاکنون حدود پنج غارنورد در این غار جان باخته اند که جسد دو تن از آن ها هنوز داخل این غار 700 متری است. همین هم باعث شد ترس از غار بیشتر شود؛ به خصوص برای اهالی روستاهای اطراف آن.

«محمد اقدسی» که در کرمانشاه ساکن است می گوید: «خاطره غاری که جان بسیاری را بی رحمانه گرفته، از ذهن مردم پاک نشده است. این غار به عنوان غار قاتل شناخته می شود. خیلی ها آن را خطرناک ترین و ترسناک ترین غار می دانند».

از غار بیرون بیاییم و به جنگلی عجیب برویم؛ جنگلی که جیغ می کشد؛ در توابع بخش «طرقبه» در جنوب شهرستان «مشهد»، روستایی است به نام «سربرج». پدیده ای وحشتناک در دل این روستا، سالانه جاذبه گردشگری هزاران ایرانی و غیرایرانی شده است. البته به غیر از کسانی که در میانه راه پشیمان شده و راه بازگشت را در پیش گرفته اند.

«جنگل جیغ» را همان «جنگل سربرج» به گفته اهالی این روستا شب ها آرام و قرار ندارد. از غروب آفتاب تا طلوع خورشید صدای جیغ ها و فریادهای درختان این جنگل، وحشت و اعجاب بسیاری از اهالی را برانگیخته است. تا جایی که دهیاری روستا دست به کار شده تا راز این درختان را فاش کند.

 

 

 وحشت گردی؛ سفر به مناطق خوفناک ایران

با اعزام کارشناس به این منطقه و انجام تحقیقات وسیع روی آن، اعلام شد این صداها مربوط به نوع خاصی از جیرجیرک است که در زبان محلی به آن «کز» می گویند. سال های پربارش که آب رودخانه «سربرج» خشک یا کم آب نیست، این جیرجیرک ها به درختان حمله کرده و لا به لای شاخ و برگ آن ها پنهان می شوند. نکته قابل توجه این جاست که تنها چند سالی است که این صداها از جنگل بیرون می آید، یعنی دقیقا از سال 1390 تاکنون که همواره آب در رودخانه جاری است.

با وجود این تحقیقات و نسبت دادن علت این فریادهای شبانه جنگل، برخی معتقدند این صداها شباهتی به صدای جیرجیرک ندارد. «دلارام کاردار» یکی از اهالی مشهد که درباره این جنگل زیاد شنیده است، می گوید: «من از بچگی با صدای جیرجیرک بزرگ شده ام و فکر می کنم صدای جیرجیرک با صدای جیغ فرق دارد».

البته از طرفی کارشناسان تعداد جیرجیرک های هر درخت را تا 3000 جیرجیرک تخمین زده اند. گرچه صدای این جنگل باعث ترس شده، اما جایی هم هست که شکل درختان ترس ایجاد می کند.

«انبوه درختان خشک شده در میان این دریاچه، منظره ای مخوف و غیرعادی ایجاد کرده است». این را «محسن نیکجو» از اهالی مازندران درباره مکانی می گوید که نام محلی آن هم خوفناک است؛ «دریاچه ارواح» یا «تالاب ارواح». از درون آب های این دریاچه، شاخه های خشکیده ای سر برآورده اند که برای اهالی روستای «چلندر» که در کنار این دریاچه هستند، محلی برای قصه های عجیب و غریب شده است.

این دریاچه که در اصل «دریاچه ممرز» نام دارد، تحت حفاظت سازمان محیط زیست است و بدون مجوز نمی توان نزدیک آن رفت. بکر بودن و شکل عجیبی که درختان و دریاچه در این منطقه درست کرده اند، باعث شده قدیمی ها این مکان را متعلق به ارواح سرگردان بدانند و توصیه کنند که کسی شب را آن جا نماند.

واقعیت این است که تمام این قصه های ترسناک یا بر اثر حادثه ای مانند مرگ انسان به وجود آمده اند یا شکل ظاهری شان باعث ترس شده یا دور از دسترس بودن و تاریک بودن شان آن ها را رازآلود کرده است. هرچه هست، این قصه های شفاهی به عنوان میراث ناملموس طبقه بندی می شوند و توانایی آن را دارند که به قصه هایی ماندگار تبدیل شوند. فردوسی سال ها پیش با جمع آوری قصه های شفاهی و اسناد تاریخی، شاهکاری خلق کرد که هنوز هم زنده و پویاست. جدای از این، می توان همراه این قصه ها به سفر رفت؛ نه سفری معمولی، بلکه سفری به عمق ترس و وحشت.



سلام پرشین کاملترین مرجع ایرانگردی و گردشگری


ضمیمه روزنامه جام جم – مرجان حاجی رحیمی: روزهای طولانی و گرم تابستان وقتی با ماه رمضان همزمان می‌شود شاید برای خیلی‌ها رمقی برای گشت و گذار و استفاده از امکانات فرهنگی شهر باقی نگذارد، اما از افطار تا سحر فرصت خوبی است برای گشت و گذار، خورد و خوراک و شبگردی. چنانچه امسال رمضان تهران حال و هوای دیگری دارد.


تصویر گردشگری در شب‌های رمضان


شب‌های شهر زنده است و تازه بعد از افطار که می‌شود خیابان‌ها ترافیک، پارک‌ها شلوغ و رستوران‌ها و غذاخوری‌ها جای سوزن انداختن نیست.

همین حال و هوای شب‌های مطبوع رمضان است که مسئولان را بر آن داشته زمان افطار تا سحر روزه‌داران را با برنامه‌های متنوع پر کنند. به همین بهانه نگاهی می‌کنیم به تفریحاتی که می‌توان در ماه رمضان تهران داشت.

شکم‌گردی در ماه رمضان

غیر از افطاری‌های ساده یا مجللی که می‌توان در ماه رمضان خورد چند خوردنی ویژه هم وجود دارد که در ماه رمضان بیشتر می‌چسبد.

در ماه رمضان چه تفریحاتی می‌توان داشت؟

ازجمله کله‌پاچه، زولبیا و بامیه و انواع آش و حلیم. همین طور یک نوع شیرینی گیلکی هم وجود دارد که در ماه رمضان مهمان تهران می‌شود و آن هم رشته خشکار است که خیلی هم لذیذ است و از آنجایی که جایی مثل رشت از سوی یونسکو شهر خلاق غذا شناخته شده، بد نیست این شیرینی خوشمزه را که معمولا در ماه رمضان در راسته خیابان انقلاب فروخته می‌شود مزه کنید.

اما اگر می‌خواهید حلیم‌های خوشمزه هم بخورید می‌توان به آش معروف نیکوصفت در خیابان انقلاب، آش و حلیم دارچین در ستارخان، حلیم معنوی که شعبه‌های زیادی دارد ازجمله خیابان پیروزی یا بلوار صبا، آش و حلیم سیدمهدی در تجریش و حلیم مجید در پاسداران اشاره کرد که البته چون خیلی معروف هستند باید صابون ایستادن طولانی‌مدت در صف را نیز به تن مالید.

سینماگردی تا سحر


یکی از اتفاقات مهم در رمضان امسال اضافه شدن یک سانس بیشتر پس از افطار تا سحر است. به این ترتیب سینماهایی که در طرح افطار تا سحر عضو هستند آخرین سانس خود را یک تا سه صبح قرار داده‌اند تا کسانی هم که نمی‌توانند در طول روز سینما بروند، در ماه رمضان فرصت بیشتری داشته باشند.

در ماه رمضان چه تفریحاتی می‌توان داشت؟

به این ترتیب تمام پردیس‌های سینمایی و سینماهای بزرگ این امکان را به مخاطبان خود داده‌اند. از دیگر نکات جذاب درباره سینماها این است که برخی از پردیس‌های سینمایی مروری بر تاریخ سینمای ایران دارد و شاهکارهای سینمایی را اکران می‌کند.

همچنین شورای صنفی نمایش طبق آخرین جلسه بررسی طرح ویژه اکران رمضان، اعلام کرد که سینماها می‌توانند علاوه بر نمایش فیلم‌هایی که بتازگی به اکران رسیده‌اند، فیلم‌هایی که از ابتدای سال 95 در سینماهای کشور اکران شده‌اند و 10 هفته نمایش آنها به پایان رسیده ولی پرفروش بوده‌اند بار دیگر به نمایش بگذارند البته این دسته از فیلم‌ها باید بعد از سانس‌های اصلی فیلم‌های روی پرده، نمایش داده شوند. این نکته را هم باید در نظر داشت که بلیت سینماها از صبح تا قبل از افطار نیم بها و از بعد از افطار تا سحر تمام بها فروخته می‌شود.

برج میلاد، ختم قرآن

برج میلاد که بلندترین برج کشور با ارتفاع 435 متر است برای مناسبت‌های مختلف ازجمله ماه رمضان ویژه برنامه‌های منحصربه‌خود را دارد.

امسال نیز چون شش سال گذشته برج میلاد برنامه‌های ویژه‌ای برای رمضان دارد که تا 15 تیر ادامه خواهد داشت.

در ششمین دوره از جشنواره رمضانی برج میلاد بخش‌های شهر خدا، سرای سلامت، سرای کودک، سرای تفریحات و سرگرمی بویژه برای کودکان و نوجوانان، سرای افطاری و غذا در سایت ورزش و محوطه برج میلاد تهران برپا می‌شود.

در ماه رمضان چه تفریحاتی می‌توان داشت؟

همچنین یکی از کارهای ویژه امسال جشنواره، ختم قرآن شهروندان در برج میلاد تهران است که در این طرح هر صفحه از قرآن مجید لمینت می‌شود و شهروندان در صورت تمایل می‌توانند یک برگ از این قرآن‌های لمینت شده را دریافت کنند و آن یک صفحه را در طول حضورشان در جشنواره رمضانی قرائت کنند؛ در این روش با مشارکت شهروندان در هر روز از ماه مبارک رمضان چندبار قرآن کریم ختم می‌شود. جشنواره رمضانی میلاد از ساعت 20 تا 2 بامداد ادامه دارد و در شب‌های قدر اجرا نمی‌شود.

نشانی 1:
تهران، بزرگراه شیخ فضل‌الله نوری، ورودی بزرگراه شهید همت، کنار گذر اختصاصی برج میلاد

نشانی 2:
تهران، بزرگراه شهید حکیم غرب، بعد از بزرگراه چمران، ورودی اختصاصی برج میلاد تهران

نشانی 3:
تهران، بزرگراه شهید همت شرق، خروجی شیخ فضل اله جنوب، پل کابلی اختصاصی برج میلاد تهران

رمضان در یادگارهای جنگ

باغ موزه دفاع مقدس یکی از اماکن دیدنی پایتخت است که با تمام موزه‌های جنگ در کشور تفاوت دارد. اگر از هشت سال جنگ تحمیلی خاطره‌ای دارید یا اگر در سنی هستید که آن دوران را به یاد ندارید، دیدن این موزه را از دست ندهید.

ازجمله کارهای خارج از برنامه‌ای که به مناسبت رمضان در باغ موزه دفاع مقدس رخ داده تخفیف 70 درصدی بهای بلیت این موزه است که بهای بلیت موزه را به سه هزار تومان می‌رساند.

در ماه رمضان چه تفریحاتی می‌توان داشت؟

ساعت کاری باغ موزه دفاع مقدس نیز تغییر کرده است. تا پیش از رمضان این موزه از ساعت 9 صبح پذیرای عموم بود که در ماه رمضان این ساعت به ساعت 13 و 30 دقیقه تغییر کرده است.

همین‌طور بازدیدکنندگان علاوه بر بازدید از تالارهای مختلف موزه می‌توانند در مراسم شبانه شب‌های شیدایی به مناسبت شب‌های رمضان شرکت کنند.

این مراسم همانند سال‌های گذشته هر شب پس از اقامه نماز جماعت در ماکت مسجد جامع خرمشهر با پخش نورنمایی از بیت‌المقدس روی دیوار این مسجد، نمایش آغاز می‌شود و پس از آن نمایش «فصل وصل» در کنار ماکت دریاچه هورالهویزه از ساعت 21 و 30 دقیقه آغاز می‌شود و تا ساعت 23 و 30 دقیقه ادامه خواهد داشت. باغ موزه دفاع مقدس در روزهای شنبه نیز از ساعت 15 و 30 دقیقه باز خواهد بود.

نشانی:
باغ موزه دفاع مقدس در بزرگراه شهید حقانی مجاور بوستان جهان کودک واقع شده است.

رمضان در زندان مارکوف

زندان قصر از زمانی که به مکانی عمومی با فعالیت‌های فرهنگی تبدیل شده در جذب مخاطبان بویژه قشر جوان خیلی فعال عمل کرده است.

امسال نیز این مکان که حالا به نام باغ موزه قصر تغییرنام داده، برنامه‌های خوبی در ماه رمضان دارد که تا ساعت 24 هر شب اجرا می‌شود. از مهم‌ترین رویدادهای فرهنگی باغ موزه قصر اجرای ویژه برنامه جشن رمضان شبکه پنج سیماست که امسال به طور زنده از باغ موزه قصر تهران روی آنتن می‌رود.

در ماه رمضان چه تفریحاتی می‌توان داشت؟

برنامه جشن رمضان در محل هواخوری مرکزی ساختمان مارکوف باغ موزه قصر هر شب به مدت 80 دقیقه به طور زنده و با حضور همشهریان به روی آنتن خواهد رفت. بنابراین شما هم این فرصت را دارید که از طریق شبکه پنج مهمان خانه ایرانیان شوید.

اما ازجمله برنامه‌های تدارک دیده شده این ماه در باغ موزه قصر نمایشگاه صنایع دستی و تولیدات مددجویان و کارآفرینان تحت پوشش کمیته امداد امام خمینی(ره) سراسر کشور، نمایشگاه عکس و برنامه‌های آموزشی و فرهنگی ویژه کودکان و نوجوانان است.

نشانی:
باغ موزه قصر واقع در خیابان شریعتی، خیابان پلیس قرار دارد.

بهمن، وقف رمضان

فرهنگسرای بهمن ازجمله اماکنی در تهران است که ویژه‌برنامه‌های رمضانی آن، سال‌هاست زبانزد شده است. در این فرهنگسرا 50 غرفه متنوع از استان‌های مختلف کشور صنایع دستی و سوغات خود را به مردم ارائه می‌کنند که ازجمله آنها می‌توان به انواع فرش و تابلو فرش دستی، گلیم، جاجیم، پوشاک، لوازم آشپزخانه، غذاهای سنتی، انواع ترشی و شیرینی جات، وسایل زینتی، دکوراسیون و غذاهای محلی اشاره کرد که همگی قیمت‌های مصوب دارند و گران نیستند. برپایی چادرهای ایل قشقایی، کرمانشاه، کرمانج، ترکمن و مازندران به منظور معرفی آداب و رسوم این اقوام در ماه مبارک رمضان از بخش‌های جانبی این برنامه است.

در ماه رمضان چه تفریحاتی می‌توان داشت؟

همچنین بازدیدکنندگان می‌توانند با یک افطاری ساده شیر، نان، پنیر و خرمای محلی به صورت رایگان مهمان اقوام ایرانی باشند. هر شب به غیر از شب‌های قدر در این فرهنگسرا موسیقی محلی از گروه‌های هنری استان‌های کردستان، بوشهر، گروه خردسالان آذربایجان (داغلار)، کرمانج، ایل قشقایی، خراسان جنوبی، لرستان و قوم عرب هنرنمایی می‌کنند.

نشانی:
فرهنگسرای بهمن در انتهای بزرگراه شهید نواب صفوی، میدان بهمن، خیابان شهید وفایی قرار دارد.



سلام پرشین کاملترین مرجع ایرانگردی و گردشگری


مجله منزل – نازنين كاسبي، كارشناس معماري: هميشه به نزديكي ماه خرداد كه مي‌رسيم، از همان ابتدا دغدغه برنامه‌ريزي تعطيلات براي سفر رفتن در سرمان غوغا مي‌كند؛ به‌ويژه كساني كه در ايام نوروز به دلايلي امكان سفر براي‌شان فراهم نشده است. اگر شما نيز قصد سفر داريد و هنوز  تصميمي نگرفته‌ايد، در ادامه شما را با نقاط ديدني ايران كه در اين فصل بسيار زيبا هستند، آشنا خواهیم كرد:

فومن- ماسوله و قلعه رود‌خان

بهشت خدا روي زمين

آب و هواي مناسب، جنگل‌ها و كوه‌هاي پوشيده از درختان، چشمه‌هاي متعدد، بقاع متبركه و اماکن تاريخي و فرهنگي (ماسوله و قلعه رودخان) فومن را به يكي از قطب‌هاي گردشگري گيلان و حتي كشور تبديل كرده است. مي‌گويند ماسوله عروس شمال، بهشت خدا روي زمين، زيبايي محض، صفا و صميميت و سادگي، هواي پاك با مردماني پاك و پاك‌نژاد  دارد. پس بي‌شك جاي خوبي براي چند روز استراحت و در كنار خانواده بودن است.

آشنايي با طبيعت ديدني ايران
قلعه رودخان

آشنايي با طبيعت ديدني ايران
ماسوله



چهارمحال بختياري-شهركرد

معروف به  بام ايران 

شهركرد مرتفع‌ترين مركز استان در ايران است و به همين دليل به بام ايران شهرت دارد. وجود آثار تاريخي همچون قلعه‌ها و همين‌طور اماكن سياحتي و زيارتي و آب و هواي مطبوع شمار زيادي از گردشگران را رهسپار استان چهارمحال و بختياري به‌خصوص شهركرد، مركز اين استان مي‌كند. جاذبه‌هاي طبيعي فراواني در نزديكي شهركرد وجود دارد كه معروف‌ترين آنها عبارتند از: گردشگاه چشمه زنه هفشجان و ارتفاعات جهان، پل زمان خان، چشمه كوهرنگ، تونل و آبشار كوهرنگ، دشت لاله‌هاي واژگون، تالاب بين‌المللي چغاخور و تالاب گندمان.

آشنايي با طبيعت ديدني ايران
گردشگاه چشمه زنه هفشجان

آشنايي با طبيعت ديدني ايران
دشت لاله‌هاي واژگون

آشنايي با طبيعت ديدني ايران
چشمه كوهرنگ

آشنايي با طبيعت ديدني ايران
تالاب چغاخور



 حاشيه رود ارس و جلفاي آذربايجان

طبيعت زيباي خداوند


منطقه آزاد ارس به‌قدري تنوع در طبيعت و سايت‌هاي طبيعي دارد كه گردشگران در انتخاب مسير يا مقصد گردشگري به‌سختي مي‌توانند تصميم بگيرند و معمولا همه دوست دارند كه به دليل تفاوت و تنوع از همه بخش‌هاي اين منطقه ديدن كنند. يكي از مواردي كه ارس را به عنوان يك منطقه ايده‌آل براي طبيعت‌گردان معرفي مي‌كند، كثرت مناطقي است كه ‌مهمانان با طيب‌خاطر و احساس امنيت مي‌توانند چادر زده و يك يا چند روز را در دامان طبيعت بگذرانند.

 كمپ‌هاي چادرزني در داخل و خارج از شهر جلفا همگي مجهز به امكانات رفاهي و بهداشتي بوده و از امنيت بسيار بالايي برخوردارند. اكثر اين مناطق توسط نيروهاي انتظامي و مرزباني مورد كنترل بوده و امنيتي مثال‌زدني دارند.  از سايت‌هاي طبيعي اطراف اين شهر براي كساني كه قصد دارند يك روز زيبا را در كنار طبيعت رقم بزنند، مي‌توان به پارك ساحلي درنا و حاشيه رود ارس و همچنين مجموعه تاريخي كردشت، منطقه و سد خداآفرين و طبيعت بكر آسياب خرابه  و همين‌طور طبيعت زيباي كليسا سنت استپانوس اشاره كرد.

آشنايي با طبيعت ديدني ايران
حاشیه رود ارس

آشنايي با طبيعت ديدني ايران
آسياب خرابه

آشنايي با طبيعت ديدني ايران
كليسا سنت استپانوس



كرمانشاه

طبيعت تحسين‌برانگيز


شايد به جرات بتوان گفت كرمانشـاه در اين فصل يكي از بهترين گزينه‌‌ها براي سفر مي‌تواند باشد. آب و هواي خوب و معتدل و داشتن آثار باستاني و تفرجگاه‌هاي بي‌شمار در شهر كرمانشـاه و همين‌طور طبيعت بكر همراه مردمان ‌مهمان‌نواز آن باعث انتخاب اين شهر توسط بسياري افراد به عنوان مقصد گردشگري شده است.

 اين تعطيلات كوتاه فرصت خوبي را براي بودن در طبيعت فراهم خواهد كرد؛ ضمن اينكه مي‌توانيد از مناطق ديدني شهر مانند تكيه معاون‌الملك، تكيه بيگلربيگي، بازارسنتي كرمانشـاه، باغ پرندگان كرمانشـاه، باغ گل كرمانشـاه، پارك كوهستان، سراب نيلوفر، پارك ساحلي رود قره‌سو، سراب قنبر، طاق بستان، بيستون، مسجد عمادالدوله، حمام حاج شهبازخان و. . . ديدن كنيد.

آشنايي با طبيعت ديدني ايران
سراب قنبر

آشنايي با طبيعت ديدني ايران
طاق بستان

آشنايي با طبيعت ديدني ايران
باغ گل کرمانشاه



اردبيل (سرعين)

 چشمه‌هاي آبگرم

سرعين داراي ده‌ها چشمه آب گرم معدني است كه از كوه سبلان سرچشمه مي‌گيرند. اين شهر به علت چشمه‌هاي آبگرم فراوان شهرت دارد و يكي از مناطق گردشگري در استان اردبيل است.

اين منطقه همه‌ساله اواخر بهار و فصل تابستان پذيراي ايرانگردان و جهانگردان فراوان است. در اين شهر كلي هتل، هتل- آپارتمان و ‌مهمانسرا وجود دارد ولي علاوه بر اين، مردم منطقه نیزخانه‌هاي مسكوني و ويلاهاي خود را به عنوان ‌مهمانپذير اجاره مي‌دهند.

این مناطق تنها بخشي از طبيعت زيباي سرزمين زيباي ماست كه فرصت كشف زيبايي‌هاي بيشتر آن مي‌تواند براي تمام اعضاي خانواده شيرين و به‌يادماندني باشد؛ البته پيش از اين سفر درباره مجهز بودن خودرو به وسايل لازم و همراه داشتن تجهيزات ضروري مطمئن شويد. اين سفر دو روزه و كوتاه فرصت خوبي براي شما فراهم خواهد كرد تا در دل طبيعت باشيد؛ ضمن اينكه مي‌توانيد زمان بيشتري را با خانواده خود سپري كنيد. براي‌تان سفري خاطره‌انگيز را آرزومنديم.

آشنايي با طبيعت ديدني ايران

آشنايي با طبيعت ديدني ايران

برای تهیه مجله منزل می توانید به صورت حضوری از کیوسک های روزنامه فروشی سراسر کشور و برای خرید نسخه الکترونیک از وب سایت 

اقدام نمائید.

ضمنا برای اشتراک نسخه چاپی مجله منزل روی تصویر زیر کلیک کنید:



سلام پرشین کاملترین مرجع ایرانگردی و گردشگری